Baba Kız Psikosohbet

Konuşmak günlük hayatın en basit eylemlerinden biri gibi görünür. Ama gerçekten anlaşmak, bazen sandığımızdan çok daha zor olabilir. Bu bölümde basit iletişimin aslında ne kadar katmanlı olduğunu konuşuyoruz: Dinlemek ile cevap beklemek arasındaki farkı, “bir şey yok” cümlesinin ardındaki duyguları, yanlış anlaşılmaları, ben dili–sen dili ayrımını ve ilişkilerde küçük cümlelerin nasıl büyük etkile...

Bazen karnımız değil, içimiz aç olur. Peki duygusal yeme tam olarak nedir? Gerçek açlıkla nasıl karıştırılır? Bu bölümde, yeme davranışının sadece biyolojik değil, aynı zamanda duygusal ve psikolojik bir regülasyon aracı olabileceğini konuşuyoruz. Stres, yalnızlık, sıkıntı… Bunlar gerçekten bizi yemeğe mi götürüyor, yoksa yemek bir baş etme yolu mu? Kendimizi suçlamadan, anlamaya çalıştığımız bir...

Hiç fark ettiniz mi… Hayatınıza giren insanlar değişiyor ama yaşadığınız duygular, çatışmalar ve sonlar hep birbirine benziyor? Sanki farklı kişilerle aynı hikâyeyi yeniden yazıyor gibiyiz. Psikanalizde bu durum “tekrar zorlantısı” olarak adlandırılıyor. Yani insanın, bilinçdışı bir şekilde geçmişte yarım kalan deneyimleri yeniden kurma eğilimi… Bu bölümde: – Neden bizi inciten dinamiklere tekrar...

Bazı konuşmalar vardır… Gayet sakin başlar ama bir noktada kendimizi bir anda bağırırken ya da aslında söylemek istemediğimiz şeyleri söylerken buluruz. Sonra da içimizden şu soru geçer: “Ben bunu neden söyledim?” Bu bölümde iletişimin neden bazen bu kadar hızlı tıkandığını konuşuyoruz. Karşımızdaki insanın bizi nasıl bu kadar kolay çileden çıkarabildiğini, basit bir diyalogun nasıl kavgaya dönüşe...

Evlilik… İnsanlık tarihinin en eski kurumlarından biri. Ama hâlâ pek çok insanın kafasında aynı soru var: Bir insan evlenmeye hazır olduğunu gerçekten nasıl anlar? Bu bölümde evlilik kararını, iki insanın hayatlarını birleştirme fikrini ve evliliğin romantik hayaller ile gerçek hayat arasındaki yerini konuşuyoruz. Aşk evlilik için yeterli mi? Doğru kişi diye biri gerçekten var mı? Uzun bir hayatı...

Bu bölümde boşanma sürecinde çocuklarla nasıl konuşabileceğimizi ele aldık. Yaş gruplarına göre çocukların boşanmayı nasıl anlamlandırdığını, hangi duyguların ortaya çıkabileceğini ve ebeveynlerin hangi cümlelerle güvenli bir alan oluşturabileceğini konuştuk. Boşanma bir son mudur? Yoksa aile yapısının yeniden düzenlenmesi midir? Suçluluk, öfke, kaygı, umut… Tüm bu duyguların çocukların iç dünyası...

Boşanma serimizin bu bölümünde, boşanmanın ardından yaşanan kimlik kaybını , toplumun açık ya da örtük sosyal baskılarını ve çoğu zaman hiç sorgulanmadan girilen evliliğin aslında bir ehliyet gerektirip gerektirmediğini konuşuyoruz. “Boşandıktan sonra ben kimim?”, “Toplum boşanmış bireyi nereye koyuyor?” ve “Herkes evlenmeye gerçekten hazır mı?” gibi sorulara psikolojik bir yerden bakıyoruz. Yargı...

