دایره داستان

همه‌ی ما در زندگی، جایی داشته‌ایم که اسمش خانه بوده؛ نه فقط چهار دیوار و سقف، بلکه پناهی برای روزهای شکست، برای عصرهای دل‌گرفتگی، برای وقت‌هایی که دنیا بیرون، زیادی بلند حرف می‌زد و ما فقط سکوت می‌خواستیم. خانه جایی بود که آدم بعد از زمین خوردن، برمی‌گشت. بعد از دعوا، بعد از اخراج شدن، بعد از عشق‌های ناتمام، بعد از خبرهای بد، بعد از خستگیِ بی‌دلیل. خانه، آخرین سنگر آدم بود. اما جنگ، فقط شهرها را خ...

این روزها تن ایران خسته و زخمی و دردمنده. از دی تا الان روزهای سختی گذشته. روزهایی که هیچ وقت یادمون نمیره و هیچ‌وقت اثرش از روحمون پاک نمیشه. صداها و گریه‌ها، حرف‌ها و درد‌ها، خاطرات و واقعیت‌های تلخی که باهاشون روبرو شدیم. اما من – شاید خیلی از ما مرهمی به جز کلمه‌ها نداشته باشیم. پس شاید بهتر باشه به خونه امن‌مون پناه ببریم. خونه‌ای از کلمه‌ها و ترکیب‌ها. و مثل همیشه میگم پناه بر قصه‌ها و کلمه‌...

روزهای سخت همیشه می‌آیند رودها به دشتهای لخت می رسند، آسمان خالی می‌ماند، و نفس آدم میگیرد از سنگینی دنیا اما داستان‌ها ... داستان ها پناهگاه ‌اند در میان زشتی و نکبت و خشکسالی در داستان‌ها، می‌توانی دوباره نفس بکشی می‌توانی مرداب را ترک کنی جاری شوی تا به دریا می‌توانی گل سرخ ببینی، موسیقی بشنوی، دوباره امید را لمس کنی داستان‌ها به ما یاد می‌دهند که حتی در تاریک‌ترین شب‌ها صدای دیگری هست که درد م...

شاید گاهی از برگشتن و بازگشتن ما رو رهایی نیست. بیاید چند دقیقه خودمون رو بسپریم به خاطره‌ها به موسیقی‌ها، به دنیای کلمه‌ها و روایت‌ها.  انتخاب جستار: مهراوه فردوسی (از نوشته‌های دوره‌ جستارنویسی شخصی موسسه ته‌رنگ با تدریس خانم فردوسی) جستار اول: هزار قصه ناتمام - نوشته و صدای مژگان سلمان‌زاده متن دوم: چقدر طول می‌کشد تا یک نفر بمیرد؟ - نوشته اریش ماریا رمارک تدوین: الیاس گرجی متن‌ها و خوانش...

خونه، همیشه یک آدرس نیست. خونه یک صداست. یک نفس گرم که از درز پنجره‌ی زمستانی می‌گذرد. یا نسیمی خنک که از لای پرده‌های خونه میاد داخل و خنکت می‌کنه. خونه ممکن است آنجایی باشد که چایی‌ات سرد می‌شود اما خیالت نه. آن کوچه‌ای که حتی بعد از سال‌ها، وقتی از کنارش رد می‌شوی، دلت را آرام می‌کند. حتی بی‌دلیل. ما همه، در دل‌مان یک خانه داریم. خانه‌ای که ممکن است دیگر وجود نداشته باشد، خانه‌ای که ممکن است آد...

چیزی که شنیدید قسمت پنجم و آخر از عیدانه دایره داستان بود که در روز ۱۵ فروردین ۱۴۰۴ منتشر شد. فردا تو می‌آیی اسم این قسمت بود. شروع این قسمت با موسیقی‌ای بود از هوشمند عقیلی به اسم فردا تو می‌آیی. دیالوگی از فیلم آتابای رو شنیدید با صدای سحر دولتشاهی و هادی حجازی‌فر و دکلمه‌ای هم از احمد شاملو در ادامه‌اش بود. کسری بخشی از کتاب ذن و هنر نگهداری موتورسیکلت رو براتون خوند.این کتاب رو می‌تونید از سای...

