De Grote Podcastlas

Drie seizoenen. 108 landen. En een hoop provincies, steden en zelfs een werelddeel. En 5 miljoen beluisteringen van fantastische luisteraars die elke week veel vragen op ons afvuren. Wat is het stomste land ter wereld? Hoe doe je onderzoek? Vandaag zetten wij de microfoon nog eens aan en beantwoorden jullie vragen. Als bonus voor seizoen 3! We zijn nooit volledig, wel origineel. Geen experts, maar...

Zoals we ook de olympische Moderne Vijfkamp hebben, zo hebben we vanaf nu ook de Geografische Negenkamp. Een totaalklassement van de negen hoofdstukjes in de Grote Podcastlas. Met als potentiële winnaar: Mexico. Het land dat van de dood nog een knalfeest maakt, maar waar menig feest helaas ook dodelijk eindigt. Vraag en aanbod zijn hier fluïde begrippen. Amerikaanse toeristen zijn de nieuwe conqui...

Tussen de negen miljoen fietsen, een hoop ronkende auto’s en met veiligheidscamera’s behangen verkeerslichten toont Beijing soms een vleugje geschiedenis. Eeuwenoude pagodes, historische tuinen en imposante pleinen maken duidelijk dat de stad al een tijdje meegaat als machtscentrum. En voor minder subtiele hints heb je altijd de betonnen kolossen nog, van waaruit de Volksrepubliek China bestuurd w...

Oi, lads! Londen, baby. Een bastion van the stiff upper lip, en tegelijkertijd van onverstaanbaar gevloek en getier. Als de mensheid vergaat en we een culturele Ark van Noach moeten vullen, heeft Londen genoeg voor het hele voordek. De pracht en praal sieren de stad, als permanent historisch dividend van de koloniale tijd, toen The Empire zich uitstrekte over alle werelddelen.  Maar pak the t...

In het Venn-diagram van de islamitische wereld, de oude Sovjet-Unie en nomadische bergvolkeren is Kirgizië het stralende middelpunt. Hooggelegen dorpen met weinig meer dan een kroeg en een moskee. Het leven gaat te paard, en als er meer met valken gejaagd wordt dan met geweren, dan staat traditie centraal.  Maar ook de moderne tijd rukt op. Oude Sovjet-marshrutka’s rijden over nieuwe Chinese...

Welkom op the Great Plains van zuidelijk Afrika. Zambia, een gigantische staat in de luwte van het wereldnieuws. En voor een land in de vorm van een spierballen-emoji is dat best prijzenswaardig. Niet dat Zambia de wereld niets te bieden heeft, trouwens. Water, veel water. Zware metalen, in elke denkbare vorm. En alsof dat nog niet genoeg is, manifesteert Zambia zichzelf ook buiten deze aardbol.&n...

Wij Nederlanders zijn gewend aan een eurocentrische wereldkaart. Azië is oost, de Amerika’s zijn west. Maar als je dicht bij de datumgrens woont, wordt het ingewikkeld. Zeker als je, zoals de Filipijnen, al eeuwenlang een spin in het wereldwijde handelsnetwerk bent. Uit het oosten kwamen Spaanse kolonisten, uit het westen kwamen Aziatische invloeden, en later kwamen er ook wat sterren en strepen b...

Jarenlang waren Chris Zegers en Arco Gnocchi partners in crime bij het televisieprogramma 3 op Reis. Tijdens ons festival hadden wij de mogelijkheid om deze twee veteranen het hemd van het lijf te vragen, hoewel de publieke opinie al jarenlang denkt dat Chris altijd met ontbloot bovenlijf door het leven gaat. Van Arco's regenvloek, tot onthoofde geiten, en van van wanhopige paardijpogingen tot een...

Er zitten twee gaatjes in Italië, alsof er dartpijltjes in gegooid zijn. De een is een katholiek machtscentrum ter grootte van een postzegel, de ander is iets groter maar trekt vooral postzegelverzamelaars aan. En internationale voetbalteams, op zoek naar een ruime overwinning. Jawel, we zijn in San Marino. Een curieuze bescheiden bergtop die in veel lijstjes boven Italië uitstijgt, maar in veel o...

Er hangt een zweem van vredigheid om Oman. Met wat gevoel voor clichés zou je hier een oase van rust in kunnen zien. De politieke islam is hier minder onverbiddelijk, de leiders minder onverzoenlijk, en de welwaart minder protserig dan bij de andere golfstaten. Alleen de verzengende hitte, die is er net zo ondraaglijk. Oman is een rode lap op geen enkele stier, het lijkt een land dat eerst denkt v...

Die vurige, emotionele Argentijnen en koele, zuinige Nederlanders. Op een volkenkundig Tinder zou het algoritme nog niet rood uitslaan. Zij groot, wij klein. Zij bergen, wij polders. Zij praten, wij rekenen. Zij dansen, wij zouden willen dansen.  Alleen de Argentijnse steakhouses in de Amsterdamse grachtengordel zijn een teken van toenadering, al komen daar zelden Nederlanders.  Op het v...

De broeierige familie van Balkan-staten heeft nogal wat meegemaakt. Opa Tito hield de familie bijeen, in het grote huis waar alle ooms en tantes en hun kinderen een kamer hadden. Maar opa overleed en toen was het ruzie. Oom Servië had de grootste kamer, speelde de baas over andermans kinderen en wilde graag door in het huis. Maar daar dachten de andere ooms en tantes anders over. Oude geschillen w...