Boşanma bir ilişkinin sonu olabilir…Peki sevme kapasitemizin de sonu mu? Bu bölümde boşanma sonrası yeniden ilişkiye başlamanın zorluklarını konuşuyoruz:Güven tekrar inşa edilir mi? Eski evliliğin gölgesi yeni bir aşka düşer mi? Tekrar sevmek cesaret midir, yoksa iyileşmenin bir işareti mi? Eğer sen de “Yeniden aşık olabilir miyim?” diye soruyorsan, bu bölüm tam sana göre.

Evliliğe başlarken çoğumuz sevgiye, birlikte yaşlanmaya ve “bir yastıkta kocamaya” inanırız. Ama bazen hayat planladığımız gibi ilerlemez. Bu bölümde, boşanmaya karar verme sürecinin psikolojisini; gitmekle kalmak arasındaki içsel çatışmaları konuşuyoruz. Boşanma serimizin ilk bölümüne hoş geldiniz.

Yalnızlık bazen kimsenin yazmaması, bazen de herkesin yazması. Bu bölümde yalnızlığı hemen çözülmesi gereken bir sorun gibi görmekten vazgeçiyoruz. Kalabalıklar içinde yalnız hissetmeyi, yalnızken kendi iç sesimizle baş başa kalmayı ve “iyiyim ya” demenin alt metnini konuşuyoruz. Yalnızlık modu açık. Rahatsız etmeyin, iç dünyadayız.

Bu bölümde beden algısının bedenden çok zihinde başladığını konuşuyoruz. Başkalarının yorumlarının nasıl içselleştiğini, bu iç sesin bedenimizle kurduğumuz ilişkiyi nasıl şekillendirdiğini ve bedene daha sağlıklı, daha şefkatli bir bakışın mümkün olup olmadığını tartışıyoruz.

Hepimiz hayatımızdaki birçok şeyi artık yapay zekaya soruyoruz. Evde bozulan bir şey, başımıza gelen bir olay ya da işle ilgili bir planlama. Her şeyi bizim için yapay zekanın yaptığı, işlerimizi kolaylaştırdığı bir dönemde yaşıyoruz. Peki, yapay zekadan terapist olur mu? işte bu bölümde bu sorunun cevabını araştırdık.

Kimi zaman hepimiz kendimizi bir şeylerle ya da birileriyle kıyaslanıyor ya da istemediğimiz halde birilerinin bizi kıyasladığını fark ediyor, gözlemliyor ve duyuyoruz. Ancak bu kıyaslama davranışı genellikle bize kendimizi yetersiz hissettiriyor ya da bizi mutsuz ediyor. Bu bölümde kıyaslamanın derinliklerine iniyoruz.

Zamanı yönetmeye çalışıyoruz ama sanki hep geç kalıyoruz. Takvimler dolu, zihin yorgun, kalp telaşlı. Peki ya zamanı yönetmek değil de, onunla barışmak mümkün mü? Ya da gerçekten 35 yolun yarısı mı? Bu hafta “zaman”la savaşmayı bırakıyoruz. Zaman Yönetimi Değil, Zamanla Barış Yönetimi.

Hepimiz bazen kendi zihnimizin içinde kayboluyoruz. “Ya şöyle olursa?”, “Peki ya öyle olmazsa?” derken, düşünmek artık çözüm değil, bir döngüye dönüşüyor. Bu bölümde fazla düşünmenin (overthinking) psikolojik kökenlerini, kaygı ve kontrol ihtiyacıyla ilişkisini konuşuyoruz. Düşünmekle takılmak arasındaki fark nerede başlıyor? Neden bazı zihinler susturulamıyor? Ve en önemlisi: zihni susturmaya mı...

