Şiirlenelim

Sahi, mutsuz muydun? Orda, seni ilk kez nereme sığdıracağımı bilemeyip,  Orda, ben çok yorgunken,  Ve sen çok içmişken, Saat 4 felan iken, Ben olağanca yorgunluğuma rağmen değilmişim gibi davranıp, Sana doğru yürürken... Sen, ne kadar yorgun olduğumu görünce İlerideki bankı gösterip, "İstersen biraz oturalım" derken, Oturduğumuzda bankın ortasına, dizlerimiz birbirine değerken... Mutsuz...

Dedim:  Sırların kaynağına giren de, Kader, kısmet, cehennem, cennet nerede? Bilgece bir ses yükseldi derunumdan; Dedi:  Cennet de, cehennem de senin içinde. Ey can! Haberin var mı ki, cananın kimdir? Ey gönül! Farkında mısın ki, mihmanın kimdir? Ey ten! Türlü hile ile kaçmak yolunu arıyorsun...Halbuki o seni çekiyor Dikkat et! Seni arayan kimdir? Koydum belânın yolda ezip gönlümü ben! K...

Garip bir gezegen, garip insanlarıyla. Zaman teslim olur, ama tanımazlar. Protestolarını ifade etmenin yolunu bulur, Resimler yaparlar, bunun gibi mesela: İlk bakışta özel bir şey yok. Su görürsün Bir sahil görürsün. Akıntıya karşı zorlukla giden bir tekne görürsün. Suyun üstünde bir köprü ve üstünde insanlar görürsün. İnsanlar görünür şekilde adımlarını sıklaştırır, çünkü demin başlamıştır bir ya...

Hayatın boyunca, Bir papatyayı çok seveceksin. Diğerleri sadece çiçek... Çocukluğun boyunca, ki ne kadar çocuk kalırsan... Tek bir kıyafetin, Tek bir ayakkabın ve Tek bir kitabın var, En sevdiğin. Bir tek o anneciğinin yemeği en lezzetlisi olacak. Göğe bile bakınca, bir yıldızı çok seveceksin. Diğerleri senin karanlığında kaybolmuş, Yalnız, tek, sefil toz taneleri kalacak o güneşinin yanında. O da...

Sevgilim, sen bunu aldığında -ki mektup denemez buna- Umarım bağışlarsın beni: Yazamadığım mektuplarda biriktirdim kederimi. Sevgilim, İstanbul’da yaz bitiyor Bu güze gecelerinde ben, sardunyaların arasında senin getirdiğin mumları yakıyorum. Bir fotoğrafa bakıp “deniz” diyorum: Ne kadar dingin, nasıl sonsuz, olduğu yerde. Beni bağışla, mektup yazamıyorum. Yüzümün bir yarısı acı çekiyor,  Mav...

Penguen Bana sırtını dönme Biliyorum, sana benziyorum Ve içinde saklı tuttuğun yele. Penguen Benim de içimde saklı tuttuğum Buzlu kıyılar, çığlık hatıraları Kim bağışlayacak beni penguen? Çizdim senin beyaz ve narin yerini. Bir yanım bembeyaz ışık  Kör ediyor,  Bir yanım zehir gece Parktaki salıncağa binmeyi beceremedim bugün ben de. Penguen, bana sırtını dönme. Unutmadım aramızdaki bece...

Şimdi her gece ellerinde fenerlerle geçen arkadaşlarım Oturup düşündüm  Unutkan bir ülke Eylül Herkes unutuyor  Ancak bir deniz sofrasında durulunca hatırlıyoruz.  Ne kadar yoksuluz çocukluğumuzda. Geleceğin büyük gemisi üstümüze geliyor Bir tenis topu, koşan bir çocuk, bir gözyaşı bile değiliz. Yalnızca bir ağaç ailesi ve bir köşede Yıllardır bizi gözleyen hep aynı balta: Dalgınlık...

Kahkaha kesin bir sınırdır senin sesin için; geçmezsin kahkahaya.  Gülmek, sende gülümsemenin bir noktada taşkınlığı oluyor daha çok. gülümsemenin bütün öğelerini de birlikte getiriyor. İş bu kadar da değil, yeni bir takım öğelerde getiriyor. Ilıktır senin sesin. Güvenli olmaktan çok güven uyandırıcıdır.  Alırken suçsuz, verirken duyarlı bir ses. Sanırım, bakışlarla sesler arasında bir b...

