Şiirlenelim

Son ve en güçlü koruyucusu da ölmüştü. Ve şimdi, her zamankinden çok daha yalnızdı. Hepsinin halinde, en yakınlarının beklenmedik bir felaketi karşısında bile insanlarda her zaman görülen garip bir sevinç duygusu vardı. Ama kafasında en kötü senaryoyu tasarlamaya çalışmakla, bunu bir başkasının ağzından duymak arasında çok büyük fark vardı. Birini kaybetmenin en kötü yanı buydu: Normalde onunla pa...

Seni bu dünyada gezdirmek istiyorum, Küçük adam. Şimdi ve geçmişte. Londra'da, Berlin'de, ''halk iradesinin temsilcisi'' olarak. Bir inancın inananı olarak. Nesin ve neydin, sana göstermek istiyorum. Kendini her yerde bulabilir ve her yerde tanıyabilirsin. İster Fransız ol, ister Alman. Yeter ki, kendi yüzüne bakacak cesaretin olsun. Seni yaşadım, seninle yaşadım, seni içim...

''Kimi sevsem tıpkı hayat gibidir... Eksiktir, Henüz hazır değildir, İstenmeden de olsa çok acımasız, Ve sıradandır. Ben ne kadar hazırsam bütünlüğe ve tamamlanmışlığa , O, o kadar umursamazdır ki eksikliğine. O, o kadar aldırmazdır ki, çekiciliğinin ardındaki boşluklarına...''

Bir varmış Bir yokmuş Masallar hep böyle başlarmış Ayrılık: Bir tür isyan Sabırsız! Bir tür, ihtilal olma tutkusu Yine Yürümek bir tür ayaksız Bir tür, ayaksız ayağa kalkma arzusu! Ayrılık: Düşün ki: Bir tür, sonbahardır Düşlerin vardır Yağmursuz, Öamursuz ıslanmak, Kirlenmek biçiminde! Bekledim Çok bekledim Her girdiğim karanlıktan, birinin beni çekip kurtarmasını bekledim Ama kimse beni kurtarma...

İlk zamanlarda kendimi fırtınadan sonra, harap tarlasını seyretmeye giden çiftçiye benzetiyordum. Geçirdiğim fırtınanın ruhumda neleri yakıp yıktığını yeis ile gِrüyordum. Başımdan bir iki gençlik macerası geçmemiş değildi. Fakat bunlar süreksiz hevesler, gelip geçici gِnül eğlenceleri kabilinden şeylerdi. Hiçbiri kalbimi yorup yıpratamamıştı. ضzellikle akşam üstleri gayriihtiyari insanın omuzları...

Herkesin uzağında, O ışıksız evlerde Kapı altından giren soğuk gibisin, Birdenbire basar gibi boşluğa Kar üstünde yürümek zordur Bilirsin Herkesin korunduğu bu limonlukta, bir sandalye çektim zor günlerin altına Ey ölüm! Kim direnebilir bir bandonun ritmine? Ne kalır geriye bir okul çıkışından? Bugün dalgınım, dün de dalgındım Aç bile değildim aynaya bakmasaydım Mutluyum, çünkü galip gelmedim Mutl...

''...Sanki hiç buluşmamışız gibiyiz. Hasret, maddi bir acı gibi içime işliyor. Islak, öldürücü, yakıcı, üşütücü bir yalnızlık. Ayrılalı kaç saat oldlu? Asırlardan beri ayrı gibiyim. Her geçen saat, yaşamak sevincinden bir parçasını alıp götürüyor. Hayatımın eridiğini, azaldığını, hisseder gibiyim. Seni unutmak...''

''Her defasında ayaküstü laflıyoruz. Konuşurken gözlerimin içine bakıyor. Gerçi isterim ki, bu hileli aşk oyunlarına hiç lüzum kalmasın. Müntekim, benim onu aç karnına sevdiğim gibi sevsin beni. Midesi aşkla kasılacağına, kalbi aşkla çarpsın. Fakat ne çare...Aşk yalnızca sağlam vücutlu ve tok karınların mı tekelinde? Yalvarırım ''hayır'' deyin! Omzuna dokundum. Durdu. Çöle...

Bu yağmurlar böyle yorgun yağıyorlar Bu rüzgarlar Bu ışıklar böyle birden sönüyorlar Ümitlerini güvercinler gibi uçmuş Gemilerin kayboldukları yerde kaybetmiş Sonra durdum öyle biraz Kırmızı koltuk eskiyene kadar oturdum Bu bakır tadı Bu bakışlar Hepsi, Hayat böyle Duygu dolu düşler her zaman gerçekleşmiyor Umut diri kalmıyor İnsanlar güçten düşebiliyor, Çaresiz kalabiliyor Ümitlerini yitirebiliyo...

