Zeeuws Weerzien

Zeeuws Weerzien 24: Johan Francke ziet een vergelijking tussen de venters van toen en de pakketbusjes van nu. Wil jij een keer je verhaal vertellen? Stuur een mailtje naar remco.van.schellen@omroepzeeland.nl.

Willem Staat herinnert zich een omstreden uitspraak van een gedeputeerde die beweerde dat Zeeland vol was. Willem fietste op dat moment op rustige plekken in Zeeuws-Vlaanderen.

Het was een restant van de Tweede Wereldoorlog: bunkers in de duinen bij Cadzand. In 1964 kon je die huren als vakantiehuisje. Margreeth Ernens sliep er en herinnert zich vooral de waterpomp in de keuken.

Als het mistig werd dan begon bij het strandje De Kaloot de roeper te roepen. Een waarschuwing voor de schepen. Mieke van der Jagt hoorde dat als ze in bed lag en dat vond ze geweldig. En spookachtig.

De oma van archivaris Peter Blom verhuisde naar Rotterdam toen ze twee was. Weg gaan uit Zeeland was toen nog een emigratie. De kans dat je ooit nog terugkwam was erg klein.

Op houten bankjes met een flesje drinken. Het was best een ervaring voor Ans om voor het eerst met de trein te gaan op schoolreisje. Zenuwachtiger was ze voor haar tweede treinreis, want toen was ze alleen op weg naar een examen.

Verwarring door de man die in de gevangenis zit. Herinnering uit Kamperland.

Het oproer van Zierikzee met een plassend paard

Frans van der Velde weet nog hoe bij de PZC de krant werd opgemaakt met een hypermodern apparaat dat loden letters hergebruikte.

Peter Verdurmen heeft het oude radiootje nog dat zijn moeder bij elkaar spaarde door het doen van de was.

Albert deed als kind communie in de kerk. Nu ziet hij de wereld heel anders.

Margreeth heeft dierbare herinneringen aan de tussenclub van de kerk. Ze moest wel een gek hoedje op.

Op zoek naar een kasteel dat niet meer bestaat. Willem Staat herinnert het zich nog goed.

Johan plukt verboden bloemen en krijgt een flink standje.

In het strandkotje van Tante Nee kon je goed schuilen, en snoep kopen.

De ode van Jan Jansen aan aan het Zeeuws trekpaard.

Rotterdammer Peter Blom verliest zijn hart in Zeeland en vindt de liefde.

Na de Watersnoodramp ontdekte Ans dat van ruilen soms huilen komt.

Allie Barth vond ooit geld op straat. Hij kocht koekjes en die waren lekker! Maar wat doe je met het overgebleven geld als je je ouders niets wil vertellen?

Herinnering van Ali Pankow aan een schoolkrantencongres in Het Zilveren Schor. Ze kreeg er vlinders in de buik van een toch wel mooie jongen.

Peter Verdurmen zat bij de scouting. Daar gebeurde ook wel eens dingen die niet helemaal scouting-proof waren.

Albert Kort las de boeken van Karl May opnieuw en opnieuw. Albert ging mee in het verhaal van cowboy en indiaan. Jaren later begreep hij dat de schrijver ook wat duistere kantjes heeft. Maar dat doet niets af aan zijn herinnering.

Met open ogen stond Willem Staat als kind te kijken naar de fakir op zijn vliegend tapijt in De Efteling. Maar als volwassene ziet hij heel andere dingen als hij weer eens naar de fakir kijkt.

Margreet Ernens zal haar schoolreisje vanuit Terneuzen naar Cadzand niet snel vergeten. Ze leerde een nieuw drankje kennen. Dat was vies!