Yazın bittiği her yerde söylenir. Çünkü sahiden yaz bitmiştir, Göle bakmaktan usanır insan, Koru tutmaktan, yol gözlemekten; Çadırlar toplanır, yaralar sarılır; Durgun bir yolculuk, uzun bir şapka Artık yaprakları beklemektedir. Bırakmaz olur kuşlarını ülkeler, Yazın her yerde bittiği söylenir; Her yerde yazın bittiği söylenir, Belki uzaktan iki atlı yaklaşır, Belki yakından iki yaprak kalkar; Akş...

Uçurumların çağrısı var gözlerinde ve yağmurlarla tükenen topraklardasın iki küçük ırmak ağlar derinde bütün bir günü acıyla yoğuramazsın Orada, bir küçük bitkinin sararan dallarında yaşamı tutkuyla üreteceksin ve daha da ötede bozkırların, dağların, denizlerin sonsuz, karanlık, durgun ve o ürpertici boşluğun yeniden canlanışını göreceksin Bütün bir gün acıyla inlememeli aydınlık karanlık bulutlar...

Hoyrattır bu akşamüstüler daima Gün saltanatıyla gitti mi bir defa  Yalnızlığımızla doldurup her yeri  Bir renk çığlığı içinde bahçemizden, Bir el çıkarmaya başlar bohçamızdan Hoyrattır bu akşamüstüler daima! Dalga dalga hücum edip pişmanlıklar Unutuşun tunç kapısını zorlar Ve ruh...atılan oklarla delik deşik; İşte, doğduğun eski evdesin birden, Yolunu gözlüyor lamba ve merdiven, Susmuş...

Her şey düzenli, sağlama bağlanmış, mantığa uygun, nerdeyse insancaydı. Üstlerine düşeni yapıyordu kentin tapınakları; Athena da adaleti koruyordu; görünmese bile, hep o yönetiyordu Yargıtay'ın oturumlarını; ve yargıçlar kurulu ikiye bölündüğü zaman, hep sanıklardan yana çıkıyordu adaletin tartısı. İyi günlermiş onlar– Şimdi inanmak bile güç; — gerçekten var mıydı böyle günler ? – yoksa sadece bir...

Ellerime ve sıranın üzerine sulu boyadan resimler çiziyordum Kimse daha bilmiyordu Sonra gökyüzünü beyaza boyuyordum Beyaz sana çok yakışıyordu Fırçanın ucuyla dokunuyordum Gözlerini çalan maviye- Kirlenmesin diye Çerçeveleri ve tuvalleri hep boş bırakırdım Anlamasın hiç kimse diye Saklaması imkansız Şiirler yazıyordum… Ve saçlarını denizlere savuruyordu kelimeler Sakin ve suskun gibi görünüyor, A...

Sanki burası herkesin unuttuğu bir yerdi ve kar sessizce dünyanın sonuna yağıyordu. Oturdum ve ağladım!  Efsaneye göre, bu ırmağın sularına düşen her şey, yapraklar, böcekler, kuş tüyleri, bunların hepsi ırmağın yatağında taşa dönüşürmüş. Ah! Yüreğimi bağrımdan söküp, akıp giden sulara atabilmek için neler vermezdim...Hiç acım kalmazdı o zaman, hiç pişmanlık kalmazdı içimde, anılarım olmazdı...

Beynimdeki kara su, başımdaki sancı Dilime dolanan bu tanıdık suskunluk... Yerli yersiz alnıma düşen dalgın kırışık Akşam alacasına yakıştırdığım hüzün, Yüreğimin dalında kanayan körpe çiçek, Yangın yerlerine izi düşen yaslı yüzüm... Diline sınırlar konulan yasak ülkem... Yaşadığım korku, en özgür yanım benim Karanlık kapılara vuran ışıklı türküm... Kendi su yolunda akan küçücük suyum...Belli ki t...

Gecedir Şu an bütün fıskiyeler daha gür sesle konuşur.  Benim ruhum da bir fıskiyedir.  Gecedir...Ancak şimdi sevenlerin bütün türküleri coşar. Benim ruhum da, bir sevenin türküsüdür. İçimde dindirilmemiş, dindirilemez bir şey var. Sesini yükseltmek istiyor. İçimde bir sevme isteği var ki, evrenin dilini konuşuyor.  Ben ışığım.  Keşke gece olsaydım! Ama ışıkla çevrili olmak, be...

Yorgunum. Büyüklükleri anlaşılmaz insanlar pozunda "Beni anlamıyorlar" demek hoşuma gitmiyor. Çocukluğumda dinlediğim masallardan birinden aklımda yalnız bir bölüm kaldı. O masalda, dertli, üzgün, tedirgin bir adam vardı. Uyuşmazlık içindeydi çevresindekilerle.  Ama çevresiyle olan çatışmalarını gizli tutar, açığa vurmazdı.   Gideceği hiçbir yer yok...  Beklediği bir sabah da yok......

