فرزندان نور

گناه آدم، مرگ روحانی و جسمانی را ايجاد نمود و به‌واسطۀ او تمامی نسل بشر گناهکار محسوب شدند. بدون ریختن خون، آمرزش گناهان میسر نبود و عیسی داوطلبانه جان خود را برای نجات ما فدا ساخت.‏

عیسی مسیح، به این جهان آمد تا در اطاعت از خدای پدر، برای نجات ما انسان‌ها بر صليب قربانی شود تا هرکس به او ایمان بیاورد از گناه نجات يافته و از عواقب شوم گناه نيز رهايی يابد.‏

عیسی، علاوه‌بر اینکه خدای کامل است، انسان کامل نیز می‌باشد و دارای روح و جان و بدن است. مطابق کتاب مقدس، عیسی مانند همۀ انسان‌ها خسته و گرسنه و تشنه شد و به‌وسيلۀ شيطان وسوسه گرديد.‏

عیسی مسيح، پسر ازلی خدا است و همه‌چیز به‌وسیلۀ او آفریده شد. او جسم گرديد و به‌شکل انسان در میان ما زندگی کرد. بر اساس کتاب مقدس، عیسی مسيح، خدای کامل و انسان کامل می‌باشد.‏

در‌مورد صفات طبيعی خدا، او دانای مطلق، قادر مطلق، حاضر مطلق، جاودانی و تغییرناپذیر است. دربارۀ صفات اخلاقی خدا، او مقدس، عادل، وفادار، رحیم و محبت است.‏

خدا روح است و سرچشمۀ حیات و متعال می‌باشد. تنها یک خدا در آسمان‌ها و زمین وجود دارد و این خدای یکتا، در سه شخص پدر، پسر و روح‌القدس خود را آشکار نموده است.‏

با بررسی اسامی مرکب يهوه، درمی‌یابیم که خداوند فراهم کننده، شفا دهنده، پرچم نبرد، تقديس کننده، آرامش، شبان و عدالت فرزندان خود می‌باشد و پيوسته در زندگی آنان حضور دارد.‏

انسان ازطریق آنچه آفريده شده می‌تواند به وجود خدا پی‌ببرد. همچنين خدا شهادتی از وجود خود را در درون هرکس نهاده است. اما خدا با بیان اسامی خود در کتاب مقدس، شخصیتش را بر ما آشکار می‌سازد.‏

خدا، برای آزادی ما از اسارت گناه بهای سنگينی پرداخت کرد. بهای آزادی ما طلا و نقره نبود، بلکه خون برۀ بی‌عیب، عیسی مسیح خداوند بود. تنها به‌وسيلۀ ایمان به مسیح می‌توانید نجات و حیات جاودانی بیابید.‏

شاگردان مسیح، برای انتشار مژدۀ نجات به قدرت نیاز داشتند و این قدرت توسط روح‌القدس به آن‌ها داده شد. همچنین روح‌القدس بی‌ایمانان را درمورد گناه، عدالت و داوری ملزم می‌سازد.‏

با مطالعۀ آیاتی از انجیل لوقا، سه شخص را می‌بینیم که با افکار و دیدگاه‌های متفاوت قصد پیروی از مسیح را داشتند. ما باید قبل از هر‌چيز برای به‌دست آوردن پادشاهی خدا و انجام خواسته‌های او بکوشيم.‏

برای خدا، اراده‌اش ارزش مطلق دارد و آنرا بر کسانی آشکار می‌سازد، که طالب درک و انجام آن هستند. ارادۀ خدا همیشه نجات‌بخش است و محک نهایی ما برای تشخیص ارادۀ خدا، کتاب مقدس می‌باشد.‏

بر اساس فرمودۀ مسیح، شخص دانا خانۀ خود را بر سنگ بنا می‌کند. کسانی که قلباً به مسیح ایمان آورده و مطابق ارادۀ خدا زندگی می‌کنند، نجات و حیات جاويدان يافته و زندگی خود را بر سنگ بنا می‌نمايند.‏

عیسی را محکوم کردند و در مکانی به‌نام جلجتا مصلوب نمودند. اما عیسی پس از مرگ بر صليب در روز سوم از مردگان قیام نمود و خود را بارها بر شاگردان و پيروانش ظاهر ساخت.‏

عیسی تاک حقیقی و ایماندارانش شاخه‌های این تاک هستند. مسیح وعدۀ آمدن روح‌القدس را به شاگردان داد و برای پیروانش نزد پدر آسمانی شفاعت نمود. فریسیان عیسی را دستگیر کردند و نزد پیلاطس بردند.‏

عیسی پاهای شاگردان خود را شست و فرمود که یکی از همان شاگردان او را تسلیم خواهد کرد. عیسی راه و راستی و حیات است و هیچ‌کس جز به‌وسيلۀ او نمی‌تواند نزد پدر آسمانی برود.‏

عیسی کور مادرزادی را در روز سبت شفا داد. همچنین عیسی ایلعازر را که مرده بود و چهار روز در قبر دفن شده بود، زنده کرد. بسیاری با دیدن معجزات عیسی به او ایمان آوردند.‏

سران قوم یهود قصد قتل عیسی را داشتند و در‌پی فرصتی برای محکوم کردن او بودند. عیسی فرمود، من نور عالم هستم و هر‌کس از من پیروی کند در ظلمت سالک نشود، بلکه نور حیات را يابد.‏

عیسی پنج هزار مرد را با پنج نان جو و دو ماهی غذا داد و همه سیر گشتند و از باقی‌ماندۀ نان‌ها، دوازده سبد پر شد. عیسی فرمود من نان حیات هستم و از قربانی شدن خود برای نجات انسان سخن گفت.‏

عیسی به نیقودیموس فرمود که تا از‌نو تولد نيابد، نمی‌تواند به ملکوت خدا داخل شود. عیسی در سامره با زنی در کنار چاه یعقوب ملاقات کرد و همچنین در جلیل، پسر بیماری را شفا و سلامتی بخشید.‏

تشريح ذات الهی و انسانی عيسی مسيح، ماجرای تعمید عیسی توسط یحیی، انتخاب شاگردان، آنچه در عروسی قانای جليل واقع شد و بیرون راندن صرافان و فروشندگان از معبد توسط عیسی.‏

در مقالۀ اول درمی‌یابیم که جدا از مسیح و کار عظیم او بر صلیب، هیچ‌کس نمی‌تواند صاحب نجات و حیات جاويدان شود. و مقالۀ دوم به نشانه‌های یک مسیحی حقیقی و راستین می‌پردازد.‏

در مزمور هفتم، داوود که در خطر کشته شدن است، از خدا طلب کمک می‌کند. در مزمور هشتم که آن را مزمور مسیحی می‌خوانند، با پیشگویی و نبوت درمورد عیسی مسیح مواجه می‌شویم.‏

مزمور چهار را می‌توان به سه بخش، فریاد مرد خدا یا ایماندار، نصیحت و اطمینان‌خاطر تقسیم کرد. در مزمور پنجم، داوود دعا می‌کند و فریاد شادی سر‌می‌دهد، زیرا از حفاظت خدا اطمینان دارد.‏

مزامیر سه تا هفت، به وقایع زندگی داوود، وضعیت بقیۀ قوم اسرائیل در زمان‌های آخر و ایمانداران در سراسر تاریخ می‌پردازد. داوود به نیروی خود تکیه نداشت، بلکه او به فیض و نجات خدا متکی بود.‏