Şiirlenelim

İhanetler silsilesinden geçtim Ne aşk, ne arabesk sevgilim Ben gerçekten kederdeyim Mart yine soğuk geçti, uzadı sakallarım Düşman gibi bilinen tarafların ortasında şaşırıp kaldım (Eski yoldaşlarım, Yargısız infaz timleri, Ve bir de kirletilen doğanın sayrılık melekleri Üçlü bir ölüm çaprazına aldılar beni...) Ne zaman düşünsem aynı Ne zaman üşürsem yağmur yağar Yoksullar koşar sokakta, Şimşek üst...

Ey tanrım, ey adalet tanrısı! Sen değil, göklerde oturan! İçimizdeki sen, ey tanrım, içimdeki, yüreğimdeki, ruhumdaki! Önünde papazların ve rahiplerin eğildikleri, Ortodoks sürülerinin mum yaktıkları, sen değil. Çamurdan yaratıp kadını erkeği, sonra da yarattıklarının toprak üstünde köle gibi yaşamalarına razı olan, sen değil. Acı çekmeyi öğreten kölelere, boş umutlarla besleyen onları ta mezara d...

'Seyrek gülüş, sen ne güzel bir şeysin Nazlanırsın ama bir gün gelirsin' Düşen bir yaprağa bağladım hayatımı Olsun artık diyorum ne olacaksa Paralı asker miyim neyim ben Ekleyip duruyorum sabahları akşama Ve kendimi arıyorum, meşgul çalıyor Gerçi söylenmez böyle şeyler uluorta Aşk diyor, başka bir şey demiyor kalbim Nasıl bir dostluk ki bu? Hem kadim, hem de mayhoş elma tadında. Kendimi de koysam...

Önü denizle başlayan rüzgarlı bir kasabadaydık Sanki yıllardır oradaydık. Her şey düzelecekti Meleğim, nehir kanatlarını uzaklıklarda yıka şimdi. Soğuktu, ısınamıyorduk bu kadar yakınken. Aramızda yalnızca o hava boşluklarının dolaştığı odalardaydık. Biriken bütün rüzgarlar işte orada, o deniz kasabasında o çok köpekli, çok rüzgarlı yerde patladı. ikimizi aynı gökyüzüne baktıran...neydi o? Sustum....

Şimdi yoksun, Seni dilediğim gibi düşünebilirim artık Tutar ellerini öperim uzun uzun Kimseler ayıplayamaz beni Yokluğunda seni nasıl sevdiğimi anlayamazlar İşte gözlerin, işte dudakların Senin olan ne varsa karşımda duruyor Seni dilediğim yere götürebilirim artık Sevdiğim şarkıları söyleyebilirim dudaklarına Sana hasret ellerimle okşayabilirim yanaklarını Bütün resimler sana benziyor hayret! Bütü...

Ey hatırası içimde yemin kadar büyük, Ey bahçesinin hoş günlere açık kapısı Hala rüyalarıma giren ilk göz ağrısı, Çocuk alınlarda duyulan sıcak öpücük. Ey sevgi dalımda ilk çiçek açan tomurcuk, Kanımın akışını yenileştiren damar, Gül rengi ışıkları sevda dolu akşamlar İçime yeni bir fecir gibi dolan çocuk. Ey tahta perdenin üzerinden aşan hatmi Ve havaları seslerimizle dolu bahar, Koşuştuğumuz yol...

Yürüyorsunuz çimenlerin içinde. Ne zaman, nerede, önemli değil. Gözleriniz kapalı, benim gibi. Bir iki damla sızıyor saçlarınızın arasından. Plansız gebeliğe benzer bir sıkıntı kaplıyor içinizi. Yalnız mıyım diye etrafınıza bakınmaya çalışıyorsunuz. Ama hala kapalı gözleriniz. Başlıyorsunuz şarkı söylemeye, bilmediğiniz bir şarkı aslında, hem de Fransızca, aradaki “Mais Je’taime”kelimelerinden anl...

Başak gelişir, oraklar biçmeye kıyamaz; Üzüm, içer fecrin nimetlerini bütün yaz, Ezileceğini hiç düşünmeden. Ben de o kadar gencim, bende de var o füsun, Zaman ne kadar kötü, tatsız olursa olsun, Ölmek istemiyorum erkenden. Varsın koşsun ölüme, gözü pek Stoalı; Ben de o kadar gencim, bende de var o füsun, Başımdan esen kara bir poyraz. Zaman kötüymüş… Gün iyi de olur, fena da; Hiç acısı olmayan ha...

