آواز نجات

‌اساس مسیحیت، مرگ عيسی مسيح بر صليب و رستاخیز او از مردگان است. با‌توجه به پیشگویی‌های کتاب مقدس و همچنين شواهد تاریخی، می‌توانیم ثابت کنیم که اين وقايع در‌حقیقت به‌وقوع پيوسته است.‏

نويسندگان اناجيل جزو رسولان عيسی و شاهدان عينی زندگی او بودند يا شاگردانِ آن رسولان و توانایی و شخصیت انجام این کار را داشتند. هدف آنها نوشتن حقیقت بوده و در نوشته‌های ايشان‌‌ تناقض وجود ندارد.‏

طبق دلایلی مانند فاصلۀ زمانی کوتاه بین زندگی عیسی و نوشتن اناجیل و اینکه نویسندگان اناجيل شاهدان عینی بودند یا به شاگردان دسترسی داشتند و قابل‌اعتماد بودند، می‌توانیم به نویسندگان اناجیل اعتماد کنیم.‏

با‌توجه به نسخه‌های خطی یونانی، ترجمه‌های خطی عهد جديد به زبان‌های مختلف و نسخه‌های خطی قرائت‌نامه‌ها و نقل‌قول‌های پدران کلیسا، می‌توانیم ثابت کنیم که کتاب مقدس هرگز تحریف نشده است.‏

ابراهیم می‌بایست آخرین امتحان ایمان خود را با قربانی کردن پسر خود اسحاق پس می‌داد. اما در‌لحظه‌ای که باید قربانی را تقدیم می‌کرد، خدا قوچی را برای قربانی مهیا ساخت تا اسحاق زنده بماند.‏

وقتی ابراهیم صد ساله و ساره نود ساله بود، اسحاق آن فرزند وعده چشم به‌ جهان گشود. ابراهیم نشانۀ عهد را برای اسحاق به‌جا آورد و در روز هشتم او را ختنه نمود.‏

خدا با ابرام سخن گفت و نام او را به ابراهیم، یعنی پدر ملت‌های بسیار تغییر داد و رسم ختنه را به او امر فرمود. سپس خدا به ابراهیم وعده داد که در سال بعد، او از همسر خود ساره صاحب پسری خواهد شد.‏

ابرام به پیشنهاد سارای با کنیز او هاجر ازدواج کرد و از او صاحب پسری شد و نامش را اسماعیل نهاد. ابرام تصور می‌کرد فرزندی که خدا به او وعده داده بود، می‌بایست ازاین‌طریق به دنیا بیاید.‏

باوجوداینکه ابرام و همسرش سال‌خورده بودند و بدن‌های‌شان برای بچه‌دار شدن مرده بود، ابرام وعده‌های خدا را با ایمان و سرسپردگی پذیرفت. خدا ابرام را به‌خاطر ایمانش، رایگان نیک و عادل به‌شمار آورد.‏

وقتی نزاع بين چوپانان درگرفت، ابرام با‌سخاوتمندی بهترین منطقه را در اختیار لوط گذاشت و از یکدیگر جدا شدند. خدا با‌سخاوتی عظیم‌تر پاداش ابرام را داد و او با دلی شاد به منطقه‌ای دیگر رفت.‏

ابرام بعداز مرگ پدرش به‌همراه سارای و برادرزاده‌اش لوط، حرّان را ترک کرد و به‌سوی کنعان رهسپار شد. ابرام با ایمانی همانند صخره، بدون تردید درمقابل وعده‌های خدا سر‌تعظیم فرود آورد.‏

تارح پدر ابرام با خويشاوندان خود، شهر اور را به‌قصد رفتن به سرزمین دیگری ترک کرد. خدای حقیقی و آفرینندۀ جهان با ابرام سخن گفته بود و از او خواسته بود تا به سرزمین کنعان برود.‏

محبت الهی، دعای مسيحی، صلیب عیسی مسیح و روح‌القدس قدرت ملکوت خدا هستند. مسیح، سردار آسمانی از قلمرو خود به جهان آمد تا ما را از ملکوت شیطان به ملکوت خدا منتقل کند.‏

اگر قلب خود را از غرور و کینه خالی کنیم، روح‌القدس ما را پُر خواهد ساخت و در پُری روح خدا می‌توانیم با خدا راه برويم و زندگی کنيم.‏

دلایل مختلفی مانند عدم ایمان راسخ، رفتار نادرست، روش کج، نديدن جلال مسيح و همچنین طالب جلال شخصی بودن، باعث می‌شوند که دعای ما اجابت نشود.‏

ما باید آمادۀ زحمات باشیم و در همۀ شرایط با فروتنی تسلیم خدا و ارادۀ او گردیم. ما باید با امید، سختی‌ها و جفاها را تحمل کنیم، زیرا روح‌القدس از این شرایط استفاده می‌کند و شخصیت ما را اصلاح می‌سازد.‏

کلیسا‌ها در مشکلات، نیازمند شبانان و رهبران خوب و دلسوز می‌باشند. یک شبان خوب و دلسوز باید خصوصیاتی داشته باشد تا بتواند فرزندان خدا را به‌درستی رهبری و هدایت نماید.‏

مسیحیان، دعوت شده‌اند که برای عدالت زحمت ببینند. ما باید منتظر زحمات باشیم و در میان آزمایش‌ها شادی کرده و خود را به خدا بسپاریم. روح‌القدس در میان زحمات، ما را یاری و تسلی می‌بخشد.‏

پطرس، ما را تشویق می‌کند که برطبق اراده و ارزش‌های خدا زندگی کنیم و با محبت و صداقت یکدیگر را خدمت کنیم. ما باید مقدس زندگی کنیم و با اشتیاق در انتظار بازگشت مسیح باشیم.‏

ما باید نسبت‌به پاکی وجدان خود حساس باشیم، زیرا وجدان پاک به ما آرامش می‌بخشد و ما را از آنچه مردم درمورد ما می‌گویند بی‌نیاز می‌سازد و همچنین به ما کمک می‌کند تا در سختی‌ها مقاومت کنیم.‏

محبت، شیرازۀ زندگی مسیحی و خلاصۀ شریعت است و خداوند به ما حکم می‌کند که به دیگران و حتی به دشمنان خود محبت کنیم. ما باید در شادی و غم دیگران شریک شویم و خود را فروتن بسازیم.‏

خون مسیح ما را از بردگی و بندگی آزاد ساخته و به ما آزادی ابدی عطا فرموده است. ما باید زندگی مقدسی داشته باشیم و خودمان را مانند قربانی زنده تقدیم خدا کنیم و در هر شرایطی مطیع او باشیم.‏

ما که به‌واسطۀ مسیح نجات یافته‌ایم، تقدیس شده‌ایم و امید زنده داریم، باید پاک و مقدس بمانیم و به شایستگی فرزند خدا زندگی کنیم و همچنین با اشتیاق منتظر بازگشت عیسی مسیح باشیم.‏

کلام خدا می‌فرماید که اگر در رنج مسیح شریک هستیم، در جلال او نیز شریک خواهیم شد. ما باید به این دنیا و سختی‌ها به‌عنوان فرصتی برای آماده شدن و رسیدن به جلال خدا نگاه کنیم.‏

ما ايمانداران مسيحی متحمل سختی و جفا می‌شویم زیرا در این دنیا غریب هستیم، اما مسیح تا انقضای عالم با ما خواهد بود و از ما محافظت می‌کند. ما دارای امید زنده هستیم و باید به این امید افتخار کنیم.‏