زندگی تازه

طبق دلایلی مانند فاصلۀ زمانی کوتاه بین زندگی عیسی و نوشتن اناجیل و اینکه نویسندگان اناجيل شاهدان عینی بودند یا به شاگردان دسترسی داشتند و قابل‌اعتماد بودند، می‌توانیم به نویسندگان اناجیل اعتماد کنیم.‏

با‌توجه به نسخه‌های خطی یونانی، ترجمه‌های خطی عهد جديد به زبان‌های مختلف و نسخه‌های خطی قرائت‌نامه‌ها و نقل‌قول‌های پدران کلیسا، می‌توانیم ثابت کنیم که کتاب مقدس هرگز تحریف نشده است.‏

اگر با فروتنی به‌‌حضور خدا برویم و با او مشورت کنیم و هماهنگ با نقشه و طرح الهی که خدا در کتاب مقدس به ما آموزش می‌دهد تصمیم‌گیری کنیم، تصمیمات ما خردمندانه خواهد بود.‏

شخصی که به مسیح خداوند و واقعيت مرگ و رستاخيز او ایمان می‌آورد، توسط روح‌القدس مُهر می‌شود و این ضمانتی‌ست که ایماندار، آمرزش گناهان را دریافت نموده و دارای نجات و حیات جاويدان است.‏

خدا تمام انسان‌ها را داوری خواهد کرد، اما داوری ایمانداران مسيحی با سايرين متفاوت است. ایمانداران مسيحی، دربرابر تخت داوری مسيح حاضر خواهند شد اما به‌منظور دريافت پاداش يا ازدست دادن پاداش.‏

خدا در کلامش برای شناخت صحیح از بهشت واقعی، آموزش‌های کافی و مشخصی به ما داده است. بهشت مکانی‌ست که مسیح آن را برای ایمانداران خود مهیا نموده و ما در‌آنجا همیشه با او خواهيم بود.‏

یکی از ماجراهای عهد عتیق، درمورد شخصی به نام نعمان اَرامی است. آنچه بر نعمان واقع شد به این واقعيت در عهد جدید اشاره دارد، که نجات و شفا تنها به‌واسطۀ ایمان به عيسی مسیح امکان‌پذير است.‏

داوود پادشاه، مِفیبوشِت را که از هر‌دو پا لنگ بود و وضعيت فلاکت‌باری داشت، یافت و او را احسان نمود. این ماجرا بيانگر وضع ما انسانهای سقوط کرده در گناه و درمانده است که مسیح ما را محبت نمود.‏

با بررسی قوانینی که خدا به قوم اسرائیل داده بود، می‌توانیم بفهمیم که آنها ‌به مسیح اشاره دارند. قانون بازخريد کردن مِلک فروخته شدۀ شخص فقير به‌وسيلۀ ولیّ يا خویشاوند نزديک، یکی از آن قوانین است.‏

با مقایسۀ اعیاد در عهد عتیق و وقايع زندگی عیسی، متوجه می‌شویم که عیسی همان مسیح موعود است. یکی از این اعیاد، روز کفاره می‌‌باشد که به پاک شدن گناهان توسط خون مسیح اشاره دارد.‏

با بررسی اعیاد در عهد عتیق، درمی‌یابیم که آنها نشانه‌هایی از کار عظیم عیسی مسیح هستند. یکی از این اعیاد، عید فِصَح می‌باشد و خون برۀ قربانی، نشانگر ریخته شدن خون عیسی برای نجات بشر است.‏

وقتی در عهد عتیق زندگی یونس نبی را مطالعه می‌کنیم، نمونه‌ای از مرگ و رستاخیز عیسی مسیح را که در عهد جديد واقع شد، مشاهده می‌نماييم. این‌گونه نمونه‌ها ثابت می‌کنند که عیسی، مسیح موعود است.‏

با مطالعۀ زندگی هوشع نبی، متوجه می‌شویم که این ماجرا، اشارۀ مستقیم به محبت و فيض عظیم مسیح دارد. زیرا ما نیز از‌لحاظ روحانی زناکار و ناپاک بودیم اما مسیح ما را برگزید و نجات بخشید.‏

با مطالعۀ عهد عتیق، شخصیت‌های مختلفی را می‌بینیم که نمونه‌ای از عیسی مسیح هستند. یکی از اين شخصيت‌ها، داوود می‌باشد که محل تولد، بخش‌هايی از زندگی و پادشاهی‌ او همانند عیسی مسیح است.‏

یکی از شخصیت‌های معروف در کتاب داوران، شمشون می‌باشد. با‌ توجه ‌به تولد و مأموریت او برای رهايی قوم اسرائيل می‌توان گفت که او نيز نمونه‌ای از عیسی مسیح در عهد عتیق است.‏

نام يوشع يعنی يهوه نجات است. يوشع قوم اسرائیل را به سرزمین موعود هدايت کرد و به وعده‌ای که به راحاب داده بود عمل نمود. او هم یکی از شخصیت‌های عهد عتیق است که نمونه‌ای از مسیح می‌باشد.‏

با مطالعه و بررسی زندگی و کارهای موسی، متوجه می‌شویم که او نیز یکی دیگر از شخصیت‌های عهد عتیق می‌باشد، که نمونه‌ای از عیسی مسیح است.‏

در عهد عتیق می‌بينيم که خصوصیات اخلاقی و شخصیتی یوسف و اعمالی که انجام داد، به عیسی مسیح اشاره دارند.‏

یوسف که محبوب پدرش بود و ردایی داشت که او را از دیگران متمایز می‌کرد، یکی دیگر از شخصیت‌های عهد عتیق است که زندگی او به عیسی مسیح شباهت‌هايی دارد.‏

با بررسی عهد عتیق، نمونه‌ها و شخصیت‌هایی را می‌بینیم که به عیسی مسیح خداوند اشاره دارند. اسحاق یکی از نمونه‌هايی‌ست که زندگی او شباهت‌هايی به عیسی مسیح دارد.‏

یکی دیگر از سمبل‌ها و نشانه‌هايی که در عهد عتیق به عیسی مسیح اشاره دارد، خیمۀ ملاقات و لوازم آن در زمان موسی است.‏

در عهد عتيق شهرهای ملجأ یا پناهگاه که به دستور خدا تعیین گردید، سمبل دیگری از عیسی مسیح است. تنها کسانی که به عیسی مسیح خداوند پناه می‌برند نجات می‌یابند و در امنیت ساکن می‌شوند.‏

در ماجرای راحاب فاحشه، آن طناب قرمزی که به پنجرۀ خانۀ او بسته شد، سمبلی از خون برۀ بی‌عیب خدا، عیسی مسیح است که بر صليب ريخته شد تا به‌وسيلۀ آن از گناهان پاک شويم و نجات و حیات يابيم.‏

یکی دیگر از سمبل‌های موجود در عهد عتیق که به عیسی مسیح و مصلوب شدن او اشاره دارد، مار برنجين در بیابان است که توسط موسی برپا شد، تا هرکه به آن نظر کند شفا بیابد.‏

صخره‌ای که در زمان موسی برای سیراب کردن قوم آب از آن جاری شد، یکی دیگر از سمبل‌های عهد عتیق است که به عیسی مسیح خداوند اشاره دارد.‏