Samhengið með Sif

Í dag eru fimmtíu dagar til jóla. Fyrir utan hús nágranna míns situr beinagrind og les Schopenhauer. Sennilega verður hún sú eina í götunni sem mun upplifa aðventuna með þeim hætti sem við þráum flest.

Í síðasta mánuði fór fram á vegum læknadeildar Harvard-háskóla málfundur um offitu. Á fundinum var dregið í efa að offita hefði neikvæð áhrif á heilsu. Þyngdarstjórnunarlyf á borð við Ozempic voru sögð verkfæri heimsvaldasinna og uppáskrift þeirra fasismi.

Eðlisfræðingar halda því fram að alheimurinn fari stækkandi. Í stöðugt stækkandi veröld skapast æ meira svigrúm fyrir ráðgátur.

Í vikunni útbjó ég hvatakerfi fyrir sex ára son minn: Ef hann væri duglegur að gera heimavinnuna sína á hverjum degi fram að jólafríi í skólanum fengi hann verðlaun. ÞÚ TRÚR EKKI HVAÐ GERÐIST NÆST.

„Hvers vegna eru Bandaríkjamenn feitir?“ spurði blaðamaðurinn Michael Pollan í metsölubókinni The Omnivore’s Dilemma sem í ár á 20 ára útgáfuafmæli. Samkvæmt Pollan lá svarið ekki aðeins í stórum skammtastærðum og lítilli hreyfingu heldur einnig í landbúnaðarstefnu Richards Nixon.

Eiginmaður minn fór á pöbbinn nýverið til að horfa á fótboltaleik. Svo að hann sæi á sjónvarpsskjáinn þurfti hann að horfa til hliðar allt kvöldið. Liðið hans vann. Hann hefur hins vegar ekki getað snúið höfðinu fram síðan.

Kona myrðir eiginmann sinn. Þvínæst skýst hún út í búð til að kaupa kartöflur. Hvað gengur henni til?

Nýjar rannsóknir sýna fylgni milli neyslu omega-3 fæðubótarefna og hraðari hugrænnar hnignunar hjá eldra fólki. Eigum við öll að henda lýsistöflunum okkar í ruslakörfuna?

Gjarnan er sagt að það þurfi heilt þorp til að ala upp barn. Stundum væri þorpinu hins vegar hollt að hugsa sig tvisvar um áður en það byrjar að ausa af tómum viskubrunni sínum.

Margt er hægt að kaupa fyrir peninga: Flottan bíl, nuddpott, þjóðaratkvæðagreiðslu …

Í síðustu viku urðu landsmenn vitni að einum misheppnaðasta fagurgala manns á biðilsbuxunum sem sögur fara af.

Refskák fer ekki alltaf eins og lagt var upp með.

Eru það mannréttindi að afkomendur veðurfræðings endi ekki sem þegnar fransk-prússnesks herveldis?

Hverjir eiga að fá greitt fyrir vinnu sína og hverjir ekki?

Þessi pistill átti ekki að fjalla um Snorra Másson. Hann átti að fjalla um stór brjóst.

Þegar ég fullyrti við breskan vin minn að Ísland væri spilltasta ríki Norðurlanda skellihló hann. Honum fannst lítið til áþjánar landsmanna koma og sagði: „Að vera spilltasta ríkið á Norðurlöndum er eins og að vera lauslátasta nunnan í klaustrinu.“   Það kann að virðast saklaust hlutskipti að vera lauslátasta nunnan í klaustrinu. Annað kemur hins vegar á daginn.

Hverjum þykir sinn fugl fagur. Að sama skapi virðist hverri kynslóð finnast eigin mótunarár hafa verið hápunktur vestrænnar siðmenningar. En veist þú hvaða áratugar samtíminn saknar mest?

Athygli er hin nýja dyggð. Það skiptir ekki máli hvað þú segir svo lengi sem margir hlusta; það skiptir ekki máli hvað þú gerir svo lengi sem allir eru að horfa.

Hvernig stendur á því að mannkynið gat smíðað gervigreind en okkur hefur ekki tekist að bæta prentarann síðan Ron Livingston rústaði honum með hafnaboltakylfu í kvikmyndinni Office Space árið 1999?

Eitt má Donald Trump Bandaríkjaforseti eiga ...

Ef veruleikinn hefði hlotið tilnefningu til Óskarsverðlaunanna, sem fram fóru á sunnudaginn, hefðu aðstandendur hans komið tómhentir heim. Klén tragikómedía um stríð, veðrið og verðbólgu vekur fáar aðrar tilfinningar en löngun til að labba út í hléi. Hvernig nokkrum datt í hug að leggjast í gerð verksins sætir furðu.

Er stríð stuð?

Fyrr á árinu komst upp um tilraun íslensks alþingismanns til að kaupa vændi. Þingmaðurinn kvaðst hafa gert mikil mistök sem hann harmaði og sagði af sér þingmennsku. Samflokksmaður hans, Jón Gnarr, segir hins vegar afdrif þingmannsins ósanngjörn og spyr: „Hvað kemur það einhverjum við hvað hann og einhver kona eru að ræða saman?“ Getur verið að Jón sé búinn að horfa aðeins of oft á kvikmyndina Pre...

Er tímastjórnun sá heilagi kaleikur sem stjórnunarfræðingar vilja vera láta?

Er „slaufunaræðið“ í alvörunni búið?