Ma Baker

Ήρθε επιτέλους η ώρα να μιλήσουμε σχετικά με το ταλέντο. Ποια είναι η δικιά μου θέση γύρω από αυτό; Υπάρχει όντως ή το χρησιμοποιούμε για αιτιολογήσουμε πράγματα που μας φαίνονται απίστευτα;

Μουντιάλ 1998. Αργεντινή εναντίον Τζαμάικα. Η πρώτη μου ανάμνηση από μουντιάλ. Ένα ματς που με έκανε να ξεκινήσω να υποστηρίζω Αργεντινή. Και αυτό έγινε λόγω του ξανθού θρύλου, του Γκαμπριέλ Μπατιστούτα. Ώρα για μια (προσωπική) αργεντίνικη βόλτα, από τον Μπατιστούτα μέχρι και τον καλύτερο παίκτη όλων των εποχών, τον Λιονέλ Μέσι.

Με αφορμή το επετειακό live των Ημισκουμπριόνε, ήρθε η ώρα για ένα ταξίδι ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, με γέφυρα τα θρυλικά Ημισκούμπρια. Την μπάντα που χρησιμοποιώντας ως εργαλείο (και) το χιούμορ καθρέφτιζε την ελληνική πραγματικότητα

Δικαίωση, λύτρωση, εξιλέωση. Χωρίς μυθοποιήσεις και εξωραϊσμούς. Ένα υπέροχο ταξίδι, με τις τρικυμίες του. Και τελικά την Ιθάκη. Για τον Μπαρτζώκα.

ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ! Ήρθε η ώρα για αποκαλυπτικές ερωτήσεις από τον κόσμο, και απαντήσεις από τον Ιωάννη (δηλαδή εμένα). Q&A part 2 σχετικά με το comedy special H Aποκάλυψη του Ιωάννη.

Ήρθε η ώρα για μία βόλτα στο ιστορικό Μanchester, εκεί όπου έζησα μια βδομάδα στα τέλη του 25 (και όχι του 26 όπως αναφέρω καταλάθος 2 φορές στο παρόν επεισόδιο). Εκεί όπου η βλακεία μου δεν μπόρεσε να τιθασευτεί. Εκεί από όπου αποφάσισα μια μέρα να πάρω το τραίνο για να πάω στην πατρίδα των Beattles, το Λίβερπουλ, με σκοπό να δω ένα ιστορικό μέρος. Καλωσήρθες σε αυτο ταξίδι, και καλή χρονιά.

Ήρθε η ώρα για αποκαλυπτικές ερωτήσεις από τον κόσμο, και απαντήσεις από τον Ιωάννη (δηλαδή εμένα). Q&A part 1 σχετικά με το comedy special H Aποκάλυψη του Ιωάννη.

Έχεις κάνει ποτέ πράγματα για τα όποια ήθελες να ανοίξει η γη να σε καταπιεί αλλά ταυτόχρονα αισθανόσουν υπέροχα; Επειδή ταυτόχρονα γέλαγες με την ανοησία που μόλις έκανες; Κυρίως επειδή σε αυτές τις καταστάσεις βρισκόντουσαν και άλλοι άνθρωποι οι οποίοι αισθανόντουσαν ετεροντροπή. Καλωσήρθες στο γιαούρτι της ντροπής.

Mία από τις πιο κλασικές ερωτήσεις περί διαχωρισμού καλλιτέχνη/ανθρώπου από το έργο του, ήρθε η ώρα να ma bakerοαπαντηθεί.

Για έναν από τους πιο σημαντικούς ανθρώπους στην ζωή μου, για τον φίλο μου, για τον Λάνθιμο μου. Για τον Ντομ

Ο Ρόρυ Σκόβελ είναι ο πιο αγαπημένος μου stand up κωμικός στον κόσμο. Πόσο αγαπημένος θα μου πείτε. Τόσο πολύ που πήγα στο Βερολίνο για να τον δω. Αλλά υπήρξε και μία μικρή συνέχεια. Καλωσήρθατε σε μία βόλτα με τον Ρόρυ Σκόβελ.

Πριν από ένα μήνα πήγα σε μία από τις πιο όμορφες πόλεις της Ευρώπης, και ήρθε η ώρα να σε πάρω μαζί μου σε αυτή την βόλτα. Εννοώ να σε πάρω μαζί μου μεταφορικά, όχι κυριολεκτικά. Μέσω πόντκαστ δηλαδή. Καλή τύχη όπως καταλαβαίνεις.

