Kantelen

In deze laatste aflevering gaan we terug naar de baai op Mull, waar de oceaan steeds opnieuw op het land inwerkt, en de grens tussen het water en de kustlijn voortdurend opschuift. Ook hier geen vaste vormen. Dit woelige getijdenlandschap brengt een beeld als tegenhanger van dat van die ver van ons verwijderde aardbol, waar het in de Proloog mee begon. Dit is een beeld van voortdurende beweging, s...

Ook in aflevering #4 speelt het lichaam een hoofdrol. Isabel Cordeiro deed een langlopend onderzoek naar materiële relaties, naar hoe lichamen zich verhouden tot andere lichamen en hun omgeving. We gaan in gesprek over haar manier van kijken en onderzoek doen: over hoe en waarom ze het lichaam desoriënteert, waarom het zweeft, beweegt, aanraakt, en wordt aangeraakt. Ze neem ons mee naar het Textil...

In aflevering #3 staat kunstenaar en filmmaker Martine Stig centraal, die we volgen tijdens het maakproces van haar nieuwste film  HEAT  (2025).  HEAT  is de laatste film in een serie van drie, waarin het begrip Post-optic centraal staat: dat wat zichtbaar is voorbij het menselijke oog. Martine neemt ons mee naar de skatebaan op Zeeburgereiland in Amsterdam en het Speulderbos in Putten waar ze met...

Hoe bouw je een band op met je omgeving als je in een metropool als Rotterdam woont? in deze tweede aflevering van  Kantelen  volg ik kunstenaar en filmmaker Katarina Jazbec en gaan we maar meteen het diepe in, in het ultra geïndustrialiseerde- en geautomatiseerde landschap van de Rotterdamse haven, waar zij de film  You Can’t Automate Me  (2021) maakte. We luisteren naar fragmenten en ze vertelt...

Voor deze eerste aflevering reis ik af naar het Schotse eiland Mull, waar ik de Nederlandse kunstenaars Miek Zwamborn en Rutger Emmelkamp opzoek. Naast hun kunstpraktijken – het maken van boeken en films - verbouwen zij daar hun eigen voedsel, zijn ze nauw betrokken bij het eerste natuur-herstel-project in Schotland, en hebben ze Knockvologan Studio opgericht: een studie- en werkplek, direct aan d...

Het beeld van de aardbol zoals Bruno Latour het oproept in zijn lezing  Inside A Performative Lecture ( 2017) - een prachtige  blue planet  op grote afstand - is niet mis te verstaan: een wereld zo ver weg dat wijzelf er geen onderdeel van lijken uit te maken. Het verband dat hij legt tussen dat afstandelijke beeld en hoe wij met de planeet omgaan, blijft ijzersterk. Latour stelde dat - om ons te...