فرزندان نور

مزمور دوم، به شورش و توطئۀ قوم‌ها برضد خدا و مسیح اشاره می‌کند. امروزه بسیاری بر‌ضد قوانین خدا عمل می‌کنند و دنیا پر از شرارت شده است، اما مسیح خواهد آمد و این جهان را داوری خواهد کرد.‏

در کتاب مزامیر، پیشگویی‌های زیبا و عجیبی درمورد ماشیح یا همان مسیح موعود بیان شده است. در مزمور اول می‌بینیم که شخص ایماندار و سعادتمند چه کارهایی را نباید انجام دهد.‏

رنج و زحمت به‌خاطر مسیح، یکی از خصویات زندگی مسیحی است. وقتی به‌خاطر مسیح و ارادۀ پدر آسمانی، دچار زحمت می‌شویم باید شکرگزار و شاد باشیم، زیرا برای ما جلال به‌‌همراه خواهد داشت.‏

مسیح انتظار دارد که ایمانداران در مقابل تعالیم او احساس تعهد کنند. مسیحی واقعی، ایمان قلبی به عیسی دارد و در‌پی انجام ارادۀ پدر آسمانی است. ایمان حقیقی، در اعمال و رفتار شخص آشکار می‌گردد.‏

عیسی انسان را در برابر دو در قرار می‌دهد. یک در که فراخ و بزرگ می‌باشد و مقصد آن هلاکت است، و در دیگر که تنگ و محدود با مقررات خدا است، اما به حیات جاودانی منتهی می‌شود.‏

عیسی به روابط فرد مسیحی با اشخاص دیگر می‌پردازد و به ما تعلیم می‌دهد که بر دیگران حکم نکنیم و روحیۀ عیب‌جویی نداشته باشیم، زیرا هیچ‌کس بی‌عیب نیست و تنها خدا قاضی و داور انسان‌ها می‌باشد.‏

عیسی شاگردان خود را تشویق می‌کند که دربارۀ تأمین مایحتاج زندگی مانند خوراک و پوشاک مضطرب و نگران نباشند، بلکه نخست برای گسترش ملکوت، فرمانروایی و عدالت خدا کوشش کنند.‏

مسیح ما را تشویق می‌کند که هدف زندگی خود را درست انتخاب کنیم. ما باید به دنبال گنج آسمانی باشیم و با دید الهی زندگی کنیم و خدای خالق را به‌عنوان ارباب و صاحب زندگی خود بندگی کنیم.‏

عیسی درمورد دعا کردن، ما را از دو خطای بزرگ ریاکاری و تکرار باطل بر‌حذر می‌دارد. مسیح دعای ربانی را به‌عنوان الگو و نمونه‌ای عالی برای دعا، به ما مسیحیان ارائه نمود.‏

عیسی به شاگردان تعليم می‌دهد که فرایض دینی را به‌دور از ریاکاری و خودنمایی انجام دهند و انگیزۀ آنها جلب رضایت پدر آسمانی باشد. مسیح همچنین می‌آموزد که روزه باید میان خدا و ایماندار مخفی بماند.‏

در نظر عیسی، عدالت مسیحی شامل دو بُعد اخلاقی و مذهبی می‌باشد. عیسی علیه تظاهر و ریاکاری هشدار می‌دهد و روش صحیح دعا کردن، روزه گرفتن و صدقه دادن را بیان می‌کند.‏

مسیح از شاگردان خود می‌خواهد که از خدا الگو بگیرند و در محبت کامل باشند. ما باید دشمنان خود را مانند پدر آسمانی‌مان با محبت و شفقت دوست بداریم.‏

با توجه به تعلیم عیسی درمورد محبت کردن، درک می‌کنیم که همسایۀ ما فقط دوست و هم‌مذهب ما نيست، بلکه ممکن است دشمن ما باشد. محبت ما باید در عمل و همراه با فروتنی و فداکاری باشد.‏

عیسی به ما می‌آموزد که در مقابل افرادی که به ما بدی می‌کنند، از انتقام بپرهیزیم و دشمنان خود را محبت نماییم. این دشوارترین بخش موعظه است و تنها با کمک و قدرت روح‌القدس قابل اجرا می‌باشد.‏

عیسی به‌طور واضح مخالفت خود را با طلاق بیان فرمود و تعلیم صحیح ازدواج را مطرح کرد. همچنین عیسی ما را دعوت می‌کند که همیشه راست بگوییم و برای اثبات گفتۀ خود قسم نخوریم.‏

عیسی، در موعظۀ خود، به قتل مکن و زنا مکن اشاره کرد و مفهوم درستی از آن‌ها را به شاگردان آموخت. خشم و ناسزا مانند قتل، و فکر و نگاه زنا‌آلود مانند زنا، گناه می‌باشند.‏

یک ایماندار باید خود را با کلام و احکام خدا منطبق سازد و مقصود واقعی آن‌ها را درک کند و در اجرای صحیح آن‌ها بکوشد. عیسی همۀ جنبه‌های عهد عتیق را کامل کرد و اطاعت واقعی را به شاگردان آموخت.‏

پیروان مسیح، باید با مردم دنیادوست، تفاوت‌های اساسی داشته باشند و مسئولیت‌های ناشی از این تفاوت‌ها را بپذیرند. همچنین نمک و نور جهان بودن، وظیفه و مسئولیت دو‌گانه‌ای بر دوش یک مسیحی می‌گذارد.‏

عیسی، با استفاده از دو تمثیل نمک و نور، تأثیر فرد مسیحی بر دنیای اطراف خود را بیان نمود. ما باید مانند نمک، مانع فساد و تباهی و مانند نور، عامل پيشروی روشنايی الهی در اين جهان باشيم.‏

در دو خوشابه‌حال آخر، متوجۀ این نکات می‌شویم که، باید همیشه برای برقراری صلح، آرامش و دوستی بکوشیم و همچنین به‌خاطر نام مسیح، سختی‌ها و جفاها را با شادی تحمل کنیم.‏

با مطالعۀ خوشابه‌حال‌های پنجم و ششم درمی‌یابیم که باید رحيم باشيم و نیازمندان را دستگیری کنیم. همچنین برای خدا، پاکی دل اهمیت دارد و او از تظاهر متنفر است.‏

با بررسی خوشابه‌حال‌های سوم و چهارم، متوجه می‌شویم که باید حليم و فروتن باشيم و با دیگران با نرم‌خويی رفتار کنیم. همچنین عاملی در دست خدا برای اجرای عدالت او در‌میان مردم باشیم.‏

در خوشابه‌حال‌هایی که عیسی فرمود، با بررسی دو مورد اول، درمی‌یابیم که راه رسیدن به پادشاهی آسمان، پی ‌بردن به فقر روحانی و ماتم‌زده و غمگين بودن برای گناه و داشتن دلی توبه‌کار است.‏

موعظۀ بالای کوه، دارای بخش‌های مختلفی مانند خصوصیات یک مسیحی، تأثیر ایماندار بر اطرافیان، دینداری، عبادت مسیحی، هدف حقیقی زندگی، روابط و تعهد مسیحی می‌باشد.‏

تعالیم موعظۀ بالای کوه، اصول و مقررات جدیدی هستند درخصوص زندگی مسیحی که فقط با کمک روح‌القدس قابل اجرا می‌باشند. این موعظه تأکید دارد که پیروان عیسی باید متفاوت باشند.‏‏