ZEYNEP’İN İKİLİ YAŞAMI

Üniversitede okurken geçirdiğim ilk panik atağımı, bu durumu tetikleyen kendi düşüncelerimi ve duygularımı anlatıyorum. Tetikleyici içerikler ve bol miktarda ağlama içerir

Terk edilme korkumun üzerine geçmişe yönelik bir arşiv taraması yaptım konu her zamanki gibi çocukluk yıllarıma taşındı.

Bu bölümde son zamanlarda üstünde durduğum hayatımın anlamı ne sorularına kendimce yanıtlar verdim.

Kurban olmanın sıcak yatağından ve soğuk gerçeklerinden bahsettim.

Kendimi çok utanç verici bulduğumu konuşurken terapistimin dediği bir şeyle kocaman bir aydınlanma yaşadım. Kendimizi kimin gözünden görüyoruz bunu anlattım.

Terapistim son seansta neden yalnız kalmaktan kaçtığını sordu bana. Ve bir ödev verdi, yalnız kaldığında neler hissediyorsun biraz üzerine düşün dedi. Ben de bu bölüm yalnız kalmaktan neden kaçındığımda ilgili konuştum

Şiddet gördüğünü itiraf etmek benim için çok zor ve hassas bir konu. Bu bölümde yaşadığım fiziksel şiddetin bende ne gibi bakış açıları geliştirdiğini irdeledim. Fiziksel şiddete maruz kalmış kişilerin çok fazla bir yerde kendi gibi olan bulamadığını biliyorum. Çünkü benim çocukluğumda ve ergenliğimde fiziksel şiddete maruz kalan tanıdığım kimse yoktu. Bu da bana kendimi eksik ve garip hissettiriy...

20li yaşlarımın başında bir ilişkimde narsist olduğum iddia edilmişti ben de narsist olduğumu kabul etmiş ve kendimi iyileştirmeye çalışmıştım. Üzerinden yıllar geçtikten, ben 3 tane psikoloğa gittikten sayfalarca azı yazıp saatlerce kitap okuduktan sonra ‘ben narsist miyim?’ Sorusuna yanıt vermeye çalışıyorum