Seda’nın Sesi

Yaptığımız her şey fark yaratıyor. Yaptığımız her şey içinde yaşadığımız dünyayı, hayatı, yaşamı yaratıyor. Ve yarattığımız fark cennet ve cehennem arasındaki fark. Biz her gün ya cenneti yaratıyoruz hayatımızda, yaşamımızda, etrafmızdaki canlılarla, ya da cehennemi. Ve her gün yarattığımız yerden yaşıyoruz. Bugün nereden yaratmak, nereden yaşamak istersin? Ve yarın? Ve sonraki gün? Sevgiyle...

Geçmişi geçmişte bırak. Yeniden doğuyorsun. Ona bak. Odağını bu küllerinden doğuşuna getir. Her daim parmak uçlarındaydı sihir. Sihrini kullanabilirsin artık. Saklanmayı bırak. Kimin kim olduğu ortada. Kim olduğunu göstermekten korkman seninle başlamadı. Travmaların seninle başlamadı. Atalarından sana doğru aktı, aktarıldı. Farklı olduğunu, uyanmış olduğunu göstermekten korkman da bu hayatta başla...

Çocukluğumuzdan itibaren cevaplar için dışarı bakmamız öğretildi. Başkalarının bizim için doğru olanı bildikleri ve onları dinlememiz gerektiği öğretildi. Doğru ve yanlış tek ve bir miş gibi aktarıldı. Neye inanmamız, neyi düşünmemiz, ne iyi ne kötü, neyi sevmemiz neyden korkmamız gerektiği anlatıldı, öğretildi. Ama kendimizi tanımamız aynı şekilde öğretilmedi.“Senin için neyin iyi olduğunu ben bi...

Bu ses kaydını neredeyse iki ay önce kaydetmiştim. Bir türlü yayınlayamadım. Şimdiymiş zamanı. Görülmemek, etrafa ve arkaya kaynamak çok içgüdüsel, hayatta kalma isteğimizden, hedef olmaktan çekinmekten kaynaklanıyor olabilir. Ama doğal yaşamda hayvanlar bile gerçek anlamda bir bağ kurmak istediklerinde görülme ve görüldüğü için de yem olma riskini bile göze alarak kendilerini bütün ihtişamlarıyla...

Orta yol bulucam diye, uyumu korumak için, uyumsuzluk çıkartmamak için kendinden vazgeçen davranışlar yaptıysan, özveri veya fedakarlık adı altında kendi varoluşundan vazgeçtiysen, kısıtladıysan, ara yol bulacağım derken kendini sadece kendinle yaşayıp ilişkilerde yok olduysan, bunu bırakmaya davet ediyor enerjiler ve bunu yaptığın tüm zamanlar için kendini ve yapmak zorunda hissettiğin tüm ilişki...

Şu an dünyada 3D’den ve 5D’den varoluş var. İki farklı düzlem. 3D varoluşunda tek tip bir varoluşa doğru gidildiğini görebiliriz. Aynı gözükme, aynı konuşma; inanç ve düşünceler de bile aynılığa doğru bir teşvik. 5D varoluşunda herkes kendi farklılığıyla ortaya çıkıyor ve bu farklılıklar kutlanıyor. Adeta herkesin kendi özerkliğini ilan edip, sahip çıktığı bir varoluş. Hala herkesin birbiriyle büt...

Hepimiz birer tohumuz. Neyin tohumu olduğumuzu hatırlayalım. Sevgiyle kalın.

Spiritüel boyutta hissettiğimiz bütünlüğü insan olarak hissetmek yüksek farkındalık, odak, çalışma, emek ve en çok da sevgi gerektiriyor. Kendine, ilişkilerine, olmuş olana, yaratacağın hayata sevgi. Kendine olan sevgin ancak seni bu çalışmayı yapmaya götürür ve burada bu emeği vermeğe motive eder. Meditasyonda veya başka spiritüel çalışmalarda hissettiğin bütünlük, tam olma, huzur ve rahatlığı gü...

Kendimizi şifalandırma yolunda, bütüne yolculukta yaşadığımız travmalarla yolda düşürdüğümüz, kaybettiğimiz parçalarımızı topluyoruz. Bu bütün olma yolunda yürürken kendimize sahip çıkmaya başlıyor olabiliriz. Ve bu süreçte duygularımız kendimize sahip çıkmamızı sağlıyorlar. Duygularımız kendimizi yapılandırmamızda, bizimle hizzalı olanları ve olmayanları anlamamızda yardımcı oluyorlar. Duygularım...