Bırakmak tuhaf bir cesaret istiyor. Bir işi bırakmak, bir huyu bırakmak, bir şehri geride bırakmak, bir alışkanlığı bırakmak, bir hayali geride bırakmak...Bir önceki benliği geride bırakmak, bir insanı geride bırakmak. Cesaret, hem de ürkütücü bir cesaret istiyor. Ben üşüyorum Ben üşüyorum ve sanki hiçbir zaman ısınmayacağım Bak burada zaman nasıl da ağır Ve balıklar nasıl da benim etlerimi kemiri...

Merhaba,   Rahatsız etmediğimi ümit ediyorum. Yanına geldim, çünkü sana söyleyeceklerim var. Bugün senelerdir bir türlü bitiremediğim bir meseleyi burada nihayet başlatmaya geldim. Lafı uzatmayacağım. Biliyorum. Uzatırsam, sadede hiç gelemeyeceğim. Ben seni seviyorum.  Öyle böyle değil, çok seviyorum. Hani derler ya "gördüğüm ilk günden beri" diye, işte öyle. Seni gördükten sonra kalbimi...

''...Bildiğim bir şey varsa, kaplumbağa, kabuğundan ayrılamadığı gibi, ben de üstüme çöken yükü silkip atamıyorum. Bildiğim bir şey varsa, o da, bana şu satırları yazdıran kadının artık gönül meselelerinden bahsetmek hakkını kaybetmiş olduğudur. Bildiğim bir şey varsa, hayatın her halde korkunç denecek kadar basit bir şey olduğudur. Bildiğim bir şey varsa, o da koşmaktır. Bunsuz yapılamaz hayatta....

Bir gün elbet bize gösterir Gösterir sakladığı o yüzünü Bir gün biter, Bir gün başlar Doğar güneş, doğar elbet yüzümüze Aydınlatır karanlığı Ben aradığım her şeyi yana yakıla aradım Kaygılar taşıdım mutlaka bulmalıyım diye Yol günlüklerine geçti attığım adımlar Kuş yavruları düşlerimde yolumu kesip, bir bir gözlerimi oydular Daima ayrılıklar üretti benim yürüyüşlerim O yüzden, adı ''ayrılık olan''...

Yalnızken ufka bakarak hayal kurarım Ve kelimeler anlamını yitirir Yalnızken ufka bakarak hayal kurarım Ve kelimeler anlamını yitirir Tamamlanmamış hikayelerin arasında uyanmak için bir nedene ihtiyacım var. Kaybolmayı unuttuğum için, yeniden kaybolmaya. Sevdiklerimin yenildiğini kabullenince; hayata, zamana, en çok da kendime kızıyorum. Sevmek dedikleri, sevmek değil. Hep ortadalar. Her şeyi sevi...

Bir gece yansıyınca kente Sibir dağından, Toprağı kirlerinden arındırır bir Yağmur Kutlu bir zaferdir bu  Yıllardır boz bulanık suları yudumladım Bir pelikan hüznüyle yürüdüm kumsalları Bilmez miyim hiç bütün bu sözler ne der ona? Dolaşıyorum bir başıma Nicedir unutmuşum saymayı bile günleri Sanki hiç kimselerin kullanmadığı bir gün kalmış bana. Bu gönlü kırık benim, keşke bin canım olsaydı d...

Gelme diyecektim. İyi ettin geldiğine. Nerdeyiz? Bir şehir yanıyor, dikkat et. Tutuşabiliriz.  İşte ilk ateş gözlerine düştü.  Sonra dudaklarına. Saçlarının arasına kıvılcımlar doldu, ışıl ışıl... Yanıyorsun, yanıyorum, yanıyoruz. Aramakla yetinsek bunlar gelmeyecekti başımıza. Yine de memnunum. İyi ettin geldiğine. Taş olup kalmaktansa, ağaç olup yanmak iyi :)  Bir yangın nasıl olu...

Ben miyim bu şeylerin sahibi? Kafamda bir çocuk var, meraksız. İç âlemim oyuncaktan farksız; Odam, içime bir ayna gibi. Bir ışık oyunu var tavanda Gölgeler seslerle birleşiyor Ve bir karga, beynimi deşiyor İçimde bir yalnızlık duygusu, Ölüm kadar uzun yaz uykusu... Sıkıntı ile geçilen sahil. Bağlanıyor bir iple bir sürü Düşünce köyleri birbirine, Çöküyor her şeyin üzerine Hülyam boyunca kurduğum k...