böyle şeyler işte

İnsanların ara sıra icat etmeyi sevdiği kuruntulu itirazlar olmasaydı pek çok şey kolayca hallolurdu." André Gide’in Pastoral Senfoni kitabını okurken altını çizdiğim bu cümle, beni kendi zihnimdeki bariyerlerle yüzleştirdi. Çoğu zaman hayatı zorlaştıran dış koşullar değil; bizim "icat ettiğimiz" bahaneler ve çocukluktan beri içimize işleyen "yapamazsın" sesleri. Bu bölümd...

Bugün 4 Ocak. O büyük bir gazla aldığın kararlar ne durumda? Eğer şimdiden zorlanıyorsan, sorun sende değil; sorun "Yeni Yıl, Yeni Sen" yalanında. Bu bölümde, bizi strese sokan hedefler listesini yırtıp atıyoruz. Onun yerine 2026'da evimizde neleri misafir edeceğimizi ve neleri vestiyerde bırakacağımızı konuşuyoruz. Benim 2026 IN & OUT Listemden başlıklar: ❌ OUT: Mükemmeliyetçil...

"Mutlak karanlık kör edicidir evet, ama mutlak ışık da kör edicidir." Fotoğrafçılıkta değişmez bir kural vardır: Işık ne kadar güçlüyse, gölge o kadar keskin olur. Modern dünyada sürekli o "ışıklı" tarafımızı, başarılarımızı ve neşemizi göstermeye çalışıyoruz. Peki ya bizi asıl derinleştiren, hikayemizi "gerçek" kılan şey o parlak vitrinin arkasındaki gölgelerimizse?...

Sosyal medya bize sürekli "harika görünmeyi", "sürekli üretmeyi" ve "hep pozitif kalmayı" dayatıyor. Ama gerçek şu ki; insan bir makine değil, mevsimleri var. Bazen kışı yaşamadan baharın gelmesi mümkün değil. Bu bölümde; geçtiğimiz aylarda yaşadığım kendi durgunluk sürecimden yola çıkarak, neden her zaman iyi olmak zorunda olmadığımızı ve mutsuzluğun da en az mutluluk kadar insani bir hak olduğun...

Sevgili değiliz ama başkalarıyla da görüşmüyoruz..." Bu cümle tanıdık geldi mi? Sabahları "Günaydın" mesajları, akşamları uzun konuşmalar, kıskançlık krizleri var... Ama "Biz şimdi neyiz?" diye sorunca derin bir sessizlik var. Modern ilişkilerin yeni vebası: Belirsizlik. Adını koymaktan korkuyoruz, "akışına bırakalım" diyoruz ama o akışta boğuluyoruz. Sonuç? Kims...

Hani dışarıdan bakınca herkesin çok eğlendiği o kalabalık arkadaş grupları vardır... Onları görüp "Neden ben böyle değilim? Bende bir sorun mu var?" diye kendini yediğin oldu mu? Yalnız değilsin. Ben de yıllarca sırf yalnız kalmamak için, ait hissetmediğim masalarda oturdum, gülmediğim şakalara güldüm. Buna "sosyalleşmek" diyorlardı ama ben şimdi buna "kendine ihanet"...

“Her şey olmasa da birçok şey güzel olacak.” Bu bölümde boş umutlardan değil, kabullenmekten konuşuyorum. Her şeyin güzel olmayacağını kabul etmenin neden aslında insanı rahatlattığını, hayatla kavga etmek yerine hayatla iş birliği yapmayı, yüzde yüz isteyip, yüzde yüz çabalayıp yine de olmayan şeylerle nasıl barışabileceğimizi… Çaba, kontrol edemediğimiz durumlar, ilişkiler, hayal kırıklıkları ve...

Hayat bir anda değişmiyor. Ama küçük alışkanlıklarla yön değiştiriyor. Bu bölümde hayatını 7 gün boyunca küçük küçük nasıl dönüştürebileceğini konuşuyorum. Yazmanın gücünden, mini rutinlerden, sabah alışkanlıklarından ve büyük değişimlerin aslında ne kadar küçük başladığından… Dağları aşmana gerek yok. Bir tepecik yeter. Bugün küçük başla. Gerisi zaten geliyor.

