Korzeń i reszta | Radio Katowice

Owoc tak stary, że nikt już nie pamięta, jakie drzewo go zrodziło. Faktem jest, że każdy przynajmniej raz w życiu to śpiewał, no i to idealny owoc na setne wydanie "Korzenia i reszty".

Drzewo, które zrodziło ten owoc, wyrosło w mieście, do którego pielgrzymują fani muzyki Country i akurat nie jest to Mrągowo. To miasto leżące na południu USA i tam też sięgną korzenie, choć do innego "kultowego" miasta.

Owoc z drzewa wyrosłego na polskim gruncie, w smaku mocno przypomina dokonania Sanah, ale reszta i korzenie sięgają do amerykańskiego stylu, nierozerwalnie związanego z początkami rock'n'rolla.

Owoc z rodzimego drzewa, wyrosły na gruncie teleturnieju. Smakiem przypomina przebój pewnego amerykańskiego zespołu, który moglibyśmy posądzić o związki z Portugalią, ale to tyko zbieżność nazwy. A korzenie sięgają słynnej wytwórni z Detroit.

Tytuł sugeruje, że to jeszcze nie owoc, a dopiero "kwiaty", które zakwitły z potrzeby złamanego serca... reszta również zakorzeniona w gruncie nieszczęśliwej miłości.

Owoc z włoskiego drzewa, dojrzewający w promieniach kalifornijskiego słońca. Wyraźna nuta połyskujących cekinami ballad rockowych z przełomu lat 60' i 70', a korzenie - przez Nowy Jork - sięgają aż na lazurowe wybrzeże.

Owoc smakujący tak podobnie do innych, zwłaszcza do tych dojrzewających w latach 80., że trudno uwierzyć, że jest wyhodowany od podstaw, a nie przeszczepiony albo klonowany. Reszta zahacza o gitarę, a korzenie sięgają dziewiętnastowiecznej klasyki.

Bardzo soczysty owoc z brytyjskiego drzewa, choć o smaku tradycyjnie amerykańskim, z mocno wyczuwalną nutą dramatu wpisanego w życiorysy występujących tu bohaterek w osobach: Księżniczki, Królowej i Pierwszej Damy.

Owoc z drzewa wyrosłego na gruncie brytyjskim, z mocno wyczuwalną nutą pewnej legendarnej wytwórni, do której wiedzie wiele muzycznych dróg, które z kolei biorą początek w kościele, z którego pieśń religijna wyszła na ulicę i stała się bluesem.

Owoc rodzimej produkcji, wyhodowany przez jednego z najlepszych krajowych gitarzystów. Swój szlachetny smak zawdzięcza podlewaniu purpurową deszczówką, która z kolei urwała się z tej samej chmury, co małe skrzydełko gitarowego boga... brzmi nieco surrealistycznie, ale ten korzeń, sięgając kolorowych lat 60-tych, ociera się również o surrealizm.

Owoc wyhodowany przez kolumbijską mistrzynię przyprawiania odrobiną pikanterii, która nadaje smak nawet najbardziej nijakim kawałkom. Choć tu akurat, tak reszta, jak i korzeń mają smak bardzo wyrazisty i nie może być inaczej, skoro owoc został wyhodowany na prawdziwą ucztę... piłkarską.

Owoc, który – jeśli wierzyć tytułowi – jest najsmaczniejszym owocem świata... mocno przypomina smakiem klasyczne dzieło rockowe, które wyrosło na gruncie szeroko pojętej filozofii wschodu z jednej strony, a z drugiej, na pewnego rodzaju fascynacji minimalizmem.

Owoc sklonowany z innego owocu, w wyniku czego stracił nieco swój rockowy smak. Zaś oryginał czerpie soki z rzewnej ballady, która korzeniami sięga do amerykańskich tradycji folkowych.

Swojski owoc z polskiego drzewa, a raczej z drzewka, z lekką nutą przyśpiewek, którymi do boju szkolną drużynę np. koszykarzy zagrzewają cheerleaderki i w ogóle pachnie tu amerykańskim liceum, czy tam innym high school'em.

Owoc z drzewa o wyraźnie dwóch korzeniach. Korzenie rytmiczne, które przez Chicago, Florydę, północno-zachodnią Anglię, ostatecznie sięgają słonecznej Italii. Korzenie melodyczne, które przez Los Angeles docierają do francuskiej piosenki kabaretowej.

Owoc z drzewa wyrosłego w Armenii, co akurat nie ma znaczenia dla tego, jak smakuje. A smakuje jak miliony wcześniejszych piosenek śpiewanych przy ogniskach, przy gitarze grającej pewien typowy układ akordów. Choć korzeni można również się doszukać w klawiszach typowych dla epoki romantyzmu.

Owoc z drzewa, które rodziło będąc jeszcze latoroślą. Tu, mocno wyczuwalna nuta karaibska, każe szukać korzeni na Jamajce.

Jeden z pierwszych owoców, który spadł z tego drzewa, to była "Wiśnia", ale ten któremu tu spróbujemy znaleźć resztę i korzenie, smakuje nieco inaczej, bo przede wszystkim miąższ jest gitarowy, a nie klawiszowy i też reszta - podobnie jak korzenie - sięgają na drugą stronę Atlantyku, gdzie właśnie gitara odegrała w historii przysłowiowe "pierwsze skrzypce".

Owoc współpracy dwojga utalentowanych, polskich songwritterów... trudno znaleźć dobry odpowiednik tego słowa w języku polskim, choć chyba najtrafniejszym wydaje się "pieśniarz". Z kolei samo pojęcie "singer songwritter" jest tu kluczem do poszukiwań tak reszty, jak i korzenia, który w zasadzie tkwi gdzieś głęboko w czasach starożytnych.

"Owoc wychodowany w Niemczech, z wyraznie wyczuwalna nuta hymnu pokolenia "Dzieci Kwiatow", a korzenie siegaja przez Meksyk do Hiszpanii".

Owoc pracy utalentowanej Rumunki, smakujący nieco jak dojrzałe dzieło pewnego niemieckiego duetu, który w latach 80. XX w. okupował dyskoteki od Paryża po Moskwę, zaś korzenie sięgają przez Hiszpanię do Wenezueli.

Owoc z drzewa wyrosłego na kanadyjskim gruncie. Reszta zahacza odrobinę o pewną, przebojową "odę do młodości" skomponowaną w Niemczech, a trochę też rośnie na Antypodach i w Belgii, natomiast korzenie sięgają roztańczonej u progu XX w. Brazylii.

Sądząc po tytule, mamy owoc w postaci "twardszego" orzecha do zgryzienia. Choć reszta już nieco miększa, tak w formie, jak i treści, a korzeń sięga amerykańskiej muzyki narodowej.

Owoc z drzewa wyrosłego na naszym gruncie, choć z pomocą niemieckich osadników i też smakiem przypomina trochę niemiecką scenę taneczną, ale ma też w sobie odrobinę romantycznej nuty, co każe nam prześledzić losy słynnej "sonaty" skomponowanej u progu XIX wieku.

Słodki owoc zerwany z drzewa wyrosłego na gruncie niemieckim i trochę kanadyjskim, smakiem przypominający równie słodki owoc pewnego rapera, który do uprawy użył kilku nut, zaklętych w pewnej klasycznej "pościelówie".