Şiirlenelim

Çamurlu pencere kendi kendini yıkıyor.  Çiçekler kendi kendine çürüyor. İçerden yetişemiyorum dışarı. Sardunyaları yakıyor yaz kış. Yetişemiyorum hiç yukarı...Yetişemiyorum. Uzay boşluğundan daha büyük kalbim benim. Yıldız çaktığı falan da yok. Yersiz, otuz küsur nefes. Bu bir şeyleri halledemeyişimin ilk sabahı değil. Peki ayaktaki fotoğrafların boyu mu kısalıyor, sesi az mı duyuluyor mesafe...

''...Günlerdir yoksun...Öfkeni bile özledim. Nasıl bir uzaklıktan geleceksin bilemiyorum. Ayrılıktan medet umar oldum. Kaşlarının işaret ettiği yerde duracağım. Kararan gümüşler gibi duracağım. Bir ülkenin acılarına tutunarak özür dileyeceğim. Işıklı bir korunak arayacağım sesinin kıvrımlarında. ''Gelmen iyiliktir'' diyeceğim. Yüreğimden başka yanıtım olmayacak. Bir sorudan bir soruya vuracağım se...

Ne kadar güzel şey; Yolun üstündeki bina yıkıldığı zaman, bilinmeyen bir ufuk görmek. Kaldırımın kenarına dizilip, Bacası olan silindirin yürüyüşünü seyreden çocuklara imreniyorum. Onun sesi, Bir arkadaşıma Denizden geçen Motorları hatırlatıyor. Kararan havalarda o, Taşların, kayaların altında Dibinde denizlerin,  Bilinmez yolların sonunda o Fırtınanın kökleri söktüğü yerde Altında dağın,&nbs...

Yalnız gözlerinin görmek istediğini görürsün Hayat istediğin gibi nasıl olabilir? Buz tutmuşsun Kalbin açık olmadığı zaman, aldığın kadarıyla tükenmişsin Zamanını kin ve pişmanlıkla harcıyorsun Kırılmışsın Nasıl tanıyabilirim ki seni hiçbir şey göründüğü gibi değilken? Nasıl unutabilirim ki beni yaralayan o gözleri?   Daha fazlasını nasıl bilebilirim ki her şey tehditlere bağlıyken? Nasıl ber...

Uzaklaştığında kendinden,  Soğuk bir yaz gecesi, karşında uzanıp, 'evet' dediğinde deniz; ''Bir çırpıda Unut'' dediğinde ay ışığında sesler, Sen sadece dinle, unutma sakın buhranı ve o anları... Uzan yanı başında deniz, yukarında yıldızlar ''Bir ışık ara'' diyenlere dönme hemen! Gözlerin kamaşmadan, kulağın çınlamadan,  Zihnin bulanmadan, Sadece dinle, bir köprü kur denizden yıldıza, Yıl...

Artık pek çok insanın aklının nasıl çalıştığını gayet iyi biliyorum. Kendi aklımın nasıl çalıştığını anlatamam. Kendi gözlerimi, onların gözlerini gördüğüm gibi yakından göremiyorum. Bu nedenle görünümüme yabancıyım. Yabancıyım. Uyumsuz, sıkılgan. Anlamını yitiren bir şeyler mi var şimdilerde? İnsan bilgin olabilir, becerikli olabilir, ama yürek! Yüreklilik öğrenilmez.  Sokaklara yabancıyım D...

Babacığım, Senin acı günlerini düşüne düşüne yürüyorum En acı gününde bir şeylerden haberim olmaksızın, Yabanî üzüm toplamak için dağda bulunmam gerekmişti Sık sık bana derdin ki, "Sakın ekşi korukları yiyip te "Dişlerini kamaştırma..." Ve biz küçükler için dua edip, "Bana söz verdiler Tanrı'm "Bir daha üzümleri "Olgunlaşıncaya kadar "Bekleyecekler..." derdin. Yüzün, - Ne zamanki ve neredeki halin...

Bu şimdi, yaz akşamın en tatsız saatidir Hiç bir yolcu treninin uğramadığı istasyon, Annemin gül tadında kanadığı akşamdır Bu şimdi, duvaksız Beni toprak yerken yakaladığı yüzündeki telaş, Birden dallarından bütün yaprakların boşalması... Yağmurdur Üstesinden gelinmez bir baş ağrısı... Bu şimdi, kurbağa bacaklı bir yazdır, Akşamsız... Uzak kurmuşsa yuvasını kalbimize kırlangıçlar, mekansızdır Bu ş...

