Inges dIngekast

Ode aan Wim T Jeugdhelden zouden eigenlijk moeten blijven leven; minstens zo lang als jijzelf. Vergeet hem niet, Wim T. Schippers. Hij was bijzonder.

De saaie fee Een sprookje in coronatijd. Geschreven in april 2020.

A I Expres los geschreven, zodat de spraakgebruikers ook direct weten waar ik het over heb. A I is een actueel, maar behoorlijk vervelend onderwerp. Waarom hierover dan toch een column?    

Uit Grave “Alle blinden kennen elkaar”, zo is vaak de verwachting. Dat is natuurlijk onzin, maar herkennen doen we elkaar wel.

Zingen Zingen is zo ongeveer het mooiste wat er is. Dit verhaal schreef ik in 2015, toen mijn school een lustrumboek maakte met bijdragen van medewerkers die vertelden over wat zij zoal buiten de muren van het gebouw deden.

Groeten Anderen groeten is best ingewikkeld. Wanneer moet het en wanneer liever niet? Ik heb er mijn hele leven al moeite mee.  

Het verhaal ‘Bloemen’ schreef ik inn oktober 2020. Het is gebaseerd op een gebeurtenis die een vriendin van mij begin jaren negentig overkwam

Muziek met adem Deze week waren we bij het Schiermonnikoog festival. Welke muziek raakt me eigenlijk het meest? En waarom zou dat zijn?  

EMOTICONS Emoticons zijn natuurlijk simplistische vervangers van volwassen communicatie. Maar toch ben ik ze gaan gebruiken. En nog leuk gaan vinden ook.  

Het verlies van de roker Deze column schreef ik in oktober 2018. Het was de eerste van de honderd columns die ik in de periode oktober 2018 – januari 2024 schreef en die werden uitgezonden in het programma Zomertijd van Radio509.

Zoet op brood Zoet op brood is Een instituutsvertelling die ik schreef in april 2023. Een verhaal over een plotseling paniekmoment in het leven van een kind, dat onopgemerkt bleef.

Bizar Bizar is het enige woord dat past bij de gekte van deze tijd. Wat kunnen we er aan doen? Heel weinig, behalve niet meegaan in de waanzin. En ons vooral blijven verbazen.

Vaarwel VPRO Ze komen niet meer terug: Ronflonflon, Borát, De Radiovereniging, Een uur Ischa, De Avonden, Het Gebouw. Waarom zou ik nog langer lid blijven van de VPRO?aa

Saai Dit is beslist de allersaaiste tijd van het jaar. Maar laat het nog even zo blijven. Het nieuws is in de rest van het jaar bar en boos genoeg.  

De Rotonde Dit weekend precies vijftien jaar geleden werd ik op een rotonde aangereden door iemand in een busje. Dat leverde wat verwondingen op waar ik nog maanden last van zou hebben. Over dit ongeluk schreef ik begin 2019 een kort verhaal dat ik instuurde voor een verhalenwedstrijd van de VPRO. Nooit meer iets van gehoord, natuurlijk.

Ongewenst gedrag Is dit nou echt een probleem of meer een modeverschijnsel? En hoeveel ongewenst gedrag ervaar ik zelf eigenlijk?  

Kinderziel Sinterklaasliedjes van vroeger waren vaak onbegrijpelijk, maar tijdloos mooi. De kinderziel kan best wat hebben en hoeft niet alles te begrijpen

Juffrouw Maria Juffrouw Maria was een groepsleidster die op jonge leeftijd aan kanker overleed. Ze was mijn eerste kennismaking met de dood. Ik was negen jaar en de dood stond nog op grote afstand. Dit korte verhaal schreef ik in december 2020.

Keuzestress is een luxeprobleem. Zelf heb ik er niet zo’n last van omdat ik een verkeerde keus snel vergeet. Volgende week wordt ons gevraagd een keuze te maken die echt heel gemakkelijk is. Kies dan voor iets goeds. Je zult er geen spijt van hebben.

Trouweloos Deze podcast gaat over honden en hoe leuk ze zijn. Trouw zijn ze misschien ook wel. Maar dat geldt niet voor ons mensen.

De wereld van de dingen Soms ontmoet je op straat toevallig iemand die dezelfde taal spreekt als jij; iemand die zomaar begrijpt waar je het over hebt. Dat maakt een dag goed. Dit korte verhaal schreef ik in december 2022.  

Lees Kees! Een boekentip deze keer. Het is een oud boek, maar de moeite waard, gelaagd en voor alle leeftijden en elke gender.    

Mijn Rivier Toen ik klein was fietsten mijn vader en ik op zomeravonden vaak naar de IJssel. Eerst zat ik in een kinderstoeltje aan het stuur, later achterop of fietste ik zelf. We zeiden niet veel. We keken en luisterden naar de rivier, tot het donker werd.

Dinsdag in augustus Een verhaal over een zomermiddag in het centrum van Utrecht, dat ik schreef in juni 2020. We zaten toen gedwongen thuis. Ik miste de stad, onze school en de studenten. De opdracht was iets te schrijven over een hittegolf. Dat was niet moielijk. Ik beschreef een werkdag midden in de zomer. Zo’n saaie dag die er dat jaar niet zou komen.

Lunchafspraak Iets eten of lunchen? Een dialoog tussen moeder en dochter.