Ποιος είσαι τελικά;

Η Σμαράγδα Καρύδη αυτοπροσδιορίζεται ως «λίγο τρολ» που μεγάλωσε σε μια οικογένεια «τρελοκομείο». Με τους παππούδες Γιάννηδες και τις γιαγιάδες που την διεκδικούσαν, με γονείς ηθοποιούς, πέρασε μεγάλο μέρος της παιδικής της ηλικίας στα καμαρίνια θεάτρων, δίπλα στη Μάρθα Καραγιάννη και στην αγκαλιά της Τζένης Καρέζη. Έτσι, κουβαλά μέσα της τόσο τη φασαρία όσο και τη συγκίνηση μιας άλλης Ελλάδας. Απ...

Από την παιδική ηλικία έως την «επικίνδυνη» γοητεία του θεάτρου. Ο Χρήστος Λούλης μιλάει στον Νίκο Μωραΐτη, δηλώνοντας πως τελικά είναι «όλα» όσα έχει ζήσει και ερμηνεύσει.  Ο γνωστός ηθοποιός περιγράφει τον εαυτό του ως ένα σύνολο αντιφάσεων, όπου συνυπάρχουν η ανάγκη για εξερεύνηση, η περιέργεια και μια εσωτερική κινητικότητα που δεν του επιτρέπει να παγιωθεί σε μία μόνο εκδοχή του εαυτού του. Ι...

«Είμαι ο Πετράκης από τη Χάλκη». Έτσι απαντά ο Πέτρος Μάρκαρης όταν του ζητούν να συστηθεί. Στη συνέντευξή του στον Νίκο Μωραΐτη και στη σειρά Vidcast του Skai.gr «Ποιος είσαι τελικά;», ο σπουδαίος συγγραφέας επιστρέφει στις ρίζες του: στη Χάλκη των Πριγκιποννήσων, στα καθημερινά ταξίδια με το καράβι προς την Κωνσταντινούπολη και στη μοναξιά που τον οδήγησε για πρώτη φορά στα βιβλία. Εκεί, σε ένα...

Σε μια χειμαρρώδη εξομολόγηση στον Νίκο Μωραΐτη, και στη σειρά vidcast του skai.gr "Ποιος είσαι τελικά;" η Νένα Μεντή ξετυλίγει το νήμα μιας διαδρομής που δεν ήταν στρωμένη με ροδοπέταλα. Μιλά για τη ζωή, την τέχνη και την ανάγκη να μένεις αληθινός, ακόμη κι όταν όλα γύρω σου γκρεμίζονται. Από τα παιδικά χρόνια και τον καθοριστικό «φάρο» της ζωής της, τον πατέρα της και συνθέτη Σπήλιο Μεντή, μέχρι...

Πώς ένας άνθρωπος που μεγάλωσε στις οικονομικές συμπληγάδες της δικτατορίας κατάφερε να μη νιώσει ποτέ το τραύμα, αλλά μόνο την ελευθερία; Ο Χρήστος Χωμενίδης μιλά στο "Ποιος είσαι τελικά;" και ξετυλίγει μια βαθιά προσωπική αφήγηση -από την εμβληματική μορφή του παππού του, Βασίλη Νεφελούδη, και τη θεατρική γιαγιά Λώρα που του μάθαινε τον Καβάφη "σαν παιχνίδι", μέχρι τον "...

Ο Θανάσης Αλευράς στο «Ποιος είσαι τελικά;» ανοίγει το κουτί της προσωπικότητάς του: από το τραγούδι της γιαγιάς και τον Καζαντζάκη του πατέρα του, μέχρι τη Γλυκερία, τη Βίσση, το Θέατρο Τέχνης και την «υγρασία της Πίνδου» που κουβαλά μέσα του.

Ο Αιμίλιος Χειλάκης δεν απαντά υιοθετώντας μια απλή ταμπέλα· αντιθέτως, περιγράφει τον εαυτό του μέσα από μια διαδρομή εμπειριών, σχέσεων και αναγνωρίσεων.