Şiirlenelim

 

 

 

Artık farkında değilim, nereye gidiyorum böyle? Her gün.. hissediyorum, çok yakınsın Her gün, oluyor yüzün bir parça hayatımdan Ömür bereketleniyor daha Şekiller daha bir güzelleşiyor Daha bir kutsallaşıyor eşya Sevdiğimden beridir dönüyor yıldızlar Daha bir saf oluyor gökler, daha bir geniş Öğret bana Öğret bana Okumadan evvel yüzünü, Hiç şiir okumadım ben Birçok yıldız… görüyorum Ancak… bir okum...

Ben de herkesi bıraktığım yerde, düşündüğüm gibi, durgun ve hareketsiz, yaşıyorum sanırım. Bir ihanet kokusu seziliyordu derler ya… «O zaman daha evliydim. Bazı güçlüklerim vardı. Konuşmakla geçeceğini sanıyordum. Seni aradım. Seni görmek istiyordum kısacası. İnsan görmekle bile bazı şeylerin ağırlığına dayanabilir, avunabilir, hayal kurmaya devam edebilir. Sen anlamazsın tabii. Anlamak için, insa...

Artık daha fazla böyle yaşayamazdı. İçindeki o sadece ve sadece kendisine ait olan özü ortaya çıkarmak ve onu yaşatmak istiyordu. Çünkü böyle, birden fazla ve kendisinin olmayan ve gerçek mi sahte mi olduğunun ayırdına varamadığı kişilikleri taşıyordu, sıkıntılı bir yük gibi... Peki, gerçek ve sadece ona ait bir özü var mıydı onun? Varsa neredeydi? Ve kimdi o? Öylesine çok maske kullanmış, öylesin...

Dönmeye başlayalı yaşlı dünya, Çok şeyler yaşadı insanlar İki binli yıllarda, Uzay avucumuzda, Uzaklar yakın, Ve doktorlar, Ölümden döndürebiliyor insanı Çok şeyler değişti dünyada Bilim ve teknikle, sevgiyle Dalgalar gelip sessizliği örttü Aydan asılanlar ağlama nasıl başladı... Tanrım! Denizci olmak isteyen bütün çocuklar aydan asıldılar Ağlama nasıl başladı? ölü yalnızlığını anlat onlara... Gem...

 

 

 

 

 

Çift ve tek üstüne ant içerim, Kılıç ve haklı savaş üstüne ant içerim, Sabah yeli üstüne ant içerim, Akşam duası üstüne ant içerim: Hayır, seni terk etmedim ben. Ya kimdi başını okşayarak o korunaklı yere götürdüğüm, Amansız takipten saklayarak? Ben değil miydim çölün sularıyla susuzluğunu dindiren? Ben değil miydim diline senin akıllar üstünde erk veren? Sıkı dur öyleyse, Yalanı hor gör, Yürü ger...

 

Umut dolu gözlerindeki ışığın peşindeyim Ey güneşin çocuğu! Kaybolan ışıkları topluyorum Bu ışıklardan bir hikaye yazacağım Umudun, dirilişin, yarının hikayesini… Benim hikayem, Senin hikayen, Benim hikayem Bizim hikayemiz. Sen güneşin çocuğu Öyle içten bakarsın ki gözlerime O kadar tatlı gülümsersin ki Bilirim senin sen olduğunu his ettiren yerde Cenneti kurmak için tertemiz adımlar attığını. Ben...

Güneşim, ayım geldi. Gözüm, kulağım geldi. Gümüş bedenlim geldi. Altın madenim geldi. Başımın sarhoşluğu geldi. Gözümün nuru geldi. Başka bir şey dilediysen, işte o başka bir şeyim geldi. Yolumu vuran, Tövbemi bozan, gümüş bedenli güzel, kapımdan ansızın çıkageldi. Ey eski dostum benim, bak bugün dünden çok iyi, Dün ondan bir haber almıştım, hemen sarhoş olmuştum. Dün gece onu mumla aramış durmuşt...

Bu gece uykuya dalmadan önce, farklı bir şeyler düşün diğerlerinden. Mesela göreceğin rüya mavi olsun, Benim şiirlerim, senin şarkıların gibi. Mavi dumanlar içinde başla yolculuğuna Kuş sesleri bir de, mavi olacak onlar da... İspinoz galiba, o geldi şu an aklıma, Evet, mavi ispinoz kuşu öterse bir ateş yak. Öyle bir ateş, ki ta aydan görebilsinler seni Hatta karanlık tarafından, o sağdaki yarıdan....

 

Seni bildim bileli, ey balçık dünya, Başıma nice belâlar geldi, Nice mihnet, nice dert. Seni sırf belâdan ibaret gördüm, seni sırf mihnetten, dertten ibaret. Nerden tanıdım seni bilmem ki, Nerden parçası oldum bu yerin? Bana vermedin bir yudum tatlı su, sofranı yaydın yayalı. Elimi ayağımı bağladın gitti, elimin ayağımın farkına varalı. Bırak da, bir ağaç gibi yerin altından çıkarıp ellerimi, Sevg...

 

 

6 kişiyiz durakta gece yarısı Kim getirdi, kim birleştirdi bilmiyorum 6 kişi birbirinden tamamen farklı Kimiz neyi bekliyoruz düşünmüyorum 6 kişi aslında bir parçaları aynı Tüm bekleyen insanlar gibi Soğuk, olmaz mı, Ankara burası Yüzlerde rüzgar kesiği, kulaklar kapalı Köpek seslerini engellemiyor ama Hava değil ama durak dumanlı Kaderin, kederin ve bilmem başka neyin Pençesine bırakılan 6 kişi,...