روزها در راه

. وقتی خطِ زمان و دوری و نزدیکی آن محو شود، چند زمان متفاوت را که به «تاریخ‌»های مختلف گذشته‌اند، می‌توان در آنی واحد تجربه کرد. یعنی در یک دم، در چند زمان از‌ دست ‌رفته زیست. یعنی آن‌ها را به‌دست آورد و گمشده را بازیافت. ده روز پیش و ده سال و پنجاه سال پیش همه مثل آبی یکدست و یکسان، درهم و با هم در چشمه‌ی خاطره می‌جوشند. برای همین همه را با هم می‌توان نوشید. پس باید در طلب تشنگی بود. آب هست، تشنگ...

. گفتم: کتاب شما را در دست دارم. تازه در میانه‌های جلد دوم هستم ولی تا همین جا پیداست که شاهکار گسترده‌ایست که سراسر یک عصر و یک تمدن را در برمی‌گیرد و معرفی می‌کند ظرافت فکر و نازکی دید و دریافت و شیوه‌ی پرپیج و خم و هماهنگ بیان با آن فکر و دید به حدی است که من به جای خواندن، بعضی از تکه‌های آن را تحصیل می‌کنم. شما پانورامائی از یک عصر و یک تمدن را ترسیم کرده‌اید. به اضافه سه امر وجودی بنیادی: زم...

روزها‌ در راه | فصل پنجم _ قسمت ۶۵ _لولیدن غول‌های هولناک دارم جدائی، تنهائی و مرگ را در روح خودم تجربه می‌کنم. این بار به مدد هدایت با آن‌ها به سر می‌برم و طعم پژمرده، گس و غبارآلودشان را می‌چشم. مرگ حتی وقتی که نیست هم هست. یا جور دیگر بگویم مرگ هست حتی وقتی که نیست. ------ کار جدید موسسه فرهنگی «همیشه درمیان» برای دوست‌دارن فرهنگ و ایران؛ Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more informat...

قسمت ۶۴ | مزاحم‌ زندگی با دست و دهان بسته سخت است، اما فرصتی یگانه بود و هیچ کم نداشت. چرا که در این فرصت یگانه به عنوان انسان توانِ دوست‌داشتن و دوست داشته‌شدن، توانِ شنفتن، دیدن، گفتن، دریافتنِ غرور کوه، اندوهگین و شادمان شدن، تحملِ تنهایی و… را داشته است. تعریف خوشایند و دلپذیری از انسان بودن، به دور از درد و بیماری و آز ، خشونت و دریدن یک‌دیگر و جنایتِ ویتنام و کامبوج و فلسطین و دو‌ جنگ‌جهانی....

قسمت ۶۳ | دَنگال غم دنیای دنی چند خوری؟ باده بخور حیف باشد دل دانا که مشوش باشد  دل نادانم پریشان است. از دنیا بی‌خبرم چند روزی است که تصمیم گرفته‌ام روزنامه نخوانم. در سیلاب دروغ, دوروئی و ظلمی که دنیا را فراگرفته دارم غرق می‌شوم. نفسم بند می‌آید. دنیا پر از نامردمی است. دلم سنگین است و باده دوای درد نیست ولی پشتکار من برای درمان, از سماجت درد کمتر نیست ------ کار جدید موسسه فرهنگی «همیشه در...

قسمت ۶۲ | روشنایی و‌بلندی جوان که بودم به قصد فتح دنیا از خواب بیدار می‌شدم. اما حالا… . جوان که بودم می‌خواستم «عالمی از نو و آدمی دیگر بسازم» اما حالا… آیا می‌توان بی‌عدالتی، گرایش بی‌اختیار به تجاوز را که انگار در سرشت ماست، تجاوز به خود، دیگری و جهان را چاره کرد؟ آز به قول آن بزرگ بی‌مانند، آز. همه تا در آز رفته فراز/ به کس بر نشد این در راز باز این دردِ بی درمانِ آز ------ کار جدید گروه ...

