Αγγελή Γεωργία αφηγήτρια,ραδιοφωνική παραγωγός,Podcaster, συγγραφέας

Υπάρχουν ιστορίες που μοιάζουν με σκιά: κυλούν ανάμεσα σε μύθο και αλήθεια, ξεφεύγουν από τα βιβλία και φωλιάζουν στη συλλογική φαντασία. Μια τέτοια σκιά είναι η ιστορία της Καμίλα Μαρία Μονφόρ (Camille Marie Monfort), μιας μυστηριώδους Γαλλίδας σοπράνο του 19ου αιώνα, που το όνομά της αντηχεί σαν ξεχασμένη μελωδία στις όχθες του Αμαζονίου. Λένε πως εμφανίστηκε στη Μπελέμ (Belém – Μπελέμ) της Βραζ...

Μετά την επιστροφή του από την Κρήτη, ο Θησέας ξεκινά έναν ακόμη άθλο: την εκστρατεία κατά των Αμαζόνων. Οι Αμαζόνες ήταν ένας λαός γυναικών-πολεμιστριών που ζούσαν αυτόνομα, χωρίς άνδρες στις τάξεις τους, απορρίπτοντας τη δομή της πατριαρχικής κοινωνίας. Σύμφωνα με τον μύθο, ο Θησέας εισέβαλε στη χώρα τους και απήγαγε τη βασίλισσά τους, την Αντιόπη — αν και σε άλλες εκδοχές εκείνη τον ακολούθησε...

«Κάθε αιτία έχει το αποτέλεσμά της· κάθε αποτέλεσμα έχει την αιτία του. Όλα συμβαίνουν σύμφωνα με τον Νόμο· η “σύμπτωση” δεν είναι παρά το όνομα που δίνουμε σε άγνωστη αιτία». – Κυμβάλειον Εισαγωγή Η ζωή είναι γεμάτη φαινόμενα που μοιάζουν απροσδόκητα: συναντήσεις, «συμπτώσεις», προβλήματα, ευκαιρίες. Πόσες φορές έχουμε πει: «έτυχε», «ήταν τυχαίο», «ήταν σύμπτωση» «ήταν γραφτό»; Η καθημερινότητα μ...

(Μια ψυχή, μια πόλη, μία αρμονία) Ο Πλάτωνας, αναζητώντας τη φύση της δικαιοσύνης, προτείνει κάτι ριζοσπαστικό: για να καταλάβουμε τι σημαίνει «δίκαιος άνθρωπος», πρέπει πρώτα να δούμε τι σημαίνει δίκαιη πόλη. Η ψυχή και η πολιτεία είναι σαν καθρέφτες που αντικατοπτρίζουν ο ένας τον άλλο. Για να το πετύχει αυτό, φτιάχνει ένα μοντέλο ιδανικής πολιτείας, που στηρίζεται σε τρεις βασικές τάξεις: τους...

Ήτανε μια γριά και μαγέρευε απ’ όξω με φουφού κι ήτανε ένα βασιλόπουλο ψηλά στο μπαλκόνι. Το λοιπόν, πέφτει το χρυσό μήλο από το χέρι του κι έπεσε απάνω στη φουφού κι ετσάκισε της γριάς το τσουκάλι. Κι εκείνο το τσουκάλι έπεσε στα πόδια της και τη ζεμάτισε. Από τον πόνο που άκουσε είπε: « Ουχ! που άλλη να μην ήτανε γυναίκα σου, παρά η Γδυμνοπουκαμισάκη». Τότε το βασιλόπουλο έφυγε κι επήρε τα όρη σ...

Η λέξη ἐγρήγορα ή ἐγρηρότα προέρχεται από το ρήμα ἐγείρω ή ἐγρηγόρηκα (τετελεσμένος χρόνος του «γρηγορώ» = αγρυπνώ, είμαι σε εγρήγορση). Στην ονομαστική, ουσιαστικοποιείται το επίθετο «ἐγρηρότες», πληθυντικός του μετοχικού τύπου. Πρωτοσυναντάται στην απόκρυφη παράδοση και τους μυστικιστικούς κύκλους της ύστερης αρχαιότητας και του Μεσαίωνα. Η έννοια απαντάται ήδη στην αρχαία απόκρυφη γραμματεία, σ...

