In Roozha | پادکست این روزها

بارها دیده‌ایم که در روزهای پس از هر فاجعه، انسان‌ها از مرزهای معمول زندگی روزمره فراتر می‌روند. همسایگان به یاری یکدیگر می‌شتابند، جوانان برای خدمت به جامعه پیشگام می‌شوند و افراد، با وجود دیدگاه‌ها و پیشینه‌های متفاوت، برای هدفی مشترک کنار هم می‌ایستند تا رنج دیگری را کاهش دهند و زندگی را دوباره بازسازی کنند.

اگر به سرعت تحول فن‌آوری در سال‌های اخیر نگاه کنیم، می‌بینیم که قدرت ابزارهای دیجیتال از ظرفیت‌های سنتی ما برای درک و هدایت آن‌ها پیشی گرفته است. مسئولیت اخلاقی در قبال این فن‌آوری‌ها با چه کسی است؟ با مبتکرین مخترین و سازندگان آن‌ها؟ با استفاده‌کنندگان؟ یا با کل جامعه؟

«این اصل، رابطۀ میان تنوع، وحدت و هم‌زیستی مسالمت‌آمیز را روشن می‌کند؛ زیرا تفاوت‌ها را نه به‌عنوان مساله‌ای که باید مدیریت شود، بلکه به‌مثابه منبعی حیاتی برای ساختن اجتماعاتی منسجم و عادلانه می‌بیند.» - سرویس خبری جامعه جهانی بهائی

۱۱۴ سال پیش در چنین روزهایی در شهر نیویورک حضرت عبدالبهاء به جمعی که برای دیدارشان آمده بودند فرمودند: «شما جمعی هستید که جز محبت به عموم مقصدی ندارید. به غیر از خدمت به نوع بشر آرزویی نخواهید...»

در روز جهانی اقیانوس‌ها، شاید بتوانیم به این نکته بیندیشیم که ما نیز بخشی از یک کل بزرگ‌تر هستیم؛ جهانی که انسان‌ها، طبیعت و آینده مشترک‌مان را به یکدیگر پیوند می‌دهد. شاید از همین آگاهی، امیدی تازه برای ساختن جهانی متعادل‌تر، مهربان‌تر و پایدارتر بیابیم. 

جامعه جهانی بهائی در بیانیه مطبوعاتی اخیر خود، از تشدید کارزار بی‌رحمانه حمهوری اسلامی برای آزار و سرکوب شهروندان بهائی در ایران خبر می‌دهد. در طی ماه‌های اخیر ده‌ها تن از پیروان آیین بهائی بازداشت و زندانی شده‌اند. از جمله یک زن باردار جوان به نام بشری مصطفوی، از شهر رفسنجان در جنوب ایران.

با مناجاتی از حضرت عبدالبهاء یادی می‌کنیم از زندانیان بهائی در شهرهای مختلف ایران؛ زنان و مردان دلیری که با صداقتی وصف‌ناشدنی و ایمانی راسخ، در سخت‌ترین شرایط بر باورهای معنوی و آرمان‌های راستین خود پایدارند. 

موزه‌ها چه نقشی در فرهنگ کشورها دارند و با ما از چه سخن می‌گویند؟ موزه‌ها فراتر از محلی برای گردآوری، حفاظت، پژوهش و نمایش آثاری که ارزش تاریخی، فرهنگی، هنری یا علمی دارند، نوعی حافظه سازمان‌یافته جامعه هستند.

فردا، دوازدهم ماه می، روز جهانی پرستار است. روزی که برای همیشه با نام Florence Nightingale گره خورده. بانویی که در قرن نوزدهم میلادی مراقبت از بیماران را از یک کار سنتی، کم‌ارزش و غیرعلمی، به حرفه‌ای تخصصی، نظام‌مند و مبتنی بر دانش تبدیل کرد که امروز از آن به‌عنوان پرستاری مدرن یاد می‌کنیم. اوهم‌چنین بنیان‌گزار اولین مدرسه پرستاری است در St Thomas Hospital است. 

گزارش سرویس خبری جامعه جهانی بهائی در مورد انتشار مجموعه‌ای جدید از آثار حضرت بهاءالله و حضرت عبدالبهاء

«بگو ای پسران خاک، یزدان پاک می‌فرماید آن‌چه در این روز پیروز شما را از آلایش پاک نماید و به آسایش رساند همان راه راست و راه من است. پاکی از آلایش، پاکی از چیزهائی‌است که زیان آرد و از بزرگی مردمان بکاهد و آن پسندیدن گفتار و کردار خود است اگرچه نیک باشد»

عید رضوان به «جشن بهار معنوی» نیز تعبیر می‌شود. به این معنا که پیام آسمانی حضرت بهاءالله به جسم بی‌جان جهان که از تاریکی جهل و بیدادگری و زیان افکار پوسیده و گفتار زشت و کردار ناپسند بیمار و خاموش بود، روح جدیدی بخشید.