قسمت ۶۱ | پیکرمند در کلمه دلم نمی‌خواست بیدار شوم. دلم می‌خواست در خواب می‌مردم. گناه کیست این توفان و گردبادی که به جان ما می‌افتد و جز ویرانی و پریشانی چیزی باقی‌ نمی‌گذارد؟ از سوتفاهم است که خوبی، بدی و مهربانی، نفرت جلوه می‌کند؟ تقصیر زبان است که وسیله پیوند و تفاهم نیست و هر حرفی به ضد معنای خود دلالت می‌کند و گوئی چیزی مصداق واقعی ندارد؟ --------- کار جدید گروه «همیشه در میان» برای دوست...

قسمت ۶۰ | نام سلام به دوستان شصتمین نمره «روزها در راه» شاید دشوارترین و ارزشمندترین قسمت ما تا اینجای کار باشد؛ یا حتی تا خاتمه‌ی کار.این نمره چکیده‌ی تاملات و تلاش‌های فکری نویسنده‌ی ما _شاهرخ مسکوب_ پس سال‌ها تامل و مداقه در شاهنامه و فکر و ادب فارسی است که در بزنگاهی در سال‌های میانسالی از سینه او جوشیده و ناب‌ترین مفاهیم را بر قلم او روان ساخته است. ناگفته پیداست که چه دشوار بود خوا...

قسمت ۵۹ | روز واقعه هر چه پیش‌تر می‌روم تنهاتر می‌شوم. گمان می‌کنم به «روز واقعه» باید خودم جنازه‌ام را به گورستان برسانم. راستی مرده‌ای که جنازه خودش را به دوش بکشد چه منظره‌ی عجیبی دارد! غریب ... بیگانه ... کوه چه خواب سنگین ساکتی دارد انگار هرگز بیدار نمی‌شود; حتی در عالم خیال.   --------- کار جدید گروه «همیشه در میان» برای دوست‌دارن فرهنگ و ایران؛   پادپخش بخارا پادپخش رادیو بته...

قسمت ۵۸ | مهره سرخ دارم می‌روم تهران. من که آرزو می‌کردم قلبم به سبکی کوهستان باشد، حالا به سنگینی کوه است. غصه می‌خورم. نمی‌دانم چرا از همه چیز غصه می‌خورم. دلم‌ می‌لرزد.. ___ کار جدید گروه پادکست‌های همیشه در میان برای دوست‌دارن فرهنگ و ایرانِ محبوب؛ پادپخش بخارا ____ ●نماد کاربری تلگرام برای ارتباط با ما: @HamisheDarMiyan اینستاگرام توئیتر حمایت مالی از ما تلگرام Hosted on Acast. See acast.com/...

قسمت ۵۷ | لاکپشتِ پیر نیما دیشب مرد. دو بعد از نیمه‌شب. ساعت دو و ده دقیقه بود که درِ خانه را سخت کوبیدند. خیال کردم میرآب آمده است آب بدهد، ولی صدای دختر کلفَتِ‌شان که از پشت در بلند شد، داد می‌زد که قضیه از چه قرار است. وقتی رسیدم، زنش چشم‌هایش را هم بسته بود. عر می‌زد. به زحمت او را به اطاق دیگر برده‌ام و دراز رو به قبله‌اش کرده‌ام و قرآنی پیدا کردم و یک ساعتی تنها بودم و زنش را فرستادم خانه‌ی...

قسمت ۵۶ | نالهٔ مرغ سحر اندیشه‌ی تجدد و امید به دگرگونی اجتماعی، که انقلاب مشروطیت پیامد و خود بزرگترین انگیزه‌ٔ آن بود، پس از نخستین جنگ جهانی و در چند سال کوتاه غروب قاجاریه و طلوع پهلوی ـ در فرهنگ ما نیز مانند سیاست ـ تحولی ناگهانی و ژرف پدید آورد. در این زمینه می‌توان عوض شدن نقش اجتماعی شاعر و نویسنده و ادبیات، پیشی گرفتن اهمیت و کاربرد نثر بر شعر، تغییر محتوا و شکل، و به طور کلی دید آثار ادب...

