Moja przygoda z .em

Różnice kulturowe to różnice w sposobie spojrzenia i interpretacji tych samych rzeczy, sytuacji, symboli, relacji, komunikatów itd.

Empatyzer jest narzędziem opartym na profesjonalnych testach do diagnozy osobowości, różnic kulturowych oraz innych cech.

Żniwo nieuprzejmości w miejscu pracy jest niewidoczne, bo emocje bardzo trudno ująć w tabele w arkuszu kalkulacyjnym – jedyny w pełni zrozumiały język biznesu.

Wstępnie wybraliśmy z naszym dostawcą oprogramowania dostarczanie kolejnych partii funkcjonalności Em w wersjach

Z nagromadzenia wszystkch złych doświadczeń w relacji, można zbudować solidny mur między ludźmi. I często tak właśnie się dzieje. Złe doświadczenia - które wzięły się tylko z braku przygotownia albo świadomości tego co można, a czego nie - tworza realną barierę.

My także! Naprawdę nie jesteśmy urodzonymi empatami. Chcemy się po prostu dobrze komunikować bez wysiłku.

Osobowość to zestaw cech, które odróżniają jedną osobę od drugiej.

Zdecydowanie nie jest to proste. Różnice kulturowe nie zmieniają się tylko dlatego, że ktoś urodził się po jednej lub drugiej stronie granicy danego kraju. Różnice kulturowe występują także w granicach krajów.

Wśród osób, które nie doświadczyły empatycznych zachowań w pracy – ze strony kolegów albo lidera – zaangażowanie deklarowało tylko 32%.

Branża technologiczna, z którą większość z nas jest związana, czerpie garściami z różnorodności osobowościowej i międzykulturowej w wielu różnych wymiarach.

"Nie można wszystkiego samemu robić. W zasadzie to nawet się nie powinno. Dlatego zdecydowaliśmy, że część tekstów będziemy chcieli napisać przy współpracy z osobami dużo od nas bardziej kompetentnymi. Long story short: po kilku ogłoszeniach, w trakcie rozmów z blisko 30 osobami trafiła się jedna, która wysłała próbny tekst - dziwny. Dobrze się czyta, zdania poprawne, każde zdanie niesie jakąś inf...

Niektórzy ludzie są serdeczni, szczerzy i prostolinijni. Dla innych to zwykła naiwność i narażanie się na problemy.

Pojęcia żal, współczucie i empatia są czasami używane zamiennie.

Tak – i bez tego narzędzia nie zrealizujemy żadnego celu biznesowego.

Nie ma sukcesu biznesowego bez bardzo dobrych specjalistów, a organizacja nie ma szans na utrzymanie takich specjalistów bez empatii. Jednocześnie liderzy, zaczynając od szefa kilkuosobowego zespołu, przez managerów niższego, średniego i wyższego szczebla, a kończąc na CEO, z trudem nabierają tego typu umiejętności.

Różnice kulturowe to obok różnic osobowościowych kolejna kompetencja Em.

Praktycznie od samego początku moich doświadczeń zawodowych jestem związany z technologią. Nic więc dziwnego, że próbując lepiej zrozumieć potencjał i sens realizacji Empatyzera, pierwsze kroki skierowałem właśnie do ludzi z branży IT.

Wam też zdarzało się otrzymywać maile z taką ilością szczegółów, że z hukiem odbijaliście się od ściany tekstu, by od razu boleśnie uderzyć w stos załączników? A może wręcz przeciwnie – ciśnienie podniósł e-mail, w którym widniało pół zdania? Różni ludzie, różne potrzeby.

W książce „Teoria zła” Simon Baron-Cohen głosi dobrze uzasadnioną tezę, że empatia jest jedynym źródłem uprzejmości, cierpliwości, wyrozumiałości, podczas gdy jej brak jest głównym źródłem szeroko rozumianego zła

Konflikty i nieporozumienia to stały element relacji międzyludzkich – tak samo w pracy, jak i w relacjach prywatnych.

Nie są to opinie bezpodstawne albo wymuszone polityczną poprawnością. Badania potwierdzają, że empatia bardzo mocno wpływa na poziom zaangażowania, zmniejsza odejścia z firm, uwalnia kreatywność i innowacyjność, poprawia samopoczucie, a co za tym idzie, także redukuje stres.

Nasza Em potrafi coraz więcej. Z każdą kolejną linijką kodu programistycznego rosną jej umiejętności wykorzystania wiedzy, której jej dostarczamy.

W okresie, gdy Empatyzer nie nazywał się jeszcze Empatyzerem i był jedynie ideą opisaną w kilku zdaniach, odbyłem kilkadziesiąt rozmów z różnymi osobami na temat samego pomysłu. Rozmowy nie były prowadzone w rygorze badań, bo te zostały uruchomione nieco później. Były to bardziej pogawędki, luźne konsultacje, zbieranie opinii i pomysłów. Byliśmy po prostu ciekawi reakcji i opinii otoczenia.

Z organizacyjnego punktu widzenia każde takie spotkanie to strata czasu i dowód na złą organizację.

Różni ludzie w różny sposób wyrażają swoje potrzeby, idee i opinie. Styl komunikacji przypomina trochę „protokół komunikacji”. Jeżeli wybierzesz niewłaściwy w stosunku do odbiorcy, to komunikat może nie zostać odkodowany albo zostanie odkodowany błędnie.