Şiirlenelim

''...Şu halde, bende sevecek ne olabilir ki? Senin ruhuna acı çektirme hakkını bana verecek rezil, tatminsiz ruhumda ne bulabilirsin? Unutulmuş sevinçlerimin, gerçekleşmemiş düşlerimin, güçsüz isteklerimin, kendimin bile uyandırmaya korktuğum anılarım arasında ne senin ilgini çekebilir ki? Hayır, mümkün değil birinin beni sevmesi...Birinin benim için yaşamasını istemiyorum. Ben sevemem ve sevileme...

Anne, Sen uykudayken, Rüzgârla kırbaçlanmış, türkü söylerken Bizi kuşatan sular, ezgisini yitirmiş Şarkıların sesinde yaşarsın Ada, Senin tepelerin ve vadilerin, zamanın geçtiğinin farkında değil. Onlar düşlerinde kaldı-çocuklarının düşlerinde Esmekte olan rüzgârların, Ve uçmakta olan tasasız kuşların. Ada: Kızıl dünya biçimlendirdi sonsuzluğu! Taş kalpli yeryüzü Taş bir sözcük düştü, parçalandı h...

Birden adını hatırlamadığımı fark ettim bu şiiri yazarken, ama terasta çırpınan havlunun rengi hâlâ gözlerimin önünde. Kalbimi ve ruhumu vermemin bir yararı yok, Çünkü sen zaten bunlara sahipsin. O yüzden sana bir ayna getirdim. Kendine bak ve beni hatırla Hatırladıkça kalbimi yırtan bir söz duyarım da, Tebessüm ederim bu sözün sahibine On üç yıl sonra şimdi sevgilimden ayrıldığım bu derin, bu kav...

''Seni isteyen yanım, ölümsüz yanımdır. Seni isteyen yanım, aşk yanımdır.''

Gece kapkaranlıktı Ve simsiyahtı orman, Gölgeye benziyordu yanımda giden; Dörtnala atlarımız, sığınmıştık Tanrı'ya. Bulutlar gökyüzünde sanki birer mermerdi, Yıldızlarsa, ateşten kuş sürüleri gibi uçuşurdu dallarda. Ben hasretle doluyum. Istıraplarla kırgın, Ümitsiz, bomboş kalmış, derin ruhu Hermann'ın. Ben hasretle doluyum: Uyuyun sevdiklerim! Bu ücra yeşillikler arasından giderken: "Yarı açık m...

Gidişatımın ne durumda olduğunu bilmedim; ama şu kadarını bildim ki, nefis ile çekişme halim devam ediyor. Gerçek âşıkın fikri de zikri de Sevgili'ye kavuşmadır; lakin bu hiç mümkün görünmüyor. Çünkü bu fikir temelsizdir. Sevgiliye kavuşabilen âşık görülmemiştir. Kim ki cihan bezirganı gibi mal-mülk fikri ile yaşamaktadır, mal onun gözünü doyuramaz. Ama sonunda toprak doyurur. Adı iyilik ile anıla...

Sanki neşeliymişim gibi eve döndüm. Kapının zilini çaldım birkaç kez Ve bekledim… Sordum kendime: Neredeyim ben? Dedim kendi kendime: Neden bu geri dönüş? Koridorda hiçbir nefes yok. Belki gecikmiştim. Belki… belki hiç bulunmamıştım burada. Bulamadım bir iz kendimden. Bulamadım hiçbir benzerlik aynalarda. Yoluna adadım ömrümü ben Sana gönlümü verdim ben Bunca yıl yaşadım, Elime ne geçtiyse yitirdi...

''Benim dünyayı ve insanları bu sokaklardan ibaret bulduğum zamanlarım vardır. Bir gece, bir lokantadaki kadın hatırımdadır. Ben o zamanlar dehşetli hassastım. Bu sokağın bir kızı vardır, düşünürüm. Bu gelip geçenlere gülen kadın artık hiç kimseyi beklemediği için neşeli. Bu en çok aşktan korkar. Bu sıkıntıyı sevmez başını alıp gider. Sen çiçekli beyaz sabahlığınla hatırıma gelirsin. Ağır bir çay...

Binde bir, içimde bir sevgi dalgası kabaracak olursa bu da ayrı bir felaketti. İnsan gibi sevmeyi, sevdiğimi güzel güzel okşamayı öğrenememiştim. Sevdiğim insanın üstüne bir canavar yavrusu gibi atılır, kulaklarını ısırır, yüzünü tırmalar, tartaklaya tartaklaya şaşkına çevirirdim. Zannettiğinizden ziyade kuvvetliyim. Fakat münasebetsiz bir şey yapmamdan korkmayın. Sen kurşunla vurulanları hiç işit...

