Kanlar Düşer

Knife + Heart'ı (Un couteau dans le coeur, Yann Gonzalez, 2018) konuştuğumuz bu bölümde tartışmaya mahal vermeyecek 'açık'lıkta queer olan filmdeki LGBTİ+ temsiliyetleri, dönemin porno sektörünü ile porno izleme pratikleri ve ana karakter Anne ile katil arasındaki paralellikler gibi çeşitli konuları tartışıyoruz.

The Faculty'i (Robert Rodriguez, 1998) konuştuğumuz bu bölümde lisedeki akran zorbalığı ve bir asimilasyon mekanizması olarak uzaylı istilası gibi konulara queer bir perspektiften bakıyor; filmin kalabalık oyuncu kadrosunu övgüye boğarken, aklı son derece karışık finalini gömmekten geri durmuyoruz.

City of the Living Dead'i (Lucio Fulci, 1980) konuştuğumuz bu bölümde filmin neden-sonuç ilişkisine dayanmayan anlatısına dair hislerimizi dile getirirken, 'tiksinç' olmasıyla bilinen ikonik sahnelerden keyifle bahsediyor ve filmde işlenen 'ölüm korkusu' temasını konuğumuz Instagram ve YouTube'daki Korku Filmleri Ansiklopedisi hesabının kurucusu Sima Cihangir ile birlikte tartışıyoruz.

X'i (Ti West, 2022) konuştuğumuz bu bölümde A24 şirketinden çıkan filmlerinin yarattığı beklentiyi, filmin ele aldığı yaşlılık ve gençlik ikililiğinin film dilinde nasıl karşılık bulduğunu ve porno türünün korku ile olan organik bağlarını masaya yatırıyoruz.

Tremors'u (Ron Underwood, 1990) konuştuğumuz bu bölümde çocukluğumuzda özel bir yeri olan filmin nostaljisini günümüze taşırken; karakterlerin, filmin geçtiği Perfection kasabasının ve yeraltı canavarlarının Amerikan Rüyası'nda nereye denk düştüğünü sorguluyor ve filmin bir "frontier" hikayesi olarak nasıl işlediğini tartışıyoruz.

The Exorcist'i (William Friedkin, 1973) konuştuğumuz bu bölümde filmde karşımıza çıkan 'possession' olgusunun farklı okumalara hangi yönleriyle açık kapı bıraktığı üzerinden, ergenliğe dair korkuların filmdeki karşılıklarının neler olduğunu; Bilim vs İnanç ikileminde filmin ve karakterlerin nasıl konumlandığı gibi konuları tartışıyoruz.

Friday the 13th Part III'yi (Steve Miner, 1982) konuştuğumuz bu bölümde filmin seri içindeki 'zayıf' örneklerden biri olmasının altında yatan sebepleri ararken, dönemin 3D furyasına değiniyor, bir önceki filmlerden geri dönüştürülen öğelerin neler olduğunu tartışıyor ve Jason'ın onu ikon haline getiren yeni 'look'unu değerlendiriyoruz.

Dario Argento'nun kült klasiği Suspiria ve Luca Guadagnino imzalı aynı adlı yeniden çevrimini konuştuğumuz bu bölümde, filmleri atmosfer, karakterler, hikaye, ses kullanımı gibi başlıklar altında karşılaştırıyor ve iki filmin birbirinden oldukça farklı olan yaklaşımlarından çıkan anlamları tartışıyoruz.

The Thing'i (John Carpenter, 1982) konuştuğumuz bu bölümde filmin gösterime girdiği dönemde hak ettiği ilgiyi görmemesinin altındaki sebepleri bulmaya çalışırken, Rob Bottin'in plastik makyajlarına övgüler düzüyor, filmin western türü ile arasındaki bağlara dikkat çekiyor ve 'abject' kavramının yaratığın tasarımında nasıl karşılık bulduğunu konuğumuz yönetmen Can Evrenol'la tartışıyoruz.

The Babadook'u (Jennifer Kent, 2014) konuştuğumuz bu bölümde filmin yas olgusunu canavarlaştırarak nasıl somutlaştırdığını ele alıyor, 'elevated horror' tabirini kapsamlı bir şekilde yine gündem ediyor ve Babadook'un bir queer ikonu olması konusundaki hislerimizi dile getiriyoruz.

Scream'i (Matt Bettinelli-Olpin, Tyler Gillett, 2022) konuştuğumuz bu bölümde filmi başarılı bir devam filmi yapan öğelerin neler olduğunu casting, senaryo, önceki filmlere ve güncel korku coğrafyasına yapılan referanslar gibi bağlamlarda ele alıyor ve filmin lügatımıza kazandırdığı 'requel' kavramını tartışmaya açıyoruz.

Halloween III: Season of the Witch'i (Tommy Lee Wallace, 1982) konuştuğumuz bu bölümde filmin 'aykırı' bir devam filmi olarak seri içindeki konumunu tartışırken, dönemin toplumsal korkularının ne şekilde aktarıldığını tüketim alışkanlıkları ve teknoloji bağlamında ele alıyoruz.