''Alışkanlıkların zincirleri önce duyulmayacak kadar hafif, sonra kırılamayacak kadar güçlü olur.'' Şimdi bütün anmalar, bir susmanın içinde Şimdi bütün susmalar, bir odanın içinde Anlatmaya bir sözcük,  Bir bakış arıyorlar, Önce sakladıkları, bir adamın içinde. Saçlarında gezen her papatya yaprağına beni anlatacağım Bendeki beni değil,  Sendeki beni anlatacağım Daha solmadan susacağım.....

''Teşekkür ederim.'' Telefonu kapattım. Kulübeden çıkınca, gözlerimle tumturaklı lakırdıların sahibi olan yalan virtüözünü aradım. Yok. Pudraşeker gibi serpiştiren karın altında, küresel ısınmaya sebep olabilecek bir doğal afet. Bir sigara yakıp, peşinden caddeye kadar yürüdüm.  Mezarlığın veda mektubu gibi kısa patikalarından, ölümün özenle hazırlanmış tek kişilik yataklarına varıyoruz. Boş...

''...Konuşmuyorum diye, söylenecek sözüm yok mu sanıyorsun? Gelmiyorum diye artık kalbim sende değil mi sanıyorsun? Ayakta durabiliyorum diye, yer, ayağımın altından çekilmiyor mu sanıyorsun? Özledim demiyorum diye, kokun burnumda tütmüyor mu sanıyorsun? Bir dakika görsem seni, yine hiç gitmemişsin...Hiç gitmeyecekmişsin gibi sayarım. Gönül yorgunluğu ne biliyor musun? Gökte yıldızın kalmıyor. Göl...

''Son yok edilecek düşman, ölümdür.'' Öğleden sonra yağmur çiselemeye başlamıştı. Ateşin yanında oturup damlaların penceredeki yumuşak pıtırtısını dinlemek, insanda bir rahatlık duygusu uyandırıyordu. Sadece sağ olup güneşin pırıl pırıl karlı tepenin üzerinde yükselişini izlemek bile dünyadaki en büyük hazine olmalıydı. Teni dalga dalga ürperdi. Geceye doğru bağırmak istiyordu. Durdurulmak, gerisi...

Sessizim ne kadar üzsen de beni  Ağzımı açmaya gözüm kesmiyor Vurduğun zincirden çözsen de beni,  Bırakıp kaçmaya gözüm kesmiyor Sen gittin gideli, olmadı gündüz Gözlerim sabahı görmedi henüz Seninle olunca dağ tepe dümdüz Sensiz bütün yollar yokuştur bana... Kervanı kırılmış çölden beterim Hancıya yolcuya hasret giderim Yüz karası olmuş gönül defterim Dürülse ne yazar dürülmese ne? Yüre...

Seni çağırdım Lütfen bana gel Gerçekten istediğin düşünceleri saklama Seni doldurup, Kadehimden içiyorum İçimde, istediğin şey yatıyor.   Gel, beni yatır Sadece adımı söyle Gecenin ortasında, Tamamen uyanığım Bu yanan alevler, Bu çarpışan dalgalar... Bir aydır kendim gibi hissetmedim ve neden bilmiyorum Farkettiğimde içim yumruk gibiydi Bu şekilde hissetmek acıtıyor  Ama bu kadar emin ol...

Her zaman korkmuşumdur bir sabah uyandığımda korkuyla desinler bana; Bir tek sen uykudaydın, bahar gelip gittiğinde! Uyanırım ve sorarım bahar nerede? Kimse yanıtlamaz beni Herkes sessiz kalır. Yağmur yağıyor odamın dışında Belki de bu bahar yağmurudur! Kimse yanıtlamaz beni Herkes sessiz kalır. Pencereyi açar açmaz kesilir yağmur Aynada bakarım yüzüme Yavaş yavaş yaşlanır... Pencereden bakarım ye...

Her şey birbirine karışmıştı. Sonra bütün evrene düzen veren ruh göründü. Bir insanın içinde iki yan vardır: Biri iyi, biri kötü. İyi yan, kötü yanı buyruğuna aldı mı, buna kendine hakim olma diyoruz. Bunu yapanı da övmüş oluyoruz. Tersine, kötü eğitim görme, kötülerle düşüp kalkma yüzünden iyi yan zayıflar da, kötü yanın buyruğuna girerse, böyle birine de kendinin kölesi deriz. Buysa kötüleme olu...

