زندگی تازه

ما ایمانداران مسيحی باید مسئولیت هر گناه دانستۀ خود را بپذیریم و در‌‌حضور خدا به آن اعتراف کنیم. به‌خاطر کار عظیم عیسی مسيح بر صلیب، گناهان ما بخشیده شده و از اسارت گناه آزاد شده‌ایم.‏

با مطالعۀ زندگی جدعون یاد می‌گیریم که چطور خدا اشخاص ضعیف و معمولی را تشویق و تقویت کرده و آنها را مهيا می‌کند تا ازطریق آنان نقشه‌های خود را عملی سازد و قدرت عظيمش را آشکار نمايد.‏

ما از زندگی یعبیص یاد می‌گیریم که اهداف و آرزوهای بزرگ داشته باشیم و دعا عامل مهمی در زندگی ما باشد. ما بايد مانند یعبیص در ایمان‌مان رشد کنیم و با فروتنی و قناعت واقعی از خداوند بطلبيم.‏

واقعۀ قيام مسيح از مردگان، نقطۀ اوج زندگی عيسی مسيح در انجيل مقدس می‌باشد. قيام مسيح از مردگان، در واقع شالوده و بنيان ايمان مسيحی است. برای دريافت نجات آسمانی و رهايی از عذاب ابدی در جهنم، انسان بايستی به مرگ مسيح بر صليب و قيام جسمانی و روحانی او از مردگان قلباً ايمان بياورد و در برابر مسيحِ زنده به زانو درآيد.‏

چرا ما ايماندارانِ به مسيح، می‌توانيم اميدوار باشيم و در اين دنيای غرق در نااميدی و سردرگمی، به ديگران اميد دهيم؟ در انجيل مقدس، لوقا ۲۴: آيات ۱۳ تا ۳۵ ‌می‌بينيم که چگونه مسيحِ از مردگان قيام نموده و زنده، با دو نفر ملاقات کرد و آنها را اميدوار و دلگرم نمود.‏

قيام مسيح، هم ذات الهی او را ثابت می‌نمايد و هم اعتبار پيشگويي‌های عهد عتيق را به ثبوت می‌رساند. به خاطر واقعيت قيام مسيح از مردگان، ايماندارانِ به مسيح می‌توانند مطمئن باشند که در موقع بازگشت او، با بدنی جاودانی از مردگان برخواهند خاست و برای هميشه با خدا خواهند زيست.‏

پيغام اصلی انجيل، زنده شدن مسيح پس از مرگ او بر صليب می‌باشد. با قيام و برخاستن عيسی مسيح از مردگان، خدای پدر حقانيت مسيح و درستی پيام او را به اثبات رسانيد. اگر به واقعيت قيام مسيح ايمان نداشته باشيم، نمی‌توانيم آنچه را که در مسيح يافت می‌شود دريافت نمايیم زيرا قيام مسيح از مردگان، پايه و اساس ايمان واقعی و نجات‌بخش مسيحی است.‏

این برنامه به مناسبت «جمعه نیک»، بر اولین سخن عیسی مسیح بر صلیب تمرکز دارد: «ای پدر این‌ها را بیامرز زیرا که نمی‌دانند چه می‌کنند.» مسیح با بخشش دشمنان، الگوی غلبه بر بدی با نیکویی و شفاعت برای گناهکاران را به کمال رساند.‏

آمرزش گناهان، بر پایۀ فیض خدا و به‌طور رایگان، از راه ايمان به مسيح، به انسان هدیه داده می‌شود. خدا مشتاق است که گناهان انسان را بيامرزد و اين آمرزش به‌وسيلۀ ايمان به مسيح کامل و قطعی می‌باشد.‏

مسیح، به‌خاطر گناهان ما، در روز جمعۀ نیک، بر صلیب جان بداد تا بار گناهان ما را بر خود بگيرد و جريمۀ گناهان ما را با مرگ خود بپردازد. در ايمان و اتحاد با مسیح، ما رستگار و تکمیل می‌شويم.‏

فقط در مسیح، نجات آسمانی و آمرزش گناهان و پیروزی ما کامل شده است. وقتی نجات مسیح را دریافت می‌کنیم، ختنۀ روحانی می‌شویم. ما در مسیح، خلقت تازه‌ای هستیم و قوت هرچيز را داريم.‏

الوهیت‌ به‌طور کامل در مسيحِ خداوند مجسم شد. او بالاتر از همۀ قدرت‌ها و ریاست‌ها می‌باشد. فقط در اتحاد با مسيحِ از مردگان قيام‌نموده، ما کامل می‌شويم و تکميل شدن ما پايدار و هميشگی است.‏