Bir yerlerde sürgit yapılan bir şeyler kımıldamaktadır Bitenleri vardır, durur orda, olduğu yerde Çekilmeyi bekler ya da resimlenmeyi Öyle sanılır Güzün bir yanında o çini soba, kendini kaçıran mavileriyle Öte yanı yağmur Bitmiş ve fotoğrafı çekilmiş bir kuzineyse, kış mutfağında hiç de sessizce durmuyordur Çünkü açık pencereden girmiş, girmeyle birlikte kendini duvardan duvara çarpan birçok kuşu...

Son hecesi kırılır gecenin, ürperti veren yalnızlığın tüm renkleriyle; şaşkın bir sen, Sessizlik kadar ince; gözlerde boğulan hıçkırık. karanlık yürür ağır ağır, uçuşur kalbimde Sevgiden yana ne varsa, Kanayan dudaklarını çığlığın, şarapla yıkardım; deniz kalırdı geriye, çığ düşerdim tersime. Kutsanırdı sönmüş acılar, Ölüm doğrulanırdı, kayardı direnç noktası ömrün; kendi ekseninde dönüp duran ins...

Ben on dört yaşımdaydım ilk şiirlerimi yazdığımda Ve ilk aşık olduğumda bisiklete binen bir oğlana Ama on dört yaşında hiç aşk şiiri yazmamış olmamı, Aşkı anlamadan hiç konuşmayan bir sağduyuya mı bağlamalı? Sonra okulda bir ablaya aşık olacaktım Sonra saçları oluklu mukavva gibi dalgalı yaşlı bir memura Sonra -inanmayacaksın belki- sinemada yer gösteren bir adama Sonra bir kaleciye Hey tanrım, so...

Issız bir adada Yalnız bir deniz feneri Okyanusun ortasında Bir yanar, bir söner. Gelmese de günlerce hiç bir gemi Gelir de göremem diye Rahat etmez yüreği Bir yanar, bir söner. Bir ışık gönderir uzaklara Tek başına ve dimdik Göz kırpar karanlığa Bir yanar, bir söner. İşte o deniz feneri bana benzer Kimseler görmese de Bir geminin aşkı ile Bir yanar, bir söner.

Evden kaçmak için, yolu geçmeyi yapsa yapsa bir çocuk yapar. Çocuk değil ki artık... Bütün gün sokaklarda bu adam, üstelik evden de kaçmıyor. Hani yaz ikindileri vardır, meydanlar bomboş uzanır batan güneş altında, Geçip gereksiz bitkilerle bir bulvar durur yalnız adam. Değer mi bunca yalnızlık, gittikçe daha yalnız olmak için? Boştur yollar, meydanlar yalnız gezildiğinde. Oysa bir kadın durdurmal...

Bu ne güzel koku böyle, Bu ne güzel koku. Gül bahçesinden yoksa gelen o mu? Gece mi bu gelen, misk mi bu? Amber mi bu? Bu ne güzel koku böyle, Bu ne güzel koku. Bu nasıl yüz böyle, Bu nasıl ışık? Bu nasıl ay böyle, Bu nasıl güneş? Mağradan mı çıktı, dağdan mı iniyor, O yalnızlığın adamı, O dost? Boş yere arama şarap testisini sen. Koklama onun ağzını sen boş yere. Şu meyhaneciden mi geliyor sandın...

Kader kısa kesse bile iyi insanın sevgisini, o sevginin izleri sürer gider insanlarda- bir canın titreşimleri gibi Değişmez yazgımsa, Benim kaderim artık… Yeniden dünyaya gelmek varsa eğer, Yaz Güzelinden bir kader! Olmaz ki! Kader dediğin böyle de yazılmaz ki! İşte ben hep böyle bildiğin gibi: Kaderi öpüp başıma koymuşum, Nasıl kısa kesmeli bilmiyorum...Uzak kaderlerin suları çağlar şimdi, Yıldız...

Bir tuhaf çiçek açarsa, kalbindir Kargayı beslemekten yaralanmıştım Selameti beklemekten usanmıştım. Kalbimden fırlamak istiyorum artık...Uzay boşluğunda taşa dönüşmek Ve hızla geri dönüp parçalamak dünyayı Sanmam ki, anlaşılayım kolayca Kabımdan taşmak istemiyorum artık Zamana bırakıp bünyemi, sönmeyi beklemek Harcımı kurutmadan üstüne basmak Sanmam ki, seyredileyim sonsuza kadar... İki durak ara...

