Korzeń i reszta | Radio Katowice

Owoc współpracy francuskich DJ-ów z amerykańską wokalistką, będący tak naprawdę przeszczepem pewnego kultowego przeboju z lat 80' XX w. a w nim z kolei pobrzmiewa nieco echo pewnego przeboju słynnego szwedzkiego kwartetu, który czerpie tu m.in. z pewnej słynnej opery.

Owoc z drzewa wyrosłego na amerykańskim gruncie, z mocną nutą disco, a korzenie sięgają twórczości zespołu, który pełną garścią czerpał z bluesa i rock'n'rolla.

Mimo typowego dla owoców wyhodowanych na gruncie niemieckim, uporządkowania rytmu i dźwięku, co zwykle czyni ich smak nieco sztywnym i ciężkim, tu jest wyraźnie wyczuwalna zwiewna nuta melancholii. Może przez miłosną balladę wszech czasów, której smak, nie od razu, ale jednak da się wychwycić. A korzenie sięgają czasów starożytnych.

Owoc z drzewa, które wyrosło w USA i rodzi owoce bardzo oryginalne w smaku. Ten zawiera w sobie mocną nutę dokonań pewnego legendarnego tercetu, który swego czasu zgrabnie połączył rocka, reggae i jazz w jedną zgrabną całość. Reszta biegnie przez Szwecję i Francję, a korzenie sięgają początków zachodniej muzyki klasycznej.

Owoc z amerykańskiego drzewa, smakujący jak miliony owoców zerwanych z podobnych drzew, a korzenie sięgają tradycyjnej, brytyjskiej ballady z XVII w.

Owoc pochodzenia czechosłowackiego, z drzewa wyrosłego w Australii, wyhodowany w USA. W smaku... trochę jak podwieczorek w przedszkolu, z lekką nutą kabaretu, reszta biegnie przez Wielką Brytanię, wróciwszy korzeniami na początek XX w. do pianina w pierwszym-lepszym saloonie na Dzikim Zachodzie.

Owoc ze szlachetnego drzewa, które jest wiekowe, symboliczne i wiecznie zielone. Wyczuwa się smak owoców, których to drzewo - na przestrzeni dziejów - zrodziło bez liku, a jego korzenie sięgają do źródeł, czyli - paradoksalnie - do delty.

Owoc, który wyrósł w warunkach klubowych, w których też ten owoc - smakuje najlepiej... chociaż można wyczuć tu nutę szeroko pojętej klasyki.

Owoc z drzewa, które wyrosło w Korei, choć jednocześnie na gruncie niemieckiej sceny klubowej z przełomu tysiącleci. Reszta biegnie przez zacną, legendarną kafejkę na Ibizie, a korzenie plączą się w rytmie samby i bossa novy.

Owoc z nutą kontestującej goryczy w warstwie lirycznej i zaś rytmem i melodią mocno nawiązujący do pewnej popularnej piosenki najsłynniejszego kwartetu w historii muzyki, który to kwartet tę akurat piosenkę oparł na motywach jamajskich, które wyrosły na gruncie tradycyjnych piosenek karaibskich.

Owoc współpracy trzech utalentowanych mężczyzn tworzących orkiestrę, której skład zmienia się co sezon lub kilka i która nie zawsze składa się z samych mężczyzn. Reszta biegnie ścieżką filmową, a korzenie sięgają grubych strun, trącanych niby od niechcenia, wprawnym (jednym!) palcem nadwornego basisty słynnej wytwórni z Detroit.

Owoc współpracy międzykontynentalnej, z mocną nutą disco. Reszta biegnie częściowo przez Australię, a korzenie sięgają zachodniego wybrzeża Ameryki Północnej, gdzie z czasem muzyka rockowa nieco zmiękła.

Owoc z krajowego drzewa, bardzo zbliżony w smaku do pewnej "Ody do nieobecnych" z repertuaru pewnego szwedzkiego duetu, który z kolei mocno czerpie z folku, który wyrasta z muzycznych tradycji amerykańskiego południa, które śmiało możemy tu nazwać "Dzikim Zachodem".