قسمت ۵۵ | تنبلی با پشتکار چهره دنیا دارد به کلی عوض می‌شود و از زیر آوار فروریخته سر می‌کشد و بیرون می‌آید باز همان دنیای همیشگی با روش‌های تازه، اما نه به آن سختی و خشونت امکان ناپذیر؟  چه چیزها که ندیدیم و هنوز اول عشق است و اندر خم یک کوچه‌ای 00:08:50  معمای مرگ و رویا 00:24:40  درد بی‌درمان ما 00:49:08  خانه دوست کجاست 00:58:30  کدخدایان دلاور 01:06:20  سیبِ رسیده   :نماد کاربری تلگرام @Hamish...

قسمت ۵۴ | آمدند و رنج بردند و رفتند   چیزی که عوض نمی‌شود «هم حسی » است. برخو‌رد و پیوند دو حال یکسان، یگانگی یا همانندی در حسیات! همین در میزانی گسترده‌تر، همگانی‌تر، در آمیختگی با تاریخ، روحیات، سرزمین و یادگار، همان ناپیدای حاضر که ماوای جان است. مفهوم میهن؟ این که در یک‌جای معین آرزوی دیدار یک‌دیگر را داشته باشیم به آن «جا» ویژگی یگانه‌ای می‌دهد، آن را به صورت ماوای حس و روح ما در می‌آورد، به...

قسمت ۵۳ | دیدار با شاه   در این شرایط کارکردن، جان کندن است. فکرِ پریشانِ در هم ریخته مثل آب در دستهایم بند نمی‌شود. گاه دلم می‌خواهد بخوابم و بیدار نشوم، ولی آرامشی که آدم به آن آگاه نباشد، چه لطفی دارد؟      09:09  نعمتِ ناخواسته 32:20  نعره‌ی پیروزی 39:40  بازگشت تاج و تخت 43:00  آرامش متزلزل 43:40  بزرگداشت هزاره‌ی شاهنامه     _______ شرکت در نظرسنجی بهترین پادکست فارسی   نماد کاربری تلگرام @H...

قسمت ۵۲ | خواب و خاموشی پرشور بودم و بی‌آرام. مرد خطر، در کار خطیر دگرگون کردن دنیا. اما حالا! از آن ایمان نه فقط بریدم بلکه بیزار شدم، دنیایی که آرزو می‌کردم، این شد، مثل چاه خشکیده‌ای در خود تپیده‌ام…   04:20  دنیایی که آرزو می‌کردیم 09:00  چند روز مانده به فاجعه 11:25  خواب و خاموشی     :نماد کاربری تلگرام @HamisheDarMiyan لينك حمايت مالى  پادكست روزها در راه  اینستاگرام روزها در راه  تلگرام رو...

قسمت ۵۱ | کوزه‌ی شکسته و دستِ خالی نمره پنجاه و یکم پادپخش روزها در راه و شروع فصل چهارم را با یاد ایران و آرزوی روزهای بهتر برای مردم و میهنمان آغاز می کنیم. در این نمره بعد از ده سال آقای نویسنده به کشوری بر می گردد که روزها سخت و خونین ترورهای سال شصت و روزهای مهیب جنگ هشت ساله و تحریم همه جانبه رو از سر گذرانده... گر تو ببینی نشناسیش باز 04:40      شهر درهم ریخته 08:25 اسلام به ذات خود ندارد ع...

چاووش فصل چهارم         :نماد کاربری تلگرام @HamisheDarMiyan لينك حمايت مالى  پادكست روزها در راه  اینستاگرام روزها در راه  تلگرام روزها در راه توئيتر روزها در راه Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

قسمت ۵۰ | دردِ دانستن نمره پنجاهم روزها در راه واپسین شماره از فصل سوم پادپخش ماست و به روزانه‌های مرداد و شهریور 1369 می پردازد. در فصل چهارم - که از چند روز دیگر آغازش می‌کنیم - آقای نویسنده پس از سال‌ها دوری از ایران به میهن بازمی‌گردد و از دیده‌ها و احوال کشور می‌نویسد 07:20  آن‌چه اندروهم ناید، آن! 13:35  حکایتی‌ست که از روزگار هجران کرد! 16:15  سوگ سیاووش 24:18  جشنواره ادینبورگ 36:05  بیمار...

