فرزندان نور

یعقوب دربارۀ ایمان واقعی و عمل ایماندار در زندگی روزمره سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که ایمان خالص و واقعی در عمل ظاهر می‌شود و این ایمان باعث رستگاری و نجات انسان می‌گردد.‏

یعقوب، در فصل دوم آیات یک تا سیزده، بر این تاکید دارد که نباید قضاوت‌ اشخاص از روی ظاهر آنها و همراه با تبعيض باشد. ایمانداران باید از ظاهربینی پرهیز کنند و خدا و همۀ انسان‌ها را محبت نمایند.‏

وقتی انسان رابطۀ شخصی و صمیمی با خدا داشته باشد، می‌تواند ارادۀ خدا را ‌انجام دهد. سه نشانۀ عملی خداپرستی واقعی، کنترل زبان، کمک به نیازمندان و دوری از آلایش‌ دنيا می‌باشند.‏

یعقوب، در خصوص رفتار ما ایمانداران مسيحی، نکات مهمی را ذکر می‌کند. ما باید در شنیدن تند و در گفتن کُند باشيم و دير عصبانی شويم چون عصبانيت انسان به هدف‌های نيکوی الهی کمک نمی‌کند.‏

ما همواره در دوراهیِ انتخاب خوب‌ و بد قرار داریم و اگر بدی را انتخاب کنیم، تقصیر خودمان است. خدا بخشش‌های نیکوی خود را به کسانی می‌بخشد که ایمان‌شان در عمل ديده می‌شود.‏

خدا، کسی را به‌سمت گناه سوق نمی‌دهد چون از بدی مبرا است. خدا کسی را وسوسه نمی‌کند، بلکه انسان خودش مجذوب اميال ناپاک خود می‌شود. کسی که بر وسوسه‌ها پیروز شود، تاج حیات را خواهد یافت.‏

وقتی در دعا از خدا درخواستی داريم، نباید شک و دودلی در ما باشد. نتیجۀ دودلی و شک این است که شخص چیزی از خدا دریافت نخواهد کرد و ناپايداری جنبه‌های مختلف زندگی او را در‌بر‌می‌گیرد.‏

همۀ ما نیازمند حکمت الهی هستیم. حکمت کتاب مقدسی، دیدن زندگی از زاویۀ دید خدا است. برای دریافت حکمت الهی، باید با ایمان آن‌را از خدا درخواست کنیم و او با سخاوت به ما عطا خواهد کرد.‏

یعقوب می‌فرماید که پیروان واقعی مسیح، دچار تجربه‌ها و آزمایش‌های گوناگون می‌شوند. ما باید شاد باشیم، زیرا این آزمایش‌ها باعث خلوص ایمان و افزایش استقامت و پایداری ما می‌گردند.‏

در آیۀ اول، ابتدا نویسنده خود را معرفی می‌کند و بیان می‌دارد که غلام خدا و عیسی مسیح خداوند است. سپس ذکر می‌گردد، به دوازده طايفۀ اسرائيل که پراکنده‌اند و بعد دعای خیر خود را عنوان می‌کند.‏

نویسندۀ رسالۀ یعقوب، يعقوب برادر ناتنی عیسی مسیح است. يعقوب، پسر مریم بود. این رساله خطاب به مسیحیان یهودی نژاد نوشته شده و موضوع آن درمورد روش صحیح زندگی مسیحی است.‏

ما برای تشخیص و شناختن صدای خدا از صدای شیطان و یا صدای خودمان، باید به نکات متعددی توجه کنیم. به‌عنوان نمونه، صدای خدا همیشه با کلامش مطابقت دارد و در ما ايمان و صبر ایجاد می‌کند.‏

ما باید نسبت‌ به صدای خدا حساس باشیم. اگر به روح رفتار کنيم، به صدای خدا گوش خواهیم داد. اما اگر مطيع روح‌القدس نباشيم، خدا برای جلب ‌توجه ما، از طرق مختلف عمل خواهد کرد.‏