Ένας Θυμός για Όλη την Ανθρωπότητα «Μῆνιν ἄειδε, θεά, Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος...» (Τη μῆνιν τραγούδα, θεά, του Πηλείδη Αχιλλέα…) – Ιλιάδα, Ραψωδία Α΄, στίχος 1 Έτσι ξεκινά η Ιλιάδα, με θυμό. Από όλους τους τρόπους να ξεκινήσεις ένα έπος, ο Όμηρος διάλεξε τον πιο σπαρακτικό: όχι τη δόξα, όχι την περιπέτεια, όχι τον ηρωισμό — αλλά τον θυμό. Όχι με έναν ύμνο στην ανδρεία. Ούτε με μια γενεαλογία βασιλιάδων....

Παιδί της Θέτιδας, μαθητής του Χείρωνα, βασιλιάς δίχως υποταγή, ήρωας με εσωτερική ηθική. Τον βλέπεις να σφάζει, να τρέχει, να φωνάζει και νομίζεις πως είναι φτιαγμένος από ατσάλι. Όμως ο Αχιλλέας είναι πιο σύνθετος κι απ’ τα έπη που τον εξυμνούν. Μέσα του υπάρχει ένα παιδί, ένας βασιλιάς, ένας φίλος, ένας άνδρας με αρχές και μια πληγή που τον στοιχειώνει από πριν ακόμη πατήσει το χώμα της Τροίας....

Η μοναξιά του Αχιλλέα, η σιωπή των συμπολεμιστών και η αρχή του μεγάλου ρήγματος. Υπάρχει κάτι χειρότερο από την προσβολή: να σε βλέπουν, να σε προσβάλλουν και να μη μιλά κανείς. Να είσαι ο πρώτος, ο αναντικατάστατος, αυτός που σε λίγο θα χύσει αίμα για όλους και να σε αφήνουν να στέκεσαι γυμνός μπροστά στη βία της εξουσίας. Αυτό έζησε ο Αχιλλέας. Κι εκείνη η σιωπή… ήταν η αρχή της πτώσης. Ο θυμός...

Ο Αχιλλέας που λύγισε μπροστά στην απώλεια και στάθηκε όρθιος μπροστά στο ανθρώπινο πεπρωμένο. Όλη η Ιλιάδα οδηγεί εδώ. Όχι στη στιγμή που πέφτει η Τροία. Ούτε στον θάνατο του Έκτορα. Ούτε καν στη Μῆνιν του Αχιλλέα, που ξεκινά το έπος. Η αληθινή κορύφωση του ποιήματος είναι μια σκηνή σιωπής. Μια συνάντηση ανάμεσα σε δύο άντρες που έχουν χάσει τα πάντα. Ο ένας γέρος και ταπεινός, ο άλλος νέος και ο...

Πλάγχθη. Μια λέξη αρχαία, μία λέξη με ήχο θραύσης και απώλειας. Δεν σημαίνει απλώς «περιπλανήθηκε», αλλά «παρασύρθηκε», «σκορπίστηκε», «χάθηκε». Όταν ο Όμηρος επιλέγει τη λέξη αυτή για να περιγράψει τον Οδυσσέα, δεν μας λέει απλώς ότι ταξίδεψε πολύ. Μας λέει ότι κάτι μέσα του διαλύθηκε. Ότι ο ήρωας έζησε την πτώση. Πλάγχθη — γιατί η ψυχή, όταν αποσπαστεί από την Πηγή, όταν ξεχάσει ποια είναι, όταν...

«Ό,τι είναι πάνω είναι όπως αυτό που είναι κάτω και ό,τι είναι κάτω είναι όπως αυτό που είναι πάνω» – Κυμβάλειον Η Αρχή της Αντιστοιχίας είναι από τις πιο γνωστές και συγχρόνως παρεξηγημένες αρχές της ερμητικής διδασκαλίας. Η φράση «Ό,τι είναι πάνω είναι όπως αυτό που είναι κάτω» έχει περάσει στην ποίηση, στον αποκρυφισμό, μην ξεχνάμε ότι και στο «Πάτερ ημών» λέει: «Ως εν ουρανώ και επί της γης» «...

