Bijlmer Museum Podcast

Als afgestudeerd jurist kwam Jeroen Beker vanuit Maastricht naar de Bijlmer. Met z’n vriendin belandde hij via toevalligheden in Geldershoofd, op de achtste etage in een 4-kamerwoning. Geldershoofd was de voortzetting van Gliphoeve 1, het ‘verguisde’ flatgebouw dat begin jaren ‘80 geheel gerenoveerd was. Jeroen landde er in 1988 en was al snel thuis. Anno nu spreekt hij over de lichtheid van de Bi...

Bart, verzorger van bejaarden in Ebenhaezer, woont sinds 2004 in de Bijlmer, eerst gehuwd in een appartement op Ganzenhoef, later zonder vrouw neer gestreken in Holendrecht. Hij is er blij mee. De mensen zijn relaxt en het boerenland is dichtbij. Bart ontdekte in de Bijlmer en Holendrecht grootse (Surinaamse) feesten tot diep in de nacht, zoals in Grubbehoeve waar een woonkamer geheel was leeggeha...

Via het Stadsarchief van Amsterdam belandde de nog altijd Leidse, afgestudeerde kunsthistorica Annet Zondervan in 1991 bij de Bijlmer Artotheek in Holendrecht. Ze werd de jongste bediende en was in 2000 de nieuwe directeur. En de Artotheek (kunstuitleen) kreeg een nieuwe naam: Centrum voor Beeldende Kunst ofwel CBK, eerst een gemeentelijke dienst van ons Stadsdeel, later zelfstandig. Ze verwierf z...

Een zeer bezorgde moeder voorkwam uiteindelijk niet, dat Jenny van Dalen uit het ‘saaie’ Amersfoort verhuisde naar de Bijlmermeer. En dat gebeurde na een bezoek aan het Kwakoe festival, 40 jaar geleden. De Bijlmer werd de vervanger van die andere, echte wereldreis waarvan ze droomde. En ze had toen nog nooit in een metro gezeten.  Jenny belandde onder meer bij Betondruk, dat zeefdrukken maakte, we...

De uitbouw van de gemeente Amsterdam werd na de 2de wereldoorlog geregeld door de ambtelijke dienst Stadsontwikkeling. De dienst ontwierp nieuwe wijken/stadsdelen als Nieuw West, Buitenveldert en tenslotte de Bijlmermeer, start bouw in 1968. De Bijlmer was tevens het laatste project van de Amsterdamse stedenbouwers, die zich onder leiding van Cornelis van Eesteren manifesteerden als dienaars van h...

Geboren op een boerderij in Veldhoven, een dorp bij Eindhoven, belandde Evert Verhagen als student fysieke geografie en lid van de PSP – nu Groen Links – in de Bijlmer, eerst op een kamer bij Pieter in Koningshoef, vervolgens in Grubbehoeve. Hij werd er bezoeker en vrijwilliger van café De Nachtegaal en later bestuurslid knelpunten van de SWOB, het Bijlmer bewoners orgaan voor opbouwwerk. Hij werd...

Als Aileen Middel – klein en vaak op school gepest – kwam ze in 1985, 15 jaar oud, met behulp van NS-tienertoer, vanuit Groningen naar de Bijlmer, op zoek naar graffiti, haar lievelingskunst. De Bijlmer leek haar een plek waar graffiti te vinden zou zijn, want die stad, vond ze, leek op New York en daar werden de mooiste en verfijnste tags gemaakt. Tags zijn de graffiti handtekeningen waarmee je j...

Rapper Kiddo Cee – familienaam Peroti – is een ouderwetse ‘troubadour’, die op beats verhaalt over zichzelf en over de stand van zaken in zijn omgeving en de wereld. Hij vertelt en bezweert uit zijn dagboek, leerde de kracht van zwarte muziek (black and proud) via zijn vader, en had een moeder die bij de Jehova's was. Hij leerde rappen bij de ‘jongerenbende’ van de K-buurt ofwel K 1104 en vertelt...

Vanaf eind 1980 tot 2008 was Mi Oso Es Mi Cas (mijn huis in het Surinaams en Papiamento) een begrip in de Bijlmer, opgericht door de Surinaamse Elfriede Sinester. Aanleiding was het beleid van het Surinaamse jongerencentrum Jong Godo onder het verkeersplatform van Groeneveen, dat geen meiden toeliet. Elfriede ontdekte dat, toen ze daar als vrijwilligster werkte.  Het leidde tot een eigen meidencen...

Het gezin waarin Frank Kishna opgroeide, vond zijn wortels in India. Zijn voorouders behoorden tot de contractarbeiders, die er eind 19de eeuw werden gerekruteerd voor arbeid op de Surinaamse plantages, die door de afschaffing van de slavernij zonder werkvolk zaten. Ze sloten een contract voor 5 jaar en konden daarna terug. Een aantal deden dat, zoals een voorvader van Frank. Een meerderheid bleef...

Soraya bracht haar jeugd door in een ouderwetse volksbuurt in het centrum van Amsterdam, ooit neergezet als huisvesting voor de wevers. Met haar ouders - pa was kunstschilder - woonde ze in een smal huisje van drie etages met o.a. geen douche. Na onderhuur in West verhuisde ze in 1980 met haar man - de schilder Valentijn Efiong – naar de Bijlmer ofwel de hoogbouwflat Kempering. In 1981 kreeg ze ha...

