Az Dele Goftogoo | پادکست از دل گفت‌و‌گو

اگر از تو بپرسند انسان چیست، چه می‌گویی؟ موجودی باهوش که دنبالِ لذت می‌دود، یا چیزی بیشتر؟ نیمه‌ای پنهان در ما هست؛ همان بُعدی که عشق و اخلاق و معنا از آن می‌جوشد و ما را از یک حیوان صرفا حساب‌گر جدا می‌کند. اما چه می‌شود وقتی یک نظام، چه اقتصادی چه اجتماعی، این نیمه را نادیده می‌گیرد و انسان را فقط یک جسم گرسنه و دنبال لذت می‌بیند؟ آن‌وقت هرچه بسازد، لنگ می‌ماند. شاید بسیاری از بحران‌های امروز ما...

یک اشتهای سیری‌ناپذیر در ما هست؛ میلی به داشتنِ بیشتر، تجربه‌ بیشتر، خریدنِ بیشتر. به ما باورانده‌اند که خوشبختی همیشه یک قدم آن‌طرف‌تر است، در چیزی که هنوز نداریم. اما این ولع، صورت‌حسابی دارد که جهان بی‌صدا می‌پردازد: حیوان‌هایی که رو به انقراض می‌روند، کوهی از زباله، زمینی که خسته می‌شود، و فاصله‌ای که میان آن‌ها که زیاد دارند و آن‌ها که هیچ ندارند هر روز عمیق‌تر می‌شود. پرسشِ ناراحت‌کننده این...

نجنگیدن، یعنی صلح؛ اما آیا صلح به‌تنهایی کافی است؟ آدم‌ها می‌توانند کنارِ هم زندگی کنند، به هم کاری نداشته باشند، و باز هم غریبه و تنها بمانند. فاصله‌ای هست میانِ «با هم نجنگیدن» و «واقعاً با هم بودن». شاید چیزی که دنیا کم دارد فقط آرامش نیست، بلکه اتحاد است: اینکه آدم‌ها، با همه‌ی تفاوت‌هایشان، مثلِ سازهای یک ارکستر یا سلول‌های یک بدن، در خدمتِ یک کل باشند. و شاید ریشه‌ی بسیاری از جدایی‌ها همین ب...

یک دعوای کوچک بر سرِ پرسشی قدیمی: «کارِ خانه با کیست؟» اما همین دعوای ساده، کم‌کم به جای عجیبی می‌رسد؛ به یکی از کهنه‌ترین دردهای بشر: تعصب. تعصبِ زن و مرد، تعصبِ نژاد، تعصبِ دین، و این عادتِ پنهان که همیشه دوست داریم خودمان را یک پله بالاتر از دیگران بدانیم. اینجا حرف از این است که شاید بشود مثل کسی بود که عاشقِ گُل است، نه عاشقِ گُل‌های یک باغِ خاص؛ کسی که برای دیدنِ حقیقت، درِ ذهن‌اش را روی هیچ...