Yaşadığımız ve taşıdığımız yaralar bizle başlamadı. Bunlar bize jenerasyonlarla aktarıldı. İçimizdeki travma ve yaraları, dikkatli bakarsak, bizi büyütenlerde görebiliriz. Bizim hakkımızda, bizimle ilgili inandırıldığımız hikayeler de etrafımızdakilerin kendileri ile ilgili inanmış oldukları hikayelerinin uzantısı olduğunu da görebiliriz. Biz şifalanırken sadece bugün burası, sadece biz şifalanmıy...

Her travma, yara ile bir enerji bastırılıyor. Ruhumuzun bir parçası adeta kopuyor. Fragmante oluyoruz. Geçtiğimiz sene ve özellikle geçtiğimiz ay çok derinden travmalarımız tetiklenmiş, ortaya çıkmış olabilir. Buraya bugünkü bilincimiz ve içimizdeki şifa enerjisiyle yaklaştıysak oralarda bastırılmış ve sıkışmış kalmış varoluşsal enerjilerimiz ortaya çıkmış olabilir. Bazılarımız için bu tamamen ene...

Bugüne kadar sana seninle ilgili anlatılan, yansıtılan hikayelerle büyüdün. Ve çoğu zaman bu seninle ilgili sana yansıtılanlar, hikayeler başkalarının seni görme ve yorumlama şekliydi. Onların seninle ilgili inançları ve varsayımlarıydı. Tam anlamıyla gerçekler değillerdi. Yaşamının bir noktasında o hikayelerden farklı da varolabileceğini anlayabiliyorsun. Farklı bir varoluş. Ama eski hikayelere o...

Saklandığın yerden çık. Olduğun gibi çık. Saçını başını düzeltmeye çalışmadan, bir şeyleri değiştirmeye çalışmadan, kendini kabul göreceğine inandığın bir şekle sokmaya çalışmadan, kendini parçalara ayırıp bazılarını beğenmediğin için göz önünden uzak tutmaya çalışmadan. Kendinden de saklanmaya çalışmadan kendini ortaya koy. Hayatta fark etmeden vazgeçtiğin hayallerin hala seni bekliyorlar. Onları...

Dışımızda diye görüp yargıladığımız, beğenmediğimiz, eleştirdiğimiz varoluş halleti bizim içimizde de potansiyel olarak var. Kendi içimizde bunun varolduğuna gözümüzü açmaktan çekiniyoruz, çünkü o zaman beğenmediğimiz şeyleri barındırdığımızı fark edersek, kendimizi sevebilecek miyiz? Biz kendimizi sevemezsek, başkaları sevebilir mi? Kendimize koşulsuz sevgi sunarsan, varoluşumuzun tamamına kalbim...

Biz evrenin içinde gibi yaşıyor olsak da evren de bizim içimizde. Biz herşey ve herkesiz. Herkes ve her şey de biziz. Bizler enerjinin şekil bulmuş haliyiz. Her türlü enerji içimizde var ve seçimlerimizle bu enerjilere şekil veriyor ve oradan var oluyoruz. Dışımızda gördüğümüz her söylem, her davranış, her enerji bizim içimizde var olan bir enerjinin bir yansıması. Bunun bizim içimizde de varolduğ...

Şekilsiz varoluşuna en içten, ve özünden niyetlerle şekil verebilirsin. Her şeyin anlamının varsaydığın gibi orada olmadığını gördüğünde, bunu, bu boşluk gibi gözüken şekilsiz varoluşu sen kalbinden geçen gerçeklikle anlamlaştırabilirsin. Bu boşluk, başkasının gerçekliğini kendininmiş gibi kabul etmeyi bırakıp, kendi gerçekliğini yaratabileceğin özgürlük aslında. Bugüne kadar neye inandıysak onu b...

Boşlukta olma hissini ilk defa yaşıyorsak hayatın alt üst olduğunu, her şeyin anlamsızlaştığını ve içinin boşaldığını düşünüp hissediyor olabiliriz. Aslında bu boşluk hissi uyanışın başı. Hiçbir şeyin zaten kendi içinde anlamı olmadığına uyanış. Ve aslında biz neye ne anlam veriyorsak o onu taşıyor. Hayatın içindeki bu boşluk hissi de aslında yaşamın bizim dışımızda bir şey olmadığını anlamamıza b...