Auke kwam in de jaren ‘90 de Bijlmer in als student, toen de Bijlmer door de sloophamer getroffen werd. Hij belandde in Frissenstein en later vanwege de sloop in Daalwijk. Na 12 jaar had hij een eengezinswoning in Ecoli en dat was het doel: een woning op de begane grond. Hij profiteerde bewust van het gegeven dat bewoners van Bijlmer sloop appartementen bij uitplaatsing recht hadden op bijvoorbeel...

Haar vader had 35 kinderen, zo vernam ze ooit, haar moeder 5, waarvan de oudste door een andere man verwekt was. Het gezin zonder man woonde zo’n 10 jaar in Grubbehoeve en moeder was streng. Ze drilde, vertelt Maggie, alles moest altijd netjes en op orde zijn en ze waarschuwde ons vooral voor de man, “wordt nooit afhankelijk van hem”. In Suriname was haar moeder politie-agent geweest. Ook in Neder...

Begin jaren ‘70 waren er maar twee tv-netten en nr. 2 zond overdag niet uit. En toen ontdekten ze in Melick-Herckenbosch, een dorpje in Limburg, dat je via een Centraal Antennesysteem Duitse uitzendingen kon binnenhalen. Bob legt ons uit hoe dat leidde tot de oprichting van de LOB - Lokale Omroep Bijlmer -, die in 1975 met geld van het rijk eigen tv-programma’s ging uitzenden in de H-buurt en wat...

In de jaren ‘70 bestond er een regeling voor kunstenaars, de BKR, die voor een redelijk vast salaris zorgde, maar dan moest de kunstenaar een tegenprestatie leveren. Ook om de kunst naar de mensen te brengen bedachten groepen kunstenaars allerlei soorten projecten, die dan voor en met kinderen en ouders in alle wijken van Amsterdam werden uitgevoerd. In de Bijlmer kregen ze een eigen locatie op he...

Als 16-jarige luisterde Nadia naar heel veel muziek van Elvis en Wil Tura, maar ook de Surinaamse groep Naks en de soulmuziek uit die tijd, jaren ‘70. Ze woonde toen samen met haar moeder in de flat Grunder. 1969 was het toen. In ‘66 waren ze in Nederland geland, want moeder wilde bij haar man zijn, niet Nadia’s vader. De hereniging werd geen succes. Eenmaal in de Bijlmer maakte Nadia kennis met h...

Peter Priehn was vanaf 1974 tot midden ‘80 wijkagent en rechercheur in de Bijlmer. Onder collega’s werd hij ook wel de ‘niggerlover ‘genoemd vanwege z’n goede connecties met de Surinaamse bevolking van Gliphoeve. Hij vertelt dat het in Gliphoeve altijd feest was, want overal vandaan kwam keiharde muziek. Het was er gezellig en altijd wat te doen. Door al die muziek kon je dus ook niet spreken van...

Eva keerde vier jaar geleden terug naar de Bijlmer, waar ze samen met haar geliefde, Valantijn, het restaurant Elixer startte op Egeldonk 50 in een voormalig kinderdagverblijf. Ze werd geboren in Grubbehoeve en haar zesde lid van de Amsterdamse Ponyclub, aan de Weespertrekvaart aan het randje van de Bijller weide. En over die ponyclub gaat haar verhaal.  De eerste keer bracht ze er zes maanden doo...

Carlos is misschien wel de eerste rapper van de Bijlmer, die ook rond de jaren ‘80 met z’n maat Glenn en vrienden een wekelijks radioprogramma over rap verzorgde. Dat gebeurde bij Radio Metro in de flat Grubbehoeve, dat de hele week via Salto uitzond tot het begin ‘80 geen geld meer kreeg van het Stadsdeel. Metro was te kritisch.  Carlos startte ook Southeast Alliance en trad met zijn eigen groep...

De Open Schoolgemeenschap Bijlmermeer ( de OSB ) was midden in de ‘oude’ Bijlmer gesitueerd, op het Gulden Kruis, aan de Bijlmerdreef, langs de Gooiseweg. De bedoeling was dat naast de school het winkelcentrum De Poort aansloot, want dan konden de winkelende bewoners ook eens de school binnen lopen, want in die jaren, begin ’70, moest alles open en met elkaar in verbinding staan. Het waren de jare...

De Roze Panter in Grubbehoeve werd dankzij Karin in de jaren ‘80-’90 de beroemdste ‘kindersoos’ van Nederland, een 2de huiskamer of nog beter gezegd een supergroot en vrijzinnig gezin voor kinderen en tieners tussen de twee en 16 jaar. In de Roze Panter golden geen leeftijdsgrenzen zoals gebruikelijk in het welzijnswerk. Bij Karin konden ook de oudere kinderen terecht, die door hun moeder met de v...

Marian heeft zo’n 50 jaar mensen opgevangen, die onderdak behoefden, zoals ongetrouwde moeders met kind, gescheiden vrouwen, studenten, homo’s en migranten overal vandaan. Ze begon ermee toen ze gescheiden was en een zoon had. Haar voorbeeld was haar moeder, een communistische kunstenares, die al in de jaren ‘30 gevluchte Duitsers in huis opnam. Marian begon met het verhuren van twee kamers in haa...

Henno Eggenkamp leest het voorwoord van zijn boek 'De Verguisde Stad' voor.