''Yüreğin terk edilmiş olabilir. Kıymeti bilinmemiş olabilir. Anlaşılmamış olabilir. Ve hatta artık aşktan ürkmüş de olabilir. Peki, onun gibi sen de mi yalnız bırakacaksın sol yanını? Yoksa daha bir sıkı mı sarılacaksın kendine? Hiçbir zaman yeni ufuklara açılmak için geç değildir.''

Çok sevmenin sevgisizliğine uğradım ben Feda ettim her şeyi bağlanmak korkusu uğruna Kalırsan sel basar yataklarımı Gidersen uçurum çiçekleri açar kalbimde Susuyorum, Ölülerim uyuyor kalbimde Geçsin istiyorum zaman Mümkün olduğunda hızlı Her şey olacağına varsın Ben de öleceksem eğer, Bu belirsizlik artık bitsin Ben de öleceğime varayım Çöl geçer Çöl durur Çöl yaratılır yeniden Çok uzaklarda değil...

Ben geldim Sana seni anlatmaya Artık elimden mi tutarsın, Ardımdan mı gelirsin, Yoksa kanatlarına tutunduğum kuşların bir tüyünden de sen mi tutarsın, Orasını gönlün bilir Dinle Birazdan bir yolculuk başlayacak seninle… Yol da sensin, yolcu da Yolculuğun başı da, sonu da sensin aslında Uzaklaştıkça değersizleşen, Anlamsızlaşan bir dünya Gözümüzde büyüttüğümüz kadar büyük, Kendimizi içinde hissetti...

Yarın için, var mı bir hazırlığınız? Şöyle olgunlaşmamış bir umut saklıyor musunuz yüreğinizin en gizli köşesinde? Gelecek günlerde, Hatta ömrünüzün son gününde bile kullanabileceğiniz, Gelişmekte olan bir umut? Dünden kalan hayat, Anımsayabildiğiniz kadarıyla, Sizin de damağınızda bir tat bıraktı mı acaba? Acı ya da tatlı Buruk, Kekremsi bir tat. Ben roman yazsam, hayatı kervan yüküyle taşırdım y...

Sevgili Yavrum, Nerden aldın "olmaz"ları? O "geçilmez"leri? Birisinin "olsaydı"larında Sana dünya kadar yer ayrılır Topla gül goncalarını toplayabilirken, Zaman akıp gidiyor Aynı çiçek sana bugün gülümserken, Yarın solup gidiyor Çelişe çelişe kopardım ben bu yaşımı ecelden Yanlışlar biriktirdim Yabani atlar suladım Bir kendimi doğru sanırdım gençken Yanılmışım, anladı...

Hepsi bir vapur dumanı diyordum Gelip, geçer Acılarım tazeyken, Kimseyle konuşmazdım Hiç önemsemiyormuş gibi gözüküp, Deliler gibi önemsiyordum Ben çaresizliğin eli olsaydım, Tutmazdım kimsenin elini Dünyada iki kapılı bir han gibi durmanın, Buraya böyle gelmiş olmanın, Geçene yol açmanın, Ki, içinden rüzgâr geçirmenin Ne büyük güç istediğini anladım Durmanın ne büyük sabır Neyin peşine düşersen,...

Bazen bir şey yaşatıyor hayat insana. O yaşadığı şeylerden sonra, tüm beklentisini kesiyor hayattan. Kaç çiçek boğulmuştur, Kaç ağaç delirmiştir, Çan seslerini de yanında götürdü diye yokluğa alıştırıyor kendini Bir bıçak mütemadiyen ve gaddarca göğsünü oyuyor Ama ben gökyüzüne bakmaya devam ediyorsun Ama hiç durmaksızın, Herkesin izlediği yolun tersine gidersen, Hayatın boyunca başa­rısızlığa uğr...

Herkes karada balık gibi çırpınıyor Hangisine üzülelim? Buldum derken kaybolana mı, En yakın derken, uzak olana mı, Zamansızlıklara mı? İmkansızlıklara mı? Bir şey kaldı unutulan Kopunca kendimizden Ve her şeyden biraz kopunca Hiç kimseye hiçbir şey anlatmadan sadece susmak istiyorum Sadece susmak Bu yorgunluğu kelimelerle anlatmak istemiyorum Biri adımı sorsun istemiyorum Nasılım, ne haldeyim bil...