Alle vredige donderdraken verzamelen! Als de thumbnail van de aflevering geel en oranje kleurt, weet je dat vandaag in het teken staat van innerlijke vrede. Ook binnen de landsgrenzen dus. De draak moest flink wat vuur spuwen om niet opgesloten te worden in een koloniale kooi, maar bleek afschrikwekkend genoeg om vrij rond te mogen blijven lopen. Bhutan is deze week ons land. Een land dat klinkt a...

Jamaica is het land van de filter van felle kleuren en knallende smaken. Het bruist hier. Geen gehaktkruiden, maar onvervalste Jamaican jerk die je smaakpapillen doen stuiteren. Geen smartlappen in een partycentrum, maar dancehall in je sound system. Maar dat stuiteren lijkt hier wel te gebeuren op 0,5x afspeelsnelheid. De mellow grooves van de reggae laten je meedeinen op een groen-geel-rode golf...

Het kleine Europa denkt graag groot. We bedachten stoepkrijt en radioactiviteit, de guillotine en amfetamine, ethiek en Lambik, gabberhouse en bolognesesaus. De wereld kon niet zonder ons, vinden we vooral zelf.  We eigenden ons de wereldkaart toe, gaven elk wit vlekje een eigen naam. ‘Ontdekken’, noemden we dat. We brachten de hele planeet met elkaar in contact, lieten stambomen vervlechten...

We betreden vandaag de grootste tempel van pan-Afrikaans zelfbewustzijn: Ethiopië. Het beloofde land voor iedereen die dit continent en haar bevolking een warm hart toedraagt. Als enige Afrikaanse land dat de westerse kolonisatoren buiten de deur wist te houden, blijft Ethiopië een onuitputtelijke bron van inspiratie. Maar in eigen land toonden de bronnen zich verre van onuitputtelijk. Droogtes, h...

De koloniale tijd schonk de menselijke beschaving op Mauritius het leven. Ten koste van ander leven. Maar op de golf van dekolonisatie was het ook voor Mauritius tijd om uit te vliegen. Je blijft tenslotte ook niet je hele leven bij je ouders wonen.  Dappere dodo’s als ze waren betraden zij zelfstandig de wereldmarkt, gewapend met een dosis goede moed en een unieke samenstelling van culturen...

Stel je voor dat het Vrijheidsbeeld op de Amerikaanse vlag zou staan. Of de Brandenburger Tor op de Duitse. Dat zou nogal een uiting van nationale cultuurhistorische trots zijn. Niemand durfde zoiets aan, of niemand vond het nodig. Behalve Cambodja, en met recht. Maar het gevaar is dat we Cambodja gaan zien als Angkor Wat plus achterland. Een toeristische knaller met een grote achtertuin. En wij z...

Welkom in Luxemburg, het feestbeest van de Benelux. Sex, drugs & rock ‘n roll. Luxemburgse nachten zijn lang. Elke straathoek is verpest en overal liggen junks.  Hmmm, nee. Niet echt eigenlijk. Wie verder kijkt dan de tankstations lang zijn, ziet een land dat uitermate tevreden kan zijn met het leven. Rijk, keurig en klassiek, waar een graffitimuur al voelt als een rauw randje. Wie de eer...

De Burkinezen zijn onze tegenpolen. Nederland gebruikt zand als wapen tegen het water, Burkina Faso vecht tegen het zand en voor het water. De Sahara rukt op, de zee is ver weg en de bekendste regionale rivier speelt hard to get. En water is niet het enige probleem. De verschroeiende Burkinese temperaturen bepalen ook het weer in de hoofden van heetgebakerde strijders, dus Burkina Faso kan meeprat...

Als je had gezegd dat de Bahama’s hun naam ontlenen aan de klank van genot, dan hadden we je geloofd. Ohhh, Bahaaaaama’s. Dit is de staat waarin je grootste zorg het zand is dat tussen je tenen blijft zitten. En waarin streeploos bijbruinen je grootste uitdaging is. De Bahama’s móéten wel zijn opgespoten voor zorgeloos zonplezier. Niet waar?  Nee inderdaad, niet waar. Maar het is ook weer nie...

We hebben iets leuks voor jullie. De afgelopen maanden zijn we druk bezig geweest met een geheim project samen met de geweldenaren van De Speld en vandaag mogen we het dan ook wereldkundig maken: De wereld krijgt eindelijk een boek Vanaf vandaag - de Dag van de Aarde - kun jij het boek pre-orderen. Doe dat ook vooral want De wereld: het boek is nu al het beste boek ter wereld met de titel De werel...

Wat Dzjengis Khan is voor hedendaagse stambomen, is het Oudgrieks voor moderne woordenboeken. Samen met de Romeinen waren de Oude Grieken linguïstische influencers avant la lettre. En ook de manier waarop wij stemmen, filosoferen, A² + B² = C² uit ons hoofd leren en waarop we lukraak EUREKA roepen in de supermarkt, komt van de Grieken. Ze hebben de wereld dus op de trein der vooruitgang gezet. Maa...

The American Dream is een abstract verschijnsel, maar presenteert zich vaak kraakhelder. In een biografie van een succesvolle immigrant, in statistieken over opwaartse mobiliteit of in de campagnetoespraak van een lokale burgemeester. Als je wilt, kunt en durft, ligt de wereld voor je open. Maar de Droom openbaart zich ook in ruimtelijke zin. De stralende hotspot van vandaag, kan morgen vervallen...

Voetbaltrainer José Mourinho zei ooit: ‘niemand herinnert zich wie er tweede wordt’. De winnaar nestelt zich in het collectieve geheugen, de verliezend finalist verdwijnt in de vergetelheid. Wrang genoeg werkt het ook zo voor menselijk leed dat alleen verliezers kent. Als vergelijkbare ellende zich in buurlanden op nóg grotere schaal voordoet, beklijft dat beeld en gaat de wereld met die gruwelen...