Şiirlenelim

Ey ermiş kişilerin canı! Ay, şevkinle oynuyor; Zühre yıldızı da aşkınla tef çalıyor! Kadınlar da, tefleri ile aşkımızı etrafa yayıyorlar! Benim aşkımla Sen'in güzelliğin, her mecliste söylenmededir "Evvelce şöyle idi, şimdi böyle oldu!" diye, bizim aşkımız, bütün şehirde herkesin dilindedir! Gönüllerde, aşk okundan yüzbinlerce yara var fakat, ortada ne ok görülüyor, ne de yay! Aşığın kanı, gözyaşı...

Ben hiç orada mıydım? Onca düş kırıklığı arasında Hayatımdan geçen onca yüzler galerisinde... Bir beklenti birdenbire gerçekten gerçekleşebilir mi? Bu hep böyle, böyle gider mi? Doğru yerlerde, doğru zamanlarda bulundum Ama hiç bu kadar doğrusu olmadı sanki Bir inci yaklaştırdı bizi Zeytin yapraklarına gömmeliyim seni, Bir menekşe kokusunda seni aramak var ya, menekşe yağıyla ovmalıyım. Kalbin pır...

Sahici bir kuşa dönüşüp, bu dalların üstünden gökyüzüne kanatlanmayı, yukarıdaki ay ellerinde kaybolup giderek, bu dünyadaki insanların yüzlerini artık görmemeyi ne kadar istiyordum. Yan yana yürümeye başladık. Yeni yakalanmış bir kuşun yüreği göğsünde nasıl atarsa, benimki de öyle atıyordu. Fakat zannediyorum ki, beni bıraksa da artık kaçmaya kuvvet bulamayacaktım. Üşümek mi? İnsanın içinde güneş...

Silahlara veda, Geceye, rüyaya ve sana Yalnızlığın geyik gözlü köşesinden, Düzenlerin çıkmazına Çizdiğim resmin, saat kulesi ağlıyor Ağzım o çeşit yok, Şişe bu çeşit var Sen bir gece gelsen, Güneş doğmasa Gitmeden yine gelsen Bu yeni geleni, Bu bize bakanı, sana bir anlatsam Güneş doğmasa Sandıkların içini göstersem sana Çizdiğim resmin, Yalnızlığın geyik gözlü köşesinde bir rafa koyabilsen Olup b...

''Ömrümde ilk kez yazdığım ateşli bir aşk mektubu bu...''

''Gözleri görmeyenler kör diyor bize, Ama gösterdin sen nasıl göreceğimizi renklerini geleceğin. ''Korkaklar korkak diyor bize, ama seninle birlikte çıkıyoruz karşısına karanlığın, Yüzünü değiştiriyoruz seninle.'' ''Katiller katil diyor bize, umudu seninle yeşertiyoruz.''

Öğrendim öğreneli ne işe yaradığını çiçek tozlarının, Her yerde onları görüyorum, Evde, sokakta, kırlarda, gün ışığında.. Öğrendim öğreneli ne işe yaradığını çiçek tozlarının, Çiçekler çiziyorum elime ne geçerse, Toprağa çiçekler, Duvarlara çiçekler, Sabaha, masaya, okul çantasına, Önlüklere, yakalara, eldivenlere.. Ne kadar çoğalırsa çiçekler, o kadar çoğalmaz mı çiçek tozları? Konmaz mı üzerleri...

Ne yapacağımı bilemez bir haldeydim Fakat içimde derinlerde bir yerlerde bir şeylerin değiştiğini hissediyordum Hangi kelimenin balkonundan aşağı atlasam, Sonsuzluğa kanat açıyor Hani olur ya bazen insan kendi hayat öyküsünü de nasıl devam ettireceğini bilemez Bir boşlukta öylece donakalır. Bir de bakar ki geçmişine; öyküsünün büyük bir kısmı hep tekrarlarla doludur. Ve daha da kötüsü, öykünün dev...

Nehirler yarışır, çağıldar gözlerinde O nehirler benim nehirlerimdir Aşk ki, azar azar benim yerimdir Üşüyorsam, sokaktaysam, yalnızsam Gözlerin benim evimdir Vurulup düştükçe, düştükçe seni sevmekten caymayacağım Gece insin, El ayak çekilsin.... İyi ki bu sestesin Dünyayı ısıtan nefestesin Bir haydut gibi gezinirim kapında... Kalbimde tutuşan ateştesin Rüzgârlar savrulur, uğuldar gözlerinde O rüz...

