Kulaklığını Tak Bir Şey Anlatıcam

Hadi gelin biraz da olduğumuz 'ben'leri normalleştirelim. Sıyrılalım tüm yapıştırılan etiketlerden ve sınırlardan. Zeynep olduğu haliyle çok mutlu. Kendini 'bir şey' olmak zorunda hissetmiyor, hissetmiyor ve olduğu gibi de kabul ediyor. Dinlerken kendinden bir parça bulacağına eminim. Bunu benimle paylaşmak istersen de dinlemeye hazırım🤍

Kısa bir aradan sonra yine beraberizzz🤍 Bu bölümde Tayland biletimi aldığım günden ve biraz da hazır olmak diye bir şeyin olmadığından bahsettim. Sohbet havası tadında yeni bölüm sizinle🎙️

Sonra, sonra, sonra.. Bazen evet bu diyorum bazen hayır devam et diyorum. Sürekli sorguluyor, anlam yüklüyorum veya bunun için çabalıyorum. Ama sanırım biraz da akışa bırakmak gerekiyor. Zamanın getirdiklerine kollarını açmak. Bu bölümü, kendi kendime konuşurken bunu da kayda alayım diyerek çektim. Sesli düşüncelerimi içerir : ) 👀 Keyifli dinlemeler🤍

Bu hafta olduğumuz farklı kişilerden konuşmak istedim. Bize öğretilen ama bizim olmak istediğimiz 'ben'lere ışık tutmak, onlara alan tanımanın getirdiği özgürlükten konuşmak.. Bahsettiğim kitaplar: - Doğan Cüceloğlu - İnsan İnsana - Esra Ezmeci - Beni Neden Sevmedin Anne?

Fomo: Sürekli bir yerlere geç kalıyormuş gibi hissetmek… Sosyal medyada kaybolmak… Başkalarının hayatına bakarken kendi hayatından uzaklaşmak. Jomo: Her davete gitmemek, her fırsatı kovalamamak, her trendi yakalamamak ve o an orada olmamak..Ve buna rağmen de içinin rahat olması hissi🤍✨

Why does my heart feel so bad? Birçok şeyi neden bu kadar ... diye sorgularız. Aklıma gelenleri şarkının ötesine geçerek düşüncelerimin akıp gitmesine izin verdim. Konuşmak istediğimiz tüm güzel duygularımızın yanında acının da en az onlar kadar var olduğunu ve paylaşılması gerektiğine inanan biriyim. Şarkının ise tam olarak bir haykırış olduğunu ve söylemek istediğini ulaşması gereken kişiye göre...

Mutluluğu hep 'bir gün .... olunca' diye beklerken, yanımızdan geçen o küçük anları kaçırıyor olabilir miyiz? Mutluluk Formülleri serisinin 2. bölümünde, elimdeki 'Mutlu Olunacak 500 Şey' kitabını karıştırırken fark ettim ki; aslında hayatın tadı o devasa olaylarda değil, en ufak detaylarda saklıymış. Bu bölümde; büyük mutluluk peşinde koşmaktan yorulanlar için küçük molalar veriyo...

Mutluluk an'lardan ibaret olabilir mi? Bahsettiğim kitap: Mutluluk, mutlu olunacak 500 şey. Yazarları ise Lisa Swerling & Ralp Lazar

Başlamak hep bu kadar zor mudur yoksa onu biz mi zorlaştırırız? Mükemmel olma isteği ama aynı zamanda sorumluluk yükü, değişim isteği ama aynı zamanda belirsizliğin içinde kaybolma durumu. Bu kadar zor olması gerekiyor muydu cidden. Belki de sadece o adımı atmamız gerekiyordur. Sadece o adım.. Ve belki sonra bir tane daha.