Annelik İklimi

Bu bölüm, boğazında düğüm taşıyan herkes için. Kelimelerden önce elleri titreyen herkes için. Annesine yeniden bakmayı öğrenen herkes için. Kız kardeşliğe güvenen ve içinde hala kemikleri toplanmayı bekleyen küçük bir kız taşıyan herkes için… Her hikaye bir yerden başlar, ama bazı hikayeler insanın boğazında başlar. Benimki de öyle. Boğazımın tam ortasında, hiçbir zaman tam çözülmeyen bir düğüm va...

Bazen bir pasta, sadece bir pasta değildir. Bazen o, bir hikayedir. Bu pasta anneliğimden öğrendiklerimin hikayesi olsun. Anneliğin kabaran, taşan, yerleşen hallerine dair bir hikaye. ~ Görülmenin ve ötekini duymanın iyileştirici gücünü deneyimlemek için bir araya geldiğimiz Anne Çemberi (0-12 ay bebeği olan anneler) ve büyüyen çocuklarla değişen hayatımızı birlikte keşfettiğimiz Anneliğin İkinci...

Bu bölümde, lohusalık dönemini yaşayan annelere ve onların yakınlarına yardımcı olabilecek bazı önerilerim var. Lohusalık her ne kadar anne için özel bir zaman olsa da, hem anneler hem de tüm sevdikleri ve ailesi için duygusal ve fiziksel açıdan zorlayıcı olabiliyor. Bu süreçte anneye nasıl daha duyarlı ve anlayışlı yaklaşabileceğimizi, onun duygusal ihtiyaçlarını nasıl daha iyi anlayıp destek ola...

Bu bölümde, bir terapist olarak edindiğim bilgi ve deneyimler ile bir anne olarak yaşadığım duyguların nasıl iç içe geçtiğini ve bazen birbirine nasıl zıtlaştığını konuşuyorum. Ebeveynlik, çoğu zaman profesyonel bilgi ve sezgi arasında denge kurmayı gerektiriyor. Farkındalık, esneklik ve sabır kavramları üzerinden, çocuklarımızla olan ilişkimizi nasıl şekillendirdiğimizi, toplumun dayattığı ebevey...

Tünelin sonundaki ışığı bilmem ama bu bölümde tünelin içinden söylemek istediklerim var.

İlk ayrılık sahnesi deneyimlendi. Hüsranı, kırılan kalbi ve aralarından yeşeren özgüveni… ve tüm bunların karşısında parçalanmadan durmaya çalışan ben. Bütün süreci ve aklımdan geçenleri döktüm bu bölümde. @annelikiklimi

Bir sürü gece, bir sürü kahve, yıllar, bolca terapi ve bolca yüzleşme sonunda yeni bölüm ihtiyaçlarımı dile getirmek hakkında. Birazcık zorlandım, biraz çağrışımlarımla bölündüm, içimde yeni sorular oluşturdu. Dinledikten sonra bana yazar mısın? Senin ihtiyaçlarınla aran nasıl?

Ve işte, annelik hiddetim oğlumun 2 yaş sendromuyla karşılaştı. Tüm bu öfke fırtınası içinde, kendime bakıp, onu kapsamayı ve öfkelenen yanımın sorumluluğunu onun 2 yaşının deneyiminden çekip çıkarmayı seçiyorum. • • Ig:@annelikiklimi Öfkeni kontrol edemediğini düşünüyorsan, öfke yanında kaygı, korku, endişe gibi baş edemediğin yoğun duyguların varsa, seni telaşlandıran ürkütücü düşünceler doluyor...

