Op de voorgrond

Verder kijken dan het zichtbare gedrag. Nieuwsgierig zijn naar het verhaal van de ander. Compassie en verbinding. “We moeten stoppen met het beoordelen van anderen op hun gedrag en beginnen met het vragen naar hun verhaal." - Brené Brown

Een paar jaar geleden heb ik een magisch woord geleerd… Een magisch woord dat bijna nooit gebruikt wordt… KIEZEN. Je kunt namelijk niet alles doen! Je kunt niet alles maar willen. Je kunt niet overal maar in uit blijven blinken. Alles voor 100% doen. Je zult moeten kiezen. Want weet je je kunt het elastiekje maar uit blijven rekken… Nog net een stukje verder uitrekken…. Maar op een gegeven moment...

Hoe vaak hoor je het niet zeggen dat iemand er een talent voor heeft en dat dat de reden is waardoor hij of zij zo goed in iets is. De definitie van talent volgens van Dale; aangeboren vermogen om iets goed te kunnen; = aanleg, begaafdheid Bij talent lijkt het alsof het aangeboren is en je er niets voor hoeft te doen. Niets is minder waar.

In deze podcastaflevering deel ik mijn gedachten over ons streven naar groter en beter, terwijl we daardoor soms af drijven van onze eigen kern. Ik streef niet naar meer, groter en beter. Ik streef naar minder gedoe en meer rust, liefde en verbinding. De essentie van deze aflevering is dat het tijd is om thuis te komen bij jezelf en te streven naar meer zachtheid en kwetsbaarheid om jouw kracht te...

Ik zie het leven als een reuzenrad. Er zijn ups en downs, maar er is een bepaalde flow. Telkens zet je een stap en dan ben je verwachtingsvol. Verwachtingsvol naar dat uitzicht daarboven. Rustig maar gestaag ga je naar boven. Je geniet volop van de wereld om je heen, het uitzicht!

Ik heb mezelf ook zo vaak verscholen achter de glimlach. Deels aangeleerd door het weglachen van de pijn tijdens balletoptredens. Mijn rug recht. Doorgaan. Alles wegwimpelend. Niet zeuren, doorzettend. Achteraf als ik terugblikte vroeg ik het me weleens af. Hoe heb ik dat toen kunnen doen? Wat gaat er schuil achter jouw lach?

Slow down Find peace in little moments. Learn what you love, fill your life with it, and watch yourself come alive.

Er is iets met mijn blik. De wijze waarop ik oogcontact maak. Op de een of andere manier krijg ik altijd opmerkingen hierover. Al van jongs af aan. Soms twijfelde ik. Tegenwoordig zie ik het als mijn superpower 💪🏻

De geboorte van mijn kinderen veranderde alles. Eigenlijk wilde ik alle rollen die ik had in m’n leven vasthouden & voor 100% uitvoeren ☺️ Ik zette mijn kiezen op elkaar en ging maar door. Tot het moment dat ik wakker schrok uit die rush van alsmaar doorgaan. Welk voorbeeld wilde ik aan mijn kinderen geven?

Ik zag moeder na moeder. Keer op keer. Vol passie en power bezig met hun kind. Zichzelf compleet vergetend. Dat is toch niet belangrijk; mijn kind is belangrijk! Op mijn vraag; “hoe gaat het met jou?” werd ontwijkend op gereageerd. De schouders opgehaald. Dat doet er niet toe… ik ben hier voor mijn kind. Maar weet je? Jij doet er wel toe! Net als jouw kind!! En zorgen voor, begint met zorgen voor...

Zelf doen Hmmm dat heb ik heel vaak gehoord… van mijn kinderen 😀 En dan net op momenten dat ik eigenlijk heel druk en gehaast was. Ik rolde dan even met m’n ogen, zuchtte even onhoorbaar en liet ze het dan zelf doen. Niet altijd hoor, soms was het een no go area en regelde ik het voor hen; geen tijd en haast…. Ik besefte me vanochtend ineens dat dat zelf doen er op oudere leeftijd nog steeds zo i...

