Terug naar toen

Beluister de zeventien verhalen van veteranen achter elkaar in deze verzamelaflevering! 

Het verhaal van veteraan Dennis: 'Na de aanslag in 2009 zijn we met een helikopter afgevoerd naar Kamp Holland, Afghanistan. In vergelijking met de kritieke toestand van een aantal andere gewonden, vielen Teus’, Buddy’s en mijn verwondingen mee. Wel werden we direct weer aan het werk gezet bij aankomst op Kamp Holland.'

Het verhaal van veteraan Jan: 'In Nieuw-Guinea werd ik geplaatst aan boord van het landingsvaartuig L9608, klep 8 genoemd. Op 30 juni 1954 werd de koningin van het eiland Mapia naar Mapia  teruggebracht, samen met alle oud-bewoners.'

Het verhaal van veteraan Jo: 'Op donderdag 22 juli 1948 besloot ik samen met een aantal sobats van de Luchtstrijdkrachten naar de Rex Cinema te gaan op pasar Senen, Batavia. Wat er toen gebeurde was tenhemelschreiend.'

Het verhaal van veteraan Gerwin. Tegen het einde van de uitzending in Irak in 2004 kreeg een team de kans om Koeweit te bezoeken. Ze gingen op pad met twee landrovers. En kregen een dikke bekeuring.

Het verhaal van veteraan Arie: 'Het was begin oktober 1962, toen Nieuw-Guinea net was overgedragen aan de VN. Op een ochtend in ons NAPO-veldpostkantoor werden we door de marechaussee gearresteerd. We zouden hebben gefraudeerd.'

Veteraan Jan Willem Zweers vertelt over zijn tijd in Bosnië, 1994: 'Naast ons wapperde de vlag. UN. United Nations at war. Geroepen om onze plicht des vaderlands te vervullen, zwoeren wij trouw aan alles wat beroepsmilitair betekende.'

Het verhaal van veteraan George: 'Vlak voor de tweede politionele actie in 1948 lagen we in Kratjak, tegen Bantam aan. Krachtcentrale Kratjak leverde stroom aan een groot gedeelte van West-Java. Het spreekt voor zich dat er menige aanslag op Kratjak was gepleegd.'

Veteraan John werd in 2009 als onderdeel van het Operational Mentoring and Liaison Team uitgezonden naar Afghanistan. Al tijdens de voorbereiding bleek dat er muzikanten in zijn team zaten.

In 1998 werd veteraan André samen met mijn gezin een jaar uitgezonden naar het Midden-Oosten. Hij nam deel aan de UNTSO-missie, de United Nations Truce Supervision Organization. Hij moest een rijexamen af leggen.

Het verhaal van veteraan Bob: 'Biak werd in 1962 een Opvang- en doorvoercentrum opgezet. De bemanning voor dat onderdeel werd weggeplukt uit diverse infanterie- en artillerie-eenheden. Zo zat ik, als dienstplichtig sergeant van een infanteriebataljon, plotseling in Nieuw-Guinea.'

Het verhaal van veteraan Ton: 'Het laatste konvooi van de dag uit Phum Nimit, Cambodja, vertrekt om 17.30 van de compagnieslocatie. We vertrekken op tijd om voor de duisternis in Sisophon aan te komen. Daar zijn we ingedeeld om gedurende de nacht het plaatselijke United Nations Headquarters te bewaken.'

Het verhaal van veteraan Ton: 'Het gebeurde in Nederlands-Indië op 3 augustus 1949, de dag waarop het staakt-het-vuren werd afgekondigd. Ik moest een boodschap overbrengen aan de commandant van de T.N.I.'

Veteraan Jaap: 'Een deel van 2-41 Regiment Veldartillerie was gelegerd in Tjikaoem, iets ten noorden van Bandoeng, in 1948 in voormalig Nederlands-Indië. We liepen dagelijks patrouille op verschillende tijdstippen, meestal overdag, maar ook ’s nachts. We waren jong en we waren drie maanden in de tropen.'

In 2008 gaat veteraan Reinder als reservist in het kader van Cimic op missie naar Uruzgan, Afghanistan: 'We gingen de militairen van de Afghan National Army leren schieten met de M16. We vroegen de Afghanen waar ze liever achter zouden schuilen: beton, hout of een zandzak?'

Het is 25 oktober 1993. Na zes lange maanden is veteraan Ted zijn laatste transportweek eindelijk aangebroken. ‘Alle stations hier Romeo, we gaan rijden’, volgt het voor een van de laatste keren. Al gauw draait het als vanouds. En dan gaat het gruwelijk mis.

In 1951 arriveerde veteraan Herman in Colombo, Sri Lanka, met de torpedojager Van Galen. Het personeel dat niet nodig was mocht even de benen strekken aan de wal, maar wel in lang wit uniform.

De vader van Peter werd op het eiland Soembawa in 1942 door de Japanse bezetter gearresteerd en door een militaire krijgsraad ter dood veroordeeld. De executie moest in het bijzijn van vrouwen en kinderen gebeuren.