Θέα απ' τον εξώστη

Το The Lighthouse, 5 χρόνια μετά την πρεμιέρα του, στέκεται σαν μια από αυτές τις ταινίες που στο μέλλον θα θεωρούνται classics. Τόσο η φωτογραφία και ο ρυθμός της, όσο και οι ερμηνείες από δύο άξιους ηθοποιούς την κρατούν αγέραστη. Ωστόσο είναι οι συμβολισμοί και όσα δεν λέγονται που την ανεβάζουν σε αριστούργημα, όπως θεωρείται σήμερα. 

Έχοντας μείνει πίσω στις αναφορές πιο πρόσφατων ταινιών, δημιουργήθηκε ένα επεισόδιο που να τις περιέχει όλες. Όπως την προηγούμενη φορά, έτσι και τώρα ρίχνουμε μια δεύτερη ματιά σε ορισμένες από εκείνες που κυκλοφόρησαν τον τελευταίο καιρό. 

Τα αφιερώματα σε ανθρώπους του σινεμά, οι οποίοι δεν είναι πλέον εν ζωή, θα έπρεπε να είναι πιο γενικά και με ανασκόπηση ολόκληρης της καριέρας τους. Μέχρι που πέφτεις πάνω σε καριέρες όπως αυτά του Donald Sutherland, του ηθοποιού που μέσα σε 60 χρόνια σε αυτήν δουλειά, χώρεσε 141 ταινίες. Σε αυτό το επεισόδιο κοιτάμε τις πέντε καλύτερες ερμηνείες του, πέρα από την κλασσική αγαπημένη, του αριστοκρ...

Μπορεί εξωτερικά να μοιάζει με ένα σύνολο ανθρώπων που μόνο φωνάζουν ο ένας στον άλλο και να σου ξυπνάει μνήμες από εκπομπές του Έκτορα Μποτρίνι, όμως στον πυρήνα του είναι τόσο τρυφερό, όσο η αγκαλιά που χρειάζονται όλοι εκεί μέσα. Το The Bear πέρα από την αισθητική ομορφιά του, σου μιλάει και για την ομορφιά του να εξελίσσεσαι. 

Όσο κι αν μιλήσεις για αυτό με μικρές αναφορές, είναι ένα θέμα που δεν καλύπτεται. Ακόμα και με μια συζήτηση μισής ώρας δεν καλύπτεται πλήρως, αυτός ο φανταστικός κόσμος του George Lucas. Γι' αυτό και πρέπει να γνωρίζει κανείς πότε να απευθυνθεί στα σωστά άτομα. Ένας λάτρης των Star Wars και ένας απλός θεατής τους συναντιούνται, σε ένα μικρό αφιέρωμα για ένα από τα μεγαλύτερα francise όλων τω...

Μπορεί να κάνεις εκατό καλά, οι άνθρωποι θα θυμούνται το ένα κακό. Πέρα από quote που σίγουρα θα πετύχεις κάπου, αυτή η φράση λέει την αλήθεια για την αντιμετώπιση των δημιουργών του Game of Thrones. Δεν μπορεί να τα έκαναν όλα λάθος, κάτι που το βλέπεις μόνο όταν τους συγχωρέσεις για το τέλος. 

Η συνάντηση των ταλέντων που συμβαίνει στο There will be blood, πέρα από την απίστευτη εικόνα της, θέλει να μας δώσει την πιο σκοτεινή πλευρά του αμερικάνικου ονείρου. Ή ακόμα χειρότερα, την κατάρρευση του μπροστά στα μάτια αυτών που το κυνηγούσαν. 

Δεν είναι ο πρώτος που το κάνει. Πολύ σίγουρα δεν θα είναι ο τελευταίος. Ανά τα χρόνια βλέπουμε πολλούς ηθοποιούς να δοκιμάζουν την καρέκλα πίσω από την κάμερα, αλλά πόσοι από αυτούς σου μένουν για τα αποτελέσματα τους σε αμφότερες θέσεις; Από την νέα γενιά η πιο εύκολη απάντηση για εμάς είναι ο Bradley Cooper.

Υπάρχει το συνηθισμένο δυτικό animation που συνέχεια αλλάζει σε εικόνα αλλά τα θέματα του κυρίως μένουν τα ίδια. Υπάρχουν τα anime, συνυφασμένα με την νεότερη ιαπωνική κουλτούρα, από τα οποία άλλα στοχεύουν σε ένα βαθύτερο κεντρικό νόημα και άλλα λιγότερο. Και μετά υπάρχει το studio Ghibli, που σταθερά καταφέρνει να πηγαίνει όλο και πιο μακριά, σε σημεία δεν περίμενε κανείς από animated ταινίες. Σ...

Τελευταίο επεισόδιο αγαπημένων ανά δεκαετία για τα 2010s. Την δεκαετία προπομπό του σινεμά που βλέπουμε σήμερα.

Κάθε φορά που κάτι νέο βγαίνει στην επιφάνεια για κάποιον καλλιτέχνη, και αφορά ιστορίες κακοποίησης και άλλες ανήθικες πράξεις σε βάρος άλλων, η οπτική μας για το ποιος είναι αλλάζει τόσο, που μας φέρνει σε απόσταση από το έργο του. Ωστόσο, όσο ο ίδιος παραμένει ένοχος, το έργο δεν είναι πάντα το ίδιο ένοχο με τον ίδιο. Δημιουργώντας τελικά αντιπαράθεση στο αν μπορεί ή πρέπει κανείς, να διαχωρίζε...