Soms kunnen we ineens buitensporig reageren. Achteraf kunnen we ons zelf daarover veroordelen. Boos op onszelf zijn omdat we ons zo hebben laten gaan. Toch is het interessanter en opbouwender om na te gaan op welke triggers er is gereageerd.

Onlangs besefte ik het me ineens. Ik heb van jongs af aan al een andere energie gehad dan het “gemiddelde” kind. Ik mag jou leren stil te staan even te kiezen voor jezelf

Soms zit je even vast Vast in je hoofd…Ken je dat? Dat gevoel dat het een mistige brij is daar in die bovenkamer? Je draait maar rondjes met je gedachten… Je komt er niet uit. En dat hoofd? Dat gaat alleen maar sneller en sneller draaien en wordt mistiger en mistiger.

Je zet jouw glimlach op, recht jouw rug en doet nog harder je best….

Er is een shift gaande. We staan steeds meer stil. Pauzeren even. Maken de balans op. We dromen over hoe het anders kan. Waar droom jij van? Hoe ziet jouw droomleven eruit? Wie ben je dan? Wat doe je dan? Waar draait jouw leven om?

Ik heb het mezelf zo lang zo moeilijk gemaakt…ik ben zo lang aan mezelf voorbij gegaan. Altijd bezig met de kinderen, mijn werk, mijn familie, mijn vrienden, de sociale contacten, het sporten. Ik miste niets. Ik was overal bij. Ik wilde niets missen, maar verloor daardoor steeds meer mijzelf. Ik heb het veranderd. Aangepast. En leef nu een leven vol joie de vivre!

Ik verzuchtte een keer: “ik ben moe…” Zoonlief antwoordde adrem; “ja, je bent ook MOEder!” Ik moest hard lachen om zijn opmerking. Maar ‘s avonds voor het slapen gaan, popte het weer in m’n hoofd op; MOEder.

Vroeger las ik ook allerlei thrillers. Nicci french, Karen slaughter, Scandinavische misdaadboeken. Ik verslond ze. Tot ik er op een gegeven moment niet meer tegen kon. Plotsklaps.

Emoties Emoties ze overvallen ons vaak. Denk maar aan het gezegde… Emoties kunnen fijn zijn denk aan blijdschap, geluk en liefde. Emoties kunnen niet fijn zijn denk maar aan angst, verdriet, onzekerheid. Hoe ga je met de minder fijne emoties om? Loop je ervan weg? Of kijk je het aan?

Hoe kijk je naar de ander? Vanuit oordelen? Of vanuit een zachte blik? In deze podcast vertel ik je over het veranderen van jouw blik en wat het je oplevert.

Wat is succes? Wanneer spreek je van een succes? Met wie vergelijk je jezelf? Hoe groot of hoe klein is iets wil je het een succes noemen?

Ik heb het podcasten weer opgepakt! Nou ja, ik leg je in deze podcast uit hoe ik werk en welke vragen ik mezelf stel. Het gaat om jezelf leren kennen en voelen wat het beste bij je past. Niet iets doen omdat het nu eenmaal zo hoort, want is dat zo? Niet iets doen omdat een ander er mogelijk iets van zou kunnen denken.. je eigen gevoel volgen en daarin keuzes maken. Hoop dat ik je weer inspireer me...

Soms hik je tegen een beslissing aan. Zal ik het wel of niet? Soms is het een kwestie van je gevoel volgen & in beweging komen. Het is een sneeuwbal die dan gaat rollen.

Hoe zit het met schuldig voelen? Moeten we alles maar goed willen doen voor 200%? Schuldig voelen richting anderen. Schuldig voelen tegenover jezelf… de vraag die je jezelf mag stellen; ben ik goed genoeg?