نوش جان

در اپیزود هشتم از فصل دوم نوش جان، به روزمرگی های یک میگرنی پرداخته ام و اینکه چه سخت بر او می گذرد. موسیقی این اپیزود به آثار زنده یاد استاد مجتبی میرزاده اختصاص داده شده است. در بخش پایانی نیز جستاری کوتاه از دیوید سداریس خوانده ام. برای اطلاعات بیشتر از اتفاقات این اپیزود به ویژه موسیقی ها به صفحه اینستاگرام نوش جان یا کانال تلگرام آن مراجعه کنید. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more...

تاب آوردن و ماندن، بزرگترین میراث ایرانی است. عبور از هزاران بحران و جنگ، حمله و قحطی و غارت و اشغال و کشتار و بازهم ماندن و ساختن و زندگی گردن و آفریدن لطیف‌ترین معانی در ادبیات، زیباترین نقش‌ها در معماری و فرش و ظریف‌ترین نغمه‌ها در موسیقی از عجایب ملت ماست. ملتی که با از سر گذراندن این‌همه سختی باید خشن و بی‌رحم می‌شد ولی همواره دری از رحمت و مهربانی را بر جهانیان گشوده. تاب‌آوری و ماندن، نتیجه...

در بزرگداشت کتاب‌فروشی لارستان و بانیان و حافظانش این شماره پادکست را به یکی از دوست‌داشتنی‌ترین و عزیزترین مکان‌های تهران اختصاص داده‌ام. لارستان تاثیر زیادی بر زندگی من و بسیاری دیگر از دوستانم داشته. در سال‌های سخت و در شرایطی که از درد و رنج به جان می‌آمدیم، رفتن به لارستان و معاشرت با اهالی آنجا و دمی آرمیدن در سایه‌سار کتاب و رفاقت به ما جانی تازه می‌داد... استاد کامبیز روشن روان و بیژن بیژن...

نسل ما، در سالهای پس از انقلاب، زیر سایه جنگ، کمبود، فقر و محدودیت ها، برای اتصال با جهان و پر کردن اوقات فراغتش پناه به ویدیو بردند. گرچه که ویدیو هم در ابتدای حضور تبدیل به کالای ممنوعه شد، ولی حتی این ممنوعیت هم نتوانست جلوی ورود این دستگاه به خانه ها و حواشی اش را بگیرید. در شماره پنجم از فصل دوم به خاطرات این دوران پرداخته ام.  زمانی که ویدیو مهمان خانه مان شد، همراهش نواری با دست نوشته...

در ادامه گشت و گذار و سفر شخصی‌ام در گوشه و کنار تهران همراه من باشید در گذری از پارک ملت یا پارک شاهنشاهی. هنوز بسیاری از قدیمی‌ها این پارک را به همان نام قدیمش می‌شناسند. برای نسل من، آنها که در تهران سال‌های شصت زندگی کرده‌اند، این پارک اهمیت زیادی دارد. اینجا جایی بود که ما از روزمرهٔ زندگی در شهری که رنگ نداشت و روزها و شب‌هایش با جنگ و حمله هوایی و موشکی سپری می‌شد، اندکی کودکی می‌کردیم. باغ...

تهران برای من مجموعه‌ای از تضادهاست، ترکیبی از دوست داشتن و نداشتن‌ها، مهربانی ها و بدی‌ها، روشنی و تاریکی‌ها ، پاکی و آلودگی‌ها . شهری که عین دوست داشتنش می‌توانم از آن متنفر باشم . عین اینکه می‌خواهم درونش باشم , می‌توانم ازآن فرار کنم و جایی بروم که این شهر پیدایم نکند.  شهری که از این سفر تا آن سفر تغییر می کند، شهری که خاطرات تصویری اش به تدریج از بین می روند و ا...