Η μέρα που ο ελληνικός στρατός με κάλεσε για επανεξέταση της απαλλαγής μου. Λογικά σύντομα θα ανακοινωθεί και live του Ozzy στην Μαλακάσα. Πάμε όμως πρώτα σε πιο παιδικά χρόνια... (φαντάσου μουσική που και καλά σε ταξιδεύει στο παρελθόν)

Είμαστε φουλ υπέρ της ελευθερίας λόγου, αρκεί φυσικά να μην δημιουργείς προβλήματα στα κέρδη μας. Τότε ίσως υποκύψουμε σε ρητορική μίσους. Πως η Ελλάδα χρησιμοποιείται ως βιτρίνα για ακροδεξιά ρητορική; Και τελικά σε ποια Ελλάδα αναφερόμαστε;

Όχι, το επεισόδιο αυτό δεν είναι ούτε για τον Όζζυ, ούτε για τους Sabbath (για τους οποίους έχουμε ήδη μιλήσει). Καθυστέρησε ένα χρόνο, αλλά επιτέλους έβγαλα το επεισόδιο μιας επιστροφής. ΤΗΣ επιστροφής για την ακρίβεια. Καλό καλοκαίρι, και προσοχή.

Mπαίνει ο Μορφέας (του Matrix, όχι της ελληνορωμαϊκής μυθολογίας) σπίτι σου και σου προσφέρει ένα μπλε και ένα κόκκινο χάπι. Με το μπλε χάπι συνεχίζεις να ζεις σε μια βολική ψευδαίσθηση, χωρίς να ξέρεις την αλήθεια. Με το κόκκινο χάπι μαθαίνεις την αλήθεια, όσο σκληρή κι είναι. Και δεν υπάρχει επιστροφή. Ποιο χάπι διαλέγεις; "There's peace in not knowing" Ισχύει;

Σάββατο 5 Ιουλίου 2025 έπεσε οριστικά στο Μπέρμινχαμ η αυλαία της μπάντας που θεωρούνται οι Pioneers του Χέβι Μέταλ. Της ίσως πιο θρυλικής μέταλ μπάντας έβερ. Και ήρθε η ώρα για τον δικό μας φόρο τιμής στους σκοτεινούς μας πρίγκιπες. Το επεισόδιο περιλαμβάνει, πέρα από τι σημαίνουν οι Σάμπαθ για εμένα, και ανταπόκριση από το Βίλα Παρκ στο Μπέρμιγχαμ. Praise Sabbath for all eternity.

Ένα κοκτέιλ, μια διακοπή ρεύματος, και μια απόφαση την οποία μακάρι να μην έπαιρνα ποτέ. Ή μήπως καλά έκανα; Tα θυμάσαι τα μούσια του Γιάννη; Ξέχνα τα. Ήρθε η ώρα μετά από 13 χρόνια να τα αποχωριστώ.

Η παρέα σου είναι εδώ, ετοιμάσου για (όχι και τόσο) χαλαρό επεισόδιο

Λυπάμαι για τους ανθρώπους που διακωμωδούν πραγματικά σοβαρές καταστάσεις. Τέλος. (Και πάλι κράτησα περισσότερο από τον Φουρνιέ)

Οι επιλογές που κάνουμε μας καθορίζουν, και στο τέλος της ημέρας είμαστε οι επιλογές μας. Οι φίλοι μας, οι σχέσεις μας, οι δουλειές μας, είναι επιλογές μας. Το αν θα είμαστε χαρούμενοι ή όχι, τελικά κι αυτό είναι επιλογή μας. Καλωσήρθες σε ένα ακόμα φιλοσοφικό επεισόδιο, Ολυμπιακέ δεν χαίρομαι που αποκλείστηκες αλλά σίγουρα χαίρομαι επειδή επέλεξα να είμαι χαρούμενος (σίγουρα όχι με τον αποκλεισμό...

Είμαστε οι άνθρωποι μας, και έχω την χαρά να έχω στην ζωή μου 2 αδελφικούς ανθρώπους, από το σχολείο μέχρι και σήμερα. Αυτό το επεισόδιο είναι αφιερωμένο εξαιρετικά σε αυτούς τους 2. Ένα επεισόδιο με εμένα, τον Βασίλη και τον Σταύρο. Τρεις άνθρωποι που έχουμε κοιμηθεί παρέα σε ένα κρεβάτι. Πάμε τώρα να ακούσουμε πως εγώ με τον Βασίλη τον παίζαμε παρέα στο κρεβάτι την ώρα που ο Σταύρος κοιμόταν.

Ήρθε η ώρα να σας πω κι εγώ μια ιστορία για έναν Μπάμπη Φλου και το τι ζήσαμε μέσα σε ένα βράδυ το οποίο θα θυμόμαστε για πάντα (εγώ σίγουρα, ο Μπάμπης αμβιβάλω).

Γκρίνια, τοξικότητα, μηδενισμός, κανιβαλισμός, ανθρωποφαγία, μυθοποίηση, απομυθοποίηση, ΛΕΞ, Light και οργή στα social media. Καλωσήρθαμε στην άγρια δύση των social!

Με αφορμή τα playoff της Ευρωλίγκας και την συμμετοχή Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού, ήρθε η ώρα για μπασκετικές αλήθειες (και όχι απαραίτητα για μπασκετικές πραγματικότητες...)