Şiirlenelim

Ihlamur bardağını yana itince Başını kaldırınca ıslak saç kokusundan Olgun bir kayısının içeriğidir sende Senin gözlerin. Dün akşamki yere serili gölgen- Bu akşamki gölgenle üst üste Cebinde bir avuç ayçiçeği Geri dönmüş elinden nasıl döndüyse Mutluluğun sana verdiği tatili yaşıyor Bir açılıp kapanıyor kirpiklerin Bilmem alınır mısın söylersem? Unutulmuş bir çirkinlikten başlıyor güzelliğin.

Güneş uykuya yatmış bu akşam bulutlarda. Yarın fırtına var, sonra karanlık Ve gece, Tan ağaracak sisin içinden sızan ışıkla, Derken Günler... Geceler... Geçip gidecek günler, geçip gidecek zaman Dağların üzerinden, dağların, denizlerin, Ve suların yüzü, Ve kırış kırış ama genç Dağların alınları Ve yemyeşil ormanlar Daha da gençleşecek, Köyden geçen küçük çay, Yine suyu dağdan alıp denize verecek....

Eve duygu, Eve saygı, eve tüp alınacak Ev nerde ? Ev, bizim kâğıtlarla yüklü ağzımız Ev, sizin paylaştıkça küçülttüğünüz gözleriniz olmasın? -bunları duyunca alınacak- Akşam olsun “ve” deyince ev anlayalım Ev deyince tamam olsun üstümüz Sen-ben olmasın Bir ev, iki kişiyi kaldırmaz Eve boya, Eve koku alınacak Sürünsün, koklansın, oynasın ev biz yokken… Üzgün bir adam alınacak nefesini tutan Bir oca...

Ne kırağı vurgunu Başakların Boyun eğişi İşaret etmez beni Ben hep al taylara vurgunum Kahroluşum bundandır Çünkü her nisan ayı geldiğinde, Yani erikler yeşerip, Şeftaliler tüylendiğinde, Bağ bozumu yaşıyorum Usul usul düşüyor yanıma Kollarım Usul usul ayrılıp kopuyor gövdem Ruhumdan ayrılıkların Vurup gidişi İstanbul’u yerden yere Gidişi yani,sıyırması eti kemiğinden İyi okumalısın beni Talan edi...

Sarı yapraklarda son kez yansıyan ışık solarken yüzümde Şiir, Kirlenen bir su gibi çıkıp gidiyor hayatımızdan. Nar ağacı çiçeklerini anımsayan kim kaldı? Altmış yıllık çam, nasıl bu denli kıyıda kalabildiğine şaşkın Orman oynamaz mı yerinden? Portakallar birer güneş olup yükselmez mi güz bahçesinden? Ilık toprakta, taze güz çimeni Soluğuyla nemleniyor yüzüm Hüzün, güz bahçesinde kızkardeşim Çocukl...

Eylüldü Mavi bir gündü Genç bir erik ağacının altında sessiz sardım onu, solgun bir aşktı Kollarımda tatlı bir düş Ve üstümüzde güzel yaz göğü Bir bulut vardı uzakta Öylesine beyaz ve öylesine yukarda Sonra baktım, sanki hiç yoktu Aylar geçti o günden sonra Şöyle ya da böyle Sessiz Erik ağaçlarının hepsi kesildi Sorarsan, aşka ne oldu? Anımsayamıyorum derim Ama bilirim ne düşündüğünü Yüzünü unuttu...

Sevgilim, Beni geçmiş yazlara sal Ilık yaz akşamlarına, Denizin ve göğün ritmine sal Dalganın ve günün beyazına. Sen de kıyısında kal dalgaların Gülümse Sevgilim beni geçmiş yazlara sal Küçük ve kırık aşklara Sen de bir ucunda kal balkonların gülümse. Sevgilim beni geçmiş yazlara sal Akşamın alacasına, Yorgun dönülen pansiyon odalarına sal, Sen de kapı aralarında kal odaların Gülümse, Anı oluyor f...

Hepsini gördüm ayrı ayrı, Kuşların zamanı, tunç rengindedir. Tanrılardır taşın zamanı, Denizin zamanı, ölür dirilir. Göğü tanıyamadım, yok ki, Sahipsiz zamanlarla doldurmuşlar, Ama ordan iner O eski Ölümsüz sevdaların zamanı kar Ve havlamayan dev köpekleriyle İnsanın zamanı... Olmayan Ama hayalet bir yasemin gibi kokan, Toprağımız eşelendikçe. "Çok eskiden yaşadım bu ânı ben" Dersiniz şa...

