Şiirlenelim

Ey benim gülen yüzüm, sevgilim... Senin güzelliğin dünyaya dedikodudur. Bu ne güzellik? Bu ne yüz?,bu ne güldür ? Acaba saçın amberi görüp mis kokulu mu olmuş ? Bu ne saç, bu ne kahkül, bu ne zülüftür… Aklım saçının kokusuyla doludur, Bu ne güzel koku, bu ne ıtır, bu ne hoştur… Gözyaşı dalgalarım taşıp başımdan aştı, Bu ne deniz, bu ne ırmak, bu ne nehirdir... Muhibbi ansızın divane oldu... Bu ne...

Güven içinde olduğumu bilmem hiç. Sevildiğimi, önem verildiğimi...Benim başkaları gibi arandığımı bilmem... Dünyanın bütün suçlarını işemiş, bütün yanlışlarını ben yapmışım gibi, yaptığım her işten tedirgin oluyorum. İçimde sürekli bir horlanma korkusu. Bir kekeme tutukluğu ürkek dilimde... En iyi bildiğim konuda bile çekine çekine konuşuyorum. Çekilip sonra kabuğuna küskünlüğün, kendime düşlerden...

Yolun açık olsun… Ben bunu ilk kez yürekten söyledim.  Ve ben bunu ilk kez böyle yürekten söyleyince; “Yolun açık olsun” bir dua niteliği kazandı.  Kalbim barıştı seninle böylece Herkes ettiğini bulur;  Ben de, sen de…  Bu hep böyle.  Ne çıkar ben bir kapıyı açsam? Açmasam ne çıkar? Çarpıp gitsem? Ardındaki odalar çoktan yitmiş, Kapılar yansa, ne çıkar? Benim şu hayatta ya...

İçi eksilmiş bir cisim...Oyunlardan arta kalan… Gizliyor boşluğunu.. Adı:  İnsan. Öfkeden sızan donmuş acı bir sıvı, Bir mum dikiliyor hayata. Dik güneşte gölge kadar bile olsa... Kutubum yok ki benim Ne güneyi, Ne kuzeyi çekeyim. Yönüm yok ki benim , Ne doğuya Ne batıya gideyim. “Hayat, sen ne fenasın!” Dünya, sen ne güzel... Vaktim çok benim. Parlıyorum rugan gibi hem ayağıma,  Hem ruh...

O gidiyor gevşek ve titrek adımlarla  O gidiyor,  Elinde eski bir bavul  Kar başladı ve derin bir gece yeni başlıyor  O işin sonunu, böyle bir başlangıca bağladı Yağmurun altında yolunu kaybetmiş bir kuş gibi,  Düşman çadırına benzeyen bir gecede, çölden geçmiş,  Ve geceyi tek başına çölde geçirmiş O gidiyor, ama nereye? Bir dostun semtine mi?  Bir misafirhaneye...

Kumda köpük oluyorsun, Yıldızların ışığında kumsal, Suyla salınan sandalda deniz oluyorsun Dolanmış misinayı çözmeye çalışırken balık Ay ışığında barışmanın üç biçimini sayıklıyorsun Her gece, saat dörtte gelincik oluyorsun  Saat beşte menekşe, Gövdeyi aşan bir inanç titreyişi doğarken her sabah güneş, Yere düşen makasa vuran gün ışığı,  Eğilip, halının çiçekleri oluyorsun Lambanın ışığı...

''Tarantulalar iki buçuk yıl yiyeceksiz yaşayabilirler. Bildiğim bir şey varsa, tarantula değildim.  Bildiğim tek şey varsa, o da her sorunun sorulmayacağıdır.  Bildiğim bir şey varsa, o da, kalbin hafızasının akıldan her zaman daha güçlü olduğuydu.  Bildiğim bir şey varsa istikbal hassastır, her şeyden etkilenir.   Bildiğim bir şey varsa, balığın etini yiyip kılçığını göl...

Bir vakitler ardışık olmayan, geçmiş ve geleceği içeren, belirli bir şimdi’nin kaynağı olan bir zaman vardı.  İnsan, bütün bu zamanları kapsayan sonsuzluktan sürülünce, ölçülebilen zamanın içine düştü. Ve saatlerin, takvimlerin kölesi oldu Zaman dün, bugün ve yarına, saatlara, dakikalara, saniyelere bölününce,  İnsan zaman ile, gerçekliğin akışı ile bir olmaktan uzaklaştı. Gel, seninle r...

