زندگی تازه

پولس حدوداً در سال ۵۷ میلادی این رساله را خطاب به کلیسای روم نوشت تا با شناخت و درک راستین انجیل یا خبرخوش، آن را به دیگران برسانند و آمرزش و جلال خدا را در مسیح تجربه نمایند.‏

ادعاها و انتقادها دربارۀ رستاخیز عیسی را می‌توان عمدتاً با پنج واقعیت تاریخی پاسخ داد: مرگ او بر صلیب، دیده شدنش پس از مرگ توسط شاگردان، ایمان پولس که دشمن و مخالف مسیحیان بود، ایمان یعقوب برادر ناتنی مسیح، و شهادت به قبر خالی.‏

رستاخیز عیسی مسیح بر پنج واقعیت تاریخی قابل دفاع تکیه دارد که مورد پذیرش بسیاری از محققان عهد جدید هستند: ۱ مرگ بر صلیب؛ ۲ قبر خالی؛ ۳ شهادت شاگردان؛ ۴ تغییر ناگهانی پولس؛ و ۵ ایمان یعقوب (برادر ناتنی ناباورد). انکار این رستاخیز مستلزم ارائه توضیحی منطقی و جامع برای هر پنج واقعیت تاریخی فوق است.‏

رستاخیز مسیح بر اساس پنج واقعیت تاریخی اثبات می‌شود: مرگ او بر صلیب، ایمان شاگردان بر مبنای دیدار با او پس از مرگ، ایمان‌آوردن پولس، اعتراف یعقوب برادر عیسی، و شهادت زنان به دیدن قبر خالی.‏

شواهدی که برای دفاع از رستاخیز مسیح، استفاده می‌شود، شهادت شخصی شاگردان که ایمان خود را بر مبنای مشاهده مرگ و قیام او نهاده‌اند؛ و هم‌چنین، منابع متنی و تاریخی اولیه، که شامل سنت شفاهی، موعظه‌ها، رسالات رسولان، نوشته‌های پدران کلیسا و منابع یهودی است.‏

شاگردان مسیح از سال‌های نخست اعلام کردند که عیسی مصلوب شد، در روز سوم از مرگ قیام کرد و بر آنان ظاهر شده است؛ این پیام کلیدی، که اساس ایمان در قرن اول بود، با شواهد تاریخی قوی تأیید شده است.‏

تمامی منابع و شواهد قرن اول و دوم، اعم از پیروان مسیح، دشمنان و محققان، شهادت می‌دهند و تأیید می‌کنند که عیسی ناصری روی صلیب مصلوب شد و مُرد، و این واقعهٔ تاریخی، اساس نهضت مسیحیت را شکل داده است.‏

می‌توان به حقانیت تاریخی رستاخیز مسیح، اعتماد کرد؛ چرا که آن‌ها دارای شواهد محکمی چون تعدد و استقلال منابع روایت، تأیید دشمنان و مخالفان، اعتراف شاهدین عینی به حقانیت، و کوتاهی فاصلهٔ زمانی بین واقعه و شهادت‌ها هستند.‏

مرگ و رستاخیز مسیح، بنیاد پیام انجیل و امید ماست. عیسی مُرد، قیام کرد و بر افراد زیادی ظاهر شد. ایمان ما بر حقیقت تاریخی استوار است، نه بر رویا و خیال. مسیح روزی برای داوری بازخواهد گشت و عدالت خدا را برقرار خواهد ساخت.‏

بعد از ایمان به عیسی مسیح، خداوند در این زندگی ما را تقدیس می‌کند و در هنگام بازگشت مسیح، بدن‌های فانی ما را به بدن‌هایی آسمانی و جلال‌یافته تبدیل خواهد کرد. تقدیس یک فرایند مادام‌العمر است و ما ایمانداران به مسیح، مشتاقانه منتظر بی‌گناهی کامل در بهشت و حضور ابدی با خداوند هستیم.‏

خداوند ما را از طریق ایمان به عیسی مسیح، از نو مولود ساخت، خلقتی تازه به ما بخشید و وعدهٔ حیات جاودان را به ما عطا فرمود. امید زندهٔ ما، که بر پایهٔ ایمان به همین وعده‌های الهی استوار است، ما را در سخت‌ترین شرایط زندگی حفظ می‌کند.‏

در انتظار بازگشت مسیح، باید با سعی و کوشش و جدوجهد در سلامتی روحانی و بدون عیب و نقص نزد او یافت شویم. این امر با اتکا به فیض خدا و همکاری با روح‌القدس میسر است. همچنین باید رابطه‌مان با مسیح را حفظ کنیم و با فروتنی در محضر پدر، پسر و روح‌القدس زندگی نماییم تا مسیح جلال یابد.‏

