Sevdiğim Şiirler ve Biraz da Aforizma / Kendi Sesimden

Biraz yaşayacaktık, biraz da gülecektik Sonra ölüp gideceğiz zaten Neden bu kadar ağır yaralar açıldı ki  Ruhumuzda? Neden bu kadar kırgınlık birikti ki kalbimizde Anlamadım, anlayamadım…

Keşke sen ben olsan; seni sevmenin Ne kadar zor olduğun anlasan, Keşke ben sen olsam; bu kadar Sevilmenin tadını çıkarsam

Kendime aldığım küçük notlardan

Eskisi kadar özlemiyorum seni, Ve ağlamıyorum olduk olmadık zamanlarda.. Adının geçtiği cümlelerde, gözlerim dolmuyor.. Yokluğunun takvimini tutmuyorum artık. Biraz yorgunum.. Biraz kırgın.. Biraz da kirletti sensizlik beni! Nasıl iyi olunur henüz öğrenemedim ama “İyiyimler” yamaladım dilime. Tedirginim aslında, seni unutuyor olmak, Hafızamı milyon kez zorlamama rağmen yüzünü hatırlayamamak korkut...

Can Dündar'ın beni derinden etkileyen bence muhteşem "Keşke" adlı yazısını ufak tefek değişikliklerle, kendimce seslendirmeye çalıştım.

Bir GünApansız uyanırsan gecenin bir yerinde Gözlerin uzun uzun karanlığa dalarsa Bir sıcaklık duyarsan üşüyen ellerinde Ve saatler gecikmiş zamanları çalarsa Bil ki seni düşünüyorum Bir vapur yanaşırsa rıhtımına bin, acil Örtün karanlıkları masmavi denizlerde Ve dinle kalbimi bak nasıl çarpıyor nasıl O bütün özlemlerin koyulaştığı yerde Bil ki seni bekliyorum Bir sabah gün doğarken aç perdelerini...

Dışarıya yağmur Yüreğime hasret Fikrime sen Nasıl yağıyorsunuz Üçünüz birden bir bilsen Yağmurdan kaçanlar ve yağmura koşanlar Tam ortasında bu çelişkinin ben! Gözyaşlarım yağmura karışıp düşer bir fidanın toprağına Sonra boy verir sevdamın darağacına Dışarıda çıldırasıya yağan yağmur Islatamıyor caddeyi Hasretinin yüreğimi Fikrinin aklımı ıslattığı kadar Bir yıldız tutarım gecenin karanlığında Ne...

Bazı sözler yüzyılların süzgeçinden geçerek gelip girmiştir hayatımıza. Her kelimesinde bir yaşanmışlık ve deneyimin izleri vardır. Başkalarının bu deneyimi bizi çoğu zaman hata yapmaktan kurtarır.

Baştan belliydi sonumuz ama Ben seni yaşamak istedim İnsan bir kere birine geç kalır Ve bir daha kimse için acele etmez

50. Yaşıma özel olarak okuduğum, Türk edebiyatının sevilen isimlerinden biri olan Ümit Yaşar Oğuzcan'ın 50 Yaş şiirinin son 3 kıtası. Dönüp gerilere bakıyorum, bir de kendime Elli yıl geçmiş, ha gün, ha yarın derken Değişen birşey yok, bir şaşkın benden başka İşte aynı yol, aynı kapı, aynı merdiven.. Hani nerdeler? Kimi yitmiş, kimi gitmiş dostların Bir ak saçlı anam kalmış yolumu bekleyen Sab...

Yerin seni çektiği kadar ağırsın, Kanatların çırpındığı kadar hafif.. Kalbinin attığı kadar canlısın, Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç... Sevdiklerin kadar iyisin, Nefret ettiklerin kadar kötü.. Ne renk olursa olsun kaşın gözün, Karşındakinin gördüğüdür rengin.. Yaşadıklarını kâr sayma: Yaşadığın kadar yakınsın sonuna; ne kadar yaşarsan yaşa, Sevdiğin kadardır ömrün.. Gülebildiğin kadar mutlusu...

Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın, Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın, Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı; Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.

Bir arkadaşımın postunda gördüğüm yazıyı seslendirdim.

Bunca zaman bana anlatmaya çalistigini, Kendimi buldugumda anladim. Herkesin mutlu olmak için baska bir yolu varmis Kendi yolumu çizdigimde anladim.. Bir tek yasanarak ögrenilirmis; hayat, okuyarak,dinleyerek degil.. Bildiklerini bana neden anlatmadigini, anladim.. Yüreginde ask olmadan geçen hergün kayipmis Ask pesinden neden yalinayak kostugunu anladim.. Aci doruga ulastiginda gözyasi; gelmezmis...

Evde sevdiğim şiirleri seslendirmeye çalışıyorum

Kendimce evde şiir denemeleri yapmaya çalışıyorum.