RadioBidmeshk

پادکست 24 - قسمت سوم نقد و بررسی فیلم #پرزیدنت یا رئیس جمهور به کارگردانی محسن مخملباف پژوهش، نوشتار و گفتار: #مهدی_صادقی_بیدمشکی در این پادکست، سینما صرفاً یک تصویر متحرک نیست؛ ادامه‌ی ذهن، حافظه و اسطوره‌های انسان است. هر فیلم، تکه‌ای از روانِ جمعی و تجربه‌ی تمدن را در خود حمل می‌کند—گاه آگاهانه، گاه به اجبار. ما در سه گام، از سطح روایت تا عمق معنا حرکت می‌کنیم: 1 - مرور خطی و بازسازی تجربه‌ی تم...

پادکست 24 - قسمت دوم نقد و بررسی فیلم #مرگ_استالین به کارگردانی آرماندو یانوچی پژوهش، نوشتار و گفتار: #مهدی_صادقی_بیدمشکی در این پادکست، سینما صرفاً یک تصویر متحرک نیست؛ ادامه‌ی ذهن، حافظه و اسطوره‌های انسان است. هر فیلم، تکه‌ای از روانِ جمعی و تجربه‌ی تمدن را در خود حمل می‌کند—گاه آگاهانه، گاه به اجبار. ما در سه گام، از سطح روایت تا عمق معنا حرکت می‌کنیم: 1 - مرور خطی و بازسازی تجربه‌ی تماشاگر 2...

پادکست 24 - قسمت اول نقد و بررسی تله‌تئاتر «حرفه‌ای‌ها-یک کمدی غمگین» نوشته‌ی دوشان کواچویچ طراحی و کارگردانی: #بابک_محمدی با بازی #رضا_کیانیان #احمد_ساعتچیان  #مریم_سعادت و #محمود_احمد_شاهی  پژوهش، نوشتار و گفتار: #مهدی_صادقی_بیدمشکی  در این پادکست، سینما صرفاً یک تصویر متحرک نیست؛ ادامه‌ی ذهن، حافظه و اسطوره‌های انسان است. هر فیلم، تکه‌ای از روانِ جمعی و تجربه‌ی تمدن را در خود حمل...

داستان کوتاه شب آواز نوشته‌ی #آیزاک_آسیموف ترجمه‌ی #مهدی_مرعشی اجرا: #مهدی_صادقی_بیدمشکی

#شعرهاى_ناتمام شعرهای من تمامی ندارند مثل زغال هایی که از دل سیاه زمین می تراوند مثل گدازه هاکه ازدهانه ی آتشفشان می جوشند مثل پرستوهایی که دسته جمعی آسمان راسیاه می کنند شعرهای من تمامی ندارند مثل دانه های طلایی گندم در خرمنجا مثل خشت هایی که درکوره ها می پزند مثل دانه های شن درساحل که شب را با خاطره ی توفان سر می کنند مثل کفش های لنگه به لنگه که درخیابان برجا می مانند شعرهای من تمامی ندارند مثل...

دم به دم و منزل به منزل دوستت دارم بر ضد سنت‌های قاتل دوستت دارم تو مومن استی و نمازت بوسه‌هایت است تو فرق داری، اعتراضت بوسه‌هایت است از عشق، از امید، از فردا نمی‌ترسی می‌بوسمت در بین طالب‌ها نمی‌ترسی می‌بوسمت در گوشه‌ی مسجد نمی‌لرزی در بین عطر وحشی سنجد… نمی‌لرزی می‌بوسمت در تاکسی‌ها، در خیابان‌ها می‌بوسمت بر ضد تکفیر مسلمان‌ها در بین زخم و خون و تاول‌ها بگیر از لب در بین شلیک مسلسل‌ها بگیر از ل...

تا الان چهل و چند هزارهٔ هول‌آور است کسی نمی‌داند من در انفرادیِ این دیوارها چه می‌کنم، زنده‌ام، مرده‌ام، بریده‌ام، یا باز مثل همیشه همان آرامِ آهستهٔ دریا و خاموشِ بی‌دلیلِ بارانم. عجیب‌تر اینکه چرا هیچ فرقی میانِ جمعه با سه‌شنبهٔ پس‌فردا نیست؟! سه‌شنبه که پس‌فردا نیست! الان چهل‌ و چند هزارهٔ هول‌آور است در به روی خود بسته‌ام، خسته‌ام. دلم برای دست دادن با نزدیک‌ترین همسایه تنگ است، دلم برای دیدن...