İyi geceler rüzgar, günaydın, İyi geceler hiç kimse, günaydın, İyi geceler hiçbir yer Sana günaydın Parmağımın ucuyla dokunuyorum dünyaya Büyük bir hızla koşup geçiyor yanımdan Uzağımda üstünü örtüp, yatıyor pusuya Sanki bir şey bulacakmış gibi kanımda Dalgaların yanında yürürken ben, Gülümsemenle gelseydin sen, Hiçbir şey söylemeden Kendiliğinden Dünya yaşlanıyor mu? Bu suda sen de ben gibi en gü...

Dünyanın tarihinden bir gölge geçti Şu geçen bulutlardan konuşuyoruz Rüzgarların, Taşın geleceği yoktur diyorsun Hem aşk da kendine dönüyor, biliyorsun Ben ne kadar şey gördüm, Yaşadımsa, onları anlatmayı söz verdim sana Kendimi sana bir deniz diye tanıttım O zamandı işte Kendini anlatan dünya geldi Başladı işine Yol ki, Yoktur Yol ki, Varış değildir Gidiyorduk Sana ''gökyüzünün yarısı&#39...

Elimde boş bir gidişin melodisi Söyler dururum içimde Pardon Kimdi acılar? Yıpratamazlardı insanı bu kadar Ölümün diyeti ne? Hayatın ayarı kaç? Herkes kendi dünyasına daldı Geçti, geçmez dediğimiz zaman Kuşları unuttuk Yolu soruyordum rüzgâra Ben durdum, Yol yürüyordu Karar kesin Gemileri yakmıştım Gördüğüm şeylerin beni aşmasına dayanamıyordum Havanın, suyun, toprağın beni aşmasına dayanamıyordum...

Bir gün kızsan bana, Alsan başını, Yüz bin yıllık yere gitsen, Dönüp kavuşacağın yer ben'im demedim mi? Demedim mi şu görünene razı olma, Demedim mi sana yaraşır otağı kuran ben'im asıl? Onu süsleyen, Bezeyen ben'im demedim mi? Ben bir denizim demedim mi sana? Sen bir balıksın demedim mi? Demedim mi o kuru yerlere gitme sakın Senin duru denizin ben'im demedim mi? Kuşlar gibi tuzağa...

Fırtına Barınak Gemiler, değil mi? Ne güzel alışmıştım Harflerle ve sayılarla yazılmayanlar vardır Her denize kıyı olabilir misin? Satranç sevgilim Taşlar Unut Kaleleri Ve filleri köpekli adamlar tutmuşlar Söyle ona sıraya dizmekten vazgeçsin Bir büyük oyun yaşamak dediğin Beni ya sevmeli Ya öldürmeli Bedeni olmayan seslerin çığlığa dönüşmeyi kurduğu yerlerde, Sen şarkı söylemek için bekliyorsun Y...

Mucize bu... Denizin ikiye yarılması değil, Denizin ikiye yarılabiliceğini , Ya da yarılamayacağını düşünebilmenin kendisi mucize Özürlere, Pişmanlıklara, Nostaljilere ihtiyacın yok Sen hiçbir şeyi dışlamıyor, Hiçbir şeyi reddetmiyorsun İlerlemekten vazgeçtin Ama zaten ilerlemiyordun ki.. Yeniden yola çıkmıyorsun Vardın sen Daha uzağa gidip de ne yapacağını kestiremiyorsun Hiçbir sarsıntının, Hiçb...

"Kaliteli yaşamak için varlıklı olmak gerekli değil" derdi annemiz, hatırlar mısın? "Varlıklı olmak, var olmak değildir" derdi babamız. O yüzden kendine sebepler yaratmalısın. Umutlar üretmelisin. Yarın gidecek bir yerin yoksa, dünden öteye gidemezsin.

Size bir hayatı nasıl aldığımı anlatacağım. Bunu nasıl yapabildiğimi. Nasıl bu kadar kendimden geçebildiğimi. Her şeyi... Dünya yuvarlak. Hayat da öyle. En derini, aynı zamanda da en yükseğidir hayatın. Nereden baktığına bağlı. Nerede doğduğuna. Doğduğun yerden ne kadar uzaklaştığına bağlı. Ama o sabah... Daha fazlası da vardı...Hatta o sabah, her şey fazladan da fazlaydı! Uyanışım fazlaydı. Yatak...