Bu bölümde “ostinato rigore” kavramından yola çıkarak devam etmenin, sabrın ve istikrarın aslında ne kadar güçlü bir şey olduğunu konuşuyorum. Leonardo da Vinci’nin hayat mottosundan, kendi tez sürecime, spora başlayıp bırakmalarımdan yarım kalan hayallere kadar uzanan bir sohbet. Mükemmel olmayı değil, süreçte kalmayı… Hızlı olmayı değil, istikrarlı olmayı hatırlatmak istedim. Eğer bir şeyler yar...

Bu bölümde sağlıklı sevgiler yaşayabilme umudunu konuşuyorum. Sevilmediğini düşünenlere, sevmeyi unuttuğunu zannedenlere…Yıllarca arızalı ilişkilerin içinde kaybolup umudunu kaybedenlere…Ve sonunda doğru sevgiyi, huzuru, güveni bulanlara…Belki de en çok da henüz bulamayanlara anlatıyorum. Sağlıklı sevgi mümkün. Ben bunu çok geç öğrendim. Sen de bir gün mutlaka öğreneceksin. Reklam, işbirliği, spon...

Harekete geçmek sadece bir adıma bağlı. Yapacak hiçbir şey yok demeyi anlamlı bulmuyorum.

hiçbirimiz yalnız değiliz!

Bazıları senden önce gidece bunu kabul et. Evet, birileri senden önce gider. Senden önce fırsat yakalar. Senden önce yol alır. Ama bu yarış değil. Senin yolun senin zamanında açılır. Sen ne zaman binmen gerekiyorsa, o tramvay tam o anda gelir. Ve o yol kimsenin değil sadece senindir.  

Hayatta en büyük sıkışmayı yaşadığımız nokta genelde ogörünen yerle görünmeyen yer arasındaki çizgi oluyor bence. O çizgide duruyoruz, bakıyoruz ve adım atmaya çekiniyoruz. Çünkü bildiğimiz yer güvenli geliyor. Ama bildiğimiz yer… artık bizi büyütmüyor.   Bugün denizi, dağları seyrederken şunu söyledim: Ben o görünmeyen yere doğru yürümeye hazırım. Korkusuz değilim, ama hazırım. Kendime güveniyoru...

Şöyle düşündüm kahvemi içerken: Geçmiş artık geçmiş işte yani bitti gitti bir daha gelmeyecek Yarın da daha gelmedi. Ben bugün burada duruyorum. Ve şu an, elimdeki tek şey bu an. Bu andayken iyi olmamam için gerçekten hiçbir sebep yok. Çünkü Bugünden başka bugün yok.

Bugünü mükemmel bir gün yapmak zorunda değilsin. Bugün sadece elinden geleni yap.   Belki bir sayfa yaz. Belki bir mail at. Belki bir şeyi araştır. Belki sadece düşüncelerini toparla. Fark etmez. Hepsi bir adımdır.  

"Bugün bir şeyler yapabilmeye, üretebilmeye başlayabilmenin dayanılmaz zorluğunu aştığım bir gün oluyor.”

rana harika bir anlatıcı bence. bu bölümü dinlemeni ve podcast'imi takip etmeni çok isterim :)

"pes etmemekten başka şansımız yok"

sevgilim pelin zeka'nın anlattıklarını ve güzel sesini dinliyorsunuz.

merhaba, bu bölümde gülen ile konuştuklarımızı dinleyebilirsiniz. bence kesin dinlemelisiniz :)

Hayat denen hengamenin insanın karşısına ne zaman ne getireceği belli olmuyor. Belki her şey olmasa da birçok şey bir şekilde olacak. Umutsuzluğa alışmayalı m.

güzel sevgilimin, güzel kafasının içindeki kelimeleri dışa vurduğu ve sonunda da harika sesiyle bir şarkı söylediği bu bölüme hepiniz hoşgeldiniz. pelin zeka sizlerle.