Açık Mektuplar

Şimdi yeni şeyler söylemek lazım...

Sevgili Altan, Bana yazdığın mektuplara yoğunluktan geri dönüş yapamadım, umarım beni anlayışla karşılarsın. Son mektubunda ' Bak gör her şey çok güzel olacak ,' demişsin… Artık hayalperestliğin de tavan yaptığı için cevap yazmadan geçemedim. Senin dünya ahiret sorularına “ bilmiyorum, bilmiyorum, bilemiyorum Altan ” diye cevap yazmak istesem de, üşenmeden tek tek cevap yazacağım, yalnız arada kal...

Karşı Kıyı Halfeti'de Anadolu'nun, Fırat'ın sesini dillendirdim. Toprağın çocuklarını anlattım. Kimi zaman ağıtlar kapladı ortalığı, kimi zaman türküler sardı kelimeleri. Gencecik yaşında Mehmet’in adı köyünde baba katiline çıkmıştır. Duyduğu vicdan azabı ve pişmanlıklarla Halfeti’de artık yaşayamayacağını bilir. Çocukluk aşkı Elif’le vedalaşarak İstanbul’a göçer. Ancak aradığı hayatının anlamını...

Doğduğumuz ev kaderimiz midir, yazgımıza egemen olabilir miyiz, hayatımızın anlamı ve amacı nedir? Kader, tesadüf, tevafuk gibi kafamızın içinde dönen derin soru ve kavramlara cevap arayan bir başlangıca dönüş yolculuğunun hikayesi bu. Sahi, gerçek dönüşümlerin, en derindeki fikirlerin bile değişime uğradığı nokta değil midir, başlangıç noktası? İnsanın kişisel menkıbe arayışına, kaderin ve yazgın...