Yağmurda yürümek yüzünden oldu bütün bunlar, Islanmış kirpiklerinden başlayan gözlerindeki ışıltı Hayatı anlamlı kılan halinden memnun bir işaretle İçi kıpır kıpır olunca, insan seviyor yağmuru elbet Seviyor sevdiğiyle yürümüşse yağmurda eğer Şehir dedim, havasını soluduğum, suyunu içtiğim Sokaklarını arşınladığım, hasretini çektiğim Sevgiliyi bir çarpıntı olarak içime çökerten kaderim Burada bir...

Ruhlar incinir, sürekli incinirler. Onları yaşatmak için gün boyu çalışır bahaneler Çok zayıf hafızaları vardır, Güçlü doğarlar Yaşlandıkça daha unutkan olmak zorundadırlar, bu ölümlerini geciktirir Evet, evet ruhlar ölürler. O kadar hızlı ölürler ki, hiç yanmaz canları Ruhların canları vardır, Bir değil, beş değil Milyon tane canları vardır Hepsini birden bir kadında da bırakabilirler Sakat bir k...

Seni sürekli kendinde tekrar eden Ve tomurcukların seherine ve olgunluğun sonsuzluğuna götüren Ben seni işte bu ayette anladım, Ah!... Ben bu ayette işte, seni Ağaca ve suya Ve ateşe ekledim Yaşamak belki, Üzerinden elinde kova ile bir kadının Her gün geçip gittiği uzun bir yoldur. Belki hayat, bir kendirdir Bir adam gelir ve kendini onunla bir dala asar Yaşamak belki de, okuldan dönen küçücük bir...

Yorgunuz. Burası bizim değil. Nasıl baş ederiz? Hadi, yağmuru güzel yağan bir yere gidelim. Burası bizim değil. Hadi. Her şeye sıfırdan başlanacak bir yere gidelim. Birçok insanın hayattaki tek amacı, Etrafındaki dünyaya uyum sağlamak. Bu bir hata. Bazen tek başına yürümek, yanlış yöne giden bir kalabalığın içinde olmaktan daha iyidir. Gördük... Her gece, bir gündüze muhtaç... Hayat bilir misin ne...

En az benim kadar mücadele etmeyi bilen birine ihtiyacım var Ayakta kalmanın fazla ağır geldiği günlerde, ayaklarımı kucağında tutmaya razı birine Gözlerimi kapatan ellere, Daha ben bile ne istediğimi bilmezken, tam da ihtiyacım olanı veren birine Konuşmasam bile... Beni anlayan.... Şöyle diyordu sesi çalınmış biri: Ben hiç anlaşılmadım zaten, Anlaşıldım zannettiğimde bile, yanlış anlaşıldım. Yıkm...

-Ne düşünüyorsun ? Yaralarımız daha hızlı iyileşsin diye, kendimizi hırpalayıp duruyoruz. 30 yaşına geldiğimizde ise çökmüş oluyoruz. Ve yeni biriyle her başlangıcımızda, kendimizden sunacağımız daha az şey kalıyor. Ama kendini bir şey hissetmemek için zorlamak, veya hiçbir şey hissetmemek çok büyük kayıp olur. Nasıl oluyor da bir insanın ruhunu öldürmek bedenini öldürmekten daha az suç sayılıyor?...

Bugün pazartesi mi? Pencerenin durumu Salıyı gösteriyor Bir ben miyim acemi kalan? Kaç kere inanır insan saçma sapan bir yalana? Üst üste kaç geceyi uykusuz geçirebilir? Kaç kere avuçlarımda mahsur kaldım Birkaç kış geçti Sonra ne mi oldu? Yendim kendi kendimi Acı çeken beni, Külümü dağlara taşıdım Ve daha da parlak bir ateş yaktım kendime İşte o zaman hayalet kaçtı benden Senin kalbini kim kırdı?...

Bugün pazar Bugün beni ilk defa güneşe çıkardılar Ve ben ömrümde ilk defa gökyüzünün, Bu kadar benden uzak Bu kadar mavi Bu kadar geniş olduğuna şaşarak, kımıldamadan durdum Madem ki çıkamıyorum buradan Mecbur içimi keşfedeceğim İnsan bir bankta oturup, İçini keşfetmeye görsün, Büyüyor Büyüyor Güçleniyor Kalkıp evine dönerken, Dünyayı çiçek bahçeleri sarmış sanıyor Ben böyle yaşıyorum işte Bir şey...

''...Anlatmaya başlarsın. Birden, içinde bir du- raklama duyarsın. ''Şey'' engel olur sana: Söyleme onu, der. Her şey'i anlatma. Belki sözlerinin arasında, farkında olmadan beni ele verirsin. Belki anlar. İnsan bu, bilinmez. Sen gene dikkat et; her şey'i ayrıntılı anlatma o kadar. Bütün şey' ayrıntılarda değil midir zaten? Ayrıntılarda ele vermez mi insan ken- d...

