Mektup Fanzin

"G ö z y a ş l a r ı n   D ü ş ’ t ü Beni iki defa aradın, kırılmıştı sesin. Sabahın serin karanlığı üzerimizde, bekliyoruz gün gülümsesin. Yeni bir gün sonsuzluğumuz, ama üzgün gözlerimiz, geceden kalma sözlerimiz. Ben, ağır çok ağır bir yükü sırtlamanın yorgunu, sen, görülemediğin yerlerinden kırılmış, kalbin ağrıyor. Çaresizim, birkaç ceviz kırdım yiyesin, vitamin bıraktım canları öpesin…...

"Günaydın, her şey ve herkes uyanmış olmalı, ama gökyüzü gri, kuşlar suskun. Bugün Pazar, yolların ve yılların saatler sonrası. Kurumuş nehirlerin, sarp yamaçların önünden geçiyoruz, gidiyoruz, bazen dönmektir gitmek, bir zamanlar müzesine. Gözlerinde dalgın bir bilet, sen varsın, eski sen’ler ve yitip gitmiş parçaların. Eski bir fotoğrafın kırışıklığında yüzlerin yol yol olmuş toprak. Su dök...

"Günaydın sevgilim, İncecik bir kuş sesiyle fısıldıyor güneş, vakit sabah serinliği. Yavru kediler gözlerini yeni açmış, yeni güne gülümsüyorlar. Dün gece, karanlık gecemden düş’tü yıldızlar baharın son rengine, birer birer. Bugün, hazır güneşe ben de gülümsüyorken toplayacağım bir bir yeryüzünden. Benimle yürümeye var mısın?" Dinlediğiniz mektup kimsesiz, unutulmuş, eski fotoğraflar hayal edilere...

"Hatırlıyor musun, çocukken çektiğin ilk fotoğrafları anlatmıştın katıla katıla gülerek. Yanlışlıkla üst üste pozlanmış fotoğraflarda annenin başından bir ördek başı çıkmış, sen de günlerce annenin vak vaklaması için peşinden suna taklidi yapmışsın. Şimdi merak ediyorum da, biz ikimiz, fotoğraflarımızda nasıl görünüyoruz acaba yan yana? İlk günkü fotoğraflarımız ile şimdikiler aynı gülümsemel...

Bir aşk hikâyesi var, deniz kızına aşık olan adam. Ağ atılıyor, elleri çıkıyor kızın karanlıklardan pul pul. Karaya çekse ölecek, kendini bırakıyor suya adam. Sen hiç aşık oldun mu? Ol'umun ve Öl'ümün buna bağlı. https://www.instagram.com/mektup.fanzin

Bu mektubu, iç döküşlerimi bir bir dinleyen, kaybolduğum patikalarda çarkıfelek çiçeğinin gülümsemesinde her şeye bir an’da sarılma şevkiyle bekleyen, bekledikçe gören, hayallere dalan ve yaprakların hışırtısıyla beni davet etmeyi unutmayan sana ithaf ediyorum. https://www.instagram.com/mektup.fanzin/

"Gri duvarlara gülümseyen çiçekleri sulayalım biz yine de, inadına! Dingin denizlerde sonsuzluğa adımlayacağımız o saat öncesi gün batımının büyülü hüznünde dilimizde çocuksu ıslıklar martıları mı taklit ediyoruz dersin, alemsin! En çok da bu yanını seviyorum desem, gülersin. Dinle, daha neler anlatacağım sana. Önce gözlerini kapa, kapatalım hatta. Bir oyun olsun bu, yönümüzü bulalım birbirim...

"İçine çek ve bir anlığına kaçalım hafızasını kaybetmiş bu kent labirentinden, özgür patikalara, eşitliğe, griden öte her rengin doğasına varalım çocukluğumuzun izinde. Hatırla! Güneşe sarılmıştık el ele, ve bir vapur olmuştu özlem. Kentin ışıklarına göz kırpıp bir şeyleri tamir etmiştik tarihten: yönümüzü gösteren aşıkların kulesini, kavuştuğumuz tren istasyonunu…" 🌿 Merhaba, Mektup Fa...