Ağlıyordum. Bir kış günüydü. Üzgündüm. Yenilmiştim. Kahvaltısız. Yola çıktım.  Yeşil ağaçlar görüyorum Ve kırmızı güller görüyorum Benim için ve senin için çiçek açtıklarını görüyorum Ve kendi kendime düşünüyorum Ne harika bir dünya!   Mavi gökler görüyorum Ve de beyaz bulutlar görüyorum Ve kendi kendime düşünüyorum   Gökkuşağının renkleri gökte çok hoş duruyor Ayrıca yoldan geçen i...

Düştüm, düşüyorum bak Bir acayip sendelemece Tut elimden, kaldır Ben gelemiyorum oraya Beni yanına aldır Omuzları kepekli ihtiyarlar oturuyor parkta Ellerinde çekirdek Hiçbir şeye şaşırmıyorlar, hayret Tam önlerinde sendeliyorum Düştüm düşeceğim, bak Sen şimdi kuş olup gelsen bir trenle Hep beraber şaşırsak Ve ben bir daha hiç sendelemesem Siz bayan, bilir misiniz ne çok şey demeksiniz? İkindi rak...

Kaleler kuşatırdık, biri ölse ağlardık Biz küllenmiş ekmekler yerdik  İnanmış adamların övüncüyle sabırla beklerdik geceleri Şimdi hiç birinden eser yok  Gitti o geceler, o renk kitapları  Dağıldı kalelerin önündeki askerler  Çocukluk, güzün dökülen yapraklar gibi Bir adımla gidiyorum sonsuza kadar Güçlü bir adımla Beni ileri götürebilecek bir adım  Bana gerçeklerini söyle...

Yanar döner kalemler, yazıyor bir düzüye, "Halkın derdi, konusu artık eskidi" diye; Bu zamanın şairi unutmalıymış onu, Kanmayın sakın; hiç eskir mi bu konu? Ah keşke eskiseydi, cennet olurdu her yer Kendileri gülerken,  halkın çektiklerini, Güçlülere anlatır, uyandırır hepsini, Gözlerini boyuna millet üstüne çeker, Şiir bundan daha iyi neye hizmet eder? Bağışladım millete elimdeki sazı ben, S...

Onsuz yaşamayı düşünemediğin birine, nasıl veda edersin? Siz, saatleri yaşadınız. Zaman taşlarını. Niceldir saatler. Adsızdırlar. Renklerini, kokularını kişiselliklerden alırlar. Aylar, birbirinin içinden yürüyebilir. Ağustosta bile Marta gönderme vardır. Yine de gönderme, mevsim mantığıyla sınırlıdır. Günlerse bambaşka. Bir günün öbürünün önüne geçmesine izin yok. Günün gizi hem kişiselliğimizde,...

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum Bütün çiçeklerini getirin buraya, Öğrencilerimi getirin, getirin buraya, Kaya diplerinde açmış çiğdemlere benzer-Bütün köy çocuklarını getirin buraya, Son bir ders vereceğim onlara, Son şarkımı söyleyeceğim, Getirin, getirin...ve sonra öleceğim. Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum, Kir ve dağ çiçeklerini istiyorum, Kaderleri bana benzeyen, Yalnızlıkta açarlar, kim...

Bana memleket, bana su, bana tat Bana uyku, bana rüzgâr gibi gelen sevgilim Gülüşünü küçük bir çocuktan alan, Yastıkta başının bıraktığı ize kurban olduğum... Eser durursun hafızamda Ve orada hiçbir şey yok  Son hayalim, Ne güzel şey seni sevmek Elleri küçük sevgilim...Ne güzel şey seni hatırlamak Etimde soğuk, kara, saplı bir bıçak gibi değil Hasret ateşiyle dövülmüş sımsıcak bir demir gibi...

Öğrendim ki, Kimseyi değiştiremezsin hayatta. Ve kimse için de değişmemelisin. Kimliğini kaybettiğin an, yaşamını çöpe attın demektir. Her şeyi sen istediğin için yapacaksın, başkası senden istediği için değil. Ve sen, sen olarak kaldığın sürece, senin yanında olanlar da mutlu olacaktır. Bırak, hayatına eşlik etmek isteyenler gelsin seninle. Yolun bitimine kadar gelmeleri şart değil. Herkesin gide...

Ben hem kendimden bahseden şiirler yazmak istiyorum, Hem bir tek insana, hem milyonlara seslenen şiirler Hem bir tek elmadan,  Hem süpürülen topraktan, Hem zindandan dönen insan ruhundan,  Hem bir tek insanın sevda kederlerinden bahseden şiirler yazmak istiyorum. Ölüm korkusundan,  Hem ölümden korkmamaktan bahseden şiirler yazmak istiyorum. Sardunyaların, mor şebboyların suyunu verm...