Owoc z polskiego drzewa, który w zwrotkach smakuje podobnie do refrenu nieco przewrotnej piosenki z repertuaru pewnej Ani, natomiast refren bardzo przypomina przebój pewnej Lady, który z kolei zawiera w sobie odrobinę nuty filmowego szlagieru drugiej połowy lat 80'. Tymczasem korzenie sięgają do Tyrolu w Północnych Włoszech.

Owoc sklonowany z dość ostrego w wymowie pierwowzoru, z mocno wyczuwalną nutą soulu. Reszta zahacza o rejony dziś "politycznie niepoprawne", a korzenie sięgają na gorące południe USA.

Owoc z drzewa wyrosłego w Seattle w USA, ale nie będzie tu smaków typowych dla tego, zasłużonego dla muzyki rockowej miasta, natomiast wyraźnie wyczuć można nutę taneczną podszytą indiańską przyśpiewką o charakterze rytualnym, odrobinę smakowitego saksofonu, wpisanego w historię polskiej muzyki rozrywkowej oraz śladowe ilości niemieckiej muzyki eksperymentalnej, przezywanej "krautrockiem".

Polski owoc z francuskim akcentem, choć niekoniecznie z nutką chanson francaise, bo zdecydowanie bardziej wyczuwa się w nim smak swingujących w latach 50' i 60' w USA. Jednak korzenie i tak sięgają tytułowego Paryża.

Owoc, w którym od razu wyczuwa się nutę korzenia, który – biegnąc przez konkurs Eurowizji, przez batalie sądowe miedzy Królem Popu a Księciem Canzone ala San Remo – sięga tam, gdzie muzyka, wbrew słynnej maksymie "dziel i rządź", rządzi ponad wszelkimi podziałami.

Owoc z mocną nutą seksapilu, o zabarwieniu odrobinę erotycznym, a w reszcie i korzeniach wyczuwa się szczyptę nieszczęśliwej, romantycznej miłości, czyli właściwie temat stary jak... świat.

Owoc z drzewa, które wyrosło niedaleko, bo tuż za naszą zachodnią granicą, w smaku - tak melodią, jak i rytmem - przypomina całe kosze owoców jakie na przestrzeni dziejów przynosiła historia muzyki rozrywkowej... ale w tym konkretnym przypadku reszta korzeniami przez Kanadę i Detroit sięga Appalachów w latach 40-ych XX w.

Owoc modyfikowany genetycznie z innego owocu, który spadł z drzewa wyrosłego na paryskim gruncie, ale wokalnie bardzo przypomina zaśpiew z pewnego znanego przeboju, który z dyskoteki w remizie, z festynu i biesiady, spod strzech i z zabaw wiejskich wszedł, o zgrozo!, na wielkomiejskie salony, przyprawiając o zawał serca takich, co to im się zdaje, że się "na wysokiej sztuce znajo!".

Owoc pozornie ostry i pikantny. Tym większe pozory pikanterii, że gościnna gitara rzeczywiście z tych autentycznie ostrzejszych. I właściwie na tej gościnnej gitarze autentyczność się kończy. Kiczowata reszta korzeniami sięga do legendarnej wytwórni z Detroit, a stamtąd głębiej, aż do źródeł bluesa, które biją gdzieś w Afryce.

Owoc z mocną nutą wzruszenia, mający właściwości oczyszczające, a korzenie przez bagienne okolice Delty Mississippi sięgną Afryki.

Owoc modyfikowany nie tyle genetycznie, co elektronicznie, pierwotnie zerwany z jednego z najważniejszych drzew w historii muzyki. Drzewa te rosną na Karaibach, a zrodzone przez nie owoce są obecne lekką lub cięższą nutą w bardzo wielu piosenkach.

Owoc współpracy belgijskiego kompozytora z wokalistką wyrosłą na południu USA, a więc w miejscu świętym dla takich gatunków jak blues, country i jazz... i akurat tymi gatunkami ten owoc w ogóle nie smakuje, choć wyczuwa się tam pewną nutę tradycyjnej pieśni żeglarskiej, która z kolei w narodzinach wspomnianych gatunków ma wcale niemały udział.