''Ben herhangi bir meçhul değildim. Kasırga idim. Hayretim hayranlık oldu. Adeta biz mümkün olmayanı başardık. Bu kahkahalarla gülünecek izdivaç en iyimser tahminlerle bir mevsim sürerdi. Kasırgadan kaçmak isteyene her geminin güvenle sığınacağı bir liman. Ben kasırgaya susuzdum. Kendimi kitapların zindanına gömdüm, kitapların ve vazifemin. Korkunç bir mücadele oldu bu. Fren, fren, fren. Sizi inti...

Bir ayak sesi duymayayım, Kapıya koşuyorum gelen sen misin diye Bir sarı saç görmeyeyim, yüreğim burkuluyor Ağlamaklı oluyorum Her şey bana seni hatırlatıyor Gökyüzüne baksam, gözlerinin binlercesini görürüm Bir rüzgar değse yüzüme, Ellerini düşünmeden edemem Yaktığım bütün sigaraların dumanları sana benzer... Tadı senden gelir Yediğim yemişlerin, İçtiğim içkilerin, Ve içimdeki bu dayanılmaz sıkın...

Her gün bir kez bu kitabın başına geçtim. Her gün bir kez dışarı çıktım. Kırık bir bulutla yürüdüm. Her gün bir insana bakıp, yüzümü yere eğdim. Her gün bir gazeteye boş gözlerle baktım. Her gün birileri konuştu, onları dinliyor gibi yaptım. Her gün bir kez “neredeyim?” diye sordum kendime. Her gün bir kuzey kışı indi içime. Her gün karşımda duran fotoğraflarına baktım. Bir kez öfkelendim her gün,...

Nedense hayatta bir müddet beraber yürüdüğümüz insanların başına bir felaket geldiğini, herhangi bir sıkıntıya düştüklerini görünce bu belaları kendi başımızdan savmış gibi ferahlık duyar ve o zavallılara, sanki bize de gelebilecek belaları kendi üstlerine çektikleri için, alaka ve merhamet göstermek isteriz. Şimdiye kadar bana bu derece yakın olan bir insana tesadüf etmediğim için, bence bütün me...

Leyla, biz böyle nasıl çocuklarız? Hep ateşle oynarız, ateşle oynarız Gurbet, hasret, uzaklar Kızgın çöller, kum fırtınaları Leyla, biz böyle nasıl çocuklarız? Su akar, kuş uçar, yılan sürünür Mecnun, yanar! Mecnun yanar, diye Leyla da mı yanar? Leyla, biz nasıl çocuklarız? Ezelde verilmiş hükmümüz... Büküldü boynumuz, Leyla, uzun ve karanlık bir gecedir İçinde yana yana kül olduğumuz Kaybolduğumu...

Bugün bahar günü, neşe günü, sevinç günü. Güllerin çok açtığı bir yıl, gül yılı. Bu bahar mevsiminde halimiz, durumumuz çok iyi! Bizim gibi gülün de hali iyi olsun! Yürü, can gözünü aç, Şu âşıklara bir bak hele: Nasıl sarmaş dolaş, gönül gibi bir şey olmuşlar, Nasıl gelmişler can gibi Bahçeden daha güler yüzlü onlar, Gülden daha güler yüzlü. Bilgiden daha doğru, Akıldan daha hünerli, serviden daha...

İki paralel çizgi çekiliyor gökyüzüne Ve yeryüzüne biri kaba davranınca, Camlar bile sarsılıyor Seni sevmeyi öğreneceğim Daha önceki zamanlarda yaptığım gibi, Ruhlarımız 7. göğün 7. katına çıkınca, seni unutacağım... Daha önce nasıl oluyordu bilmiyorum Şimdi ceketini bile düşününce o kadar uzaklara gidiyorum ki senden Diyorlar ki ''ikimiz yapamayız'' Arada çok engel var diyorlar Ama ben biliyorum...

Ey bir parıltısı ile Uhud Dağı'nı paramparça eden! Bir avuç toprak, Sen'in çaresiz bir aşığın olursa şaşılmaz! Sen inlersen, feryad edersen, o zaman ölmüş gönlü diriltirsin, ona can verirsin, bir şeyler edersin; senin canının işi gücü budur! Can, sefer etmek, yolculuğa çıkmak ister; sen, onu sağlam bir bağla bağlarsın! Sonunda can, o bağı koparır da avare olur! Süleyman gidince Şeytan, padişahlar...

