زندگی تازه

هدف اصلی رسالۀ اول پطرس تشويق ايماندارانی‌ است که به‌خاطر ايمان مسيحی خود آزار می‌ديدند. ما ايمانداران مسيحی در هر‌شرايطی که به‌سر بريم وظیفه‌ داريم وسيلۀ خیر و برکت برای دیگران باشیم.‏

عيسی مسيح يا همان کلمه، جسم گردید و در سيمای بشری به‌سراغ بشر گناهکار آمد و فیض و راستی الهی را به‌طور کامل آشکار نمود. عیسی مسیح، کلمه و مظهر خدا، پُر از فيض و راستی می‌باشد.‏

خداوند می‌خواهد که ما با همۀ وجود خود به او اعتماد و توکل داشته باشيم و تمام محبت و توجه و توانايی‌های خود را وقف او نماييم. ابتدای حکمت ترس خداوند است.‏

خدا، در میان رودهای خروشان و خطرناک‌ موقعیت‌های زندگی، با شما است و هیچ‌گاه شما را تنها نمی‌گذارد. ایمانی ساده و صادق در برابر گناه و حملات شریر به ما پیروزی می‌بخشد.‏

پایۀ امید و شادی ما ایمانداران، بر قیام خداوند ما عیسی مسیح از مردگان می‌باشد. امید ما زنده و ابدی است. چون مسیح زنده است، ما نیز در او حیات ابدی داریم.‏

جنبه‌های دیگر ثمرۀ روح‌القدس که به رابطۀ ما با خودمان مرتبط است، ایمان و تواضع و خویشتن‌داری می‌باشند. ایمان، به معنای وفاداری و تواضع، یعنی پذیرش آنچه خدا برای ما مقرر کرده‌ است.‏

فروتنی، مهربانی و نیکویی، از جنبه‌هایِ دیگرِ ثمرۀ روح‌القدس هستند. فروتنی یعنی صبور بودن و مهربانی یعنی در فکر دیگران بودن و نیکویی یعنی، مهربانی را در اعمال خود نشان دهيم.‏

جنبه‌های دیگر ثمرۀ روح‌القدس که در رابطه با ساير انسان‌هاست حلم و فروتنی و مهربانی و نیکویی می‌باشد. فروتنی یعنی در هر شرایط سخت و ناراحت‌کننده، آرامش و صبر داشته ‌باشیم.‏

یکی دیگر از جنبه‌های ثمرۀ روح‌القدس، صلح و آرامش است. آرامش واقعی، از صلح انسان با خدا حاصل می‌شود. وقتی به مسیح ایمان می‌آوریم ابتدا با خدا و بعد با خود و دیگران صلح می‌کنیم.‏

ثمرۀ روح‌القدس یکی است، با جنبه‌های مختلفی چون محبت و شادی و آرامش. اگر جنبه‌های مختلف ثمرۀ روح‌القدس در ما باشد، اعمال نیکوی موافقِ ارادۀ روح‌القدس هم، در زندگی ما پدیدار می‌شود.‏

فعالیت‌ها وعطایا، آزمون واقعی روحانیت نیستند، بلکه آزمون واقعی، ثمرۀ روح‌القدس است. ثمرۀ روح‌القدس فقط در ایمانداران راستین، به طور واقعی و دائمی نمايان می‌گردد.‏

امیال نفس گناهکار را می‌توانیم به سه گروه تقسیم کنیم. گناهان جنسی، اطاعت و پيروی از ادیان و مذاهب کاذب این جهان و گناهانی که در ارتباط با دیگر انسان‌ها رخ می‌دهند.‏

یگانه راه پیروزی بر امیال نفس گناهکار، زندگی تحتِ کنترل و هدایتِ روح‌القدس است. ما ایمانداران به مسیح، از طریق روح‌القدس که در ما ساکن است، قوت و قدرتِ پیروزی بر امیال نفس را می‌یابیم.‏

شرط زندگی روحانی، ایمان است. اما ایمانِ بدونِ عمل، بیهوده خواهد بود. حکمتی که خدا از طریق روح‌القدس به ما می‌بخشد، شناخت و عمل است و اینگونه، در زندگی روحانی رشد خواهیم کرد.‏

دعا کردن و طلبیدن روی خدا، باید با میل و اشتیاق شدید همراه باشد و ما بایستی پیوسته این میل و اشتیاق را در خودمان تقویت کنیم. خدای ما، خدای رابطه است و او، طالب رابطۀ صمیمی با ما می‌باشد.‏

امید، یکی از وعده‌های خداست. امید ما ایمانداران، به خدا می‌باشد و منتظران خدا، هرگز خجل نخواهند شد. امید به مسیح، هرگز باعث شرمساری نمی‌شود.‏

مسیح، با مرگش بر صلیب، اوج محبت خود را به ما ثابت کرد و ابعاد این محبت، فیض و آمرزش و شفا و نجات بود. امروز ما ایمانداران، باید با نگاه بر صلیب و محبت خدا نسبت به ما، دیگران را محبت کنیم.‏

اگر افکار ما متمرکز بر بالا باشد، خیلی آسانتر می‌توانیم از موانع زندگی بگذریم. چون مسیح، خداوند و نجات‌دهندۀ ما، اکنون در آسمان است به همین دلیل ما به آسمان که وطن و خانۀ ابدی ما است فکر می‌کنیم.‏

مطالعۀ کلام مقدس خدا، راهی برای شناخت شخصیت ما است. کلام خدا، مانند آینه‌ای ما را به‌طور واضح و همان‌طور که هستیم به ما نشان می‌دهد. همۀ ما منحصر‌به‌فرد هستیم و این زیبایی، کار خداست.‏

ما در دنیایی زندگی می‌کنیم که سرشار از ناامیدی است و اين باعث می‌شود غصه بخوریم. اما ما ایماندارانِ به مسيح می‌توانیم تمام غصه‌ها را به مسیح بدهیم و دراتحاد با او، آزاد باشيم.‏

با بررسی مفهوم اسامی در اول تواریخ، نقشۀ نجات و کار عظیم خدا از طریق عیسی مسیح را به‌طور واضح خواهیم دید. همه چیز در کتاب مقدس، دارای مفهومی روحانی می‌باشد.‏

در فرهنگ یهودی، اسامی مطابق با خواسته و آرزویِ روحانی انتخاب می‌شوند. با مطالعۀ مفهوم اسامی در اول تواریخ، می‌توانیم نقشۀ نجات خداوند را مشاهده کنیم.‏

هرکجا که ایمان باشد، شک دور می‌شود. شما مقدسین، با ایمان و بدون شک و ترس و با انتظار و اطمينان، می‌توانید کوه‌های زندگی‌تان را جا‌به‌جا کنید.‏

اگر می‌خواهیم کوه‌های زیادی را در زندگی اجتماعی و خانوادگی‌مان جا‌به‌جا کنیم، می‌بایست تمرکز ایمان و اطمینان ما بر خدا باشد. هرقدر خدا را عمیق‌تر و بهتر بشناسیم، ايمان ما افزایش می‌يابد.‏

شکرگزاری و خوشنود نمودن خدا و همچنین رابطۀ صمیمانه و نزدیک با خدا، جزو معیارهای روحانی هستند. یک شخص روحانی، هدفش شبیه مسیح شدن است.‏