جامعه جهانی بهائی در بیانیه اخیر می‌نویسد: «وقایع اخیر نشانه شکنجه یک زندانی بهائی توسط مقامات حکومت ایران به منظور مدرک‌سازی علیه یک زندانی بهائی دیگر است.» 

در آستانه هفتادمین نشست کمیسیون مقام زن (CSW) در سازمان ملل متحد، جامعه جهانی بهائی (BIC) بیانیه‌ای منتشر کرده است که خواستار بازتعریفی عمیق و فراگیر از مفهوم عدالت است.

جامعه جهانی بهائی با انتشار یک بیانیه مطبوعاتی، نسبت به وضعیت یک جوان بهایی در زندان‌های جمهوری اسلامی ایران هشدار داده است. پیوند نعیمی، یک جوان بهایی زندانی در کرمان است که  در شرایطی بسیار نگران‌کننده به سر می‌برد.  گزارش‌ها از اعمال شکنجه‌های شدید جسمی و روانی علیه او حکایت دارند. بر اساس این بیانیه، او تاکنون دو بار با اعدام نمایشی مواجه شده. هدف از این اقدامات، وادار کردن او به اعتراف به جرا...

در این اولین روزهای سال نو، با مناجاتی از حضرت عبدالبهاء، دعا می‌کنیم که نوروز این کهن جشن ایران‌زمین، نویدبخش روزهای بهتر و روشن‌تر برای همه ایرانیان باشد.

«ایران مرکز انوار گردد. این خاک تابناک شود و این کشور منور گردد و این بی نام و نشان شهیر آفاق شود و این محروم، محرم آرزو و آمال و این بی‌بهره و نصیب فیض موفور یابد و امتیاز جوید و سرفراز گردد.»

حضرت عبدالبهاء در آثار خودشان بارها تاکید کرده‌اند که «انسان برای اصلاح عالم خلق شده» و تنها اعمال نیک انسانی و فضائل والای اخلاقی مانند خدمت و محبت به دیگران می‌تواند شرایط فرد و جامعه را بهبود ببخشد.  

فلسفه روزه از دیدگاه آیین بهائی، توجه به بُعد روحانی انسان تا جسم انسان. یعنی روزه صرفا به معنای امساک از خوردن و نوشیدن نیست و وسیله‌ای برای ریاضت و توبه و استغفار توصیف نمی‌شود. بلکه فرصتی است برای توجه و تذکر، فرصتی برای نیایش و تامل و بازنگری در رفتار و کردار و نیت‌های ما انسان‌ها.

پیام مشترک دو نشست بین‌المللی در واشنگتن دی سی و نیویورک:  پیشرفت زمانی تحقق می‌یابد که در آن آزادی باور، انسجام اجتماعی، اعتماد عمومی و مسئولیت جمعی، هم‌زمان تقویت شوند تا خیر عمومی و پیشرفت حقیقی در تعامل روزمره انسان‌ها شکل بگیرد و تحقق پذیرد. 

حضرت عبدالبهاء می‌فرمایند: «محبت نور است در هر خانه بتابد»

در مورد اهمیت احترام به «مقام انسان» و نگه داشتن حرمت جان آدمیان هم در آثار دینی و هم در متون عرفانی و ادبی درس‌های ارزشمند بسیاری به چشم می‌خورد.

در آستانه سال نو میلادی فرصت مغتنمی است برای ارزیابی سالی  که به زودی خواهد گذشت و پارسال نام خواهد گرفت. ارزیابی انتظاراتی که از خودان داریم، انتظاراتی که اغلب بر حسب عادت و یا بدون این که متوجه باشیم در ذهن‌مان شکل می‌گیرند و ما هم بی‌چون و چرا به دنبال آن‌ها می‌دویم.

حضرت عبدالبهاء سخنان خود را این‌گونه آغاز کردند: «هر انسانی بايد اول در فکر تربيت خويش باشد، در فکر اين باشد که خودش کامل گردد، زيرا اول تربيت نفس خويش لازم است.»

«مفهوم یک زندگی منسجم بر اساس خدمت، به همان اندازه که در ارتباط با فرد مطرح است به حیات خانواده نیز مربوط است. با مرور زمان، خواسته‌ها و فرصت‌های پیچیده‌ای که خانواده با آن مواجه است نیز همواره تغییر می‌کند.» - بیت‌العدل اعظم، پیام ۱۹ مارس ۲۰۲۵