چمدان غربت مهاجرت که می کنیم، فرسنگ‌ها از زادگاه خودمان دور می شویم. زندگی ما جایی دیگر بنا می شود در حالیکه ریشه هایمان جای دیگری در خاک تنیده شده است. هر بار سفر به زادگاه داستانی دارد. چمدان که می بندیم، سوار هواپیما که می شویم، پای در خاک شهرمان که می گذاریم، هر کدام روانیست با حال و هوای خودش.این تجربه مشترک تمام مهاجرین است. در این سفر با من همراه شوید، بیایید یک غذای ساده و گیاهی از دشتهای...

من با فصلی جدید بازگشتم و البته با یک‌دنیا دلتنگی برای تک‌تک شما. در این مدت بر من و ما ماجراها گذشت، ولی ما هستیم. همانطور که همیشه بوده‌ایم. در این شماره بازهم روایت خودم را می‌گویم، کمی با هم آشپزی می‌کنیم و موسیقی خوب استاد حسن شماعی‌زاده را گوش می‌دهیم و البته برشی از یک کتاب را می‌خوانیم. از این فصل من در ستایش روزمرگی می‌نویسم و می‌خوانم، در ستایش زندگی، در ستایش آنچه که هستیم و داریم. سرتو...

مثل همهٔ ایرانی‌ها در این مدت مثل جن‌زده‌ها پیگیر اخبار بودیم و تلاش می‌کردیم تا کاری برای وطن و هموطن انجام بدهیم. روزهای سختی گذشتند، بسیاری از کسانی که لباس دوستی به بر داشتند، ما را ترک کردند. لحظهٔ خطیری در زندگی همهٔ ما ایرانی‌ها اتفاق افتاد. بعضی‌ها در همهٔ این لحظات با همهٔ مخالفت‌ها و تقدهایی که داشتند، از شرافت و وطن‌دوستی تعریف دیگری به دست دادند . این روزها بدون شک در تاریخ ایران ماندگ...

خاطرات تحصیلی نسل ما، قرین شادی‌های کوچک، و غم‌های بزرگ و ترس‌های نامتنهاهی است. رنگ‌های آن روزگار سیاه و خاکستری بود و عجیب است که وقتی از هم سن و سال‌هایم می‌پرسم آن‌ها هم رنگ خاطراتشان را چنین توصیف می‌کنند. این قسمت سری به آن روزها زده‌ام، از آزارهای کوچک و بزرگی که می‌دیدیم و روان‌امان رنجور می‌شد و هیچ‌کس به بچه‌ها کمترین اعتنایی نداشت. برای همین آن عدهٔ معدودی که کودکی را به رسمیت می‌شناختن...

ما نسلی هستیم در میانه، نه کاملاً با تکنولوژی خو گرفته‌ایم و نه قادریم که گریبانمان را از دستش رها کنیم. بی‌وقفه تلاش می‌کنیم که از پیچیدگی‌های زندگی جدید سر دربیاوریم و همان‌قدر هم حسرت روزهای کم دغدغهٔ گذشته را داریم. به راحتی زندگی جدید هم معترفیم... خلاصه در گیر و دار سختی افتاده‌ایم. این شماره موسیقی‌ها را از آثار فریدون فرخزاد انتخاب کرده‌ام. مرد فوق‌العاده‌ای که شاید در زمان خودش چندان درک...

اینکه آدمی سر و شکل به قاعده‌ای داشته باشد خوب است. حرفی نیست، اما به نظر من آنچه که همهٔ ما را در این روزها به صرافت لاغری انداخته بیشتر ازهر چیز «بازار» است. بازار مصرف با القای حس زشتی و ناکافی بودن به ما، کالاهایش را می‌فروشد. نمی‌گویم از امروز برای مقابله با این حس هر چه می‌خواهیم بخوریم، نه. فقط می‌خواهم بگویم حواسمان باشد که بی‌خود و بی‌جهت اسیر القای تبلیغات نشویم. آنها از ایجاد حس ناکافی...