Η δεκαετία των 00s περιέχει πολλά περισσότερα στοιχεία της pop κουλτούρας, και πιθανότατα πολλή περισσότερη ποικιλία στις επιλογές. Από τεράστια εγχειρήματα ταινιών επικής φαντασίας, σε φανταστικό animation και σε αργά ατμοσφαιρικά υπερθεάματα. Το σινεμά των χρόνων 2000-10, είναι πλουσιότερο σε διαφορετικά είδη από κάθε άλλο. Αυτές είναι οι 5 ταινίες που ξεχωρίζουν για εμάς.

Άλλη μια δεκαετία με τα δικά της γνωρίσματα στο σινεμά, με τα δικά της νέα ονόματα και με την δική της λίστα. Αυτές είναι οι αγαπημένες μας ταινίες από τα 90s.

Λόγω εποχής, ψάχνουμε να βρούμε για συνδέσεις μεταξύ θρησκείας και σινεμά και μια από αυτές είναι τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα. Ποια ταινία ή χαρακτήρας εκφράζει περισσότερο το καθένα και πόσο φανερό γίνεται από τις πράξεις του;

Η δεκαετία των 80s φέρνει πολλή περισσότερη δράση, την άνοδο τεράστιων σκηνοθετών και μαζί τους, την εμφάνιση σπουδαίων ηθοποιών στα καλύτερα τους. Αυτές είναι οι 5 αγαπημένες μας ταινίες από εκείνη τη δεκαετία. 

Ο μεγαλύτερος φόβος ενός αναποφάσιστου είναι οι γενικότητες. Γι' αυτό κι εγώ, αντί να μιλήσω για τις αγαπημένες μου ταινίες γενικά, όπως υποσχέθηκα, θα τις χωρίσω σε δεκαετίες, για να αφήσω όσο το δυνατόν λιγότερες απ' έξω. Αυτές είναι οι 5 αγαπημένες μου ταινίες από την πολύ ποιοτική δεκαετία του 70'. 

Κάπου μέσα στην Βίβλο των ταινιών λέει, πως όλες οι ταινίες δημιουργούνται ίσες και πως το κοινό ευθύνεται για οποιαδήποτε ιεραρχία στην οποία μπαίνουν. Σε αυτό το επεισόδιο λοιπόν μιλάμε για μερικές που το κοινό είτε αγνοεί, είτε σνομπάρει, είτε έχει ξεχάσει και δεν θα έπρεπε.

Ακούμε κάθε τόσο για καριέρες που διαλύονται σε μια νύχτα. Ο Robert Downey Jr. έφτασε κοντά σε αυτό, όμως κατάφερε να κερδίσει πίσω την καριέρα που όλοι πίστευαν ότι θα κάνει στα ξεκινήματα του. Αυτές είναι οι 5 καλύτερες ερμηνείες του, μέχρι τώρα.

Όπως και όλα τα είδη ταινιών, έτσι και το horror εξελίσσεται. Ο Jordan Peele είναι ένας από αυτούς που συντελούν στην εξέλιξη, συνδυάζοντας τρόμο με κωμωδία και κοινωνικό σχόλιο. Ίσως κάτι που θα δούμε και άλλους να ακολουθούν στο μέλλον. 

Η άνοιξη είναι συνήθως η εποχή των σειρών. Αυτή η σειρά όμως επιστρέφει το καλοκαίρι. Μια σειρά για την κατάληξη του κόσμου αν όντως υπήρχαν σούπερ ήρωες ανάμεσα μας. Και σίγουρα πρέπει να την δεις αν δεν το έχεις κάνει ήδη.

Αν το "η μοίρα ευνοεί τους τολμηρούς" ισχύει, τότε ο Anthony Hopkins, είναι ιδιαίτερα ευνοημένος. Αυτές είναι οι 5 πιο αγαπημένες ερμηνείες του γέρο-σοφού του σημερινού σινεμά.

Η είσοδος του Dune στις αίθουσες ήρθε να κλέψει ένα μέρος της συζήτησης, στις παραμονές των φετινών Oscars. Επειδή ο Villeneuve μάζεψε το φανταστικό cast του και αποφάσισε να φτιάξει την ταινία για την οποία θα μιλάμε στα Oscars της επόμενης χρονιάς. Μια ταινία την οποία, όπως έχει δηλώσει, την προετοίμαζε από παιδί.

Τα Oscars σηματοδοτούν το τέλος της εποχής των βραβείων και των απονομών. Εμείς προλαβαίνουμε την επίσημη τελετή, μιλάμε για τους αγαπημένους μας ρόλους και ανακοινώνουμε τους νικητές, αν τα βραβεία ήταν δικά μας.

Όταν οι αδελφές Wachowski σκέφτονταν να φτιάξουν μια ταινία, που θα μιλούσε για έναν ''μεσσία'' ενός φανταστικού κόσμου, δεν φαντάζονταν ότι θα δημιουργούσαν ένα νέο κομμάτι της pop κουλτούρας. Κι αν μέχρι τώρα το Matrix δεν σου γέμιζε το μάτι, ίσως να μην ήσουν έτοιμος να βγεις από αυτό (και καλά...).

Υπάρχει πάντα η περίπτωση, μια ταινία να κριθεί είτε με μεγαλύτερη επιείκεια είτε με μεγαλύτερη αυστηρότητα, ανάλογα τους δημιουργούς και τους συμμετέχοντες. Οι κριτικές για το Babylon του φανταστικού Damien Chazelle, είχαν κάτι και απ' τα δύο. Αξίζει όμως να κριθεί τόσο σοβαρά μια τέτοια ταινία από έναν τέτοιο σκηνοθέτη;