"Sevgilim, bir düş gördüm yağmurlarca: Sislerde kaybolmuştuk bir bankın nazarında. Anılarımız, yaşanmışlıklar birer cümle, zarflara girmeye hazır." 🌿 Merhaba, Mektup Fanzin, unutulmuş, kayıp, kimsesiz eski ve sessiz fotoğrafları bu fotoğraflar hayal edilerek yazılmış öykülerle buluştururken unuttuğunuz bir anıyı, eski yaşanmışlıkları, sevgi ve özlemle anıyor, hafızanın labirentlerinde kimi zaman...

"Dinle beni Çiçek, hem de iyi dinle! Duydum ki hısım, dost, akraba, neredeyse herkesi hangi köşe başında görsen dert yanıyor, nihayete eremeyen izdivacımızın müsebbibi olarak beni gösteriyormuşsun. Yok ben sana hayatı zehir etmişim, olmadık zamanlarda hır gür çıkarıp seni biçare ve dermansız bırakmışım…daha neler! Tabii kimseler benim sesimi duyamaz buradan, çok uzaklardayım. Sen böyle çirkin lakı...

Karaltılar sokaklar boyu gizem akıntılı kadim sulara varıyor. Vapurdayız, köpüklerin seyrinde. Herkes kendi ezgisinde bir dalgaya tutunmuş. Gece, serhoş serinliğinde. Bir his sarıyor beni, bu içine yol aldığımız görüntüler, bir anda, bir martının çığlığında yok olup gidecekmiş gibi.  Nereye mi? ... Merhaba, @mektup.fanzin unutulmuş, kayıp, kimsesiz eski ve sessiz fotoğrafları bu fotoğraflar h...

Yağmur çiseliyor bir kumrunun sesine, bekleyişlere. Aklımda adın harf harf kuşların kanatların. Çocukların neşesini alıp çıkıyorum bahçene, gözlerim dal dal dalgın. Islak betonlarda kirazlar, yapraklar... Halimiz dört duvar düşe akıyor. ... Merhaba, @mektup.fanzin unutulmuş, kayıp, kimsesiz eski ve sessiz fotoğrafları bu fotoğraflar hayal edilerek yazılmış öykülerle buluştururken unuttuğunuz bir a...

Sokakların bilgeliğini,  rengârenk bilyeleri,  akşam üstü gizemli saklambaçları,  eve gider ayak elim sendeleri,  neşeli bağırışlarla güle oynadığımız yakar topları terk edip kara önlükler içerisinde duvarların griliğindeyiz artık.  Dersimiz, Hayat Bilgisi . 3. sınıftayım. ... Merhaba, @mektup.fanzin unutulmuş, kayıp, kimsesiz eski ve sessiz fotoğrafları bu fotoğraflar hay...

Renklerimizden sıyrılıp gerçekliğin grisinde, soğuk adalet koridorlarında birazdan son kez göreceğiz birbirimizi. Bu mektubu da, bir umut, sana verebilirim. Bu günden sonra adresin, göremediğin gözyaşlarımla silinmiş birlikteliğimizin, el ele çıktığımız apartmanın yıkım hatırası. Kent gibi biz de dönüştük, yıkıldık ✉️ ... Merhaba, @mektup.fanzin unutulmuş, kayıp, kimsesiz eski ve sessiz fotoğrafla...

Sevdiceğim,  kaybolduk biz, çocukluğumuzda. Ellerimizden tutup da bize havada taklalar attıran neşeyi düşürdük belki de. Bırakıverdiler bizi ya da, zaman kaosa evrildi. Kimimiz kelebek oldu, fani dünyanın sonsuz çiçeklerine kondu. Sen uçtun, yükseldin, kariyerinin zirvesinde ne kadar çok şeyin solduğunu gördün. Atlasam, çocukluğuma düşerim, dedin. https://www.instagram.com/mektup.fanzin/

Seni ben öldürmeliydim!  Gelgelelim, yaşamın mavisinde, kuşların sabah neşesinde hep bir umut, belki de o gün bugündür deyip, oğlum deyip sarılmanı, bir çift babacan söz etmeni bekledim. Sabır acıdır, meyvesi tatlı! Ne var ki çürüdü o meyve; ben şimdi senin yaşında, annemle beni yok saydığın günlerin, yılların azabında kırılıp dökülen yerlerimi hala tamir etmekle meşgulüm. Babalık hali bir mi...