درد و شکوه در بزرگداشت آدم‌هایی است که در نفس خود شکوه و بزرگی داشتند و این بزرگی‌اشان نمودی بیرونی نداشت. کار بزرگ می‌کردند. چندسالی که غم همه جا را گرفته بود، جنگ، محاصره، بمباران و کشته شدن زن و مرد و پیر و جوان اتفاق روزمره و عادی بود، دیدن حجلهٔ جوان هم‌محلی و مادرانی که داغ فرزندان هجده-نوزده ساله می‌دیدند دیگر چیز غریبی نبود، در همان روزها عده‌ای بودند که تمام هم و غمشان «دلجویی» بود. آنها...

وقتی شروع به نوشتن یا فکر کردن در مورد چیزی می کنیم، درگیر موضوع میشیم و رو در روی اون قرار می گیریم و این باعث میشه که اطلاعاتی در ذهن ما مجدد ساخته بشه. مثل کتابی که مدت زیادی ست نخوندیمش و بعد از مدت طولانی دوباره به دست می گیریم . این اپیزود من را به یاد تلاش جمعی نسل‌های قبلی انداخت که چطور توانسته بودند با کمترین امکانات سرزمینمان را به سوی آبادی، بهره وری و کمال بکشانند و ما در این دهه های...

روزهای غم‌بار را نه می‌شود پشت سر گذاشت و نه فراموشمان می‌شوند، اما زندگی ادامه دارد. اردی‌بهشت که می‌شود یاد خاطرهٔ عروسی‌ام می‌افتم. عروسی‌ای که علی‌القاعده نباید سر می‌گرفت، اما گرفت و با همهٔ سختی‌ها و شیرینی‌ها نوزده‌سال از آن گذشت. این شماره کمی شادی آوردم و موسیقی‌ها را از خاطره‌انگیزترین موسیقی‌های عروسی ایرانی انتخاب کردم. اولی از فرامرز آصف است و دومی از زنده‌یاد حسین همدانیان که با آن ض...

این شماره از بس که اندوهگین بودم خواسته ناخواسته به افکاری افتادم که چیزهایی شبه فلسفی هستند، ولی این حرف‌ها در سرم می‌چرخید و طبق معمول مرا برد به سال‌های دور. این تضاد بین مرگ و زندگی و این نزدیک بودن مرگ و در عین حال حرمت و تقدس و اهمیت و شیرینی زندگی با واقعهٔ تلخ انفجار بندرعباس به ذهنم آمد و خوب جایی هم که ندارم جز اینجا و پیش شما. این شماره از ابراهیم منصفی هم یادکرده‌ام و چند اثر از او را...

موقع نوشتن این شماره سوگوار عزیزی بودم که شرحش را برای شما گفته‌ام. ممکن است قضاوت بشوم که در این دوره و زمانه که از کران تا کران لشکر ظلم صف بسته و کودکی و معصومیت و انسانیت لگدمال می‌شود، سوگواری بر موجودی دیگر، پرت بودن از زندگی واقعی نیست؟ من نظر خودم را می‌گویم که نه، نیست. من فکر می‌کنم جان عزیز است و به صرف اینکه موجودی لایق جان است، برای من  محترم است چه رسد به اینکه در این جان مهر و...

تولد و زایش و شوق به ادامه زندگی از نظر من در زمرهٔ اسرار عالم است. هر آدمی از این پدیده تجربهٔ خاص خودش را دارد. این شماره نوش جان به مناسبت تقارنش با سالگرد تولد فرزندم به همین موضوع اختصاص پیدا کرده است. ثبت خاطرات و تجربیات شخصی آدم‌های عادی مثل من، ممکن است اهمیتی به اندازهٔ خاطرات یک دانشمند، سیاستمدار یا تاجر موفق نداشته باشد، اما بازنمایندهٔ برشی از تاریخ آدم‌های معمولی است که در...