«Τίποτα δεν μένει ακίνητο. Τα πάντα κινούνται, τα πάντα δονούνται» – Κυμβάλειον Η Αρχή της Δόνησης μας λέει κάτι φαινομενικά απλό: όλα στο σύμπαν κινούνται. Αλλά το Κυμβάλειον δεν το εννοεί απλώς ως φυσική αλήθεια – το εννοεί σε βαθύτερο, υπαρξιακό και νοητικό επίπεδο. Τίποτα δεν είναι στατικό, τίποτα δεν στέκεται «ακίνητο» ούτε στον κόσμο της ύλης, ούτε στο πεδίο της σκέψης, ούτε στο πνευματικό π...

Η Νύμφη και ο Πρώτος Βασιλιάς Στην αρχή δεν υπήρχε πόλη· υπήρχε μια νύμφη. Η Σαλαμίνα, κόρη του ποτάμιου θεού Ασωπού και της Μετώπης, ζούσε στα νερά με τις αδελφές της. Ήταν μια παρουσία διάφανη, σχεδόν μουσική, ώσπου ο Ποσειδώνας, κύριος του απείρου και των ανεξιχνίαστων βυθών, την ερωτεύτηκε. Λένε πως την άρπαξε και την έφερε σ’ ένα άγριο νησί, κατάσπαρτο από πεύκα και λύκαινες. Εκεί ενώθηκαν. Α...

Στο χωριό Δραμαλού, χωμένο κάπου στην καρδιά της Πελοποννήσου, δέσποζε ένας παλιός, θεόρατος πύργος. Ήταν μαυρισμένος από τον χρόνο, τα τείχη του έστεκαν αγέρωχα αλλά σκισμένα και τα θεμέλιά του είχαν πνιγεί από πυκνά, αγκαθωτά βάτα που έκαναν την πύλη αθέατη, σαν να φύλαγαν καλά κρυμμένα μυστικά. Ολόγυρά του, συκιές θεριεμένες και παραμελημένες, με σύκα που ωρίμαζαν και – ω του τρόμου – μεταμορφώ...

🔗 Η Αρχή της Αιτίας και του Αποτελέσματος «Κάθε αιτία έχει το αποτέλεσμά της· κάθε αποτέλεσμα έχει την αιτία του· όλα συμβαίνουν σύμφωνα με τον Νόμο» – Κυμβάλειον Η Αρχή της Αιτίας και του Αποτελέσματος είναι ίσως η πιο αναγνωρίσιμη από όλες. Ανήκει και στη λογική και στη φιλοσοφία και στην επιστήμη. Όμως στον Ερμητισμό δεν είναι απλώς μια διαπίστωση· είναι ένας συμπαντικός νόμος, ο οποίος αγκαλι...

Γιώργος, η βασιλοπούλα και οι σαράντα δράκοι AT: The Ogre’s (Devil’s) heart in the egg Delarue-Teneze: Le corps sans ame Grimm No 197: Die Krystall Kugel Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένα αντρόγυνο κι είχαν ένα παιδί που το έλεγαν Γιώργο. Ο Γιώργος ήταν πολύ ζωηρό παιδί και πολύ τολμηρό. Όταν μεγάλωσε, είπε στους γονείς του: «Εγώ θα φύγω, θα πάω να βρω την τύχη μου», και έβαλε πριν φύγει ένα ποτήρι...

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ AT 315Α The shrew: The Cannibal Sister: Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μία μάνα και ένας πατέρας και είχαν τρία παιδιά, και τα τρία αγόρια. Επειδή όμως δεν είχαν κορίτσι, η μάνα παρακαλούσε μέρα και νύχτα τον Θεό να της δώσει ένα κορίτσι κι ας είναι και στριγκλίτσα. Ύστερα από κάμποσο καιρό γεννήθηκε ένα όμορφο κορίτσι, που ήταν όμως στριγκλίτσα. Η οικογένεια αυτή είχε πρόβατα, άλο...