Ey göz! Gönlümdeki ateşlere su saçma.  Çünkü bu kadar tutuşan ateşe su çare olmaz.  Ne doğan güne hükmüm geçer Ne halden anlayan bulunur Aklımdan ölümüm geçer Evsizlerin, çaresizlerin, ortada kalmışların, mazlumların soğuktan yitip gitmemeleri için hesaba katılma mevsimidir bu mevsim Kimse olmanın zamanının gelmesidir Anladık ki bir kez daha, Bizim gücümüz bu koskocaman dünyada yalnız ol...

Bundan daha güzel müjde mi olur? Merhaba diyorsun telefonda sen, Sen ki, konuşursun Derdim mi kalır? Nasılsın diyorsun telefonda sen... Mutluluk ne kadar kolaymış meğer, Kim ne derse desin, çekmeye değer, Çilesin, diyorsun telefonda sen... Sevgi bu, insanı böyle inceltir, Aklın ermediği yere yöneltir. Sen de şiirlerinde böyle yüceltir, Överdin, diyorsun telefonda sen... Albümde görünce aklıma esti...

“Siz nasılsınız biliyor musun? Siyahla beyaz gibi. Birbirine zıt iki renk ama bir o kadar da birbirine en çok yakışan iki renk.” Saat dokuz. Nefes alamıyorum be doktor. Günün bu saati, iki haftadır, nefes almak bana haram. "Hayat" diyorlar, "devam" diyorlar...  Bak, insanlar mutlu, umutlu. Ne yaşayacakları meçhul; ama gülümsüyorlar. İyi bakmayı öğrenmişler. Ben? Ben yumruğu hep sıkılı, vurmay...

 Sen bana yeni yılsın her dakika Her dakika bir yaşıma daha giriyorum Sen benim üstüne titrediğim güzel ve yeni Saatim kadar saadetimin gözbebeği zamansın Ben bin parçaya bölündüm her parçasında Her parçasındayım kırkayak sesli boğuk arkadaşlığın Çalkantısız Üniversitenin, yalnızlığın ve ağlamanın Erkek ağlar mı? diyeceksin Hayberin kapısı ağlar mı? Erkek ağlar mı? Ben, erkekler ağlar diyorum...

Bir su damlası merdivene doğru çıkıyor, duyuyor musun? Dinliyor kalbim, duyuyor musun? Karanlığın kırlarına uzanmış, senin gizemli yürüyüşünü dinliyorum. Duyuyor musun? Sana bunları hiç bilmediğin bir yerden yazıyorum Ben senin hiç bilmediğin bir yere yürüyorum Sen benim hiç bilmediğim bir yerde uyuyor Ben senin hiç bilmediğin bir yerde ölüyorum Duvarlar simsiyah, renkler dargın Çocuklar şarkı söy...

Oysa, kitaplardan söz ederken sesin ne kadar farklıydı. Fakat beni hemen anlamalısın. Çünkü ben kitap değilim, çünkü ben öldükten sonra kimse beni okuyamaz. Yaşarken anlaşılmaya mecburum. Önce hayata atıldım. Fakat bunu nasıl yaptığımı bir türlü anlayamadım. Bir durumdan başka bir duruma nasıl geçtiğimi zaten bir türlü kavrayamam. Mesela karanlıktan sonra birdenbire nasıl aydınlık olur albayım? Si...

Ey aydın ışık; bizi bırakıp gitme! Gitme de, sen'in ışığınla benim gibi manen ölmüş binlerce ölü dirilsin!  Sen'in ışığınla her dikenin gönlünden yüzlerce nergis, yüzlerce yasemin, yüzlerce süsen açılıp saçılsın!  Her dal, binlerce meyve versin; her taze gül, binlerce gül bahçesi kesilsin!  Gecenin canına ışık gibisin; yahut, her ışık saçan kandilin canına yağ gibisin!  Güneş s...

Bu aydın gecede öyle mutluyum ki; Sonsuz bir hazzın yatağında saadetin Kaç kelime konuşulur bilmem, şamdanlar altında, Aralık ağzından duyuyorum "uyuşuk" dediğini, Ne kadar kucaklaştık, ne kadar değişti kollarımız. Kimbilir kaç defa birleşti dudaklarımız. "Sakın dönmesin Venüs'ün aydınlığı, karanlıklara, Gözlerimle buluruz biz aşkı yoksa... Helen'i çırılçıplak kaçırmadı mı Paris, Menelaus'un koynu...

Sen iki ters bir düz kırgınlıklar örerken beş numara şişle Yumuşacık kakaolu kekler yapardı karşı evin annesi İmrenirdim Mutfağındaki eksik malzemeden bihaber Tepeleme dolu kızgınlıklar yüklerdim dişlerimin arasına Bilmezdim anne Karşı evin babasında bitermiş iş, Bunu görmezdim Hep başın ağrırdı Başın, hep ağrırdı Sırf bu yüzden bile bazı zamanlar Seni sevmezdim Küçüktüm anne Bilseydim evinde su f...