Kızçem, burada, gri duvarlar arasında gözlerimi kapatıp ellerini tutuyorum, narin. Üşümüşler. Mesafelerin hakikatini yüzüme çarparcasına soğuk, annenle ihtilafımızın şiddetince çekingen, biliyorum. Defne, kızım, bizi birleştirecek yollarda kapanlar var, işimiz hayli zor. Baban olarak yazıyorum sana, bana ve yürüyeceğin yollara güven. Hayat bir sonraki sokakları sürprizlerle, uykusuz sabahlarla, ge...

Ben bir seks işçisiyim, o bile değil, köleyim. Dışarı çıkamam, kimseleri arayamam. Kimim var ki! Seni dinlemenin büyüsüyle anlatamadım, hatırladıkça anlatmaktan da korkuyorum. Ama bil istedim, sattılar beni. Köyümden at sırtında, telli duvaklı gelinliğimle bir pezevengin yatağından meğer bu kerhaneye gidermiş makus talihim. ... ✨ Merhaba, Mektup Fanzin kimsesiz, unutulmuş, eski fotoğraflara hayal...

Kadınım, ellerinin ötesi soğuk, uyanmamışız gibi karanlık. İnce bir kar örtüsü düşmüş geceden. Kapı önünde can dostum Jojo, ıslak ve üşümüş. Beraber düşüyoruz yola, ekmeğe…  En çok da ellerimiz üşüyor, işçi otobüsünün buğulu camlarını silerken. Gün doğacak elbet, inan bana, birleşeceğiz yeni renklerde. Gelmedin, gelemedin, göremedin henüz buraları. Nasıl olduğumu sormuşsun günlerce göğsümde t...

Güzel Ceren’im, Camları yarı açık bir araba bulunmuş vadide, kan kırmızısı. Şoför, dün geceki fırtınada direksiyon hakimiyetini kaybedip ıssız yamaca sürüklenmiş olmalı. Karanlık arabanın kaportası göçüklerle, ön cam ise örümcek ağına benzer geniş çatlaklarla dolu. Yamaçtan gelen parıltıyla enkazı tesadüfen gören çobanı ürperten şey pencereden kolu uzanmış kadının altın bileziklerle dolu bileğini...

Nasıl da eğlenmiştik o Pazar, Yakacık ormanında. Genç çam ağaçları arasında çekildiğimiz o son resme uzun uzun bakıyorum her gün; şimdi, daktilo edilmiş kağıtlarla dolu masamda gözlerin gülümsüyor, hep aynı gündeymişçesine. Dimağım yanıltmıyorsa bu fotoğraftan herkese tab ettirmiştik, seninki duruyor mu, karanlık bir çekmeyece kapatmadın değil mi bizi?

Canım annem, güzeller güzeli İstanbul’dan merhaba, Bir görsen şimdi beni, o çelimsiz oğlun nasıl da gürbüz ve mutlu. Yüzümdeki gülümsemeyi gönderiyorum sana. Güzelim saçlarını taradığın o puslu aynaya koy beni. Hatırla, biricik oğlunu, Fırat’ı. Babam göçtü gitti, ahh babam, canım babam, “ama bak aslan gibi evlat bıraktı bana,” de olur mu annem. https://www.instagram.com/mektup.fanzin/

Daha on beş yaşındayım ben, görücü gelecek yaşmış demek ki. Evlendirmek istiyor beni babam, benden büyük bir adamla. Ailesi zenginmiş, Galata’nın eski tüccarlarındanmış, diyorlar ki ta Bağdat seferinde başlamışlar ticarete. Halılar, baharatlar, kumaşlar taşımışlar diyar diyar. Şimdi de beni mi? Alıp götürecekler, bir konağa, bir cumbaya koyacaklar. Kim ki bu Ferit Bey? Yaşı otuzmuş. Yakışıklıymış....

Ne kadar yalnız uyanmıştım o gün. Saat öğleye geliyordu, yastıkları sağa sola fırlatmış, üzerime örttüğüm ince pikeyi bacaklarımın arasına almış, serin bir odada, yatak odamda, bu yaşımda ne kadar yalnız olduğuma üzülerek ağırlaşmış bedenimi sıyırabilmiştim uykulardan. https://www.instagram.com/mektup.fanzin/

“Nasıl bilirdiniz mevtayı?” İmamın sesi burnundan yuvarlanıyordu, sarıp sarmaladıkları kefenden duyabiliyordum. Uzak, artık bana ait olmayan bir diyardan kalabalık bir ses “iyi bilirdik” dedi. “Hakkınızı helal ediyor musunuz?” Hep bir ağızdan, “helal olsun!” Instagram