Μια φορά κι έναν καιρό, ένας άνθρωπος πληγωμένος δεν μπορούσε να μιλήσει για τον πόνο του. Ώσπου του είπαν μια ιστορία. Δεν ήταν δική του – αλλά του έμοιαζε. Και τότε, κάτι μέσα του αναστέναξε: «Δεν είμαι μόνος». Αυτό είναι η θεραπευτική δύναμη της αφήγησης. Η ιστορία, όταν λέγεται με αλήθεια, δεν είναι απλώς λόγος – είναι πράξη ψυχής. Όπως γράφει ο Ζακ Σαλόμ στο βιβλίο του «Μύθοι που θεραπεύουν,...

Μια φορά κι έναν καιρό… Έτσι αρχίζει ένας παγκόσμιος χορός λέξεων. Από τις στέπες της Κεντρικής Ασίας ως τις όχθες του Νείλου, από τις αφρικανικές καλύβες μέχρι τα γιαπωνέζικα τσάγια των γιαγιάδων, ο κόσμος ξετυλίγεται μέσα από το στόμα του αφηγητή. Το παραμύθι, παιδί της προφορικής παράδοσης, δεν γεννήθηκε για να τυπωθεί, αλλά για να ακουστεί. Και γι’ αυτό είναι παγκόσμιο – γιατί το αυτί προηγείτ...

«Αληθινά είναι όλα όσα είναι σε συμφωνία με τα Αξιώματα και τις Αρχές του Ερμητισμού. Όποιος τα κατανοήσει, αγγίζει τη Σοφία» – Κυμβάλειον Εισαγωγή Μετά από μια πορεία μέσα από αρχές, παρατηρήσεις, κοσμικά και νοητικά φαινόμενα, το Κυμβάλειον φτάνει στην κορύφωση της ερμητικής διδασκαλίας: στα Ερμητικά Αξιώματα. Δεν είναι απλώς ρητά ή αφηρημένα αποφθέγματα. Είναι συμπυκνωμένες εκφράσεις της λειτου...

Υπατία: Ένα Ταξίδι στη Γνώση, τον Αγώνα και την Κληρονομιά Η ιστορία της Υπατίας της Αλεξανδρινής δεν είναι απλώς ένα κεφάλαιο στην ιστορία των μαθηματικών και της φιλοσοφίας. Είναι μια οδύσσεια γνώσης, μια μάχη ενάντια στον σκοταδισμό και μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει. Το έργο και η ζωή της αποτελούν ένα ταξίδι που μπορεί να αναλυθεί σε τέσσερα βασικά σημεία: το ιστορικό πλαίσιο της Αλε...

Η Αρήτη της Κυρήνης (4ος αιώνας π. Χ.) υπήρξε μια από τις εξέχουσες μορφές της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας, συνεχίζοντας την παράδοση της Κυρηναϊκής σχολής που ίδρυσε ο πατέρας της, Αρίστιππος ο Κυρηναίος. Ως φιλόσοφος και παιδαγωγός, η Αρήτη διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση και διάδοση των ηδονιστικών αρχών της σχολής, επηρεάζοντας τόσο τους συγχρόνους της όσο και τις μεταγενέστερες...

Η Θεμιστόκλεια, γνωστή και ως Αριστόκλεια ή Θεόκλεια, υπήρξε σημαντική μορφή της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας και θρησκείας του 6ου αιώνα π. Χ. Ως ιέρεια του Απόλλωνα στους Δελφούς, διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της σκέψης του Πυθαγόρα, του φημισμένου φιλοσόφου και μαθηματικού. Σπουδές και Εκπαίδευση Η Θεμιστόκλεια διέθετε εκτεταμένες γνώσεις στα μαθηματικά, ιδιαίτερα στη γεωμετρία...

Η Περικτιόνη, μητέρα του μεγάλου φιλοσόφου Πλάτωνα, υπήρξε μια σημαντική μορφή της αρχαίας ελληνικής κοινωνίας, με καταγωγή από επιφανή οικογένεια της Αθήνας. Η συμβολή της στην ανατροφή και τη διαμόρφωση του Πλάτωνα, καθώς και η πιθανή συγγραφική της δραστηριότητα, την καθιστούν μια αξιοσημείωτη προσωπικότητα της εποχής της. Καταγωγή και οικογένεια Η Περικτιόνη γεννήθηκε τον 5ο αιώνα π. Χ. στην Α...