گذشته برای من یک مکان جغرافیایی‌ست تا یک بازه‌ی زمانی‌. من در تاریخ پیش از خودم شهروندی وطن‌پرست محسوب می‌شوم که به هیچ‌قیمتی تن به مهاجرت نمی‌دهد! عینهو توریستی ندید بدید در خاطراتم سیاحت و زیارت می‌کنم و بعضی لحظات هیچ‌وقت تازگی‌ و بکارتشان را از دست نمی‌دهند. گذشته امن‌ترین مکان و زمان ممکن است؛ وجب به وجبش را می‌شناسم و هیچ‌ ناشناخته‌ای در آن نیست که تهدید باشد. اما گاهی هم می‌شود که مغز مریض...

همه‌چی تموم می‌شه و چه‌جوری تموم شدنش مهمه. آخرین‌ها مهمن. آخرین رقص، آخرین بوسه، آخرین قهوه و هزارتا چیز دیگه. و ما هیچ‌وقت نمی‌دونیم آخرین‌ها قراره کجا یقه‌مون رو بگیرن. من ترجیح می‌دم یه‌جوری زندگی کنم که از آخرین‌ها قوی‌تر باشه. هر قصه‌ای که تموم شد سرمو بالا بگیرم و بگم «قشنگ بود، ولی تموم شد.» برای داستان‌هایی که قشنگ تموم شدن چیزی که شنیدید قسمت سوم از عیدانه دایره داستان بود که در روز ۱۰ ف...

سخت‌ترین کار جهان، زیبا تماشا کردن و با ذوق شنیدنه. یه‌بار دیگر فیلم «شیرین» کیارستمی رو مرور کنید. اون‌جا می‌شه فهمید کدومشون توجه داشتن رو بلده. کدوم دقت و مشاهده، داره ارزش حکایت نظامی را مشدد و دوچندان می‌کنه. خود من وقتی روبه‌روی کسی می‌شینم که مستمع بودنو بلده باد می‌کنم و وراج‌تر می‌شم. از زخیره‌ زبانیم، تمام کلمات و توصیف‌ها و قصه‌های ممکن رو بیرون می‌کشم تا اون جفت چشمی که روی من فکوس شده...

تقویم‌ها پر می‌شن، تموم می‌شن و از نو شروع می‌شن برای اتفاق‌های تازه‌. کافیه ماجراهایی که از سر گذروندیم رو مرور کنیم و ببینیم جای چه قصه‌ای بینشون خالیه. توی سال نو امیدواریم بهترین لحظه‌ها رو تو دایره داستان‌هاتون تجربه کنید. برای غزل افشاری، که چهارم فروردین سال صفر سه برای همیشه ما رو تنها گذاشت. چیزی که شنیدید قسمت اول از ویژه عیدانه‌ی دایره داستان بود که در روز ۴ فرورودین ۱۴۰۴ منتشر شده اسم...

درباره عشق و دوست داشتن نیازی به مقدمه نداره. این قسمت از دایره داستان هم بی‌مقدمه سراغ یک عاشقانه آرام رفته. با موسیقی‌‌هایی از معین و ادیت پیاف و دنگ شو و فریدون فروغی و دکلمه‌ای از عباس معروفی و نامه‌هایی از آلبر کامو. بشنوید و اگر دوست داشتید برای کسی که دوستش دارید بفرستید. =------------------------ لینک حمایت از طریق سایت حامی باش لینک حمایت از طریق سایت پی‌پل ------------------------ اگر هم...

داستانها مثل نقطه‌هایی می مونن که آدمها در مسیر زندگی با اونها روبرو میشن. ازشون تاثیر میگیرن و باهاشون تاثیرگذار میشن پادکست دایره داستان نگاهی به همین داستانهاس این قسمت از دایره داستان رو بدون هیچ مقدمه‌ای می‌شنوید با عنوان بی‌قراری. ما خودمون توی این قسمت برای پاک کردن اشکهای بی قرارمون دستمال زیادی مصرف کردیم. این قسمت با موسیقی از آرمان گرشاسبی با عنوان از تو گفته شروع شد با نامه‌های از مونس...