Bu bölüm biraz sitemli, biraz da itiraflı. Son bir kaç bölümden sonra oğluma bakım vermekle ilgili ne çok şikayet ettiğime dair eleştiriler aldım. Bu bölümde sınırlarımıza ve onların nasıl ihlal edildiğine bakalım mı? Hem benim de size çok sorum var. Ig: @annelikiklimi

Bu bölüm bir sürü soru dolu. Kendime, sana, topluma soruyorum. “Neyi yanlış yapıyorum?” sorusu “Bende ne yanlış?” sorgulamasına döndüyse bu bölümü dinler misin? Ig: @annelikiklimi

Bu bölüm hava biraz bulutlu. Anne olmadan önceki ben ile yüzleştiğim, kaygılarımın izini sürdüğüm bir sohbete hoş geldin. Bu bölümü en son yaşadığımız büyük ortak travmamız, kaybımız ve tuttuğumuz yasımızdan önce kaydetmiştim. Ne tuhaf ki, depreme dair korkularımın harekete geçtiği son zamanlarda, stres bozukluğumla yeniden yüzleşmeye başladığım yerlerde yeniden büyük bir afet yaşadık. Bambaşka du...

2022’ye kısacık bir veda.

Bebeğimin, anneliğimin ve ilişkimizin ilk yaşı kutlu olsun. Bu bölüm, 90lar çocuğu olarak kasede kaydedilen doğum günlerimiz kıvamında, oğluma hatıra olsun diye, sesimden bize bir mektup.

Etrafın insanlarla çevrili olsa da sen de kendini yalnız hissedenlerden olabilir misin? Yalnızlık aslında bir illüzyon hepimiz için, istisnasız her birimiz bu hislerle boğuşuyoruz tüm o koşturmacanın içinde. “Kim yanında, kim değil? Kimi özlüyorsun, kimin desteği iyi geliyor?” Sor bir kendine.

Bu bölüm, bebeğiyle ilk ayrılığını yaşamış veya yaşamak üzere olan annelere. Aklımızda ve kalbimizde binlerce soru; cebimizde endişeler ve suçlulukla… Ig: @annelikiklimi

Yeni bir yaşımı daha geride bırakıyorum. Bu bölüm kendime hediyem, oğluma da doğum günü dileğim olsun istedim. Doğum hikayemin, doğurma hikayeme etkisini konuştuğum; çocukluğumun kutlamalarından bugünkü pasta mumlarıma olan yolculuğumla dolu kutlamama hoş geldin. • • ig: @annelikiklimi

Ataklarında bebekleriyle beraber sıçrayan, ek gıda süreci tahmin ettiği gibi başlamayan annelere… Yalnız değiliz değil mi? @annelikiklimi instagram hesabında senin de hikayeni bekliyorum.

Yaşadığım ruhsal değişikliklerin arkasında bedenimin hissettikleri de var. Hepimiz doğuma hazırlanıyoruz ama hiçbirimiz doğum sonrasına, postpartuma hazırlanmıyoruz. Kimse bana bedenimle ilgili bu kadar zorlanacağımı söylemedi. Kimse bana bedenimi de iyileştirmem gerekeceğini, onun da zamana ihtiyacı olacağını anlatmadı. Bu bölümde konuşması hiç kolay olmayan, toplumumuzda bahsedilmesinin çok zor...

Anne olarak doğuş hikayemin ilk bölümü. Aynaya vuran cümlelerimi duyurmak istedim. Belki birine ulaşır, o biri de kendini duyurmak istediğini fark eder, yalnız olmadığını hisseder diye. Bu ayna karşısı kendime yardım… İz düşüme uzatıyorum elimi. Belki duyarsın, belki senin de içinde bir yere dokunurum. Kendi anneliğinle karşılaşmanın hikayesini duymak için sabırsızlanıyorum. Düşüncelerin, soruları...

Bebeğimi yetiştirirken, kendi çocukluğumu çıkardığım; çocukluk hatıralarımdan terapist deneyimlerime uzanan çoğu zaman parçalı bulutlu olduğum yolculuğumda eşliğini bekliyorum. İklimine uyum sağlamaya çalıştığım anneliğe merhaba! • • İlk bölüm için takipte kalın. Ig: @annelikiklimi