عیسی مسیح با قدرت و جلال باز می‌گردد تا انسان‌ها را داوری کند. او ایمان‌داران را وارد ملکوت می‌سازد و کسانی که او را رد کرده‌اند، در عذاب ابدی دریاچهٔ آتش خواهند بود.‏

عیسی مسیح، با مرگ خود بر صلیب، یگانه نجات‌دهندهٔ ما از غضب خدا و اسارت گناهانمان است. یکی از القاب مهمی که جنبه‌های مختلف نجات‌دهندگی او را آشکار می‌کند، "برهٔ خدا" است؛ زیرا او برای آمرزش گناهان ما قربانی شد. ما تنها در سایۀ خون عیسی که بر صلیب ریخته شد، از مجازات گناه رهایی می‌یابیم.‏

عناوینی چون "عمانوئیل" (به معنی "خدا با ما")، "من هستم" (به معنی یهوه، خدای متجلی شده)، "کلمه" که جسم پوشید، و "خدای عظیم" در کتاب مقدس به عیسی مسیح اطلاق شده‌اند. بنابراین، چون مسیح، خدا و خداوند است، باید او را اطاعت کرده، به او خدمت کنیم و او را ستایش نماییم.‏

اقتدار عیسی مسیح بر طبیعت، انواع بیماری‌ها و امراض، ارواح پلید، مرگ و آمرزش گناهان آشکار است. این‌ها جملگی از صفات انحصاری خدا هستند و به وضوح بر خداوندی و الوهیت مسیح اشاره دارند.‏

‏مسیح، خداوند و خداست؛ دارای ذات الهی است و در قالب جسم انسانی، کاملاً بدون گناه زندگی کرد. عیسی مسیح ازلی و ابدی است؛ خلق نشده، بلکه مولود شده است. او یگانه راه رسیدن به خداست و شایستۀ پرستش و اطاعت ماست

عیسی مسیح، شخص دوم تثلیث اقدس، خدای کامل و انسان کامل است. او کاملاً دارای ذات الهی است و با جسم انسانی خود در میان ما ساکن شد. عیسی تنها کسی است که شایستگی پرداخت غرامت یا مجازات گناهان بشر را دارد.‏

به‌اشتراک گذاشتن خبر خوش انجیل و دلیل ایمانمان به عیسی، فرصتی است برای مردم تا محبت خدا را بشناسند، بخشش گناهان را دریافت کنند، و از طریق ایمان به کار فدیه‌بخش عیسی بر صلیب، از حیات ابدی برخوردار شوند.‏

ما تنها در اثر لطف و فیض خدا و از راه ایمان به عیسی مسیح نجات یافته‌ایم، نه به‌واسطۀ اعمال نیک یا مراسم دینی. نجات و رستگاری هدیه‌ای الهی است که هیچ‌چیز و هیچ‌کس نمی‌تواند آن را از ما بگیرد.‏

عیسی مسیح، شکوه و جلال آسمانی خود را ترک کرد، خویشتن را از هرگونه امتیاز تهی ساخت، جسم انسانی بر تن نمود و با جان‌فشانی داوطلبانه بر روی صلیب، برکات روحانی بی‌نظیری را برای ایماندارانش مهیا ساخت.‏

ما مسیحیان، دعاهای خود را به نام عیسی مسیح طلب می‌کنیم؛ زیرا با او رابطه‌ای شخصی داریم. این امر ریشه در این حقیقت دارد که نجات ما از راه ایمان و از طریق مرگ فداکارانه او بر روی صلیب مهیا گشت و دسترسی مستقیم و رابطۀ ما با خدا، پدر آسمانی‌مان، را ممکن ساخت.‏

رحمت، یکی دیگر از صفات خدای کتاب مقدس است. پدر آسمانی ما در رحمت خود، آنچه را که ما شایستۀ آن هستیم (مجازات)، به ما نمی‌دهد؛ بلکه از طریق رحمت و فیض خویش با ما تعامل می‌کند. شناخت این صفات خدا، به درک عمیق‌تر شخصیت خدای پدر یاری می‌رساند.‏

خدای کتاب مقدس، به‌طور هم‌زمان در همه جا حاضر است. او همچنین خدای محبت است و صفت دهم خدای راستین این است که ذات او به حقیقت و راستی پیوند خورده است. خداوند هر کاری را در نهایت راستی، محبت و حقیقت مطلق انجام می‌دهد. ‏

صفت هفتم شخصیت خدا که کتاب مقدس به ما معرفی می‌کند، قدرت مطلق یا قادر متعال بودن اوست. خداوند توانایی انجام هر کاری را دارد و ما این قدرت بی‌حدوحصر او را در آفرینش، در نظم بی‌نقص جهان هستی، و در تدارک و نگهداری محبت‌آمیز از خودمان به وضوح مشاهده می‌کنیم.‏