عيسی مسيح، در يکشنبۀ نخل، با فروتنی و سوار بر کرّۀ الاغی وارد اورشليم شد. هرچند که او شاه شاهان و خداوند خداوندان بود، اما باز فروتنانه ثابت نمود که پيوسته مطيع خواست و ارادۀ پدر آسمانی می‌باشد.‏

ما از زندگی سامسون یاد می‌گیریم که عیش و عشرت باعث بی‌نظمی در زندگی ما می‌شود. عصبانیت، کینه‌توزی، انتقام‌جویی و عدم تعهد نسبت‌به خدا باعث تضعیف ما می‌شود و زندگی ما را تباه می‌سازد.‏

ما از زندگی ابراهیم یاد می‌گیریم که ایمان‌ خود را بسنجیم. ایماندار واقعی از خدا پیروی می‌کند و بدون اینکه بداند خدا او را کجا می‌برد و چه‌وقت و چگونه به مقصد می‌رساند به نقشۀ خدا اعتماد می‌نمايد.‏

با بررسی زندگی قهرمانان ایمان، ياد می‌گيريم که چگونه زندگی کنیم. از زندگی نوح می‌آموزيم که برای کار خدا آماده و مطيع او باشیم، با ديگران متفاوت و پشتکار داشته باشيم و پيوسته به خدا اعتماد نماييم.‏

با توجه به زندگی قهرمانان ایمان، می‌فهميم که خدا نقشه‌های خود را توسط افرادی عادی عملی می‌سازد. موسی، هویت و مسئولیت و ارزش‌هايش را شناخت و از هدفی که خدا برای او داشت چشم برنداشت.‏

ترس از آینده نيز یکی دیگر از ترس‌های انسان است. برای داشتن آینده‌ای درخشان باید به خدا و وعده‌های او اعتماد نماييم و با هدايت خدا برنامه‌ریزی کنیم و کارهای درست را بدون تأخیر انجام دهیم.‏

خدا از ما برای گسترش ملکوت و جلال نامش استفاده می‌کند و ما نباید ترس از بی‌کفایتی داشته باشیم. ما لایق نیستیم اما خدا برای ما نقشه دارد و با فیض خود ما را برای انجام هر کاری تجهیز و آماده می‌کند.‏

عيد باستانی نوروز که در فرهنگ ما ايرانيان اهميت خاصی دارد، می‌تواند فرصت خوبی برای ما مسيحيان ايرانی ايجاد کند که مژدۀ نجات مسيحی و حقايق کلام خدا در مورد تولد تازه و بهار روحانی و دگرگون شدن انسان در اثر ايمان به مسيح را با ديگران در ميان بگذاريم.‏

در يوحنا فصل ۳، آيۀ ۳ عيسی فرمود که، تا شخص از نو تولد نيابد نمی‌تواند پادشاهی خدا را ببيند. با پايان يافتن زمستان، فصل بهار فرا می‌رسد و طبيعت دگرگون و نو می‌شود. انسان نيز به حيات نو و دگرگونی نياز دارد که در اتحاد با مسيح امکان‌پذير است. برای ديدن پادشاهی خدا، انسان نياز دارد که تولد نو بيابد و بهار روحانی را تجربه کند.‏

در روميان فصل ۱۲، آيات ۱ و ۲ می‌بينيم که خدا از ايماندارانِ به مسيح می‌خواهد که با توجه به رحمت‌های الهی، همۀ وجود خود را وقف مسيح نمايند تا بتوانند زندگی سالم و پيروزمند مسيحی داشته باشند. پس نه با تلاش و تقلاهای انسانی خود، بلکه با تقديم نمودن تمام زندگی‌مان به مسيح، می‌توانيم خداپسندانه زندگی کنيم.‏

در آستانۀ اين سال نو ايرانی، پيغام کلام خدا برای ما اين است که وقتی با رود خروشانی روبرو می‌شويم و با فيض خدا از آن عبور می‌کنيم، محبت‌های خدا را فراموش نکنيم بلکه به خاطر بسپاريم. زندگی گذشتۀ ما ايمانداران مسيحی، در زير خون مسيح پوشيده شده و حالا بايستی در زندگی نوينی گام برداريم.‏

ما نباید در بحران‌های غیر‌منتظره بترسیم، زیرا خدا قول داده است که اگر بر او توکل کنیم، ما را در هر بحران و شرایطی حفظ می‌کند. خدا به فکر ماست و بر هر وضعيتی مسلط است.‏

ترس از شکست یکی دیگر از ترس‌های انسان است. برای اینکه بر ترس خود از شکست غلبه کنیم، نباید خودمان را با دیگران مقایسه نماييم، بلکه باید ایمان به مسیح خداوند را جایگزین ترس‌های خود کنیم.‏