Herkes seni gökyüzünde aramakta Gözlerinin görüp kovaladığı sokaklara bakmaktalar Neredesin ey Anka? Göster bana tüylerindeki beyazlığı Gözlerinin yeşilinden içeyim uçsuz bucaksız ormanlarda Sorsam, söyler misin adresini? Gelebilir miyim seninle sonsuzluk diyarına? Cevabını bilmediğim her sorudan irkiliyorum... Her sıkışıklık yeni bir kapı aralıyor hayatımda Her dönemeç, sonu gelmeyen nice köşeler...

Işığın şafağa verdiğini verdin bana Dağları gök sınırlarında sıyıran rüzgârların, Ay ışıltısından kalan yerlerini verdin Keseklerden seken tarla kuşlarını, Suyun sesine koştuğunda, Gün aydındı Uyanmamıştı kalbin toprağı, Uçsuz bucaksız sıfatlarla kendini tamlayan bozkırlar verdin bana Bir gün dönersin dedin, Bir gün dönersin, O günün adresini kestin yıldızlardan Hasretten kanayan şehirlerin yıkılm...

KEKELENEREK DİLE GETİRİLECEK DÜNYA, Onun konuğu olacağım ben, Bir ad, terlenecek duvardan aşağıya, Ve bir yara yalayacak o duvarı aşağıdan yukarıya. DUYDUM Kİ, BALTA ÇİÇEK AÇMIŞ, Duydum ki, o yer adlandırılamazmış, Duydum ki, o yere bakan ekmek, adamı iyileştirirmiş, Kadının o adam için pişirdiği ekmek. Duydum ki, onlar hayat için tek sığınak derlermiş. TAŞLARIN atılması böceklerin arkasından. O s...

“Oysa” demiştin, “Durma! Göğe bakalım. ” Su gibi gidenlere, okyanus gibi gelmelere yazılmış masmavi bir şiir. Mavinin anlamı ne büyük... Gökyüzü kadar uçsuz, Okyanus kadar derin, Deniz kadar heybetli, Göl kadar sakin, Dere gibi oynak, Çeşme kadar gürültülü, Bir bardak su kadar ihtiyaç dahili, Mavi kadar ömür, Okyanus gibi sevgili... Önce sen mi vazgeçtin, Yoksa ben mi bilmiyorum Zamanı da çok mühi...

Herkesin üç kişiliği vardır: Ortaya çıkardığı, sahip olduğu, sahip olduğunu sandığı... Çok acayip bir rüya gördüm. Rüyalar, alınyazımızın ayrılmaz parçalarıdır. Pazartesi sabahın köründe kalkıp ışık hızıyla hazırlanırken, rüyamı düşündüm. Aslında yirmi iki çift ayakkabı görmüştüm. Etrafta telaşlı, şaşkın, ağlamaklı bir kalabalık. Onları işitemiyorum. Bir bina kibrit çöplerinden yapılmış bir ev gib...

Yaralısın...Yaralıyım. Çünkü yaşıyor olmak, bazı kalpleri yaralar. Bu hayatı böyle çırılçıplak görmek, hiç korunmadan ona öylece ve yıllarca maruz kalmak, yaralar bazı insanları... Yara açıktır ve hep içerilere işler. Hayatı senin gibi görmeyenlere anlatsan dinlemezler, dinleseler, inanmazlar. ''Biz öyle görmüyoruz, senin ruhun hasta.'' derler. Kendin gibi birini bulana dek, hastasındır. Sevgi yok...

Söyleyin Leyla’ya, beni unutsun… Ne sıcak koynu varmış hatıraların.... İnsan yıllar sonra anlıyor bunu, Acılar işlemeye başlayınca içine, Duydukça kahrı derinden derine, Ateşler basınca her yanını, Uzayan gecelerde yok olunca umutlar, Çareler tükenince, İnce bir sızı derine inince, Söyleyin Leyla’ya, beni unutsun… Hiç yaşamamış gibi her şeyi, Güneşi hiç görmemiş gibi, Seyretmemiş gibi mehtabı, yıl...

Hey günahsız arayıcı! Kara gözlerin seni aldatıyor! Sen, hiçbir zaman beni çevremdeki karanlıklarda bulamayacaksın. Çünkü bakışlarında istek ateşi yok. Beni daha aydınlık istiyorsun İstekle, benim karşımda daha alevli yan Yoksa binlerce gözün aldatacak seni İstek çıran daha alevli olsun Söylenmemiş sözlerle doluyum Tanınmamış düşüncelerle Üstünde düşünmediğim şiirlerle Gözyaşı ukdem dolu, dopdolu...