خانه مفهومی است عمیق و ریشه‌دار در دل و جان آدم. چیزی بسیار بیشتر از گل و خاک و خشت. در همین خانه است که مهر و دوستی و سختی و آسانی و تلخی و شیرینی را تجربه می‌کنیم. در این خانه‌هاست که شکل می‌گیریم، در کنار هم شادی می‌کنیم و غم می‌خوریم. در همین خانه‌هاست که بزرگ می‌شویم. در این قسمت هم از تجربهٔ شخصی خودم در خانه و از رفاقت گفتم. موسیقی‌ها را به یاد منوچهر سخایی تماما از آثار ایشان انتخاب کردم....

در این شماره از خاطرات کودکی‌ام از مراسم سیزده بدر می‌گویم. خاطراتی که احتمالاٌ شبیه بسیاری از دیگران است. خاطرات طبقهٔ متوسط که کمتر گفته شده است یا ما نوعی شرمزدگی از آن داریم. داستانی از جناب آقای هوشنگ مرادی کرمانی به نام هستهٔ آلبالو می‌خوانم و به این موسیقی‌ها هم به ترتیب گوش خواهیم داد. اول تصنیف «یادباد» در بیداد همایون، شاهکار استاد پرویز مشکاتیان با صدای استاد محمدرضا شجریان دوم بخشی از...

اندر حکایت اضطراب‌های میانسالی همسر و توهم گروگان گرفته شدن فرزند و البته شمه‌ای در مدح زنانگی و آنچه که از ما گرفته شده. «در این شماره جستاری از حبیبه جعفریان به نام «جهان کروی نامعقول از کتاب نجات از مرگ مصنوعی خوانده‌ام. موسیقی‌ها تماماً از آثار هنرمند بزرگ و محترم آقای شهرام شب‌پره است. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

دربارهٔ نوروز و اینکه چطور در کودکی من و نسل ما نوروزها به سر می‌شد. کمی هم طبق معمول آشپزی می‌کنیم و البته تقابل با همسر و پس گرفتن آشپزخانه ادامه دارد. داستان را هم از کتاب قصه‌های رسول، مجموعه داستانی از زنده‌یاد رسول پروزی انتخاب کرده‌ام به نام «در هفت روز هفته» که خودم خیلی دوستش دارم و امیدوارم شما هم از شنیدنش لذت ببرید. از صدای گرفته و سرما خورده‌ام و البته زیر صدای همیشگی میو میوی گربه سف...

کمی خاطره بازی با چهارشنبه سوری دورهٔ کودکی وآشپزی و موسیقی و داستان این شماره که از کتاب یک غول، یک جن، یک پری نوشتهٔ سید علی میرفتاح خوانده‌ام. موسیقی نام ترانه: آی بته بته ترانه‌سرا: کریم محمودی آهنگساز: پرویز غیاثیان  تنظیم‌کننده: زنده یاد استاد ناصر چشم‌آذر  خواننده: شهره صولتی نویسنده و راوی سحر برومند موسیقی های متن پادکست: برنامه چهارشنبه سوری رادیو سال ۱۳۵۶ با شرکت استاد جم...

در این قسمت کشمکش ادامه دارد و ماجرای همین چند وقت پیش مارگیری را برایتان حکایت کرده‌ام. موسیقی ترانهٔ کبوتر آهنگساز و ترانه‌سرا جهانبخش پازوکی خواننده زنده یاد مازیار تنظیم آندرانیک آساطوریان داستان خوانش بخشی از کتاب شازدهٔ حمام، نوشتهٔ دکتر محمد حسین پاپلی یزدی موسیقی پایانی سامان احتشامی - بر روی ملودی «رفتم که رفتم» استاد تجویدی Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

در این قسمت، تعریف می‌کنم که چطور آشپزخانه تسلیم همسر شد. داستان این قسمت از کتاب ویرانه هایمن نوشته نویسندهٔ بسیار خوب محمد طلوعی انتخاب شده است. نویسنده و راوی سحر برومند موسیقی «قدم رنجه» ساخته آرش سزاوار، ترانه سرا منصور تهرانی تنظیم زنده یاد استاد مجتبی میرزاده اجرا پاییز ۱۳۵۷ Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.