Ey mana güneşi; doğ! Gönül evini bir kere daha nurlarla doldur, dostları sevindir, düşmanları kahret! Tepenin arkasından çık; nurunla adî taşları la'l yap! Bir kere daha kuru koruğu oldur, üzüm haline getir! Ey güneş! Bağı bahçeyi, ovayı yaylayı, dağı bir kere daha yeşert, onlara yeşil elbiseler giydir; her tarafı hurilerle doldur! Ey aşıklar hekimi, ey göklerin çırağı; aşıkların elinden tut, hast...

Ey her candaki gizli hazinem, her harap gönüldeki inci tanem, her kanatsız kuştaki gizli kanadım, Ey gönüllerdeki zahirim, suretlerdeki manam, Ey sevgilim, ey sultanım, Aşk derim, erimek isterim. İki değil, bir olmaktır derdim. Harap olmuş yüreğim, kırılmış kanatlarım, uçarım enginlere. Gözlerim ağma, kulaklarım sağır, yolum sadece aşkadır. Aşk değil midir yağmuru yağdıran? Suyu buluta, bulutu suy...

Bir güneş yüzlü melek gördüm ki, cihan onun aynıdır O kara sümbülleri aşıklarının ahıdır O nazlı servi, parlayan bir ay gibi karalar giyinmiş Sanki güzellikte Frenk ülkesinin padişahıdır O aşıkların yoldan çıkmışıdır Gamzesinin öldürdüğüne, dudakları canlar verir Ey Avnî! Sevgilinin sana ram olacağını sanma Sen İstanbul padişahısın, o Galata’nın şahıdır Ağlasa aşık, ayrılık ateşiyle inlese, Gözler...

Gece sessizce başlıyor ve ırmağın – Öte yakasına geçiyor atlılar. Bir papatyanın açışını dinliyorum. Gökyüzü gitgide genişliyor. Islak yaprakların derin yeşilliği Islak dağların uyandırdığı keder. Kendime bir demet çiçek topluyorum Öğretmenimin iliklediği göğsüm Ne kadar genç Ağzımda taptaze bir tütün kokusu Ve taze ceviz kabuklarının kararttığı parmaklarımda Bir ağız mızıkası. Öğrendiğim ilk şark...

Kalbin darmadağın olunca, kafan da karışır şebnem, İtalyan kahvesine batırılmış İrlanda çöreğim; çöpten metal kutular toplayan zombi gibiyim. Şebnem peynirsiz labirentte dönüp duran fare gibiyim. Sana olan duygularımı mesafe, boşluk, bildiğin hiçlik mayalıyor. Bazı konuları açıklığa kavuşturmak için çenemi tutmam ve birtakım sonuçlar elde etmek için de hiçbir şey yapmamam gerekirdi. Asmaların başı...

Sen kokmayan gülü neyleyim, Neyleyim sensiz baharı? Sen doğmayan günü neyleyim? Neyleyim sensiz ben dünyayı? Senin tenine değmeden gelen yağmuru istemem, Meltemi istemem. Seni parlayacaksa parlasın yıldızlar, Sana yanmayan yıldızı semalarda istemem. Bülbüller söyleyecekse, seni söylesin Senden okumayan bülbül olsa dinlemem. Özlemim sen olacaksan yansın yüreğim, Sılası sen olmayan gurbeti istemem,...

Bugün, dünden iyi Yarın belki gökyüzü sızacak Kalbimin şekli, kentin şekline benzer Orda yönü belirsiz bir rüzgâr eser Yıldızlı göğe doğru gözleri körmüşcesine isimsiz taşarlar Dünya sanki sırtımda Sanki herkes karşımda Zaten biliyorsun, ben 5 dakikada her şeyi unuturum Neden dün değil de bugün yani? Uçuyor yani! Ama sen! İnsanlardan birşey bekleme yani Ne kadar, ne kadar bu duygu devam edecek? Bi...

Ölmedim işte. Ölemedim. Demek ki yaşamam gerekliydi. Bir gizli kuvvet olmalı bizi yaşatan... Yaşamakla ölmek arasındaki maceramızı düzenleyen, çaresizliğimizi her yerde yüzümüze tokat gibi indiren bir büyük kuvvet olmalı. Şimdi seni daha çok seviyorum. Meğer, ölüm senin kadar güzel değilmiş... Şimdi güzelliğin daha yakıcı, daha alımlı...Bütün neden'ler senin için yaşamayı gerektiriyor şimdi. Nasıl...