My Bloody Valentine'ı (George Mihalka, 1981) konuştuğumuz bu bölümde, filmin slasherların Altın Çağı'ndan çıkmış en iyi örneklerden biri olduğunu iddia ediyor ve Sevgililer Günü konseptinin filmin içine ne şekilde yedirildiğini; madenci katilin ise bu bağlamda neleri temsil ettiğini tartışıyoruz.

The Brood'u (David Cronenberg, 1979) konuştuğumuz bu bölümde, biten evlilikler, kuşaklar arası aktarılan travmalar ve 'Canavar Rahim' kavramı gibi başlıkların, yönetmenin de öncülerinden biri olduğu 'body horror' alt türünün rendesinden geçerek nasıl 'vücut bulduğunu' tartışıyoruz.

The Cell'i (Tarsem, 2000) konuştuğumuz bu bölümde filmin türler arasında yaptığı geçişlerin anlatıyı nasıl desteklediğini ve dönemin benzer filmleriyle hangi noktada benzeşip ayrıştığını tartışırken, akıl hastalıklarının sinemadaki temsilleri ve filmin mitolojik bağları gibi çeşitli konuları konuğumuz korku yazarı/psikolojik danışman Murat Baykan ile tartışıyoruz.

Berberian Sound Studio'yu (Peter Strickland, 2012) konuştuğumuz bu bölümde, sinemada 'ses' meselesini yapım sürecinden anlam boyutuna kadar derinlemesine tartışırken, filmin korku öğelerini kadraj dışında tutmasından çıkan anlamları şiddet-mobbing-mizojini çerçevesinde ele alıyoruz.

The VVitch'i (Robert Eggers, 2015) konuştuğumuz bu bölümde bir ailenin el birliği ederek kendi canavarlarını yaratmaları ve bunun sonucunda kendi kuyularını nasıl kazdıklarını ele alırken, filmin gerçek 'cadı'sının kim olduğunu tartışıyoruz.

Scream 4'ü (Wes Craven, 2011) konuştuğumuz bu bölümde 10 yıllık kozlarımızı nihayet paylaştık ve film içindeki filmler, eski kuşak vs. yeni kuşak karakterler, filmin TV filmlerini andıran sinematografisi, 2000'lerdeki remake furyasının bu filmde nasıl karşılık bulduğu gibi nice meseleyi elimizden geleni ardımıza koymayarak irdeledik. 5. filme dair öngörülerimiz ise bölümün bonusu.

Terror Train'i (Roger Spottiswoode, 1980) konuştuğumuz bu bölümde filmdeki karakterler arasındaki ilişkilerin queer okumalara ne derece açık kapı bıraktığını ele alırken, mekan seçiminin filme etkileri, maske değiştiren katil tasviri, korku filmlerindeki queer temsillerinin sorunlu oldukları noktalar ve tabii ki, David Copperfield'ı tartışıyoruz.

Silent Night, Deadly Night'ı (Charles E. Sellier Jr, 1984) konuştuğumuz bu bölümde, anlatının katilin perspektifinden ilerleyen yalın yapısının film üzerindeki etkilerini tartışırken, Noel Baba mitinin tuhaf tabiatı, kostümlerin kültürel kodları ve filmin etrafında gelişen skandalı bıçak altına yatırıyoruz.

A Nightmare on Elm Street 3: Dream Warriors'u (Chuck Russell, 1987) konuştuğumuz bu bölümde filmin sinema tarihinde çekilmiş en başarılı devam filmlerinden biri olmasının ardındaki formülü tartışırken, Freddy'nin evrimini, karakterlerin temsil ettiği kimlikleri ve Rüya Savaşçıları'nın bir süper kahraman filmi olarak nasıl işlediğini ele alıyoruz.

Final Destination'ı (James Wong, 2000) konuştuğumuz bu bölümde filmin gösterime girdiği yılın filmi algılayış biçimlerimizi ne şekilde etkilediğini tartışırken, ölümün listesi, kader ve insanlık olarak faniliğimiz gibi konuları masaya yatırıyoruz.

Invasion of the Body Snatchers'ı (Philip Kaufman, 1978) konuştuğumuz bu bölümde filmin türler arası yaptığı geçişleri, diğer uyarlamalar arasındaki bağları ve sessiz sedasız yaşanan uzaylı istilasının gerçek hayatta hangi noktalara denk düştüğünü tartışıyoruz.

The Howling'i (Joe Dante, 1981) konuştuğumuz bu bölümde kurtadam (ya da önerdiğimiz ama asla kullanma alışkanlığı edinemediğimiz haliyle 'kurtinsan') temsillerin film ve TV dizilerindeki evrimini ve bu filmde ne şekilde ele alındığını tartışırken, senaryodaki bazı sarkmaların filme etkilerini konuşuyoruz.

Fright Night'ı (Tom Holland, 1985) konuştuğumuz bu bölümde, geleneksel vampir lore'unun 80'lerde ne şekilde yorumlandığını tartışırken, queer kimlikler ve vampirizm arasındaki olumlu/olumsuz tüm bağları uzun uzadıya masaya yatırıyoruz.