''...Sevgili Dost, Seni gerçekten sevenleri, tatlı sözlerle seni onaylayanların içinde değil, arılarını sana gönderenlerin içinde ara. Sakın sözlerime kızıp da aynayı kırma. Antik bir Osmanlı aynasının üzerindeki şu kelimelere kulak ver. ''Kırma aynayı, o da seni yüz parça eder.'' Sen lazımsın bana ve önemlisin hadiselerden. Çünkü büyük bir olaydır dostluk. Çok büyük.'&...

Ey hayalini aşığa bir elçi gibi gönderen, Onun vasıtasıyla aşka davet eden, Aşığın sağlığının ilacı, Ey zayıflamış bedenine deva olan sevgili! Ey gönüllere ateş salan, Ey benim güzelim! Senin ırmağına girince, bütün kirlerimden temizlenir, Tertemiz bir insan olurum! Senin yüzün benim bayram ayımdır Saçın kadir gecemdir! Sen güneşsin Sen aysın Sen nur üstüne nur Sen Süreyya yıldızısın Ey sevgili! B...

Bak, sular çekildi Hep hatırlatır ya sahipliğini İşte öyle kapattı Tanrı denizini. Kumları oyalayan kir içinde, birkaç çocuk ayağı şimdi. Bende, kemikleşen babamın mezarını bilmem Ama bir çocuğu kemiren Ya bir babadır hep Ya da yokluğu. Bak, Avuçlarının içindeki raylardan çıkıyor çok yüklediğimiz tren Belki boynunu kurtarıyoruz ilk defa doğru raylara uzanmış bir kadının. Ama bu kez de Kargaşa ve c...

Denizde bir bulutun öldürdüğü Japon balıkçısı genç bir adamdı. Dostlarından dinledim bu türküyü Pasifik'te sapsarı bir akşamdı. Balık tuttuk, yiyen ölür. Elimize değen ölür. Bu gemi bir kara tabut, lumbarından giren ölür. Balık tuttuk, yiyen ölür, birden değil, ağır ağır, etleri çürür, dağılır. Balık tuttuk yiyen ölür. Elimize değen ölür. Tuzla, güneşle yıkanan bu vefalı, bu çalışkan elimize d...

Bütün oyunlar bitti -bir sen kaldın yalnızlığımda Bir başka dünyadayım artık -beni çocuklar bile anlıyor Bilsen ne güzel yokluğuna, Parmaklarımda o hiç kurtulamadığım acı uğultu Yokladım kapıları tek tek Dönüp ülkene düştüm Bilsen ne güzel düştüm Tatlı bir kıpırtının ötesindesin, Çocuksu korkularını giyiniyorsun, Yaralı bir temmuz ikindisisin Ben akşam delisiyim, Bütün müzikler susar, Renkler ölür...

Kendi yazdığı şiire ağladı şair Eski ruhu yoktu içinde Artık hiç sevmeyecekti Artık hiç sevilmeyecekti belki de Verdiği tek bir sözü bile tutamadı şair Kendini bir kere bile mutlu edemedi Başkasının sevgisine iç geçirdi Kaldırdı kadehini, yanında olmayanlara içti Yaşanmakta olan şeyi kabul etmedi şair Edemedi çünkü, öğrendi bir kere sevgiyi Tattı o acı zehrin en tatlı halini Kendine söz vermemeyi...

Girdiğim çıktığım yerler tanığımdır Kapımı çalanlar gece yarılarında Okunan kararlar yüzüme karşı Korkmuyorum duygusal bitişlerden Tükenen kurşun kalemler tanığımdır Ölümle burun buruna bir gençlik boyu Sıtmasında, vereminde Anadolu'nun Dönülmez bekleme kamplarında Suçsa suç, sorguysa sorgu, hapisse hapis Yaşamak gezin gözün arpacığın ucunda Elimde hep böyle tükenen bardak Yaşamak bir yürek iş...

Bugün Bütün dillerde yağmura tutulduğum doğrudur İnce ince ağladığım, Sustuğum Ve yeniden yeniden seni biriktirdiğim doğrudur, Acil şifa temennilerini başımla onayladığım, Yeri göğü kucağıma sığdırıp, taşıdığım doğrudur Tüm dünyanın öykülerini ezbere bildiğim Yağmurdan yağma, buluttan doğma, Topraktan olma yanımı rüzgarlara verip, Hiç olduğum doğrudur. Beni hiç mi görmediniz? İşlemeli bir mendil V...