خدا، با ما سخن می‌گوید تا حقیقت را بفهمیم و آن‌را به دیگران انتقال دهیم و هم‌چنین شناخت بهتری از او و خودمان و دیگران داشته باشیم. خدا می‌خواهد با فهمیدن حقیقت، ما را تبديل وعوض کند.‏

خدا، از طریق کلامش کتاب مقدس و روح‌القدس که در درون ايماندارانِ به مسيح ساکن است با ما سخن می‌گوید. هم‌چنین خدا، توسط اشخاص دیگر و نیز اتفاقات و وقایع گوناگون با فرزندان خود سخن می‌گوید.‏

در مسیحیت نه فقط ما با خدا حرف می‌زنیم، بلکه خدا نیز با ما صحبت می‌کند. خدا ما را دوست دارد و با سخن گفتن، ما را تسلی می‌دهد، تشویق و راهنمایی می‌کند و خود را بیشتر به ما می‌شناساند.‏

اطاعت از احکام خدا و داشتن یک زندگی خداپسندانه، تنها با ایمان به مسیح و یاری روح‌القدس میسر است. هرکس که خدا را دوست دارد، باید از دستورات و احکام او اطاعت نماید.‏

تمام کتاب ‌مقدس، از الهام خدا می‌باشد و دارای ۶۶ کتاب است. فرزند خدا، باید به‌طور مداوم کلام خدا را مطالعه کند، قسمت‌هایی از آن را حفظ کند و طبق آن زندگی و عمل نمايد.‏

دعا برای فرزندان خدا، مثل نفس کشیدن، امری حیاتی است. سه درخواست اول در دعای ربانی، مربوط به خدا و برنامۀ او می‌باشد و درخواست‌های بعدی با انسان و احتیاجات او ارتباط دارند.‏

فرارسيدن بهار و سال نو ايرانی به ما خاطرنشان می‌کند که زمستان خاتمه يافته است. شريعت در عهد عتيق، همچون آينه‌ای ما را با گناهان‌مان روبرو می‌سازد، اما عيسی مسيح در عهد جديد، ما را از اسارت گناه آزاد می‌سازد و خلقتی تازه می‌شويم.‏

حالا که سالی جديد در پيشِ رو داريم، با تمام دل خود بر خداوند توکل و اعتماد کنيم و از او حکمت دريافت نماييم. اگر خداوند را محترم بداريم و او را در رأس زندگی‌مان قرار دهيم، او ما را کاميابی می‌بخشد.‏

عيد باستانی نوروز که در فرهنگ ما ايرانيان اهميت خاصی دارد، می‌تواند فرصت خوبی برای ما مسيحيان ايرانی ايجاد کند که مژدۀ نجات مسيحی و حقايق کلام خدا در مورد تولد تازه و بهار روحانی و دگرگون شدن انسان در اثر ايمان به مسيح را با ديگران در ميان بگذاريم.‏

در ماه نيسان و فصل بهار، نحميا از اردشير پادشاه درخواست نمود که به اورشليم باز گردد و خواست خدا را در آنجا به انجام برساند. خوب است در شروع اين سال نو، مصمم شويم که آنچه برای خدا مهم است انجام دهيم.‏

روح‌القدس که سومین اقنوم يا شخص الوهیت می‌باشد، در همۀ مسيحيان ساکن است و آنها را هدایت می‌کند تا خدا را بهتر شناخته و مطابق میل او زندگی کنند. روح‌القدس، مُهر مالکیت خدا بر ما است.‏

نبرد ما با انسان‌ها نیست، بلکه ما با دنیا، نفس و شیطان در جنگ هستیم. ما مسيحيان که فرزندان خدا هستيم، باید با کمک روح‌القدس و اطاعت از خدا، در برابر دنیا و خواهش‌های نفس و شیطان مقابله کنيم.‏