Psikolog bir babayla büyümek nasıl mı bir şey? Her kavga sonunda ‘bu duygunun kökenine inelim’ diyorsun. Suçluluk hissedince bile analiz ediliyorsun. Ama bir yandan da en iyi dinleyici, en sabırlı insan o! Bu hafta Baba Kız Psikosohbet’te, terapi koltuğu evin içine taşındı. 😄🎧”

Herkesin seni dinlemeni beklediği, ama senin kimseye “benim de bir terapistim var” diyemediğin o mesleği konuşuyoruz! Bu bölümde “psikolog olmak” meselesini tüm çıplaklığıyla ele aldık: -Her cümlesi “şimdi analiz mi ediyor beni?” diye biten sohbetler, -Duygu detoksu yapmaya çalışan terapistler, -Ve tabii “seninle bir şey danışabilir miyim?” cümlesinin travmatik etkisi 😅 Baba Kız Psikosohbet’te bu...

Bazen bazı konuşmaları yapmak oldukça zor. İnsan nereden başlayacağını ve kendisini nasıl ifade edebileceğini bilemeyebiliyor. Biz de tam olarak bu sebepten ötürü bu konuyu ele almak istedik. Nereden başlayacağımızı keşfedebilmemiz için kendi duygu dünyamıza nasıl giriş yapmamız gerektiğini ve kendimizi doğru ifade edebilmek için hangi cümleleri seçmemiz gerektiğini konuştuk.

Bu bölüm, bir dinleyicimizin sorusu üzerine doğdu: “İnsan kendini bilebilir mi?” Kant’ın akıl üzerine düşüncelerinden Lacan’ın özne kavrayışına, felsefeden psikanalize uzanan bir tartışmada, biz de kendi yaşam deneyimlerimizle “ben kimim?” sorusunu ele aldık. “Kendini bilmek” üzerine hem entelektüel hem samimi bir sohbet arıyorsanız, bu bölüm size eşlik etmeye hazır.

Ölüm, ardında kalanları oldukça zorlayan bir kavram. Gidenin ardından hissettiğimiz yoğun duygular dolu bu sürece aslında yas dönemi diyoruz. Temelde beş dönemden oluşan bu yas sürecinde bizleri nelerin beklediğini, normalle anormal farkını ve bu süreci biraz daha kolaylaştırması için neler yapabileceğimizi konuştuk. Kaydetmesi bizim için de oldukça zor olan bu bölümde sevdiklerimizi andık.

“Bir kahve, bir alışveriş, bir tatlı… Ne kadar mutlu ediyor, ne kadar sürüyor? Bu hafta ekonomik hazların peşine düştük. Anlık tatminlerin psikolojisini, tüketim kültürünün yarattığı yanılsamaları ve gerçek doyumun nereden geldiğini konuştuk.

Bu bölümde ertelemek hakkında konuştuk. Neden erteleriz? Nasıl çözeriz? bunları sorguladık. Ertelememizin arkasındaki duygularımız neler ve bunların mükemmeliyetçilikle ilişkisi nedir? bunları irdeledik. Bu bölümü dinlemeyi ertelemeyin, kim bilir belki siz de kendinize dair bir şeyler bulursunuz.

Bu bölümde hayır diyemediğimizde aslında kendi sınırlamızı ne denli ihlala edilmeye mümkün hale getirdiğimizden bahsettik. Neden hayır diyemediğimizden? Ayıp, korku ve utanç gibi kavramlardan bahsettik. Bu bölümde kişisel sınırlarımızı tekrar keşfedip hayır diyememeyi ele aldık.

Bu bölümde mükemmeli ararken nasıl kendimizi zorladığımızı ve bu yolda hiçbir şey yapamaz hale gelişimizi konuştuk. Çocukluğumuzda öğrendiğimiz bu mükemmellik algısının yetişkinlik hayatımızda nerelerde tıkandığını ve bizi ne anlamda sıkıştırdığına yakından bir bakış attık. Kendimizden de örnekler verdik tabii.

Belki de mutlu olmaya çalışırken mutsuz oluyoruzdur kim bilir? Bu bölümde mutluluğa dair düşüncelerimizi ve hislerimizi konuştuk. Mutluluğa ulaşma yolunda kendimize yarattığımız engeller ve bu yolda zorlandığımız bazı şeyler hakkındaki düşüncelerimizi irdeledik.