Revelation Mind - ذهن وحیانی

ذهن انسان دارای دو گونه فعالیت انضمامی و انتزاعی است. در فعالیت انضمامی قید زمان و مکان مطرح است و در فعالیت انتزاعی عدم وابستگی به شروط زمان و مکان را شاهد هستیم. در ابتدایی­ ترین حالت فعالیت انضمامی، حس بینایی باعث مشاهده عینی یک شیء در فضای شکلی می‌شود و با تکرار این تجربه، ذهن به شناختِ ظاهریِ آن شیء دست می­یابد. حس شنوایی، بویایی و لامسه نیز در کسب صفات ثانویه شیء به شناخت ذهن کمک می­نمایند....

هر ممکن الوجود از فضای بی­ شکل بهره ­ای دارد که به آن ذهن گوییم و در فضای شکلی، حضوری دارد که به آن بدن مثالی گفته می­شود. بنابراین با دو عالم روبرو هستیم. یکی عالم ذهن و دیگری عالم مِثال. حال می‌گوییم وحی عامل بقای عالم ذهن و عالم مثال است و اوست که اختصاص ذهن به ممکن الوجود و حضور شکلی آن را در قالب بدن مثالی مُیسر می­سازد. ذهن ممکن الوجود با استفاده از بدن مثالی و حضور در فضای شکلی یا مثالی به...

شناخت در انسان از حالت شکلی شروع می‌شود و به استخراج مفاهیم منجر می ­گردد. شناخت شکلی به ایجاد فضای ذهن شکلی کمک می ­نماید ولی تمرکز با عبور از فضای شکلی، انسان را به فضای مفاهیم و ادراکِ معنا سوق می­دهد. حال می‌گوییم هر ممکن الوجودی به عنوان رابط فضای بی­ شکل و فضای شکلی از دید یک ناظر، در مقام حکایت است. حکایت فرآیندی است که در آن آدمی با توجه به یک ممکن الوجود، با عبور از ذهن شکلیِ خود به فضای...

هر ممکن الوجودی رابط بین فضای بی‌شکل و فضای شکلی است. این رابطه کمینه و بیشینه­ ای دارد. ممکن الوجود، بیان ممکن الوجد است. وجد حالت دریافت است. میزان دریافت و ادراک، حد رابط بین بی­ شکلی و باشکلی را تعیین می کند. آدمی که ممکن الوجود است از بی­ شکل وجد دارد و در فضای شکلی نمایش دارد. مقام شنیدن، مقام وجد، مقام دریافت و ادراک است؛ و مقام گفتن، مقام بیان و ابراز ادراک است. تمرکز در مقام شنیدن و گفتن...

خوش آمدید Intro: Welcome to the ocean of meanings