İlk bu sabah, İlk bu sabah, göğü görmedim İlk bu sabah kayısı çiçeklerini Hüzün ilk kez konuk gibi gelmedi Efendim, ev sahabım Karacamı suya indiremedim Taş avlular sustu, ben sustum İlk kez bekledim ölümü, Dostu bekler gibi bekledim, Benim acım, acıların beyidir Canıma bir doru kısrakla gelir, Öfkeyi sabırda eritir, Umut yer, Suyunu gözümden içer bir zaman Ölümün ve göçün dokunmadığı tek nesne va...

Buna tanıklık etmeyeceğim Bu defa meleklerin uğuruna ve kaderi değiştirmenin gücüne inanmayacağım Kara bir duaya benziyor daha çok saçlarımı uzatmam Ellerimle yoklarken, kuşa benzer bir şey arıyorum Hiç durmadan akıntıya kapılan kalpleri ne korur? vurmaktan Bu Bay Lewe, kıyıya vurunca kalp, vurmuyor bir daha. Ben bir incir ormanına taşınacağım, yavru kurtların annesi olarak bir işaret bulacağım hâ...

Başım dedi: Dinlen; gönlüm dedi: Koş! Başım dedi: Durul; gönlüm dedi: Coş! Başım yüreksizdi, gönlüm başıboş; Varlığım arada oynadı gitti... Başımla gönlüm edemedim eş; Biri yüz yaşında, biri yirmi beş. En sonunda sardı saçağı ateş; Varlığım arada kaynadı gitti... Eğer olsaydık ben deniz sen kaya; Eteklerinde ağlaya ağlaya Sert kalbine bir merhamet verirdim. Eğer olsaydık ben bulut, sen ay; Yere dü...

Bir bulut eyerleyeceğim Binmek için dağlarımın üstünde, Yağmur isterlerse, ıslatacağım onları göz yaşlarıyla. Bir at eyerleyeceğim Rüzgârın tadını duyumsamak için Aşk benim için beklediğinde. Bir ırmak eyerleyeceğim Beni denize götürsün diye, Ve gemiler düşecek peşime Bir meyve ağacı eyerleyeceğim Kuşlarını yitirince yas tutmasınlar diye Ve kökleri inecek yeryüzünün derinliğine. Bir düş eyerleyece...

Üç gün geçti yıllardır yok gibi Bir sesti oysa, günün solgun ışığından bir kesit Sessizliğe bürünmüş bir ölü dalga, kerem gibidir Anı olur, bahar gelir, kül olur yana yana Çağlanın çıktığı gündü diyelim Uzunca bir ayrılıktan sonra Basit şeyler için ödenmiş bedeller Kalbimdeki iyilikler Misal bir kitabı verdik matbaaya Başka bir kitap başladı yeniden Üç gün geçti hep o varmış gibi Ama sanki viyana’...

“Aşk, biçimsizdir ama, sana geldiğinde bir şekil yaratır sende. Aşk, çok derindir ama, sana geldiğinde nefes almaya başlarsın yüzeyinde. Aşk, ellerinde çok hafiftir ama, geldiğini anlarsın göğsünde ağırlaşan yüreğinde. Aşk, bir portakaldır bazen. Yere düşüp çürüyecek olan. Aşk, yerde duran bir taştır bazen. Daha olmamış portakalı düşürmek için fırlatılan ama çoğu zaman ıskalayan. Aşk, ıskalayan ta...

Senelerce, senelerce evveldi; Bir deniz ülkesinde... ve belki de Birbirine aktardığım defterlerin hepsinde bu şiir vardı: Senelerce, senelerce evveldi; Biz seninle orada, o deniz ülkesinde tanıştık Uzak denizler, uzak yakınlıklar içinde Bir Kadırgada iki korsan Birbirimizi yaralarından tanıdık Dışı korsan, içi iç denizlerde yaşayan çocuklardık konuşamadıklarımız bir bulut kalınlığında duruyordu ar...

Bundan böyle, baktığımda ince boşluğa, bilemem martılar neye göre toplanırlar...Bilemem dizlerim neden çözülür? Uyuşurum? Açar açmaz, daldı bir bir kelebek içeri, Tutuyorum sevi çanını ellerimde, Vurgusu ben’e dönük, yankısı çocukluğa... Kendi ışıltısı deviniyor kendinde, Töze doğru yayılıyor, başkayla aramızdaki kimsesizliğe. Şimdi hayır derken, sevişiyorum seviyle ben :) Burada daha ne kadar öle...