Bana öyle geliyordu ki, bu hafif aydınlıkta , elbiselerinin siyah beyaz lekelerini fark ettiğim insanlar, hep, birbirlerini seven çiftlerdir. Yalnız onlar değil, karanlığın bütün görünmeyen köşeleri, denizin içinde koyu hayaletleri fark edilen hep böyle görünmeyen sevgilerle dolu. Denizden gelen fısıltılar, dudak dudağa gizli söyleşmeler. Gecenin göğsüme basan, nefesimi tıkayan ılık nefesleri, öyl...

Gecelerim, çarpan kocaman bir yürek gibi. Saat üç buçuk. Gecelerim aysız. Gecelerim, pencereden süzülen gri ışığa gözünü kırpmadan bakıyor. Gecelerim ağlıyor. Yastığım nemli ve soğuk. Gecelerim uzun, upuzun ve sürekli belirsiz bir sona doğru uzanıyor. Seni arıyorum, yanımdaki dev bedenini, soluğunu, kokunu arıyorum. Gecelerim, “Boşluk” yanıtını veriyor; Gecelerim beni üşütüyor. Bir temas noktası a...

Belki bu yüzden, Ayın sevgili tanrıçası Sin Mabedini unuttu Bu anlamsız boşlukta Bu yüzden belki, Bin yıl uyudu insan, Ve uyandı sonunda. Anladı Bir uyku olduğunu varlığın... Ve cevapsız O günden sonra. Biliyorum  O ürkütücü başlangıçta Bir şey bekliyor canlılar Bir tufan olacak, Her şey toplanacak başlangıca Yılın ilk gecesinde, Yaşlı kız Annesiyle çıkıp Yıldızların altında Ellerini açtığınd...

Benim bu şiirimi yüreğinle ezberle; Kitaplar yalnızca geçmişten küçük bir zaman Ve ödünç aldıkları, geçmişin izini taşımakta, Sınır muhafızlarının yaktığı, Kütüphaneden kaçmış, sırtından vurulmuş, Kağıtları kurumuş, buruşuk ve çatırdamış, Kurtlar yemiş, tozlarla örtülü, Ya da yavaşça karartmakta ve kendini tutuşturmakta Tırmanırken Fahrenheit 451'*e, nasıl da sarıyor sıcaklık.. Benim bu şiirimi yü...

Bugün Pazar Bugün beni ilk defa güneşe çıkardılar. Ve ben ömrümde ilk defa gökyüzünün Bu kadar benden uzak, Bu kadar mavi, Bu kadar geniş olduğuna şaşarak, Kımıldamadan durdum. Sonra saygıyla toprağa oturdum, Dayadım sırtımı duvara. Bu anda ne düşmek dalgalara? Bu anda ne kavga, ne hürriyet, ne karım... Toprak, güneş ve ben... Bahtiyarım...

Boya kutusunu önüme koyuyor oğlum Bir kuş çizmemi istiyor benden Kül rengine batırıyorum fırçayı Bir dörtgen çiziyorum, üstüne bir kilit ve çubuklar Oğlum, gözleri dehşet dolu, diyor ki bana: “Ama bu bir hapishane… Yoksa bilmiyor musun baba, kuş çizmeyi sen? ” Oğlum, diyorum ona, ayıplama beni Kuşların biçimini unuttum, inan. Kalem kutusunu önüme koyuyor oğlum Bir deniz çizmemi istiyor benden Kurş...

Bu gece herkes uyuduğunda Gezintiye çıkartalım yüreklerimizi Ne dersin? Ama herkes uyuyorken.. Bütün yollar kapatılmalı, Dışardaki tüm insanlar evine çekilmeli Sokak lambaları sönmeli Ve tüm sokak, Bir geceliğine evlere kapatılmalı.. O gece kimse hasta olmamalı, Nöbetçi eczaneler,ertesi güne devretmeli nöbetlerini.. Ve gece tüm insanların üstüne serip çarşafını Derin uykulara yatırmalı.. İşte o an...

Bunca yıl çığlıklar koşturulmuş bu yolda Deli taylar gibi, ter içinde çığlıklar Savrulan bir yanlışa vurulmak için mi? Yoksa dağları yırta yırta yürüyen, Bir ırmak diliyle durulmak için mi? Gözler yangın şimdi-ufuklar duman Dünya değişiyor, masalı koca bir yalan Tam kırk yıl bulandırdılar suları, Nilüferleri dağlara taşıdılar, Kekikleri çaylara... Ve sinsice yürüdüler karanlıklara Sonra leylak düş...