رهاش کن بره رییس این شاید یکی از جذابترین جمله‌ها در سینمای ایرانی باشه. رها کردن. اما مگه میشه؟ رهایی از درهمتنیدگی‌ها، از لحظه‌ها، از خاطرات، از بالا و‌ پایین‌ها. مگه میشه رها کرد؟ هر رها کردنی هم اتفاق بیافته، انگار همیشه فضایی و جایی برای خاطره‌ها موندگاره. این قسمت از پادکست دایره داستان، رهایی. این قسمت با همراهی مهسا غفاری و شهره بهنام براتون آماده شده. این قسمت رو با آهنگی از وصال علوی شرو...

این‌طوری‌ست که اگر آغوشی مانده باشد، یک داستان است و هیچ آغوشی نباشد هزار و یک داستان. آغوش از آن دست پدیده‌هایی‌ست که فقدانش روایتی‌ست بی‌انتها و حضورش توصیفی‌ست زیبا. ما مدام یکدیگدر را بغل می‌کنیم و بدون هیچ کلامی، احساسمان را بیان می‌کنید و آرام می‌گیریم. ما مدام یکدیگر را بغل می‌کنیم. چه در واقعیت و چه در رویا. این قسمت با همراهی مهسا غفاری، کسری کبیری و اصغر علیزاده آماده شده موسیقی ابتدای ا...

تمام زخم‌ها به مرهم نیاز دارند و تمام مرهم‌ها خود روزی زخم می‌شوند. آغازها مرهم روزمرگی‌‌ست و هیچ مرهم و درمانی حریف پایان نیست‌. اما همه‌چیز شروع می‌شود تا پایان یابد. و ما چه ابتدا باشیم و چه انتها، به دنبال مرهمیم. در جست‌وجوی مرهم. این قسمت با همراهی محیا ساعدی و کسری کبیری براتون آماده شده. مطالبی که می‌شنوید عبارتند از: مرهم با صدای گوگوش در اجرای زنده متنی با عنوان مرهم نوشته کسری کبیری روی...

بعضی لحظه‌ها، بعضی ثانیه‌ها و بعضی اتفاق‌ها جوری اتفاق می‌افتن که عمیق میشن، درد دارن و شادی، خوش دارن و تلخی، اما طوری در وجودت نفوذ می‌کنن که عمیق‌ترین نقطه‌های روحت رو لمس می‌کنن، تکون می‌خوری و …. عشق اتفاق می‌افته. به قول چارلز بوکوفسکی، «همه چیز، در آخرین آدمی خلاصه می‌شود که در تنگنای شب به یاد می‌آورید، قلب شما آنجاست» این قسمت از دایره داستان، «عشق اتفاق افتاد» داستان کوتاهی که شنیدید عنو...

داستانها مثل نقطه‌هایی می مونن که آدمها در مسیر زندگی با اونها روبرو میشن. ازشون تاثیر میگیرن و باهاشون تاثیرگذار میشن پادکست دایره داستان نگاهی به همین داستانهاس چیزی که شنیدید قسمت دیگه‌ای از پادکست دایره داستان بود با عنوان چشمهایش. این قسمت با همکاری الیاس گرجی و احسان طریقت آماده شد. قطعاتی که شنیدید به ترتیب عبارتند از: تصنیفی از استاد شجریان روی شعری از حسین منزوی با عنوان خانم سلام و شکر ک...

اشتباه است اگر آدم‌ها را به دو دستهٔ زنده‌ها و مرده‌ها تقسیم کنیم: آدم‌هایی هستند که زندهٔ مرده‌اند و دسته‌ای دیگر که واقعا زنده‌اند. زنده‌های مرده نیز می‌نویسند و راه می‌روند و حرف می‌زنند و فعالیت می‌کنند. ولی هیچ اشتباهی مرتکب نمی‌شوند؛ این در حالی است که فقط ماشین‌ها بی‌اشتباهند؛ تولیداتشان هم فقط چیزهای مرده است. آدم‌های واقعا زنده پیوسته دست به اشتباه می‌زنند، در حال جست‌وجویند، درتردیدند و...

جنگ به هر شکلی سیاه و تلخه. جنگ برنده نداره و با هر گلوله‌ای که شلیک میشه، فقط یک نفر نمی‌میره. عشق‌ها، خانواده‌ها، رابطه‌ها و انسان‌هایی می‌میرن که هیچوقت جاشون پر نمیشه. جنگ یکی از سیاه‌ترین اتفاق‌هاییه که در تاریخ بشر رخ داده و میلیون‌ها کشته، آواره و زخمی به جا گذاشته. کاش به جای جنگ، به صلح فرصت بدیم. دایره داستان رو می‌شنوید با امید به اینکه به صلح فرصت بدیم؛ نه به جنگ. برای حمایت مالی از پا...