Bir ben biliyorum yorgun gözlerinin altındaki halkaların ebemkuşağı olduğunu Ve istediğinde yedi renk bakabileceğini Siyah saçlarındaki akların aslında, Hırçın dalgaların gelgitlerinden oluşan köpüklerin bulaşığı olduğunu Bir ben biliyorum, yüreğinin severken Ölmekten değil de, öldürmekten korktuğu için Tir tir titrediğini Kayboluşlarında kendini bulup, her şeye yeniden başlama hevesini Yalnızlığı...

Bir sonbahar yaprağı gibidir hayatım, Ayın solgun ışığında titreyen; Huzursuzdur ve hemen son bulur. Bir yaz gülü gibidir hayatım, Sabah göğüne açılır İnsan ki, anılardan bir buluttur Hayatın sonsuzluğa akıp giden göğünde, Savruldukça çoğalır, çözüldükçe birikir... Son damlası düşmeden toprağın rahmine, Kimbilir kaç mevsim görür Kaç rüzgâr geçirir... Seni içimden söküp atmaya çalıştım. Ama yapamad...

Yağmura dair söylenebilecek her şeyi birileri söylemiş, yazılabilecek her şeyi birileri yazmıştır. Yine de az gelişmiş bir cümle kurmam gerekirse eğer, iyi yağıyor. Bakalım bu kadar kötülüğü temizlemeye yetecek mi gücü? Ben ömrümde ilk defa boş bakmanın ne demek olduğunu gördüm. Dün akşam ya da yıllar önce. Ne fark eder? Orada, o an ölmüyor ya insan, daha da ölmezmiş gibi hissediyor. Hiç'in ne old...

Kol saatimin kayışına tırnağımla kazıdım. Malum ya, bulunduğum yerde ne sapı sedefli bir çakı var, Ne de başı bulutlarda bir çınar. Belki avluda bir ağaç bulunur ama Gökyüzünü başımın üstünde görmek bana yasak... Burası benden başka kaç insanın evidir? Bilmiyorum. Ben bir başıma onlardan uzağım, Hep birlikte onlar benden uzak. Bana kendimden başkasıyla konuşmak yasak. Ben de kendi kendimle konuşuy...

Ey oğul! Ağzımda senin ateşinden bir ateş var. O ateşin beni nasıl yandırdığını söyleyemem, zira dilime yüzlerce mühür vurulmuş ,bağlanmış. Benim öyle gizli şulelerim, alevlerim var ki o şuleler iki dünyayı da bir lokma eder,yutar. Eğer şu dünya tamamıyla yok olsa ne gam;benim yüzlerce gizli dünyam var. Ey oğul! Gözlerümden akadursun durmasın yaşım benim Ya ne için saklarım bundan böyle başım beni...

''...Şimdi anlıyorum her şeyi. Birden, uzak yüzyıllarda, kara ya da beyaz derili bir sürü çarpık insanın, ölüme götürülürken duyduğu acıyı içimde hissettim. Onlara da aslında çok iyi davranılmıştı; fakat hiç olmazsa (bana yapıldığı gibi) yaşamalarına bir süre izin verilmişti; kurban edilmelerine yetecek kuvveti kazanmaları sağlanmıştı. Onun, kısa bir süre için hikâyeler ve mucize adı verilen masal...

Sevdiğimizin üzerine, Sevdiği üzerine ikimizin, Dilersen zira bu ikisi tam bir vals havasıdır Kimi isimler, uzak bir gök gürültüsüyle yüklüdür İster misin tükürelim ikimiz bu büyük yörelere? İster misin? Zira bir şey daha gerekli Bizi birleştirsin ister misin? Bu bir valstir Bir çeşit rahat ağlayış Hiçbir şey yaşam kadar geçici değildir Hiçbir şey geçici değil var olmak kadar Bu kırağı için biraz...

Gözlerimizde yaşlarla arabadan atladık, bir keçi yavrusu yakalayarak uzun kulaklarını, sular damlayan ince çenesini öptük. Bir aralık çobandan onu satın almayı düşündüm. Fakat neye yarar? Mademki yakında yine bırakıp gideceğiz. Derdimiz eksik gibi niçin başımıza yeni bir sevda satın almalı? Artık devam etmek istemedi, kendisini toplamaya çalışarak: Affedersiniz, lambayı yakar mısınız? dedi. Bir ki...