Bu dönemde varoluşun yeni bir yerden anlamlı olarak tekrar oluşmadan önceki boşluk hissini yaşıyor olabilirsin. Eskinin var olmadığı, yeninin de daha yaratılmadığı, hiçlik gibi gözüken ve aslında olmak istediğin her şeyin potansiyelini taşıyan bir boşluk. Şu an bulunduğun yeri, yolunu, yönünü, niyetini yeniden değerlendirme zamanı. Sevgiden, sevgiyle.

Büyük resme bakalım. Geçtiğimiz sene yaşadıklarımız içinde kaybolmaktansa büyük resme bakalım ve bu sene boyunca fark ettiklerimizi, öğrendiklerimizi görelim. Niyet eden için bu sene şifaya çok alan tuttu. Ve şifalandığımız yerden kendimizi tam ve bütün hissettiğimizi fark ediyor olabiliriz. İç sesimizi daha net duyabiliyor, ruhumuzun çağrısına kulak verebiliyor olabiliriz. Hayallerimizin varlığın...

Neye inanıyorsak onu yaşıyoruz. Her halde ve durumda hala seçim mevcut ve var. Durumların içinde yaşadığın hisler duruma özgü değil de, senin içindeki tanıdık duyguları uyandırmış olabilir mi? O duygular, durumları yorumlamanı şekillendirmiş olabilir mi? Kendini seçimsiz zannetmen öyle hayata bakmaya alışmış olduğundan olabilir mi? Farkındalıkla yaşadıkça her durum içindeki seçimlerimizi de görebi...

Kendimizi hep bir yerlere, bir şeylere, birlerine göre tanımlıyoruz, farkında olarak ya da olmayarak. Etrafımızdakiler tarafından da onlara göre ya da onların üzerinden tanımlanıyoruz da. Ve biz de bunu kabul ediyor, kendi tanımımız olarak alıyoruz. Halbuki bu bizim bir skalaya göre sıralanmamıza, bir şeylerle karşılaştırılarak ona “göre” nerede durduğumuza işaret ediyor. Gerçek anlamda, objektif...

İçindeki his ve ses hep istediğin varoluşa seni götürüyor. Eskiyi bıraktın ve yeni için yola çıktın. Ve artık bırakmış olduğun eski de yok. Geriye dönüş yok artık. Yeniyi de daha tam yaratmamış olabiliriz. Eskinin olmadığını bilmek bir hüzün yaratırken, yeniyi de daha yaratmamışken yorulmuş hissediyor olabiliriz. Artık yeniden doğuşa geçiyoruz. Artık son adımlar içimizdeki sese kulak verince belir...

Yaşadığımız duygular ve ihtiyaçlar bize ait. O duyguların ve ihtiyaçların sorumluluğunu başkasına vermek, başkaları bize öyle hissettiriyormuş gibi bunu dile getirmek o sorumluluktan kaçmak oluyor. Olan olaylar ve durumlar karşısında belli duygularımız ortaya çıkıyorsa, bu duyguların aslında uzun süredir bizimle beraber olduğunu fark etmemiz, durumun sadece bunu ortaya çıkartmış olduğunu görmemiz,...

Acı ve korku bizi bir tehditten korumak için varlar. Ancak küçüklükten gelen travmalarımız tetiklendiğinde, gerçek bir tehdit olmayan yerde de varsayılan bir tehdit üzerinden korku ve acı yaşayacağımızı zannedip ona tepki veriyor olabiliriz. Bu bizi hem ‘an’da olandan uzaklaştırdığı gibi hem de olmayan ama varsayılan bir şeye tepki vermeye iter. Artık içimizdeki çocuk kendini korumak için korkudan...

Bu dönem varoluşumuzun en derinindeki temel taşlarımızla yüzleştiğimiz bir dönem olabilir. Ve bu temel taşlar zamanında almış olduğumuz yaralar, travmalar ve zorluklar ile oluşmuşsa çok derindeki yaralarımızla bizi yüzleştiriyor olabilir. En derindeki bu yaralarımızla yüzleştiğimiz bu dönem duygularımız da çok yoğun olabilir. Daha hassas, daha kırılgan hissedebiliriz. Aslında hayatı algılayışımız...