Coś Obejrzanego

Teza jakoby Jakub Gierszał miał być Zbigniewem Cybulskim swojego pokolenia aktorskiego, jest podbita w tym filmie sceną wskakiwania do pociągu odjeżdżającego z Wrocławia Głównego. Ale jest też od razu zbijana jego grą aktorską w tym filmie.

Ja wiem, że czasami to brzmię jakby mi się bardzo nie chciało filmów oglądać, a potem o nich opowiadać, ale w tym wypadku mi się chciało i to bardzo.

Wtedy, gdy działa, to rozdziera duszę na pół wypełniając serce przejmującym żalem i goryczą. Gdy nie działa, ból emocjonalny zastąpiony jest bólem gałek ocznych zmęczonych ich przewracaniem. To przykre, że emocjonalna uwaga skupiona na rodzinie przerzucanej w nieskończoność między Polską a Białorusią jest rozpraszana Mają Ostaszewską mierzącą się z karkołomnym zadaniem wypadania z roli bazowanej d...

W zasadzie w zestawieniu z pierwszym sezonem, diametralnie niewiele się zmieniło - jest więcej, drożej i głośniej. I dorzucili dwie laureatki Oscara do obsady.

Oglądanie współcześnie 13 posterunku jest trochę jak obserwowanie kampanii wyborczej - niby się człowiek śmieje, ale jednak trochę wstyd i to wszystko jest strasznie głupie i odzwierciedla społeczny prymitywizm. I tak jak z polityką, o wiele lepiej się to obserwuje z Maćkiem Stasierskim u boku. 

Jeżeli w Barbie brakowało ci heglowskiej dialektyki i ustępów z polityczno-społecznych traktatów omawianych na pierwszym roku gender studies, to może zainteresuje cię serial Jestem panną dostępny na Amazon Prime, który dowodzi dwóch rzeczy: da się w rozrywkowy sposób w pięć minut wytłumaczyć, że to monopol państwa na przemoc i prymat maksymalizacji zysków wynikający z kapitalizmu powoduje wszystki...

Ten odcinek powstał przy współpracy z Canal+. Pierwszy sezon Belfra można zobaczyć tutaj: https://can.al/IG-Cośobejrzanego-Belfer Ale jak coś to podobał mi się jeszcze przed współpracą, mam na to dowody. A to, że wrzucam ten odcinek w dniu, kiedy prezydent ogłasza datę wyborów to także przypadek, zupełnie jak to, że serialowy Grzegorz Molenda wygląda całkowicie jak pewien prezes pewnej spółki pali...

Trochę klisza, ale znowu wygrała miłość, a przegrała ojkofobia.

Na jednym, dość niespodziewanym polu, film Christophera Nolana pokonuje dzieło Grety Gerwig - widząc ile rozpoznawalnych twarzy wciela się w rolę Kenów i Barbie, Brytyjczyk postanowił zadzwonić do wszystkich aktorów z którymi kiedykolwiek pracował, aby obsadzić ich w kilkunastosekundowych rolach znanych postaci historycznych.

Marcin Dorociński zaczynał u Machulskiego w "Kilerów 2-óch". W tym samym filmie postać grana przez Stefana Friedmana szczyci się "brawurową jazdą samochodem cinquecento". Marcin Dorociński pojawia się w nowym Mission Impossible. Pojawia się też brawurowa jazda samochodem Cinquencento. Nie ma przypadków, są tylko znaki.

Zasady znacie i znam je ja; specjalnie tutaj deklaruję jak najwięcej filmów, żebym miał później przymus wewnętrzny żeby je obejrzeć. Ale specjalnie wybierałem tylko te ciekawe.

Jest nawiązanie do Polski, jest bicie nazistów po kaskach, z niewyjaśnionych przyczyn jest też Antonio Banderas a jednak mimo to całość nie działa.

Mnie nie, dla kolegi pytam.

Mogło być swojskie Asteroidowo , co trochę brzmi jak nazwa dzielnicy w Simsach, ale Wesowi Andersonowi byłoby w to graj.

(00:00:00) - Zaczynamy bez spoilerów (00:53:25) - Tu się zaczynają spoilery (01:22:00) - A tu podsumowujemy bez spoilerów. O sukcesie Sukcesji można byłoby mówić sporo. Więc mówimy. Moglibyśmy z Mateuszem Łapotem więcej. Tak też zrobiliśmy, ale długość audycji zbliżona do długości ostatniego odcinka to całkiem ładna klamra.

„Biorę sobie takiego nacjonalistę w słoik, trzęsę, trzęsę i patrzę przez denko”. O etyce reżyserki kina dokumentalnego. O trosce o bohatera filmu dokumentalnego. O leśnych wyprawach z przedstawicielami ruchów narodowych. O trudnych debiutach, ideologiach i filozofii. To wszystko to tematy, które poruszyłem z Hanną Nobis, reżyserką filmu "Prawy chłopak", pokazywanego w ramach 20. edycji f...

To jest ta pora, to jest ten czas na dokumentalne szaleństwo. Szczypta zachwytu i łyk cierpienia podczas patrzenia na otaczający nas świat. Jak prezentuje się tegoroczny program festiwalu Millennium Docs Against Gravity, czemu tak dużo filmów o filmach i czy jednak więcej jest obrazów z ptakami w tytule?

Mam spinę z Netflixem, że serial Beef nazwał po polsku Awantura , zamiast Spina. Ale jeśli to jest szczyt moich skarg i zażaleń to znaczy, że ogółem musi być naprawdę nieźle.

Wszystkie źródła w internecie mi mówią, że w Polsce mieliśmy Ritę Odrazę, ale brzmi to tak niezręcznie, że chyba w głowie sobie to wyparłem oryginalną Ritą Repulsą.

Trudno nie stracić głowy na filmie Ariego Astera.

Dzisiejsza audycja jest sponsorowana przez frazy: "a zwłaszcza", "a konkretniej" oraz "średnio". Przynajmniej nie jest sponsorowana przez Nike.

Przy poprzednim filmie Zellera dodałem dopisek - "film roku." Tutaj mógłbym zrobić to samo, ale podobnie jak reżyser: nie lubię się powtarzać.

Żyrafy nie były wygenerowane komputerowo. To jest odpowiedź. Po co ja się tyle produkowałem szukając innych powodów, nie wiem.

W reklamie Sagi z lat wczesnych dwutysięcznych rodzina wybrała się na grzybobranie. Co prawda zbiory były nikłe, ale jak zauważył nestor rodu - ale herbatka dobra. Z Oscarami w tym roku jest podobnie, absolutnie nie warto było zostawać po nocach i oglądać nic, ale przynajmniej Wszystko wszędzie naraz i Brendan Fraser ze statuetkami.

Wypadałoby chociaż jakąś pararecenzję nagrać wszystkich filmów w kategorii Best Picture, więc nadrabiam zaległości wobec tych trzech filmów, które jeszcze tutaj nie gościły. A wraz z Mateuszem Łapotem posnuliśmy przez chwilę garść marzeń i spekulacji na temat tego czego się spodziewać po nadchodzącej wielkimi krokami oscarowej gali.