گاهی که به گذشته نگاه می‌کنیم،‌ لحظه‌هایی پر از حسرت، خواستن و عشقه. لحظه‌هایی که ممکنه یه کناری بشینیم و به تیک‌تیک ساعت نگاه کنیم و انتظار بکشیم اما ته دلمون هیجان و انتظار قلیان کنه. و چند سال بعد همون لحظه‌ها به یه جای خالی بزرگ تبدیل بشه. این قسمت به دنیای موراکامی سفر می‌کنیم و با موسیقی بیتل‌ها همراه میشیم. این قسمت شاید بتونه ما رو به اون لحظه‌های دوست‌داشتنی گذشته‌مون ببره و مطمئن بشیم که...

یک بار داشتم لب دریا غروب آفتاب رو تماشا می‌کردم. داشتم به معنی «پایان باشکوه» فکر می‌کردم و خورشید داشت ثانیه به ثانیه زیباتر و با صلابت‌تر غروب می‌کرد و ناپدید می‌شد. غروب از منظر استعاری همیشه تلخ‌ه، شاید حتی اثبات اجتناب‌ناپذیر پایان تمام زیبایی‌ها هم باشه. سر حوصله وداع می‌کنه تا صبح فردا. ولی به غروب زیبا با یک طلوع زیبا و خیره کننده تکمیل می‌شه و برعکس. قسمت پنجم و آخر عیدانه ۱۴۰۳ دایره داس...

لذت بردن یک کلک و استراتژی علیه دنیاییه که مدام داره ثابت می‌کنه که بدتر از این هم ممکنه. باید رقصید، باید خندید، باید چرخید. معاشرت می‌کنیم، عاشق می‌شیم و دور هم جمع می‌شیم تا کیف کنیم و به تموم سختی‌ها از ته دل بخندیم. زندگی عین چیزیه شبیه همین آهنگ دنیا گذران. غمی توش نهفته‌س ولی باهاش دست می‌زنیم و یه حس خوبِ شادیِ توام با غم هم داریم. دنیا گذرانه ولی شاید همین لحظه‌هاشه که باید قدرش رو بدونیم...

بدتر از عمری که داره با سرعت سپری می‌شه، زمان‌هایی‌ان که هر چی می‌گذرن انگار تموم نمیشن. ما مدام داریم با زمان می‌جنگیم و همیشه هم می‌دونیم دیر یا زود بازنده‌ایم. اما شاید بعضی وقت‌ها باید باتری و عقربه‌های ساعتمون رو برداریم و بیخیال شیم. یه گوشه کز کنیم و به چیزی که دوست داریم پناه ببریم. توی این اپیزود ساعت‌ها عقربه ندارن و می‌تونیم با هم به جهان‌های روایی پناه ببریم. این قسمت، ساعت‌های بی‌عقرب...

زندگی ما پر از لحظه‌های جذابیه که یا ما بهشون رسیدیم یا اون رو از خودمون دریغ کردیم. لذت‌های دوست داشتنی و ناممنوعی که اگر به پشت سرمون نگاه کنیم یا از اینکه بهشون نرسیدیم حسرت می‌خوریم یا برامون خاطره‌های شیرینی شدن که به یاد میاریم. لذت های ناممنوع خیلی هم سخت نیستن. اونها چیزهای ساده این که بهشون دقت نمی‌کنیم. توی این قسمت از دایره داستان، نگاهی می‌کنیم به لذت‌های ناممنوع کتاب‌ها و خوانده شده‌ه...

آدم‌ها جای خالی چیزهایی که براشون مهمه رو به روایت‌ تبدیل می‌کنن. چون کلمات کمک می‌کنن تا از طریق کلام دووم بیاریم و از دست فکرهای توی سرمون خلاص بشیم. ما تو این اپیزود سراغ روایت‌هایی درباره تمام چیزهایی که جایشان خالی است رفتیم. ما به کمک ادبیات، خودمون رو به تار و پود قصه‌ها و روایت‌ها گره می‌زنیم تا زنده بمونیم، تا دووم بیاریم، تا نجات پیدا کنیم. در متناقض‌ترین حالت ممکن، امیدواریم بعد از این...