قسمت ۴۹ | امید به رستگاری   بعد از مدت‌ها فکر کردن و نقشه کشیدن و خواندن و به خاطر آوردن، چند روزی است دست به قلم برده‌ام. آنچه در آمده ، مایوس کننده است. ولی ادامه می‌دهم. ادامه می‌دهم باید به یک جایی برسد باید دستم به تخته پاره‌ای بند شود   03:00  تاریکی در برابر نور   11:25  امیدی که زنده بود   12:15  سنگ‌انداز هجران   14:55  آجیلِ مشکل گشا   27:00  باغِ جان   33:20  این منم طاووس علیین شده   5...

 قسمت ۴۸ | کمونیست‌هایِ اصلاح‌طلب دارم نفس می‌کشم، کمی سبک و آزادتر از یکی دو ماه گذشته. می‌خواهم خودم را بسازم. سعی می‌کنم، اما هنوز نتوانسته‌ام.هنوز از غبار مرده‌ی اخیر روحم را نَشُسته‌ام؛ روحم را که به سرنوشت خانه‌ی متروکی دچار شده. از این گذشته ترس! ترس از شروع، همان ترس و دلهره‌ی همیشگی… 03:23  دریغ است ایران که ویران شود 11:40  به سنگینی سرب 13:40  نعمت فراموشی 16:40  امیدِ مبهم 19:10  خیالِ...

قسمت ۴۷ |  حرف زدن با سایه در من بی‌تفا‌وتی ناراحت کننده‌ای دارد بیدار می‌شود و مثل مرداب بالا می‌آید و عشق را .آن حس زیبا و بی‌آرامی را که در من بود، کم‌کم بیهوش و فلج می‌کند  نمی‌دانم چرا این‌ها را می‌نویسم.خنده‌دار نیست که آدم با خودش درددل کند؟ مثل مردی که با سایه خودش صحبت می‌کند؟ 08:40 پياله اول و بدمستى 10:50  اشتباه پشت اشتباه! 14:20 روح در بهشت، تن در دوزخ  18:40  انتظارِ ملال‌آور 27:10  ...

قسمت ۴۶ | صبح‌ها در راه   چگونه می‌توان مردِ زمانِ خود بود؟ مگر نه اینکه هر اکنونی تا آنجا زمان حال است که پیش درآمد آینده باشد و گرنه سنگواره، هنوز سنگ نشده‌ی گذشته است که به زودی زیر آوار فراموشی در یکی از لایه‌های زمان به خاک سپرده می‌شود.   06:15  در انتظار آینده شیرین‌ 07:55  فرض محال، محال نیست 15:50  چیزی «دیگر»، آنسوتر! 18:30  روحِ خسته 21:20  آبِ رفته به جوی بازگشت 25:55  شبِ اول قبر 29:2...

قسمت ۴۵ | ای خجسته آزادی! این روزها میل نوشتن وجود دارد، اما حس نوشتن وجود ندارد.فکرهایی هست که هنوز در سر جا دارد، به قلب نرسیده و همراه خون در رگها ندویده ، در گوشت تنم حس نمی‌کنمشان، دردناک نیستند و پوست تن را نمی‌شکافند. یک وقتی حسیاتم مثل دامنه‌های البرز بود با سنگ‌های سخت، دیواره‌های بلند، دره و جویبار شتابزده، نسیم خنک و آفتابِ بلندِ نشسته بر قله. اما حالا! این روزها حسیاتم را  مثل دشت ورام...

قسمت ۴۴ |  تهرانِ خاکستری رنگ‌ تهران خاکستری، سیاه و گرد و ‌غبار است. فرسوده‌ی‌ مرده‌، بی‌خنده. آقاجون! تو خیابان آدم دار می‌زنن! تو‌ میدون چرثقیل میارن و آدم… می‌فهمی یعنی چی؟ می‌فهمی؟ 03:25  صدای بهشتی 08:32  نطقِ غرّا 12:00  هرزه گردِ محزون 14:00  وجود ما معمائیست 16:35  ریاست‌جوی رعنا 20:42  قاتلِ شهید 29:04  آه از این جور و تطاول 37:00  عيد مصنوعى 41:40  درمانِ دردهای بی‌درمان 50:55  تشریفاتِ...